Zwangerschap en geboorte deel 1324

quote:

Op zondag 30 maart 2014 21:24 schreef mignonne het volgende:

[..]

why... WHY?! afbakenen is een kunst

Ik ben echt zooooo blij voor al die zwangere vrouwen dat ik jouw beroep niet heb he

quote:

Op zondag 30 maart 2014 21:26 schreef Stormqueen het volgende:
Tsja, ik zal wel vloeken, maar ik ben vooral zelf heel erg blij dat ik niet zo kleinzerig ben en om het minste en geringste zo uit het veld geslagen ben dat ik er de hele dag van op de bank moet liggen. En ik besef me degelijk dat er genoeg mensen zijn die echt pijn en ellende hebben, daar zeg ik niks van, maar er zijn ook veel mensen die wel erg snel in de "dokter dokter, ik heb zooooo'n pijn" modus schieten.
Het lijkt me erg naar om zo te moeten leven iig. Beetje weerbaarheid is best fijn.

"Als ik hier druk...."

nouja het fijnste aan mijn toekomstige vak vind ik toch een tevreden mama uiteindelijk. En qua spreekuur vertaald zich dat naar een moeder die zich gehoord, begrepen en gesteund voelt, en gerustgesteld waar nodig.

quote:

Op zondag 30 maart 2014 21:27 schreef Theeleuter het volgende:

[..]

Ga jij nou maar lekker met je baby knuffelen

Baby ligt heerlijk op m'n borst te slapen. Met d'r armpjes op standje zen om me heen gedrapeerd. En dan af en toe lekker in m'n zij kriebelen met die kleine handjes

Ik kan jullie gewoon niet zo goed loslaten allemaal . Als julder nou gewoon ook even een baby baren en dan overstappen naar babytopic, hoef ik hier niet meer te blijven trespassen.

quote:

Op zondag 30 maart 2014 21:20 schreef mignonne het volgende:

[..]

Ah, dat kan.

Ik leer dat ik dat niet mag; iemand moet in principe eerst zelf met de werkgever gaan praten, zich eventueel naar de arbo-arts laten verwijzen en/of met collega's onderling oplossen. Als er uiteindelijk bij de arbo-arts niets uitkomt en het is medisch gezien echt onaanvaardbaar dat iemand doorwerkt dan wordt het een ander verhaal.

Wat jij omschrijft is niet wat ik toch wel regelmatig ben tegen gekomen, de "ken jij nie effe een brieffie make?"

Ik denk dat deze vk ook wel heel goed door het "het gaat goed met de baby dus ook met mij" praatje heen kon prikken en die huilbui kwam ook pas na doorvragen. Sommige vrouwen zijn niet zo goed om zelf aan de bel te trekken. En dan is het wel fijn dat iemand anders even net dat steuntje in de rug kan geven.

(ik moet zeggen dat ik nooit zo goed bent met de "hoe gaat het" vragen. Niet bij de vk/gyn maar ook niet bij het cb. Pas als ik een concrete vraag heb dan hoor je me en zo niet is het antwoord "goed". Als je meer wil weten moet je toch echt even doorvragen )

Overigens Kyara, dat wilde k nog zeggen; ik vind vermoeidheid en bekkenpijn wel echt een van de minst 'gewaardeerde' zwangerschapskwalen. Ik heb me bij de oudste ook 40 weken extreem moe gevoeld, vreselijk, niets hielp. Bij de jongste enorme bekkenpijn; ik heb daar inderdaad wel echt van geleerd dat het echt niet altijd een kwestie is van kom op, ff schouders eronder. Die instelling helpt wel, maar vaak zijn dat ook de vrouwen die zichzelf regelrecht voorbij lopen vroeger of later.

Het is alleen wel echt zo dat er ook vrouwen zijn die alles lijken te willen en niet willen accepteren dat ze zelf een stap terug zouden moeten nemen hier of daar.
"Ik heb zo'n onwijs last van mn bekken na het hardlopen" ehm... misschien is zwemmen wat voor je? "nee ik wil hardlopen" euhm.ok.
"ik ben zo moe, kan ik niet halve dagen werken? want ik moet aankomend weekend ook nog de bruiloft voor een vriendin regelen en ik moet morgenavond naar de verjaardag van mn schoonzus en en en" tsja... bespreek het met je baas.

Ja, dat is de andere kant inderdaad. Daar zou ik ook niet aan mee willen werken.

