R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Lang verhaal, excuses alvast. Ik zit er erg mee in m'n maag en wil het hele verhaal eens op papier. In de spoiler 2 jaar voorgeschiedenis, na de spoiler de situatie nu.
(Billy is nu anderhalf)
SPOILER
(Billy is nu anderhalf)
SPOILER
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
[ Bericht 47% gewijzigd door debuurvrouw op 11-05-2014 17:53:08 (OP terug zetten) ]
Wil je dat de vader meer naar hem om kijkt of dat de vader hem helemaal niet meer ziet?
Women with dicks and weak men with vaginas.
Alles hat ein Ende nur die Wurst hat zwei.
Alles hat ein Ende nur die Wurst hat zwei.
Ik heb het liefst dat vader uit beeld blijft, maar ik wil geen reacties uitlokken hier. Het is nog al wat om zoiets te zeggen natuurlijk.quote:Op vrijdag 9 mei 2014 21:24 schreef 2Happy4U het volgende:
Wil je dat de vader meer naar hem om kijkt of dat de vader hem helemaal niet meer ziet?
Ik heb zelf een verschrikkelijke jeugd gehad, incl verschrikkelijke vader (die mij onlangs officieel onterft heeft...). Ik heb voor Billy liever géén vader dan zó'n vader (incl familie die niet naar hem omkijkt.)
Bovenstaand verhaal zijn maar stukjes en voorbeelden natuurlijk. Er is zó veel meer gebeurd.
Er werd vanmiddag bijna geschokkeerd gereageerd toen ik in een ander topic vertelde dat ik 4 dagen na de bevalling op de fiets (met hechtingen en beurse poes) nieuwe kleertjes moest gaan halen voor Billy, omdat X te beroerd was om dat te doen voor hem/mij.
Er werd vanmiddag bijna geschokkeerd gereageerd toen ik in een ander topic vertelde dat ik 4 dagen na de bevalling op de fiets (met hechtingen en beurse poes) nieuwe kleertjes moest gaan halen voor Billy, omdat X te beroerd was om dat te doen voor hem/mij.
Ik ben niet zo van de zachte aanpak: ik denk dat jullie beide issues hebben....
Je ex is niet zo'n heel aardige papa maar jij kunt er ook wat van, ik proef on je verhaal niets dan bitterheid,verwijten en frustratie.
Je hebt daar wellicht alle reden toe maar het helpt niet echt en ik denk dat je dan ook nog lang niet op het punt
acceptatie" bent aangekomen.
Doe gewoon je eigen ding en ga er van uit dat zijn wereld niet meer de jouwe is en vice versa, dat hij een vriendin heeft is niet jouw zaak en je zou je in dat soort zaken ook niet moeten verdiepen,laat het voor wat het is.
Evenals je ex zijn opvoed capaciteiten of het ontbreken daarvan, jullie zijn uit elkaar gegaan omdat je het niet met elkaar eens was en het is dan ook een illusie om te denken dat je het nu wel met elkaar eens zult worden over de opvoeding want je weet; ieder voed zijn koters op zijn eigen manier op en er is weinig wat je er van kunt zeggen.
Wellicht een eyeopener voor je ,maar 9 van de 10 kinderen met gescheiden ouders zijn na het bezoek weekend niet te genieten en overactief en sikkeneurig en geïrriteerd thuis, dat komt niet door het bezoek weekend bij pa( of ma) maar doordat er een gespannen situatie heerst met een pa en ma die over en weer verwijten maken en kinderen pakken dat op en zijn er gevoelig voor, begin eens met je voor te nemen absoluut en totaal in het bijzijn van je kind niet kwaad of nadelig over je ex te spreken, daar knapt zo'n kind meestal al veel van op en ze worden er stukken rustiger van.
Je ex is niet zo'n heel aardige papa maar jij kunt er ook wat van, ik proef on je verhaal niets dan bitterheid,verwijten en frustratie.
Je hebt daar wellicht alle reden toe maar het helpt niet echt en ik denk dat je dan ook nog lang niet op het punt
acceptatie" bent aangekomen.
Doe gewoon je eigen ding en ga er van uit dat zijn wereld niet meer de jouwe is en vice versa, dat hij een vriendin heeft is niet jouw zaak en je zou je in dat soort zaken ook niet moeten verdiepen,laat het voor wat het is.
