OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Sterkte Lingue. Zo'n ingrijpende gebeurtenis daar mag je echt om huilen. Doe dat ook, hou je niet in. Het zal tijd kosten tot je het een beetje kan plaatsen.
En herkenbaar dat je denkt uit de gevarenzone bent. Alsof iemand de grond onder je voeten wegtrekt en de hele wereld op z'n kop staat...
Heel veel sterkte
.
En herkenbaar dat je denkt uit de gevarenzone bent. Alsof iemand de grond onder je voeten wegtrekt en de hele wereld op z'n kop staat...
Heel veel sterkte
.
Lingue, ik vind het zo vreselijk voor je 
natuurlijk mag je huilen, dit is niet zomaar iets wat je kunt verwerken, je was al zo ver..
Weten jullie ook waarom het is misgegaan?
*knuffel*
natuurlijk mag je huilen, dit is niet zomaar iets wat je kunt verwerken, je was al zo ver.. Weten jullie ook waarom het is misgegaan?
*knuffel*
♡ Sa fier as de moanne, - en werom ♡
Oh Lingue, begrijp ik dat het bij jou erg laat mis is gegaan? Hoeveel weken was je? Bah bah, virtuele knuffel en veel sterkte 
Bij mij is het dus ook misgegaan, met 7 weken en 3 dagen. Missed abortion dus mijn lijf had niks door
Cytotec gehad en vorige week vrijdag het vruchtje verloren. Bij de controle echo 2 dagen terug zag de vk nog wat restjes en een stolseltje wat er vanzelf nog wel uit zou komen. Nu weer wachten op de eisprong. Een vriendin is 2 dagen voor mij uitgerekend, de dag dat ik het vruchtje verloor kwam zij met het goede nieuws, hoe leuk ik het ook voor ze vind, mijn dag was verpest 
Bij mij is het dus ook misgegaan, met 7 weken en 3 dagen. Missed abortion dus mijn lijf had niks door
Cytotec gehad en vorige week vrijdag het vruchtje verloren. Bij de controle echo 2 dagen terug zag de vk nog wat restjes en een stolseltje wat er vanzelf nog wel uit zou komen. Nu weer wachten op de eisprong. Een vriendin is 2 dagen voor mij uitgerekend, de dag dat ik het vruchtje verloor kwam zij met het goede nieuws, hoe leuk ik het ook voor ze vind, mijn dag was verpest
Jij ook sterkte Rawedni
Ah wat een vervelende samenloop zeg. Jij je vruchtje verliezen en iemand anders trots vertellen dat ze zwanger is
Ik was ruim 17 weken. Vandaag een hele moeilijke dag vol emoties.
Ah wat een vervelende samenloop zeg. Jij je vruchtje verliezen en iemand anders trots vertellen dat ze zwanger is
Ik was ruim 17 weken. Vandaag een hele moeilijke dag vol emoties.
17 weken?! Oh wat verschrikkelijk Ruim en breed uit de gevarenzone en dan ineens dit?! Heel bizar en niet te bevatten Ik weet dat woorden niet helpen maar ik wil je toch nog een keer veel sterkte wensen, en huil zoveel als nodig is, het mag 
Ruim en breed uit de gevarenzone en dan ineens dit?! Heel bizar en niet te bevatten Ik weet dat woorden niet helpen maar ik wil je toch nog een keer veel sterkte wensen, en huil zoveel als nodig is, het mag
Ik had in een ander topic teruggevonden dat Lingue al erg ver was. Je bent helaas nooit uit de gevarenzone... Heel veel sterkte!
Wij hebben komende week de 20 weken echo. Dat is de echo waarbij vorig jaar bleek dat de baby te klein was.
Voor mijn gevoel zit de gevarenzone voor onze baby tussen de 23 en 37 weken. En voor mijn vrouw tot een week na de geboorte.
Wij hebben komende week de 20 weken echo. Dat is de echo waarbij vorig jaar bleek dat de baby te klein was.
Voor mijn gevoel zit de gevarenzone voor onze baby tussen de 23 en 37 weken. En voor mijn vrouw tot een week na de geboorte.
censuur :O
Misschien een beetje raar om nu hier goed nieuws te posten, zeker nu dit topic helaas weer actief is, maar ik heb veel aan de reacties gehad tijdens de nasleep van de molazwangerschap en de miskraam die daarna kwam. Ik ben nu bijna 6 weken geleden bevallen en moest daarom m'n bloed laten controleren op hCG. (tumormarker voor mola). Deze was <1. 
