Wachten op het tweede streepje deel 296

Sommige plassen inderdaad altijd twee streepjes. Dan is het lastig.
Bij mij is het ook altijd minstens twee dagen van te voren al knalpositief. Dan heb ik met temperaturen dus altijd alsnog achteraf pas kunnen zien of het goed geschoten was.
Toch ga ik ze nog even opmaken. Koop geen nieuwe meer, heb er nog een stuk of 40. Als dat niet genoeg is stap ik denk ik toch wel naar de huisarts.

quote:

Op maandag 2 juni 2014 16:34 schreef Cassandra87 het volgende:
Sommige mensen plassen altijd twee streepjes geloof ik met een ovu test
Twee dikke strepen is positief.

Malteser hier andersom We hebben 6 meisjesnamen en geen enkele jongensnamen. De enige jongensnaam is namelijk hollands met 2 lettergrepen, en qua meisjesnamen hebben we franse namen met 3 of 4 lettergrepen.
Een franse jongensnaam beginnend met de M maar de meisjesnaam die voor mij met stip op 1 staat begint ook met een M dus weer terug bij af

Hier is vriend van de lange meisjesnamen en ik van de korte. De jongensnaam die we allebei mooi vinden heeft maar één lettergreep.

Algemene vraag: weet jullie omgeving dat jullie 'bezig' zijn?
Hier (nog) niet. Vriend en ik houden het voorlopig voor onszelf.

Kan me voorstellen dat het voor dames die een miskraam gehad hebben misschien anders ligt. Of als je de mm in gaat.

Twee vriendinnen weten het, eentje omdat ik het aan haar vertelde, ik wilde het IRL kwijt maar niet meteen aan al m'n vrienden; meesten zijn er nog niet mee bezig (ben 27). Andere vroeg ernaar.

Ik krijg voor mezelf het gevoel dat er druk opligt als ik het aan mensen ga vertellen, dat ze gaan informeren zodra ik geen wijntje drink of naar m'n buik gaan kijken. Dat zie ik niet zitten, ze horen het wel als het zover is.

In eerste instantie wist niemand ervan, maar ik weet zeker dat ze het wel vermoedde. We waren tenslotte net getrouwd enzo. Na een tijdje heb ik aan mijn ouders en schoonouders toegegeven dat we bezig waren. Denk toen na een maand of 5. Met de miskraam hebben we meteen verteld (beide ouders mij broertje/zusje en een vriendin van mij) dat ik zwanger was. En ze wisten toen ook meteen dat het mis was. Dat deed ik expres, want ik wilde hun steun als het fout zou gaan. En toen het ook fout ging, heb ik er heel veel aan gehad dat ik bij mijn moeder kon uithuilen. Ook omdat nu mijn broertje en zijn vriendin (overmorgen vrouw) een kindje verwachten vind ik het fijn dat ze ervan weten.
Sindsdien hou ik ze eigenlijk gewoon op de hoogte. Maar ik heb wel gezegd dat ik het zelf wel zou vertellen en dat ik geen vragen wilde. Dat doen ze gelukkig ook netjes.

In maart hebben ze het verteld (van mijn schoonzusjes zwangerschap bedoel ik) aan de familie op een verjaardag en ik kreeg allemaal van die medelijden blikken toegeworpen ondanks dat ik nooit wat heb gezegd. Dus ja, ik weet zeker dat ze weten dat we bezig zijn, of ze ook weten van de miskraam weet ik niet. Ik deed er toen gewoon luchtig over. Leuk he ik word tante! Dat idee.

quote:

Op maandag 2 juni 2014 20:59 schreef Malteser het volgende:
Algemene vraag: weet jullie omgeving dat jullie 'bezig' zijn?
Hier (nog) niet. Vriend en ik houden het voorlopig voor onszelf.

Kan me voorstellen dat het voor dames die een miskraam gehad hebben misschien anders ligt. Of als je de mm in gaat.

Ook wij houden het bewust voor ons twee, deels omdat mijn vriend dat graag wil.

Ik ben er sinds mijn miskraam heel open in geworden. Ja, we willen graag een kindje en als het zover is laten we het jullie weten. Door de vrij lange nasleep weten familieleden, vrienden en collega's dat een zwangerschap heel welkom is en eigenlijk vind ik dat wel prettig. De lol om er op zinspelen gaat er op die manier ook lekker rap vanaf

Ja dat hebben wij nu wel heel erg, grapjes en zinspelen enzo. Onze familie vermoed ook wel dat we snel beginnen of al bezig zijn

Ohja ik lieg: mijn traject begeleider van school/werk weet het ook, omdat ik moest weten of ik mijn laatste examens nog mag doen als ik zwanger ben (omdat ik mijn dag dagelijkse bezigheden niet meer mag doen als ik zwanger ben, lang leve een geuniformeerde opleiding haha)

Hier houden we het voor onszelf!