Evenals je ex zijn opvoed capaciteiten of het ontbreken daarvan, jullie zijn uit elkaar gegaan omdat je het niet met elkaar eens was en het is dan ook een illusie om te denken dat je het nu wel met elkaar eens zult worden over de opvoeding want je weet; ieder voed zijn koters op zijn eigen manier op en er is weinig wat je er van kunt zeggen.
Wellicht een eyeopener voor je ,maar 9 van de 10 kinderen met gescheiden ouders zijn na het bezoek weekend niet te genieten en overactief en sikkeneurig en geïrriteerd thuis, dat komt niet door het bezoek weekend bij pa( of ma) maar doordat er een gespannen situatie heerst met een pa en ma die over en weer verwijten maken en kinderen pakken dat op en zijn er gevoelig voor, begin eens met je voor te nemen absoluut en totaal in het bijzijn van je kind niet kwaad of nadelig over je ex te spreken, daar knapt zo'n kind meestal al veel van op en ze worden er stukken rustiger van.
Poes, ik heb je geen raad of ervaring te bieden, maar ik heb je verhaal gelezen en het maakt me ontzettend verdrietig. Het blijft voor mij onbegrijpelijk dat een ouder zo naar zijn kind kan kijken. Ik kan me ook goed indenken dat je zo iemand dan liever kwijt dan rijk bent in je leven, al kàn dat niet. Veel sterkte met deze kutsituatie 
disclaimer
Ik begrijp het. Ik ben het er niet mee eens, maar ik begrijp het wel.quote:
Ik ben niet zo van de zachte aanpak: ik denk dat jullie beide issues hebben....
Je ex is niet zo'n heel aardige papa maar jij kunt er ook wat van, ik proef on je verhaal niets dan bitterheid,verwijten en frustratie.
Je hebt daar wellicht alle reden toe maar het helpt niet echt en ik denk dat je dan ook nog lang niet op het punt
acceptatie" bent aangekomen.
Doe gewoon je eigen ding en ga er van uit dat zijn wereld niet meer de jouwe is en vice versa, dat hij een vriendin heeft is niet jouw zaak en je zou je in dat soort zaken ook niet moeten verdiepen,laat het voor wat het is.
Evenals je ex zijn opvoed capaciteiten of het ontbreken daarvan, jullie zijn uit elkaar gegaan omdat je het niet met elkaar eens was en het is dan ook een illusie om te denken dat je het nu wel met elkaar eens zult worden over de opvoeding want je weet; ieder voed zijn koters op zijn eigen manier op en er is weinig wat je er van kunt zeggen.
Wellicht een eyeopener voor je ,maar 9 van de 10 kinderen met gescheiden ouders zijn na het bezoek weekend niet te genieten en overactief en sikkeneurig en geïrriteerd thuis, dat komt niet door het bezoek weekend bij pa( of ma) maar doordat er een gespannen situatie heerst met een pa en ma die over en weer verwijten maken en kinderen pakken dat op en zijn er gevoelig voor, begin eens met je voor te nemen absoluut en totaal in het bijzijn van je kind niet kwaad of nadelig over je ex te spreken, daar knapt zo'n kind meestal al veel van op en ze worden er stukken rustiger van.
Het gaat mij er puur om dat X niet naar Billy vraagt of omkijkt, vooral na zo'n situatie als afgelopen zaterdag. Wanneer ik aangeef dat het écht heel slecht gaat en dat ik de GGZ ga inschakelen, maar vervolgens Billy niet kwijt kan.. Dan ga je je toch afvragen wat ik met hem heb gedaan? Ik heb werkelijk niets van hem gehoord.
Ik ben inderdaad boos, gefrustreerd en verbitterd. Ik voel me voorgelogen en bedrogen. Het zag er allemaal zó mooi uit, ik was zo ontzettend gelukkig, totdat ik zwanger raakte. 1 grote zwarte wolk na die tijd, waar ik nu nog op zit, ondanks dat ik Billy heb.
het heeft niks met de oplossing te maken, maar ik ben wel benieuwd of jullie voordat je zwanger werd wel eens echt het ouderschap hebben besproken. Hoe zag hij dat voor zich? Hoe zouden jullie de rollen verdelen, wat wilden jullie je kind meegeven? Zijn dat soort dingen ooit van te voren besproken?
disclaimer
Misschien een vreemde vraag, maar voor mij als buitenstaander komt het vreemd over dat iemand waarbij het blijkbaar regelmatig zo ernstig mis kan gaan dat de crisisdienst ingeschakeld moet worden de verantwoordelijkheid over een kind kan hebben. Blijkbaar kun je die verantwoordelijkheid niet altijd dragen, want als het mis gaat moet hij op komen draven, vrij nemen etc. Of is dat erg kort door de bocht gedacht van mij (zoals ik zei, een onwetende buitenstaander)?