Bij mij was de vraag of ik nog wel kon genieten van de zwangerschap het breekpunt. Want ik werkte fulltime, sliep in de avonden en bijna het hele weekend en vroeg me oprecht af hoe en wanneer ik dan alles moest regelen.

Vermoeidheid vond ik ook killing inderdaad. Je weet dat het er bij hoort de eerste maanden dus je stelt je toch een beetje in op het "volgende trimester wordt het beter" en als het dan met 22 weken nog steeds zo is dan is dat best wel pittig.

Maar het stuit inderdaad op veel onbegrip. Van "het wordt wel beter" tot "iedereen is wel eens moe" en "het hoort erbij".

quote:

Op zondag 30 maart 2014 21:32 schreef Kimpossible het volgende:

[..]

Baby ligt heerlijk op m'n borst te slapen. Met d'r armpjes op standje zen om me heen gedrapeerd. En dan af en toe lekker in m'n zij kriebelen met die kleine handjes

Ik kan jullie gewoon niet zo goed loslaten allemaal . Als julder nou gewoon ook even een baby baren en dan overstappen naar babytopic, hoef ik hier niet meer te blijven trespassen.

Cute, vooral dat kriebelen is fijn

Mijn man vraagt nu ongeveer om het uur of ik al wat voel Hij heeft morgen maar vrij genomen, want hij wordt nu toch wel onrustig....

quote:

Op zondag 30 maart 2014 21:37 schreef Kyara het volgende:

[..]

Ik denk dat deze vk ook wel heel goed door het "het gaat goed met de baby dus ook met mij" praatje heen kon prikken en die huilbui kwam ook pas na doorvragen. Sommige vrouwen zijn niet zo goed om zelf aan de bel te trekken. En dan is het wel fijn dat iemand anders even net dat steuntje in de rug kan geven.

(ik moet zeggen dat ik nooit zo goed bent met de "hoe gaat het" vragen. Niet bij de vk/gyn maar ook niet bij het cb. Pas als ik een concrete vraag heb dan hoor je me en zo niet is het antwoord "goed". Als je meer wil weten moet je toch echt even doorvragen )

Ja idd, de vraag-achter-de-vraag, of juist niet de vraag. Soms kan het al genoeg zijn om iemand echt aan te kijken en contact te maken en te vragen "hoe gáát het nou met je?"
Dieptepunt was zes huilende vrouwen achter elkaar na mn vraag hoe het ging. Ik voelde me bijna schuldig om het aan nummer zeven te vragen
_{Ik krijg vaak te horen dat ik meestal goed aanvoel wat iemand nodig heeft, en daar ben ik heel dankbaar voor. Heb ook wel eens ergens bij gezeten dat ik bij mezelf dacht van zíé je dit nou echt niet? Iemand die met 30 weken al een enorm issue maakt van een ruggenprik bij de bevalling, die zit helemaal niet te wachten op een rijtje voor- en nadelen van de ruggenprik. Daar zit meer achter. Zeker in combinatie met haar gesloten bijna defensieve houding (armen over elkaar achterover geleund, starre blik, dat werk); Voelt zij zich wel gehoord? begrepen? voelt zij zich wel veilig onder mijn begeleiding? Heeft ze er wel vertrouwen in? Waarom is die ruggenprik zo belangrijk en wat heeft ze écht nodig?}

Ik denk altijd maar zo...
Als je denkt dat je een reden hebt om te klagen mag je wat mij betreft klagen.
Maar ik wil graag voor een iedere klacht ook iets positiefs terughoren
Daar vraag ik ook vaak naar, want je moet proberen niet in een negatieve spiraal terecht te komen

Tegen een vk/gyn heb ik nog nooit geklaagd ik zie me nog zitten: ik heb een beetje pijn tussen m'n schouderbladen en ik moest bellen van m'n vriend, sorry ik ben een zeur en er is vast niets. (180/120 )

quote:

Op zondag 30 maart 2014 21:45 schreef Kyara het volgende:
Ja, dat is de andere kant inderdaad. Daar zou ik ook niet aan mee willen werken.

Bij mij was de vraag of ik nog wel kon genieten van de zwangerschap het breekpunt. Want ik werkte fulltime, sliep in de avonden en bijna het hele weekend en vroeg me oprecht af hoe en wanneer ik dan alles moest regelen.

Vermoeidheid vond ik ook killing inderdaad. Je weet dat het er bij hoort de eerste maanden dus je stelt je toch een beetje in op het "volgende trimester wordt het beter" en als het dan met 22 weken nog steeds zo is dan is dat best wel pittig.

Maar het stuit inderdaad op veel onbegrip. Van "het wordt wel beter" tot "iedereen is wel eens moe" en "het hoort erbij".

Maar ook dat is dus wat ik bedoel, dan moet je prioriteiten op een rijtje gaan zetten, de vrouwen die zichzelf hard voorbij hollen (niet gezegd dat jij dat deed he! maar ik zie ze wel), daar moet je ook wel eens aan de rem trekken en dingen in perspectief plaatsen. En das best lastig, want niet iedereen laat het zo enorm zien.

@ Kyara: Uhuh. De intense vermoeidheid was voor mij 1 van de hoofdredenen om geen derde te willen. Ik kon daar echt niet overheen zien. Natuurlijk zijn het "maar" 9 maanden, maar wel 9 enorm lange maanden. En dan vind ik mezelf in alle bescheidenheid echt geen zeikwijf.

Ik dacht idd dat het erbij hoorde de bekkenpijn...uiteindelijk heeft mijn bas iemand van HR geroepen en hebben wij een gesprek gehad toen ik 30 weken was en werd ik naar huis gestuurd ik wou mezelf echt niet aanstellen maar die pijn

quote:

Op zondag 30 maart 2014 21:50 schreef Loj het volgende:
Ik denk altijd maar zo...
Als je denkt dat je een reden hebt om te klagen mag je wat mij betreft klagen.
Maar ik wil graag voor een iedere klacht ook iets positiefs terughoren
Daar vraag ik ook vaak naar, want je moet proberen niet in een negatieve spiraal terecht te komen

Tegen een vk/gyn heb ik nog nooit geklaagd ik zie me nog zitten: ik heb een beetje pijn tussen m'n schouderbladen en ik moest bellen van m'n vriend, sorry ik ben een zeur en er is vast niets. (180/120 )

en daarom moet je dus idd gewoon bellen en geen drempel voelen.

Mijn eerste praktijk had een keer een dame die zich steeds bij een andere zorgverlener beklaagde. Heel begrijpelijk wel hoor, daar niet van, maar toch. Ze voelde zich misselijk enz, belde de HAP, die deed er niets mee, volgende dag verloskundige, alles in orde. Toen had ze pijn op/aan/in de borst, vk kon er niets van maken. Volgende dag nog pijn heeft ze dat besproken met fysio, die heeft tips gegeven, dag erna nog pijn, naar de huisarts gegaan, die heeft maagzuurremmers voorgeschreven. Pas na vijf dagen pijn belde haar vriend dat ze nu kruipend en spugend van de pijn door het huis ging. Dat was dus idd (ook?) een hellp. Met goede bloeddruk en controles wel, verraderlijk dus.

quote:

Op zondag 30 maart 2014 21:50 schreef Loj het volgende:
Tegen een vk/gyn heb ik nog nooit geklaagd ik zie me nog zitten: ik heb een beetje pijn tussen m'n schouderbladen en ik moest bellen van m'n vriend, sorry ik ben een zeur en er is vast niets. (180/120 )

Maar da's toch ook niet ok?

Ik vind'niet klagen' echt niet altijd een deugd.

Ja zon typ ben ik ook. Hier wil ik nog weleens ventileren dat het even minder gaat en mijn man is regelmatig de klos wehehe. Maar naar vrienden/collega's/buitenwereld/gynaecoloog is het eigenlijk altijd rise and shining baby! Ik heb gelukkig wel een doortastende gyn die dwars door mijn toneelstukje heen prikt. En vanbinnen weet ik dan ook dondersgoed dat haar advies juist was om 50% te gaan werken. Maar ik heb er zon hekel aan om mensen om mij heen te moeten teleur stellen. Wil niet dat zij belast worden met mijn kinderwens.

quote:

Op zondag 30 maart 2014 21:56 schreef Cantare het volgende:

[..]

Maar da's toch ook niet ok?

Ik vind'niet klagen' echt niet altijd een deugd.

Eens.

Jij als zwangere bent de enige die alles voelt, je bent de enige die je baby voelt bewegen. Als jij niets zegt, weet ik niet hoe het gaat. Een bloeddruk en uitwendig onderzoek zeggen me iets maar eigenlijk is het belangrijkst van een controle voor mij nog wel het gesprek. Daar haal ik meer relevante info uit.

quote:

Op zondag 30 maart 2014 21:56 schreef Cantare het volgende:

[..]

Maar da's toch ook niet ok?

Ik vind'niet klagen' echt niet altijd een deugd.

Daar heb je ook zeker een punt

De vk heeft daarna nog een soort van excuses aangeboden (maar mocht niet van mij, want nam haar niets kwalijk) dat ze me niet drie dagen daarvoor al had doorgestuurd met een onderdruk van 90. Maarja kwam door mij, heb er toen een mooi verhaal van gemaakt en t een beetje weggelachen.
Ze zei dat ze had geleerd dat ze op d'r eigen gevoel had moeten afgaan.

Dus nee, nooit klagen is ook niet goed. Maar ik heb t nog nooit gedaan

[ Bericht 14% gewijzigd door Loj op 30-03-2014 22:12:43 ]

De vraag is Loj, heb je er wel van geleerd? Ik bedoel de vk is er om jouw klachten aan te horen en er indien nodig iets mee te doen en met een hellp geschiedenis lijkt t me veiliger als je klachten eerder uitspreekt.

quote:

Op zondag 30 maart 2014 22:16 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
De vraag is Loj, heb je er wel van geleerd? Ik bedoel de vk is er om jouw klachten aan te horen en er indien nodig iets mee te doen en met een hellp geschiedenis lijkt t me veiliger als je klachten eerder uitspreekt.

Ik hoop t wel....

Dat is ook een van de redenen dat als ik over twee weken tijdelijk terug naar de vk zou mogen, ik dat graag wil.

Deze gyn vraagt niet door en dat heb ik wel nodig...

Met je naaste omgeving en met een vk bespreken waar je last van hebt, is natuurlijk niet 'klagen'.

quote:

Op zondag 30 maart 2014 21:57 schreef Twinkle20 het volgende:
Wil niet dat zij belast worden met mijn kinderwens.

Iemand moet hun pensioen ophoesten......Kinderen zijn serieus de toekomst van onze maatschappij, mag de maatschappij ons ook wel ondersteunen in het krijgen ervan.

quote:

Op zondag 30 maart 2014 22:21 schreef Loj het volgende:

[..]

Ik hoop t wel....

Dat is ook een van de redenen dat als ik over twee weken tijdelijk terug naar de vk zou mogen, ik dat graag wil.

Deze gyn vraagt niet door en dat heb ik wel nodig...

Oh sorry had gemist dat je bij de gyn loopt..
Hebben ze niet beiden in t zh? Ik loop ook bij de gyn maar ook bij de vk in t ziekenhuis en idd de laatste vraagt net wat verder door.
Navelpijn is weg: t was tijd voor mn 1x in de 5 dagen wc bezoek

quote:

Op zondag 30 maart 2014 21:49 schreef Theeleuter het volgende:

[..]

Cute, vooral dat kriebelen is fijn

Mijn man vraagt nu ongeveer om het uur of ik al wat voel Hij heeft morgen maar vrij genomen, want hij wordt nu toch wel onrustig....

Whahahaha ik heb ook al 4x een smsje gekregen vandaag met die vraag ( hij is aan t werk)
Ik vind het wel lief dat hij er zo mee bezig is
Verder heeft hij gewoon absoluut geen geduld

quote:

Op zondag 30 maart 2014 22:25 schreef gewoonmezelf87 het volgende:

[..]

Oh sorry had gemist dat je bij de gyn loopt..
Hebben ze niet beiden in t zh? Ik loop ook bij de gyn maar ook bij de vk in t ziekenhuis en idd de laatste vraagt net wat verder door.
Navelpijn is weg: t was tijd voor mn 1x in de 5 dagen wc bezoek

Nope, we hebben een hele fijne verloskundigepraktijk hier in t dorp en een poli van t ziekenhuis waar dus ook een gyn zit.
Ik moest ivm met hellp sowieso naar de gyn, maar omdat m'n bloeddruk stabiel is had ze t erover dat ik waarschijnlijk ook naar de vk zou mogen. Moet met 35? weken sowieso dan terug ivm met ks en dus de kans om weer hellp vanaf dat moment te krijgen.

Fijn dat de pijn voorbij is!