En oo, dat is soms verdomde moeilijk! Wij hebben enthousiasme die we niet kwijt kunnen.. Laat op de avond tijdens een gezellige bbq met vrienden hadden we constant oogcontact ' of ik bloed voelde/zag '. En dan hoop ik maar dat niemand het ziet, want ik kan niet lachen alsof er niks aan de hand is, ze zien dat aan mijn gezicht.
Daarbij komt ook kijken dat de hevige pijnen van mijn eisprong en menstruatie me ontzettend in de weg zitten als ik in gezelschap ben, niet een klein beetje maar best erg. Had me nooit kunnen voorstellen dat het zo'n pijn kon doen.
Maar voor alsnog gaat het goed om het stil te houden.

Vraagje aan de dames die er wat over kunnen vertellen..
Als mijn eisprong aan de rechterkant is voel ik hem ontzettend, links voel ik hem heeeeeeel minimaal.
Zijn daar verklaringen voor zoals bijv; aan de ene kant meer zenuwen als aan de andere oid?

Hier weten meer mensen dat we bezig zijn dan eigenlijk de bedoeling was. Heel veel vragen ernaar aangezien we nog niet lang geleden getrouwd zijn. Ik ga het niet ontkennen dat we bezig zijn, maar ze hoeven ook niet iedere maand te vragen of het al gelukt is. Dat krijgt men vanzelf wel te horen als het zover is. Het gaat voornamelijk om collega's waarbij je het in vertrouwen hebt verteld, en vervolgens weet binnen een week iedereen van het team dat we bezig zijn

Hier weten mensen het ook wel... 2 vrienden weten vanaf t begin af aan en wat collega's weten het, die vroegen het direct en dan kan ik niet zo goed liegen. Maar met maar een collega praat ik er verder ook wel eens over, die weet ook wel iets meer. Ik denk dat wel meer mensen in onze omgeving een vermoeden hebben, ik ben namelijk wel echt een mama type.
Zolang mensen zich niet ongevraagd overal mee gaan bemoeien en intieme vragen gaan stellen heb ik er ook niet zoveel moeite mee, het is namelijk iets heel normaals.

Dank voor alle antwoorden!
Hier weet dus niemand het. Mijn zusje vist er wel enorm naar. Maar ze krijgt geen antwoord. Of niet het antwoord wat ze wil .
Ze is jonger dan ik maar al getrouwd en wil nu dus ook eerder zwanger zijn dan ik. Zij wil degene zijn die onze ouders opa en oma maakt en zij 'wil' niet dat ik dat dus als eerste doe.
Als zij dat graag wil, prima. Ik hoop van harte dat het haar gegund is om snel zwanger te raken. Maar ik ga niet op haar wachten. Dat soort dingen zijn niet te plannen. Ik snap het ook niet zo goed, ik heb dat gevoel helemaal niet (dat ik eerst wil zijn).
Lastig. Want moet ik haar nu wel of niet iets zeggen? Wij hebben gekozen voor niet. We houden het voorlopig voor onszelf.

quote:

Op maandag 2 juni 2014 21:07 schreef Risu het volgende:
In eerste instantie wist niemand ervan, maar ik weet zeker dat ze het wel vermoedde. We waren tenslotte net getrouwd enzo. Na een tijdje heb ik aan mijn ouders en schoonouders toegegeven dat we bezig waren. Denk toen na een maand of 5. Met de miskraam hebben we meteen verteld (beide ouders mij broertje/zusje en een vriendin van mij) dat ik zwanger was. En ze wisten toen ook meteen dat het mis was. Dat deed ik expres, want ik wilde hun steun als het fout zou gaan. En toen het ook fout ging, heb ik er heel veel aan gehad dat ik bij mijn moeder kon uithuilen. Ook omdat nu mijn broertje en zijn vriendin (overmorgen vrouw) een kindje verwachten vind ik het fijn dat ze ervan weten.
Sindsdien hou ik ze eigenlijk gewoon op de hoogte. Maar ik heb wel gezegd dat ik het zelf wel zou vertellen en dat ik geen vragen wilde. Dat doen ze gelukkig ook netjes.

In maart hebben ze het verteld (van mijn schoonzusjes zwangerschap bedoel ik) aan de familie op een verjaardag en ik kreeg allemaal van die medelijden blikken toegeworpen ondanks dat ik nooit wat heb gezegd. Dus ja, ik weet zeker dat ze weten dat we bezig zijn, of ze ook weten van de miskraam weet ik niet. Ik deed er toen gewoon luchtig over. Leuk he ik word tante! Dat idee.