Ja, tot in de puntjes! Alle normen en waarden, geloofsovertuigingen, rolverdeling qua opvoeding, álles.quote:
het heeft niks met de oplossing te maken, maar ik ben wel benieuwd of jullie voordat je zwanger werd wel eens echt het ouderschap hebben besproken. Hoe zag hij dat voor zich? Hoe zouden jullie de rollen verdelen, wat wilden jullie je kind meegeven? Zijn dat soort dingen ooit van te voren besproken?
Ex van X wou geen kinderen omdat die te ''duur'' waren. Daar moest X het maar mee doen. Hij wou wél heel graag en ik uiteraard ook. We hebben met opzet gewacht tot we de boel stabiel hadden (koopwoning met 2 slaapkamers bijvoorbeeld, vaste banen etc) voordat we stopten met de anticonceptie.
Het kwam voor mij dus echt uit de lucht vallen. Ik dacht eerst nog dat het koudwatervrees was, maar X bleef er maar in hangen en ik kreeg steeds meer en meer het idee dat hij gewoon geen vader wou zijn. En zijn gedrag bevestigd dat in mijn ogen.
http://www.rijksoverheid.(...)ren-te-onterven.htmlquote:
incl verschrikkelijke vader (die mij onlangs officieel onterft heeft...).
Dan moet je daar nog wel mee akkoord gaan, anders kan je altijd je kindsdeel nog opeisen.
Zoon van goldfinger1963 O+
Tegen vaccinaties en inentingen? http://www.flabber.nl/art(...)-gelijk-hebben-49742
Tegen vaccinaties en inentingen? http://www.flabber.nl/art(...)-gelijk-hebben-49742
Kort door de bochtquote:
Misschien een vreemde vraag, maar voor mij als buitenstaander komt het vreemd over dat iemand waarbij het blijkbaar regelmatig zo ernstig mis kan gaan dat de crisisdienst ingeschakeld moet worden de verantwoordelijkheid over een kind kan hebben. Blijkbaar kun je die verantwoordelijkheid niet altijd dragen, want als het mis gaat moet hij op komen draven, vrij nemen etc. Of is dat erg kort door de bocht gedacht van mij (zoals ik zei, een onwetende buitenstaander)?
Ik kan prima voor m'n kind zorgen, maar soms wordt het even teveel, en dan is er hulp nodig. Crisisdienst heeft me geholpen door middel van gesprekken en medicatie (veilige) ik hoef niet opgenomen te worden hoor.
Ah welnee juh, wat moet ik met dat geld? Ik heb niks met die hele man nodig.quote:
[..]
http://www.rijksoverheid.(...)ren-te-onterven.html
Dan moet je daar nog wel mee akkoord gaan, anders kan je altijd je kindsdeel nog opeisen.
Een kind is duur, al helemaal als je er praktisch in je eentje voor staat...quote:
[..]
Ah welnee juh, wat moet ik met dat geld? Ik heb niks met die hele man nodig.
Man, unlike the animals, has never learned that the sole purpose of life is to enjoy it. (Samuel Butler)
Het gaat om het principe. Ik heb nooit een cent van hem gekregen. En dat hij speciaal tijd/moeite/geld in een testament steekt zegt ook wel genoeg over het feit hoe hij over mij denkt. Daarnaast is hij ook nog niet dood.quote:Op vrijdag 9 mei 2014 21:53 schreef GreatWhiteSilence het volgende:
[..]
Een kind is duur, al helemaal als je er praktisch in je eentje voor staat...
Misschien dat jij daar niets mee moet maar dat je zoon of dochter er later wel bij gebaat is. Maar ik zei het alleen omdat je het zo specifiek benoemde.quote:
[..]
Ah welnee juh, wat moet ik met dat geld? Ik heb niks met die hele man nodig.
