quote:
Op donderdag 17 april 2014 14:19 schreef nils7 het volgende:[..]
Zolang die mensen nergens geprikkeld worden en
alleen hun handje hoeven op te houden dan gebeurt er niks.
Nu krijgen ze toch wat ze willen middels hun eigen cultuur, taal, gedrag en geloof waarom zouden ze zich aanpassen als het nu al grotendeels prima is voor hen.
Ik zelf heb als Nederlander in Turkije gewoond, dus net andersom en via (mijn toenmalige Turkse vriendin) in Nederland in aanraking gekomen met kennissen van haar.
1 stel dat goed geďntegreerd was en zelfs tegen het "bekakte" aan. En een stelletje met kinderen dat gewoon niet kon uitleggen wat een
hartritme meter was dus ver achter liep qua integratie ondanks dat ze hier al 25 jaar woonden...
Als je jezelf er voor in wil zetten is het prima mogelijk (na een half jaar kon ik me al echt in Turks redden met
basic woorden en zinnen) maar als die prikkel er niet is.
Ik heb het er met mijn ex over gehad en nadat ze hier in NL het zelf had gezien en meegemaakt moesten we concluderen
dat het veelal mensen met geen uitzicht en werkloosheid en laag opleidingsniveau tig jaren terug zijn geëmigreerd. Maar de sociale voorzieningen zijn in Nederland zo goed dat er nu weinig prikkel is voor hun om zich in te zetten, ze hoeven zich niet met onze cultuur te bemoeien, worden
geholpen in hun eigen taal en
krijgen vaak bakken met geld (niet alleen uitkeringen of bijstand).... waarom zouden ze?
Vet van mij.
1) Hoezo alleen hun hand ophouden? Halen we hier een paar zaken door elkaar?
2) Hoeveel Nederlanders weten wat een hartritmemeter is? Dat is trouwens één woord.
3) basic?? Is dat een Nederlands woord?
4) Die zin snap ik niet. Bedoel je dat het veelal mensen met geen uitzicht etc. waren die tig jaren terug vanuit Turkije naar Nederland zijn geëmigreerd. In dat geval zou je wel eens gelijk kunnen hebben. WIJ hebben ze gehaald en DAAR was er niks of weinig te doen. En de gastarbeiders werden gekeurd op hun gebit, zoals je aan paard keurt. En ze hoefden maar 2 woorden te kennen: "ja" en "meneer". En we hebben ze hier in zgn Turkenpensions gehuisvest. Een beetje zoals we nu met Polen, Bulgaren en Roemenen omgaan, zeg maar.
5) Geholpen in hun eigen taal? Waar dan? Ze nemen hun kinderen mee als tolk, maar dat is iets heel anders.
6) Bakken met geld? Broodjes aap.