Fijn dat je steun had met de miskraam! Ik hoop zo dat je snel twee streepjes plast!

Wij trouwen binnenkort en ook tegen ons zegt men: "en dan kinderen natuurlijk". Wij reageren er luchtig op. Zo van: "als het zover is, hoor je het vanzelf wel een keer maar we hebben het erg fijn met z'n tweetjes."
Ik drink geen alcohol dus daar gaan ze het niet aan merken.

Hier weten mensen t wel natuurlijk door de mk. Al denken mijn schoonouders geloof ik dat die zwangerschap een ongelukje was.

quote:

Op maandag 2 juni 2014 10:41 schreef DevilsAndDust het volgende:

[..]

Oh, naar mijn idee was het altijd alfabetisch. Het maakt mij verder niet uit, maar ik kan me voorstellen dat het op een gegeven moment niet meer tof is om steeds bovenaan te staan.

Ik ben blij dat ik eens ver boven aan sta ergens

quote:

Op maandag 2 juni 2014 22:30 schreef Malteser het volgende:
Dank voor alle antwoorden!
Hier weet dus niemand het. Mijn zusje vist er wel enorm naar. Maar ze krijgt geen antwoord. Of niet het antwoord wat ze wil .
Ze is jonger dan ik maar al getrouwd en wil nu dus ook eerder zwanger zijn dan ik. Zij wil degene zijn die onze ouders opa en oma maakt en zij 'wil' niet dat ik dat dus als eerste doe.
Als zij dat graag wil, prima. Ik hoop van harte dat het haar gegund is om snel zwanger te raken. Maar ik ga niet op haar wachten. Dat soort dingen zijn niet te plannen. Ik snap het ook niet zo goed, ik heb dat gevoel helemaal niet (dat ik eerst wil zijn).
Lastig. Want moet ik haar nu wel of niet iets zeggen? Wij hebben gekozen voor niet. We houden het voorlopig voor onszelf.

Lekker voor jezelf houden.
ik begrijp die drang om als eerste te presteren of afleveren niet.....

Vriendin van me weet het, die is sinds kort ook aan het proberen dus wel fijn dat ik het er met haar over kan hebben. Tijdens een etentje met m'n dansgroep ging het ineens over kinderen en 1 bleek er al een tijdje mee bezig, dus floepte ik eruit dat wij ook net begonnen waren..
Mijn ouders weten het niet en dat wil ik zo houden. Weet bijna zeker dat ik dan goed bedoeld advies krijg dat ik liever niet hoor. Ruim 1,5 jaar geleden was er een kindje bij een familiebijeenkomst. Zei tegen m'n moeder dat wij ooit in de toekomst ook wel een kindje zouden willen. Ze reageerde meteen erg fel en zei dat ze dat veel te vroeg vond en dat ze 30 wel een goede leeftijd vond (toevallig ook net de leeftijd die zij had bij haar 1e kind..). Ben inmiddels ook al 28 en zal dan ook bij de bevalling 29 zijn. Toch ben ik bang voor weer zo'n reactie, dus meld het liever wanneer het zover is. Mijn schoonmoeder weet iig van mijn kinderwens. Zo nu en dan laat ze zich ontglippen dat ze in de toekomst oma zou willen zijn, maar dan zegt ze later weer tegen me dat ik geen haast moet hebben en wel kan wachten.

Eisprong kan ik trouwens zelf nooit voelen helaas.

quote:

Op dinsdag 3 juni 2014 00:06 schreef Dottey het volgende:

[..]

Lekker voor jezelf houden.
ik begrijp die drang om als eerste te presteren of afleveren niet.....

Nee, ik dus ook totaal niet. We houden het inderdaad maar voor onszelf. Maar het bracht me aan het twijfelen, heel stom.

quote:

Op dinsdag 3 juni 2014 00:11 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Waar is mevrouw cactus eigenlijk gebleven?

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

ik dacht ... nu een week na mijn NOD..... en nog steeds niets... geen vloeien.. geen kramp... pijnlijke borsten 0,75 op de schaal van Risu..... ik ga gewoon nog eens alle testen er tegen aan gooien..

Ovulatie test geeft weer een miniscuul licht streepje aan.
Zwangerschapstest: blanco

Denk dat de eisprong van de vorige keer gewoon niet is afgemaakt door mijn lichaam ofzo..
morgen nog maar eens testen met ovulatietesten....

* Dottey voelt zich ruk

Dottey

Balen Dottey! Hopelijk snel zekerheid!