Zoon van goldfinger1963 O+
Tegen vaccinaties en inentingen? http://www.flabber.nl/art(...)-gelijk-hebben-49742
Tegen vaccinaties en inentingen? http://www.flabber.nl/art(...)-gelijk-hebben-49742
God wat een drama TS. Volgens mij moeten jullie even goed met z'n tweeen rond de tafel gaan zitten en jullie wederzijdse verwachtingen uitspreken en concrete afspraken maken.
Die tijd hebben we gehad. We hebben zelfs officiële relatietherapie gehad hiervoor, een jaar terug.quote:Op vrijdag 9 mei 2014 21:56 schreef Baran09 het volgende:
God wat een drama TS. Volgens mij moeten jullie even goed met z'n tweeen rond de tafel gaan zitten en jullie wederzijdse verwachtingen uitspreken en concrete afspraken maken.
Het wil er bij X gewoon niet in, dat is wel duidelijk.
Dan is de volgende stap volgens mij gewoon consequenties stellen... Laat hem twee weken van te voren een afspraak maken als hij zijn kind wil zien ofzo.quote:
[..]
Die tijd hebben we gehad. We hebben zelfs officiële relatietherapie gehad hiervoor, een jaar terug.
Het wil er bij X gewoon niet in, dat is wel duidelijk.
Misschien kun je je iets onafhankelijker opstellen richting hem? Heb je niet een moeder of een buurvrouw of een vriend(in) die even op je kindje kan passen wanneer het even fout gaat?
Ik zou nog 1 keer een gesprek aan gaan en duidelijkheid vragen: wil hij in het leven van zijn kind of niet? Zo ja; afspraken op papier zetten over wanneer hij de zorg op zich neemt en zo niet (want: 'te druk' 
) dan misschien kijken of hij zijn rechten als vader op kan geven. Want dit lijkt me voor jou en voor je kind geen stabiele situatie.
Als je moet gaan smeken of hij alsjeblieft zijn eigen vlees en bloed kan komen ophalen omdat dat even veiliger is en hij doet het niet: dan heb je niks aan zo'n vent en kan je hem beter loslaten. Beter niets dan constant gekwetst en teleurgesteld worden.
) dan misschien kijken of hij zijn rechten als vader op kan geven. Want dit lijkt me voor jou en voor je kind geen stabiele situatie.Als je moet gaan smeken of hij alsjeblieft zijn eigen vlees en bloed kan komen ophalen omdat dat even veiliger is en hij doet het niet: dan heb je niks aan zo'n vent en kan je hem beter loslaten. Beter niets dan constant gekwetst en teleurgesteld worden.
Precies wat Stormqueen zegt! Wat een rotsituatie voor je. Waarin je dacht samen aan die stap te beginnen kom je er alleen voor te staan. En ik snap heel goed dat je hem liever niet in je leven hebt als jullie kind voor hem geen prioriteit heeft en niet de opvoeding wil meegeven wat een kind nodig heeft!
Helaas geen wijze woorden of oplossingen voor je, maar wens je wel veel sterkte.
Misschien nog een optie om eens met een advocaat te praten? Kijken wat die zegt dat hij afspraken van weekenden niet nakomt? En dat opvoeding en hygiene niet naar omgekeken worden in de tijd dat hij bij zijn vader is. Misschien dat als er dossieropbouw is dat je je ex duidelijk kunt laten zien waar bij jou de schoen knelt.
Helaas geen wijze woorden of oplossingen voor je, maar wens je wel veel sterkte.
Misschien nog een optie om eens met een advocaat te praten? Kijken wat die zegt dat hij afspraken van weekenden niet nakomt? En dat opvoeding en hygiene niet naar omgekeken worden in de tijd dat hij bij zijn vader is. Misschien dat als er dossieropbouw is dat je je ex duidelijk kunt laten zien waar bij jou de schoen knelt.
Maar uit de acties van de vader blijkt toch dat hij helemaal niet op dat kind zit te wachten? Waarom wil je hem dat dan toch opdringen? Alsof een kind dat niet voelt als hij bij zn vader is... Ik zou die vent "uit zijn lijden verlossen" en het afkappen (ook juridisch regelen zodat als er wat met jou gebeurd je kind niet naar je ex gaat).