Negatief, nu echt klaar met prikken (tenzij er ooit nog een zwangerschap volgt.
Hopelijk ook snel de laatste verzekeringsperikelen opgehelderd, dan is het na ruim 2 jaar echt 'afgerond'.
Negatief, nu echt klaar met prikken (tenzij er ooit nog een zwangerschap volgt.Hopelijk ook snel de laatste verzekeringsperikelen opgehelderd, dan is het na ruim 2 jaar echt 'afgerond'.
Zeker in een topic als dit kunnen we af en toe ook goed nieuws gebruiken
Wat fijn voor je!!
Wat fijn voor je!!
Mama van Lars & Femke
Ik kom hier maar even wat wegschrijven, misschien dat het wat helpt...
ik ben zo enorm uitgeput... Ik slaap amper, voel mij gefrustreerd, oververmoeid en weet ook even niet waar ik het zoeken moet. Krijg mijzelf gewoon niet rustig in mijn lijf...
De eerste week was het vooral veel huilen, nu gaat het dagelijkse leven toch wel snel verder. , maar mijn lichaam en geest denken daar toch anders over merk ik. Ik neem zeker de ruimte om verdrietig te voelen. Er over te denken. Er mee bezig te zijn. Maar zo makkelijk is het helemaal niet.
ik zou zo graag willen slapen he, maar het lukt gewoon niet. Vanaf morgen ga ik aan de homeopatische slaapondersteuning heb ik mijzelf voorgenomen. Morgen ook eerst een afspraak bij de dokter. Maar heel lang ga ik het niet op deze manier volhouden nog.
Ik mis haar... De tijd tikt door, maar toch staat ie hier wel stil. Lichaam verandert, geen zwanger buikje meer, een lichaam die niet vooruit te branden is, klachten gaan/zijn weg.
Langzaam de eerste spulletjes opbergen om niet steeds geconfronteerd te worden met wat er niet meer is.
Life ain't fair...
ik ben zo enorm uitgeput... Ik slaap amper, voel mij gefrustreerd, oververmoeid en weet ook even niet waar ik het zoeken moet. Krijg mijzelf gewoon niet rustig in mijn lijf...
De eerste week was het vooral veel huilen, nu gaat het dagelijkse leven toch wel snel verder. , maar mijn lichaam en geest denken daar toch anders over merk ik. Ik neem zeker de ruimte om verdrietig te voelen. Er over te denken. Er mee bezig te zijn. Maar zo makkelijk is het helemaal niet.
ik zou zo graag willen slapen he, maar het lukt gewoon niet. Vanaf morgen ga ik aan de homeopatische slaapondersteuning heb ik mijzelf voorgenomen. Morgen ook eerst een afspraak bij de dokter. Maar heel lang ga ik het niet op deze manier volhouden nog.
Ik mis haar... De tijd tikt door, maar toch staat ie hier wel stil. Lichaam verandert, geen zwanger buikje meer, een lichaam die niet vooruit te branden is, klachten gaan/zijn weg.
Langzaam de eerste spulletjes opbergen om niet steeds geconfronteerd te worden met wat er niet meer is.
Life ain't fair...
Lingue, ik zit met tranen in mijn ogen ik heb veel aan je gedacht. Het is ook niet eerlijk. Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen, maar ik wil je wel een hele dikke knuffel geven.
ik heb veel aan je gedacht. Het is ook niet eerlijk. Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen, maar ik wil je wel een hele dikke knuffel geven.
disclaimer
Met (volgens mijn berekening) 7 weken had ik de eerste echo. Die was niet goed voor 7 weken, wel voor 6. 2 dagen later had ik een echo bij het echocentrum en daar was een hartje op te zien, maar het vruchtje was nog kleiner dan de fertiliteitsarts zei. In theorie zou er een late innesteling geweest kunnen zijn, maar ik hield wel rekening met dat het gewoon niet goed zat.
Vandaag (volgens eigen berekening 9 weken zwanger) was het vruchtje ongeveer 1,5 mm groter dan 2 weken geleden en was er geen hartaktie. Ik moet nu wachten op een miskraam, tenzij dat langer dan een week duurt. Dan wordt er een curretage gepland. Vorig jaar had ik de IVF-punctie op Thijs' verjaardag, dit jaar is het voor mij weer geen mooie dag.....
[ Bericht 0% gewijzigd door McLaura op 07-07-2014 18:33:37 ]
And if I could choose the world around me, the world I'd choose would all revolve 'round you
12/07/2009 om 12:07 kwam de zon op, om nooit meer onder te gaan....
En sinds 23/06/2015 staan er 2 zonnen aan onze hemel!
12/07/2009 om 12:07 kwam de zon op, om nooit meer onder te gaan....
En sinds 23/06/2015 staan er 2 zonnen aan onze hemel!
Lingue.... ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen. Dit van mij voelt al zo rot en oneerlijk, en jij was zoveel verder.
Sterkte.
Sterkte.
And if I could choose the world around me, the world I'd choose would all revolve 'round you
12/07/2009 om 12:07 kwam de zon op, om nooit meer onder te gaan....
En sinds 23/06/2015 staan er 2 zonnen aan onze hemel!
12/07/2009 om 12:07 kwam de zon op, om nooit meer onder te gaan....
En sinds 23/06/2015 staan er 2 zonnen aan onze hemel!
Lingue geen woorden. Sta je verdriet toe. Sterkte
McLaura wat ontzettend rot dat het weer niet goed is gegaan. Sterkte
McLaura wat ontzettend rot dat het weer niet goed is gegaan. Sterkte
Lingue
Heel goed dat je morgen langs een arts gaat. Niet gek dat je je zo voelt hoor. Dit verwerken kost veel tijd. Of beter gezegd: met dit verlies omgaan. Hier boden ze hulp aan vanuit het ziekenhuis en ook de huisarts deed dat.
En dat moe zijn: je lijf was nog niet klaar om te bevallen en heeft een enorme opdonder gehad. Plus de hormonen. Onderschat die combi ook niet..
*knuffel*
Heel goed dat je morgen langs een arts gaat. Niet gek dat je je zo voelt hoor. Dit verwerken kost veel tijd. Of beter gezegd: met dit verlies omgaan. Hier boden ze hulp aan vanuit het ziekenhuis en ook de huisarts deed dat.
En dat moe zijn: je lijf was nog niet klaar om te bevallen en heeft een enorme opdonder gehad. Plus de hormonen. Onderschat die combi ook niet..
*knuffel*
Sterkte meis! Helaas weet ik hoe je je voelt...quote:Op maandag 7 juli 2014 18:00 schreef Lingue het volgende:
Ik mis haar... De tijd tikt door, maar toch staat ie hier wel stil. Lichaam verandert, geen zwanger buikje meer, een lichaam die niet vooruit te branden is, klachten gaan/zijn weg.
Langzaam de eerste spulletjes opbergen om niet steeds geconfronteerd te worden met wat er niet meer is.
Life ain't fair...
Heb jij deze folder gekregen? Zo niet, dan kan ik het aanraden: Verlies van een kind tijdens de zwangerschap of bevalling. Qua "hoe het voelt" vond ik de folder zeer herkenbaar.
censuur :O
Lingue wat is het toch enorm oneerlijk. Neem echt de tijd om te herstellen zowel lichamelijk als geestelijk.
McLaura wat verdrietig. Ik gunde je zo dat het hele mmm gedoe je bespaard zou blijven. Heel veel sterkte.
wat is het toch enorm oneerlijk. Neem echt de tijd om te herstellen zowel lichamelijk als geestelijk. McLaura wat verdrietig.
Ik gunde je zo dat het hele mmm gedoe je bespaard zou blijven. Heel veel sterkte.
Bedankt iedereen. Het zet je leven gewoon zo enorm (weer) op de kop...
@McLaura, jij ook veel sterkte gewenst. Hoe ver iemand is maakt niet uit als het gewenst is!
@RemcoDelft, folder heb ik idd ook. Staat goede info in waar ik wel wat mee kan gelukkig. Maar uit eindelijk is het toch allemaal zelf doen en zelf verwerken.
@McLaura, jij ook veel sterkte gewenst. Hoe ver iemand is maakt niet uit als het gewenst is!
@RemcoDelft, folder heb ik idd ook. Staat goede info in waar ik wel wat mee kan gelukkig. Maar uit eindelijk is het toch allemaal zelf doen en zelf verwerken.
Na lang wikken en wegen toch een berichtje in dit topic. Vorige week bleek tijdens de controle bij de vk dat het hartje was gestopt, op dat moment was ik ruim 10 weken zwanger.
Afgelopen vrijdag tabletten van de gynaecoloog gekregen, thuis ingebracht, zaterdag veel krampen en vloeien. Dat hield in de loop van de dag op. In overleg met gyn opnieuw tabletten ingebracht, geen resultaat.
Hadden een controle staan voor aankomende woensdag maar de onzekerheid brak me op. Vandaag naar gynaecoloog geweest, alles nog aanwezig en geen tekenen dat mijn lijf het zelf op gaat lossen.
Curettage staat gepland voor halverwege komende week. En ik ben bang....
En dan lees ik in dit topic alle verhalen, dat komt behoorlijk binnen. voor iedereen die het nodig heeft.
Afgelopen vrijdag tabletten van de gynaecoloog gekregen, thuis ingebracht, zaterdag veel krampen en vloeien. Dat hield in de loop van de dag op. In overleg met gyn opnieuw tabletten ingebracht, geen resultaat.
Hadden een controle staan voor aankomende woensdag maar de onzekerheid brak me op. Vandaag naar gynaecoloog geweest, alles nog aanwezig en geen tekenen dat mijn lijf het zelf op gaat lossen.
Curettage staat gepland voor halverwege komende week. En ik ben bang....
En dan lees ik in dit topic alle verhalen, dat komt behoorlijk binnen.
voor iedereen die het nodig heeft.
Maltezer het is ook niet niks!
Voor wat het waard is:
Ik heb een curretage gehad en dat is me ontzettend mee gevallen! Ik kreeg van tevoren een recept mee voor pijnstillers, maar ik heb ze niet hoeven gebruiken. Ik weet dat de ervaringen verschillend zijn daarin.
Wat veel belangrijker is dat je het een plaatsje kan geven. Het kan tijd kosten, maar er staat geen vaste duur voor. Praat ervoor als je dat wil met mensen aan wie je dat kwijt wilt.
Voor wat het waard is:
Ik heb een curretage gehad en dat is me ontzettend mee gevallen! Ik kreeg van tevoren een recept mee voor pijnstillers, maar ik heb ze niet hoeven gebruiken. Ik weet dat de ervaringen verschillend zijn daarin.
Wat veel belangrijker is dat je het een plaatsje kan geven. Het kan tijd kosten, maar er staat geen vaste duur voor. Praat ervoor als je dat wil met mensen aan wie je dat kwijt wilt.
Ach lieve Malteser, ik had het al gelezen in Z&G maar niet dat het zo een lichamelijke nasleep voor je heeft
Heel veel sterkte met de verwerking en ook de curettage. En erg balen en vervelend dat je lijf het niet zelf wil doen
Er over praten en schrijven hier of elders heeft mij veel geholpen met structureren in mijn hoofd en ruimte te maken voor gevoelens die verstopt zaten.
Veel sterkte!!
Heel veel sterkte met de verwerking en ook de curettage. En erg balen en vervelend dat je lijf het niet zelf wil doen
Er over praten en schrijven hier of elders heeft mij veel geholpen met structureren in mijn hoofd en ruimte te maken voor gevoelens die verstopt zaten.
Veel sterkte!!
Heftig allemaal he, Malteser. Weet dat je niet alleen bent. Goed dat je het topic hebt opgezocht en ik hoop dat je er in je omgeving ook over kunt praten. Dat je bij iemand terecht kunt.
Waar ben je bang voor?
Weet dat je niet alleen bent. Goed dat je het topic hebt opgezocht en ik hoop dat je er in je omgeving ook over kunt praten. Dat je bij iemand terecht kunt. Waar ben je bang voor?
Dank voor alle lieve reacties.
Gelukkig hebben we fijne familie om ons heen, want het maakt allemaal behoorlijk veel indruk. Verdrietig zijn we ook, het was zo'n mooi cadeautje.
Ik ben hoofdzakelijk bang voor de ingreep maar ook voor de risico's (beschadiging baarmoederwand enz). Sta bekend als een hele nuchtere en dat klopt ook wel, broodnuchter zelfs, behalve dus als het 'bloot' aangaat. Wil er verder niet teveel over kwijt maar laten we het erop houden dat er een verleden meespeelt, ik gok dat jullie dan weten in welke hoek je het zoeken moet. Curettage zal dan ook om deze reden onder narcose plaats gaan vinden.quote:
Heftig allemaal he, Malteser.
Waar ben je bang voor?
Gelukkig hebben we fijne familie om ons heen, want het maakt allemaal behoorlijk veel indruk. Verdrietig zijn we ook, het was zo'n mooi cadeautje.
Goed dat je hebt aangegeven dat je een verleden hebt dat erg meespeelt. Hoop dat je je daar verder nog goed in gehoord gaat voelen. Misschien dat je wat af kunt spreken over het gebruik van operatieschort en bedekking? En over op welke momenten je man nog/weer bij je mag zijn. Waarschijnlijk dat de standaardprocedures al wel goed voldoen, maar vantevoren weten wat er gaat gebeuren is wel zo prettig in een moeilijke situatie.
Complicatie waar je op doelt is Asherman. Misschien helpt het om info te lezen van een objectieve infobron. Dus niet de ervaringsverhalen op fora. Feiten op een rij om er geen spookbeeld van te maken, maar het in perspectief te zien. Risico's zijn er helaas altijd en je kunt net die ene zijn, maar bij de meesten gaat het echt goed).
Complicatie waar je op doelt is Asherman. Misschien helpt het om info te lezen van een objectieve infobron. Dus niet de ervaringsverhalen op fora. Feiten op een rij om er geen spookbeeld van te maken, maar het in perspectief te zien. Risico's zijn er helaas altijd en je kunt net die ene zijn, maar bij de meesten gaat het echt goed).
Misschien kan je van te voren bedenken (en bespreken) welke dingen het voor jou makkelijker zouden maken, Malteser? Mijn man mocht er bijvoorbeeld bij blijven tot ik 'onder zeil' was en stond ook meteen bij wakker worden weer aan mijn bed. Ik wilde ook geen OK of instrumenten zien, en dat hebben ze ook heel netjes gerespecteerd. Ik sliep al voor ik de OK ingereden werd.
Asherman is inderdaad altijd een risico bij curettage, maar het risico is echt heel klein.
Asherman is inderdaad altijd een risico bij curettage, maar het risico is echt heel klein.
Lieve malteser, wat vervelend dat je je hier nu moet melden en wat klote dat de tabletten je niet geholpen hebben. Ik kan me goed voorstellen dat je bang voor de currettage bent, al heb ik er zelf geen ervaring mee. De kans dat er iets beschadigd raakt is zoals mensen al zeggen gelukkig erg klein. Maak in elk geval van je hart geen moordkuil en maak je angsten bespreekbaar.
disclaimer
Dank voor al jullie tips! Ik neem er een aantal mee om aan te geven in het ziekenhuis. Bedankt!
Wat betreft Asherman, het was vooral de gynaecoloog die dat duidelijk maakte en waardoor ik nu dus schrikachtig ben. Overigens was de gyn verder heel begripvol en vriendelijk, dat was erg fijn. Ik hoop dat mijn lijf de komende dagen misschien toch zelf nog wat gaat doen maar ik bereid me voor op de curettage. En hoop maar dat ik niet net dat ene geval ben waar het 'mis gaat'.
Wat betreft Asherman, het was vooral de gynaecoloog die dat duidelijk maakte en waardoor ik nu dus schrikachtig ben. Overigens was de gyn verder heel begripvol en vriendelijk, dat was erg fijn. Ik hoop dat mijn lijf de komende dagen misschien toch zelf nog wat gaat doen maar ik bereid me voor op de curettage. En hoop maar dat ik niet net dat ene geval ben waar het 'mis gaat'.
Gisteren bleek bij de termijnecho dat t hartje gestopt was. We hadden al 3 goede echo's gehad. Vorige week maandag nog. Het was zelfs iets kleiner dan toen. Dus waarschijnlijk is het diezelfde dag nog misgegaan. Inmiddels is er een bloeding begonnen maar die is weer net zo laf als bij de vorige keer. Dat duurde eeuwen voordat t echt doorzette. Dat trek ik nu niet denk ik. De vorige keer leefde het niet. Toen was ik verdrietig om wat t had kunnen worden, nu om wat t was. Er is ook angst. Dat voor een nieuwe zwangerschap. Want hoe moet ik dat dan doen? Of voor het idee dat we altijd kinderloos blijven.
Mijn emmertje zit even vol. In februari miskraam 1, vorige week mijn oom van 46 gecremeerd en nu is t weer mis. Die oom heb ik nog kunnen vertellen dat ik weer zwanger was en dat er n hartje was. En nu weet ie t nooit meer. Dat maakt me zo stuk vanbinnen.
Mijn emmertje zit even vol. In februari miskraam 1, vorige week mijn oom van 46 gecremeerd en nu is t weer mis. Die oom heb ik nog kunnen vertellen dat ik weer zwanger was en dat er n hartje was. En nu weet ie t nooit meer. Dat maakt me zo stuk vanbinnen.
Cygne, ik hoop zo voor je dat het toch nog uit zichzelf doorzet. Ik vond dat zelf in ieder geval een 'fijne' manier van het einde van de zwangerschap. Probeer voor jezelf op een rijtje te zetten wat voor jou belangrijk is voordat je naar de gynaecoloog gaat.
Ik begrijp dat het heel moeilijk is om een dood vruchtje in je te hebben zitten en dat je er liefst zo snel mogelijk vanaf bent, maar bereid je er ook op voor dat het best nog even kan duren voor een eventuele curettage plaatsvindt.
Malteser, ben je er 'klaar' voor? Voel je je al een klein beetje veilig bij het idee dat er een ingreep komt?
Hoop dat jullie twee hier ook wat steun aan elkaar hebben. Bij vragen, moeilijkheden...kom gerust.
Ik begrijp dat het heel moeilijk is om een dood vruchtje in je te hebben zitten en dat je er liefst zo snel mogelijk vanaf bent, maar bereid je er ook op voor dat het best nog even kan duren voor een eventuele curettage plaatsvindt.
Malteser, ben je er 'klaar' voor? Voel je je al een klein beetje veilig bij het idee dat er een ingreep komt?
Hoop dat jullie twee hier ook wat steun aan elkaar hebben. Bij vragen, moeilijkheden...kom gerust.
Lief dat je het vraagt Kursor. Aangezien mijn lijf zelf helemaal niets doet, zal ik wel blij zijn als alles achter de rug is (lichamelijk gezien). Het idee dat ik nu al ruim 12 weken zwanger ben/was en dat het er nog steeds zit, ondanks dat het al weken niets meer doet, doet rare dingen in mijn hoofd. Ik hoop dat dat beter wordt na de ingreep.quote:
Cygne, ik hoop zo voor je dat het toch nog uit zichzelf doorzet. Ik vond dat zelf in ieder geval een 'fijne' manier van het einde van de zwangerschap. Probeer voor jezelf op een rijtje te zetten wat voor jou belangrijk is voordat je naar de gynaecoloog gaat.
Ik begrijp dat het heel moeilijk is om een dood vruchtje in je te hebben zitten en dat je er liefst zo snel mogelijk vanaf bent, maar bereid je er ook op voor dat het best nog even kan duren voor een eventuele curettage plaatsvindt.
Malteser, ben je er 'klaar' voor? Voel je je al een klein beetje veilig bij het idee dat er een ingreep komt?
Hoop dat jullie twee hier ook wat steun aan elkaar hebben. Bij vragen, moeilijkheden...kom gerust.
Angst voor de ingreep is er nog wel, maar anders dan het gevoel van vorige week. Het zit hem nu meer in het idee van bloot moeten en dat vreemden aan mijn lijf gaan zitten. Ik hoop op een begripvolle verpleegkundige.
Begrijpelijk hoor Malteser. En verwacht voor de periode daarna ook nog niet teveel van je zelf. Het is heus niet gek als je die gedachten die je nu hebt nog wel een tijd blijven. Die weken tellen dat doen er veel.
Jeetje Cygne.. Wat vreselijk oneerlijk dat het na drie goede echo's alsnog mis is gegaan. Heel erg veel sterkte en neem de tijd om dit een plekje te geven
Malteser, begrijpelijk wat je zegt. Het is ook allemaal niet niks en het lukt ook niet om het een plekje te geven zolang het nog in je lichaam zit he?
Mijn ervaring met de verpleegkundigen op die dag was dat ze echt heel lief en begripvol waren en ik hoop dat jij er over een tijdje hetzelfde op terug kan kijken.
Malteser, begrijpelijk wat je zegt. Het is ook allemaal niet niks en het lukt ook niet om het een plekje te geven zolang het nog in je lichaam zit he?
Mijn ervaring met de verpleegkundigen op die dag was dat ze echt heel lief en begripvol waren en ik hoop dat jij er over een tijdje hetzelfde op terug kan kijken.
Kursor, ik vind het heel moeilijk dat ik nog zo misselijk ben en nog steeds niks kan eten. Plus dat ik het er nu even niet bij kan hebben door het overlijden van mijn oom, vorige week. Het is gewoon echt te veel.
Ik heb nu iig een afspraak op de poli gynaecologie voor vandaag nog. De vk die vandaag dienst had snapte heel goed dat het zo niet gaat voor mij.
Ik heb nu iig een afspraak op de poli gynaecologie voor vandaag nog. De vk die vandaag dienst had snapte heel goed dat het zo niet gaat voor mij.
Cygne, ik hoop voor je dat je hCG snel gaat dalen. Goed te lezen dat je vandaag al langs de gyn mag. Hoop voor je dat er dan vlot een ok gepland kan worden. Dat het spugen, niet eten en het verdriet om het verlies van je oom allemaal optelt vind ik heel logisch hoor en daarom hoop ik dat je maandag al terecht kunt
(Maar het kan anders gaan weet ik uit ervaring.)
(Maar het kan anders gaan weet ik uit ervaring.)
Ik hoop het ook. De wachttijd is een week, staat er op de site maar ik vermoed dat ze eerst nog willen afwachten voordat ze dat überhaupt in willen gaan plannen.
Fijn dat je vandaag al terecht kunt Cygne bij de gyn. En dat ze dan snel een afspraak kunnen inplannen. Ik hoop dat je hcg snel zal dalen zodat de kwaaltjes snel afnemen! Succes en sterkte vandaag!!
Het is natuurlijk afhankelijk wanneer er plaats is op de OK, maar je hoeft absoluut niet af te wachten om een plan te maken.
Ik ben benieuwd. Man had gisteren gezegd dat hij er vandaag niet zou zijn op 't werk en zijn manager had gezegd dat dat ok is. Vandaag belde manager op om te vragen hoe het ging en dat we onze tijd moesten nemen samen. Ik wil nu ook echt niet alleen zijn.
Een klein gebaar kan in deze tijd zoiets groots betekenen. Een telefoontje van een begripvolle werkgever is daar een van. Hier ook aan beide kanten begrip vanuit werkgever, ik kreeg zelfs een hele grote bos bloemen thuisbezorgd. Had niet gehoeven maar wel heel lief.quote:
Ik ben benieuwd. Man had gisteren gezegd dat hij er vandaag niet zou zijn op 't werk en zijn manager had gezegd dat dat ok is. Vandaag belde manager op om te vragen hoe het ging en dat we onze tijd moesten nemen samen. Ik wil nu ook echt niet alleen zijn.
Kan me voorstellen dat je niet alleen wilt zijn. Succes bij de gyn vandaag, hopelijk is er snel een plan.
Zit ik dan in een wachtkamer vol zwangere vrouwen mn tranen in te slikken. Hoop maar op niet teveel uitloop.
OHW meis wat een vreselijk rot nieuws.quote:Op dinsdag 12 augustus 2014 09:01 schreef Cygne het volgende:
Gisteren bleek bij de termijnecho dat t hartje gestopt was. We hadden al 3 goede echo's gehad. Vorige week maandag nog. Het was zelfs iets kleiner dan toen. Dus waarschijnlijk is het diezelfde dag nog misgegaan. Inmiddels is er een bloeding begonnen maar die is weer net zo laf als bij de vorige keer. Dat duurde eeuwen voordat t echt doorzette. Dat trek ik nu niet denk ik. De vorige keer leefde het niet. Toen was ik verdrietig om wat t had kunnen worden, nu om wat t was. Er is ook angst. Dat voor een nieuwe zwangerschap. Want hoe moet ik dat dan doen? Of voor het idee dat we altijd kinderloos blijven.
Mijn emmertje zit even vol. In februari miskraam 1, vorige week mijn oom van 46 gecremeerd en nu is t weer mis. Die oom heb ik nog kunnen vertellen dat ik weer zwanger was en dat er n hartje was. En nu weet ie t nooit meer. Dat maakt me zo stuk vanbinnen.
Sterkte!
Ook al kan ik tomaatje nooit vergeten.. ;) toch getrouwd met een andere meneer O+