Mocht je kind op latere leeftijd meer willen weten over zijn vader dan weet je in ieder geval zn naam zodat je niet bij Spoorloos ofzo terecht hoeft te komen
en het afkappen (ook juridisch regelen zodat als er wat met jou gebeurd je kind niet naar je ex gaat). Mocht je kind op latere leeftijd meer willen weten over zijn vader dan weet je in ieder geval zn naam zodat je niet bij Spoorloos ofzo terecht hoeft te komen
Ook die gesprekken hebben we gehad. Hij neemt niets van me aan. Hij is heel duidelijk daarin; alleen die weekenden en meer niet. Ik heb al meerdere keren consequenties gesteld, maar ik was dan weer zo ''goed'' om het goed te maken omwille van Billy, omdat ik wil dat hij een vader heeft. Maar afgelopen week is hij te ver gegaan en kan ik het niet meer opbrengen.quote:
[..]
Dan is de volgende stap volgens mij gewoon consequenties stellen... Laat hem twee weken van te voren een afspraak maken als hij zijn kind wil zien ofzo.
Misschien kun je je iets onafhankelijker opstellen richting hem? Heb je niet een moeder of een buurvrouw of een vriend(in) die even op je kindje kan passen wanneer het even fout gaat?
Ik heb zijn oudere zus er ook al bij betrokken, maar die wil zich er niet mee bemoeien. Verder is er niemand die met hem kan praten hierover, en van mij neemt hij niets aan.
Dit wil ik het liefst horenquote:
Ik zou nog 1 keer een gesprek aan gaan en duidelijkheid vragen: wil hij in het leven van zijn kind of niet? Zo ja; afspraken op papier zetten over wanneer hij de zorg op zich neemt en zo niet (want: 'te druk'
Als je moet gaan smeken of hij alsjeblieft zijn eigen vlees en bloed kan komen ophalen omdat dat even veiliger is en hij doet het niet: dan heb je niks aan zo'n vent en kan je hem beter loslaten. Beter niets dan constant gekwetst en teleurgesteld worden.
Maar is het reëel? Kan ik zoiets ''aanvechten''? Ik wil sowieso mijn advocaat bellen volgende week, want dit kan niet langer. Ik vertrouw hem niet met Billy, vooral niet nu hij een nieuwe vriendin heeft. Ik ben doodsbang dat hij Billy bij z'n familie achterlaat, mensen die nooit naar hem hebben omgekeken.
Dossier ben ik mee bezig, er zijn genoeg chatlogs waarin hij ''toegeeft'' dat hij niet op Billy zit te wachten en dat hij het te druk heeft met z'n vrouwen en/of ''werk''.quote:
Precies wat Stormqueen zegt! Wat een rotsituatie voor je. Waarin je dacht samen aan die stap te beginnen kom je er alleen voor te staan. En ik snap heel goed dat je hem liever niet in je leven hebt als jullie kind voor hem geen prioriteit heeft en niet de opvoeding wil meegeven wat een kind nodig heeft!
Helaas geen wijze woorden of oplossingen voor je, maar wens je wel veel sterkte.
Misschien nog een optie om eens met een advocaat te praten? Kijken wat die zegt dat hij afspraken van weekenden niet nakomt? En dat opvoeding en hygiene niet naar omgekeken worden in de tijd dat hij bij zijn vader is. Misschien dat als er dossieropbouw is dat je je ex duidelijk kunt laten zien waar bij jou de schoen knelt.
Ik denk eerder in mij. Dat hij het klassieke plaatje voor ogen had; vader aan het werk, moeder zorgt voor de kinderen. Dat ik hem heb ''gedwongen'' (zijn woorden) om mij te helpen met de opvoeding is hem tegen gaan staan, steeds een beetje meer, tot de bom dus barstte en ik de scheiding heb aangevraagd. En dan hebben we het over een keertje pamper verschonen, eten geven, stukje fietsen etc.quote:
Dat is precies wat ik wil. Maar kan ik dat zomaar eisen? Ik wil hem niks opdringen, maar ik wil niet dat ik als boeman te boek sta omdat ik mijn kind bij z'n vader weghou. Maar het is nu klaar, het kan zo niet. Billy verdient beter. Beter niets dan dit.quote:
Maar uit de acties van de vader blijkt toch dat hij helemaal niet op dat kind zit te wachten? Waarom wil je hem dat dan toch opdringen? Alsof een kind dat niet voelt als hij bij zn vader is... Ik zou die vent "uit zijn lijden verlossen"
Mocht je kind op latere leeftijd meer willen weten over zijn vader dan weet je in ieder geval zn naam zodat je niet bij Spoorloos ofzo terecht hoeft te komen
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |