R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Is het ooit in je hoofd opgekomen dat het niet gaat om ieder die tegen je is, maar om mensen die zich ernstige zorgen maken om je?quote:Op woensdag 5 februari 2014 14:13 schreef loop het volgende:
en mijn ouders (positieve aandacht van de omgeving, ik ben slecht dus ieder die tegen mij is hoort bij de goede kant).
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Ik weet niet of men ts kent, maar er is echt iets mis met hem. Je ouders willen je naar alle waarschijnlijkheid gewoon helpen omdat ze van je houden, maar jij ziet dit door je stoornis(sen) als iets heel anders.
Op maandag 5 september 2016 23:16 schreef -Deluzion- het volgende:
En ik antwoord liever niet op Fascination. aka Alex Vause.
En ik antwoord liever niet op Fascination. aka Alex Vause.
Dat geloofde ik in het begin, alleen nu ik zelf aangeef te willen werken ook al is het niet mijn beroep waarvoor ik ben opgeleid en levert het veel minder op lijkt het me economisch nog altijd beter. Ook dat ik weer gezond hier uitkom en niet met geheugenverlies door ECT of bijwerkingen van medicatie.quote:
[..]
Is het ooit in je hoofd opgekomen dat het niet gaat om ieder die tegen je is, maar om mensen die zich ernstige zorgen maken om je?
Ik zie de logica er niet van in dat men verwacht dat er iets aan mij veranderd in een inrichting, ik ben al volwassen en heb mijn meningen al gevormd. Het enige wat men doet is mij inzien hoe de wereld werkelijk is en die is niet zo lief als ik dacht. Door die zorgen versterken zij juist het negatieve beeld waardoor ik in de put terecht kom en hoe moet ik er dan ooit weer uitkomen? Ik moet door hoepels springen ofzo om ze te doen inzien dat het goed genoeg met mij gaat en ik verder niets van ze wil.
Door de aangeboden hulp aan te nemen en als er echt niets mis met je zou zijn komt dat vlotjes boven en kan je heel prima zelf wat van je leven maken. Als je dus wil bewijzen dat er niets mis is, handel dan, maak je eigen leven en schuif de schuld niet af op mensen die je 2 keer per jaar ziet.quote:
[..]
Dat geloofde ik in het begin, alleen nu ik zelf aangeef te willen werken ook al is het niet mijn beroep waarvoor ik ben opgeleid en levert het veel minder op lijkt het me economisch nog altijd beter. Ook dat ik weer gezond hier uitkom en niet met geheugenverlies door ECT of bijwerkingen van medicatie.
Ik zie de logica er niet van in dat men verwacht dat er iets aan mij veranderd in een inrichting, ik ben al volwassen en heb mijn meningen al gevormd. Het enige wat men doet is mij inzien hoe de wereld werkelijk is en die is niet zo lief als ik dacht. Door die zorgen versterken zij juist het negatieve beeld waardoor ik in de put terecht kom en hoe moet ik er dan ooit weer uitkomen? Ik moet door hoepels springen ofzo om ze te doen inzien dat het goed genoeg met mij gaat en ik verder niets van ze wil.
Maar ik denk werkelijk dat er wel wat mis is, neem die hulp nu maar gewoon aan.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Het enige wat mis is en wat ik niet kan verbergen is dat ik geloof dat er meer is. Maar het was maar een fase dat ik dat met anderen wilde delen, inmiddels snap ik dat ik er niet met anderen over moet beginnen. Voor een ander is mijn geloof niet waar maar voor mij wel, het is niet iets wat ik kan ontkennen. Ik heb het wel eens geprobeerd maar dan krijg ik overdag weer dagdromen van allerlei mensen die me vertellen hoe de werkelijkheid is, als een ander iets heeft gezegd wat overtuigend overkwam. Ik kan er echt weinig aan doen behalve het proberen te verbergen voor anderen onder het mom van "religie".quote:Op woensdag 5 februari 2014 14:38 schreef Fascination het volgende:
Ik weet niet of men ts kent, maar er is echt iets mis met hem. Je ouders willen je naar alle waarschijnlijkheid gewoon helpen omdat ze van je houden, maar jij ziet dit door je stoornis(sen) als iets heel anders.
Ik vind het in ieder geval raar dat men mij wel hun mening mag proberen op te leggen (wetenschappelijk; er is niets, je verbeeld het je) terwijl ik dat zelf niet probeer te doen. Vroeger dacht ik dat men recht had op geloof, en werk en dat soort dingen maar dat is dus niet zo en ik heb al een paar posts terug bewezen hoe iemand er misbruik van zou kunnen maken. Waarvan ik begrijp dat veel mensen dat niet zo willen zien omdat hun beeld van de maatschappij dan minder klopt en alles minder echt wordt of ze veranderen hun beeld. En dat gaat natuurlijk niet, tenzij je zoiets zelf hebt meegemaakt. Afgezien van het idee natuurlijk dat er maar weinig mensen zijn die misbruik maken van de situatie want het gaat maar om een paar individuen en het is ook voor mij niet eens zeker of ze moedwillig mijn leven willen vernietigen vanwege anti-psychiatrie uitspraken en andere politiek incorrecte uitlatingen tegenover mijn ouders (toen ik ze nog wilde overtuigen).
Uiteraard vind je van jezelf dat er niets mis met je is, maar dat kun je dan ook niet beoordelen van jezelf.quote:
[..]
Ik luisterde niet meer naar mijn ouders, ik reageerde anders op ze. Dat wil zeggen, vroeger was ik open, eerlijk, spontaan tegen ze en hield ik nog van ze, ik had vaak contact. Ik was ook bezig met zingeving en ging met een spiritueel clubje om waardoor ik met mezelf geconfronteerd werd. Ik veranderde en ging me minder emotioneel afhankelijk gedragen en dat zinde vooral mijn dominante moeder niet zo denk ik achteraf.
Er was verder niets aan de hand, ik ben juist erg geweldloos. Heb ook geen strafblad, ik vermoed dat mijn ouders me vooral wilden vernederen en intimideren in de hoop dat ik weer naar ze zou gaan luisteren en me laten opnemen en/of medicatie nemen. Ik was ook direct weer vrijgelaten eenmaal op het politie buro na een gesprek met een psychiater van de crisisdienst. Het was eigenlijk zo dat zodra ik zei stemmen te horen (niet eens continu ofzo, af en toe) alles veranderde. Achteraf was het maar een fase, ik hoor nu al jaren geen stemmen meer zoals toen alleen nog een irritant hoog piepgeluid.
Kleine-pooier, ik zou schizotypisch en autistisch zijn. Ik hecht er zelf geen waarde aan, al was het maar omdat ik niet geloof dat het mogelijk is een fatsoenlijke diagnose te stellen in een paar uur. Ik ben in ieder geval niet erg onder de indruk van 'de psychiatrie', ik heb wat gesprekken gehad maar zag af van verder contact, ik vind mezelf wel prima, zij zijn in ieder geval niet goed voor me en het deed me vooral overkomen alsof het voornamelijk om het geld ging dan daadwerkelijk hulp en inzicht bieden. Ik zie in ieder geval geen stoornis in mijn persoonlijkheid en een ieder die me daarvan zou willen overtuigen zie ik maar als dat zo iemand mij zou willen neerhalen of in ieder geval doen twijfelen aan mezelf zodat ik makkelijker meega of buig.
Zonzeeenstrand, nooit een prive detective geprobeerd in te huren om je zoontje te vinden?
Op maandag 5 september 2016 23:16 schreef -Deluzion- het volgende:
En ik antwoord liever niet op Fascination. aka Alex Vause.
En ik antwoord liever niet op Fascination. aka Alex Vause.
Niet janken maar nadenken. Je hebt ook een verantwoordelijkheid naar de rest van de mensen toe. En je getyp zit vol met tegenstrijdigheden. En nee die zie je niet in, ook al denk je heilig van wel.
we dan
Het verdriet heb ik al verwerkt. Mensen hebben ook verantwoordelijkheden naar mij toe. Ik kan er ook niets aan doen dat vorige generaties er zo'n zooitje van hebben gemaakt. De tegenstrijdigheden zitten in jouw hoofd, dat is het enige wat met zekerheid gezegd kan worden.quote:
Niet janken maar nadenken. Je hebt ook een verantwoordelijkheid naar de rest van de mensen toe. En je getyp zit vol met tegenstrijdigheden. En nee die zie je niet in, ook al denk je heilig van wel.
Oké ja jammer dat je voorouders het zo slecht hebben gedaan. En oké mijn fout dan. Had niet door dat het in mijn hoofd zo zat, heb dat niet door vandaar. Zelfreflectie kan lastig zijn. Blij om dat je het meldt in ieder geval en dat er geen tegenstrijdigheden zijn.quote:
[..]
Het verdriet heb ik al verwerkt. Mensen hebben ook verantwoordelijkheden naar mij toe. Ik kan er ook niets aan doen dat vorige generaties er zo'n zooitje van hebben gemaakt. De tegenstrijdigheden zitten in jouw hoofd, dat is het enige wat met zekerheid gezegd kan worden.
we dan
Nee, en ik snap dat het beeld van mijn persoon in andere breinen 'negatief' is en niet in die van mij. Maar ik kan nu eenmaal niet 'schizofrenie' of andere aandoeningen verzinnen. Als het als een fantasie mes was dan verzinnen anderen die in hun brein en doden het beeld wat zij van mij hebben in hun fantasie (of voorstellingsvermogen) en dan verwachten zij dat ik ook zo'n mes in mijn brein ga verzinnen waarmee ik mijzelf geestelijk verwond. Oftewel niet meer in mezelf geloof waardoor ik geen zelfvertrouwen meer heb en een baan of elke kans op leven wel kan vergeten. Dus kan ik dat niet doen want dan ben ik enkel slechter af en kom ik er ook nooit meer uit, het litteken zal er dan ook 'echt' zijn. En de mensen die het wel snappen zouden zelfs mogelijk kunnen zien (of deduceren uit mijn gedrag) dat ik het mezelf heb aangedaan en me ook niet gunstig zijn.quote:
[..]
Uiteraard vind je van jezelf dat er niets mis met je is, maar dat kun je dan ook niet beoordelen van jezelf.
Ik vind het echt heel lastig om je posts goed te begrijpen, kan goed aan mij liggen hoor misschien dat anderen er geen last van hebben.quote:
[..]
Nee, en ik snap dat het beeld van mijn persoon in andere breinen 'negatief' is en niet in die van mij. Maar ik kan nu eenmaal niet 'schizofrenie' of andere aandoeningen verzinnen. Als het als een fantasie mes was dan verzinnen anderen die in hun brein en doden het beeld wat zij van mij hebben in hun fantasie (of voorstellingsvermogen) en dan verwachten zij dat ik ook zo'n mes in mijn brein ga verzinnen waarmee ik mijzelf geestelijk verwond. Oftewel niet meer in mezelf geloof waardoor ik geen zelfvertrouwen meer heb en een baan of elke kans op leven wel kan vergeten. Dus kan ik dat niet doen want dan ben ik enkel slechter af en kom ik er ook nooit meer uit, het litteken zal er dan ook 'echt' zijn. En de mensen die het wel snappen zouden zelfs mogelijk kunnen zien (of deduceren uit mijn gedrag) dat ik het mezelf heb aangedaan en me ook niet gunstig zijn.
Dat is ook de indruk die ik krijg van TS. Maar toch, stel je voor dat je helemaal overtuigd bent van je eigen gelijk, ookal zegt de rest van de wereld wat anders. Lijkt me toch lastig.quote:
Dus iedereen wil jou eigenlijk kapot maken.
Is ook lastig lijkt me. Veroordeel hem ook niet in mijn reactie wat dat betreft. Maar ja meer doen dan ook dat melden kan ik ook niet doen.quote:
Dat is ook de indruk die ik krijg van TS. Maar toch, stel je voor dat je helemaal overtuigd bent van je eigen gelijk, ookal zegt de rest van de wereld wat anders. Lijkt me toch lastig.
Maar van de andere kant als voorbeeld: ik geef aan dat er tegenstrijdigheden zijn, iemand die geholpen wil worden gaat dan vragen 'welke tegenstrijdigheden'. Hij zegt gewoon dat die er niet zijn en in mijn hoofd zitten. Zulks gedrag heeft hij wel in de hand, of kan in de hand hebben, maar kiest ervoor om niet te leren maar gewoon zijn redenaties maar door te voeren. Op die manier gaat een slachtofferrol uiteindelijk wel over in gewoon een slecht leven door eigen koppigheid. Ook mensen met stoornissen kunnen vragen waarom een ander iets denkt of ziet.
we dan
De TS komt op mij over als een iemand met schizofrenie die in het begin stadium van een psychose verkeert waarbij de ts een paranoïde waan heeft dat iedereen erop uit is om de ts kapot te maken...
hier komt ooit een heel wijs en gewichtig citaat.....
Dat hoort erbij, dat een paar mensen me willen doen geloven dat iedereen tegen me is, of de hele wereld welke dan ook maar neerkomt op een handjevol mensen. En dan is er nog wel iets te zeggen over gemeenschappelijke waarheden en hoe zo veel mensen hetzelfde reageren maar dan is er toch 1 groot verschil, namelijk lgbt en niet-lgbt landen, psychiatrie die het mij bijna onmogelijk maakt te blijven die aanvankelijk homoseksualiteit (ja bear with me) classificeerde als stoornis/afwijking (van de norm, zelfs een ziekte meen ik) maar later niet en daarom niet door sommige landen met anti-homo wetten wordt geaccepteerd door zo'n staat.quote:
Dus iedereen wil jou eigenlijk kapot maken.
Dus de hele wereld kan het niet zijn is mijn punt, sorry homoseksuele medemens ik bedoel het niet verkeerd tegen jou persoonlijk. Afgezien van andere ideologische opvattingen zoals dat psychiatrie mede door het Christendom en het christelijke denken is ontstaan en andere landen nu eenmaal door andere religies zijn ontstaan en er veel atheïstisch denken is in psychiatrie in het algemeen of indirect. Het lijkt mij dat er ook psychiaters zijn die hun strijd tegen God via patiënten lijken uit te spelen. Mijn ouders zijn ook atheistisch, heel duidelijk aangegeven destijds hoe zij de kerk verfoeiden en we voortaan 'de wetenschap moeten volgen'.
En dan is er het punt van geld, namelijk wie krijgt de winsten van de farmaceutische industrie en wat voor ideologie hangt die dan aan en hoe machtig is diegene. Niet mijn punt dat het verdiende geld ten koste van patiënten verfoeilijk zou zijn (wat ik niet beweer) maar er gaat gewoon veel geld in om en er is de kans dat de rechters naar psychiaters gaan luisteren zoals in westerse landen. En dan krijg je toch westerse invloeden in niet-westerse landen en daar verwacht ik dat het voor velen ophoud en wordt het zo ingewikkeld en lange termijn verhaal dat er niet veel over te zeggen valt.
Afgezien van landen die nu al keuzes 'tegen' hebben gemaakt, die landen hebben ook indirect de keuze tegen psychiatrie gemaakt, althans de westerse variant. In genoeg landen wordt het gewoon gebruikt om tegenstanders uit de weg te ruimen. Waarvan ik niet beweer in dit topic dat dat in mijn geval zo is.
Japan lijkt mij het leukst, schizofrenie is daar jaren terug al veranderd qua label vanwege de stigma's, er wordt volop gewerkt aan robots, ik vind sporten als kendo en aikido leuk, heb veel van boeddhisme gelezen en heb er niets tegen dus ik zie mezelf daar gelukkiger worden, heb ook al gereisd in Azie maar nog niet Japan. Jammer dat ik mijn medemensen dan achter moet laten en hopelijk wil niemand me tegenhouden ivm uitleveringsverdragen.
Begin je weer met je geratel over homoseksualiteit. Dat is ook wel een obsessie van je, hè. Tering. 
Op maandag 5 september 2016 23:16 schreef -Deluzion- het volgende:
En ik antwoord liever niet op Fascination. aka Alex Vause.
En ik antwoord liever niet op Fascination. aka Alex Vause.
Onder de duizend euro en ik heb niets waardoor ik opeens in hoge schulden zou belanden, ik heb weinig behoefte aan luxe. Als ik een simpelere baan vind dan zou ik net zo blijven leven en het geld sparen voor m'n droom, een boerderij met binnenkweek.quote:
Hoe ernstig zijn die schulden van je?
Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat emigreren met een rugzak vol onverwerkte zaken geen goed idee is.quote:
[..]
Ik heb serieus erover nagedacht alles te faken en een heel toneelstuk te spelen. Maar ik zou daarna niet meer met mezelf kunnen leven, dat ik zo gelogen heb en dat ook de rest van mijn leven in stand moeten houden.
[..]
Mijn ouders zoeken mij op, dat is het probleem. Hoe ik ze ook heb geprobeerd gerust te stellen, want daar wil ik ook best mijn hand in eigen boezem steken. Dat ik had verwacht dat mijn moeder een sterker persoon zou zijn en het van het positieve blijven bekijken was dan ook mijn fout.
De kermis is al koud voor mij, zouden die andere ook koud zijn dan heb ik tenminste nog afwisseling en het ervaren van iets anders, meer avontuur dan een inrichting wat ik bijna kan voorspellen hoe het er aan toe zal gaan. Ik in hongerstaking vanwege medicatie in mijn eten, mogelijk een media circus, misschien dat mensen dan begrijpen dat het allemaal wat minder rooskleurig is dan zij verwachten. Waar mensen in de zorg en patienten ook ongetwijfeld niet op zitten te wachten want die hebben ook al met genoeg ellende te maken.
Maar wat voor mij verkeerd is gegaan betekend niet dat het voor jou verkeerd afloopt natuurlijk.
Maar als je ouders jou opzoeken moet je de deur weigeren hoe moeilijk dat ook is.
Dat lijkt mij de enige optie want je ouders veranderen niet en die kan je ook niet veranderen.
Daar moet je ook niet eens energie in willen steken.
Nee daar ben ik echt over uitgerateld. Het ging mij er meer om dat ik zeker wil weten dat ik niets ga zeggen waarvan een ander aanstoot zou kunnen nemen zonder dat ik dat zelf doorheb, mede door het idee dat het me aan zelf inzicht zou ontbreken. En dat iemand dan iets terug doet wat ik onrechtvaardig zou vinden maar toch geen gelijk voor krijg, sociaal gezien.quote:
Begin je weer met je geratel over homoseksualiteit. Dat is ook wel een obsessie van je, hè. Tering.
Toch blijf ik van mening dat ik ergens een punt heb als ik meen dat de lgbt beweging een potentieel gevaar heeft voor de wereld namelijk dat iedereen een kant moet kiezen en dat dat voor iedereen zichtbaar is/wordt via internet waarbij ik echt niet bedoel dat zij uit zijn op een wereldoorlog. Het is toch een argument wat mede werd gebruikt om een oorlog te beginnen, ook in crisis tijd, nog niet zo lang geleden. Maar daar gaat het topic verder niet over, ik ga geen anti lgbt activist worden en als ik activist zou worden dan tegen psychiatrie en zou ik enkel bezwaar maken tegen het idee dat er te weinig aandacht is voor rechten van patiënten, gedwongen klant zijn van een bedrijf door de staat en dat het mogelijk is voor kwaadwillenden om zoiets te doen als wat ik eerder postte.
Opzich beschouw ik mezelf al wereldburgerquote:
[..]
Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat emigreren met een rugzak vol onverwerkte zaken geen goed idee is.
ik heb het meeste wel verwerkt, alleen dat toekomstbeeld hoe het had kunnen zijn. Waarvan ik dat bedacht toen ik klein was en het toch niet zal gebeuren, gewoon beter voor iedereen.Ja, daar zeg je wat, mijn ouders geven toch ergens signalen dat ze wel veranderen. Dan begint m'n moeder weer over hoe zij ook in dingen gelooft maar na een tijdje gaat het weer over de negatieve kant van geloof en hoe er verder niets is en dat er gelukkig nog wetenschap en psychiatrie is. En toch trap ik er ergens nog teveel in en is mijn afwijzing niet overtuigend genoeg. Zelfs als ik vanuit Azie zou skypen zou m'n moeder nog beginnen over hoe alles toch wel weer terug keert naar huis, mijn vader half aanwezig instemmend, zo'n verwachting heb ik van m'n toekomstige relatie tot m'n ouders.quote:Maar wat voor mij verkeerd is gegaan betekend niet dat het voor jou verkeerd afloopt natuurlijk.
Maar als je ouders jou opzoeken moet je de deur weigeren hoe moeilijk dat ook is.
Dat lijkt mij de enige optie want je ouders veranderen niet en die kan je ook niet veranderen.
Daar moet je ook niet eens energie in willen steken.
Mocht je serieus zijn over emigreren, waar dan ook naartoe, lees je in. Er moeten vaak veel formulieren opgevraagd, gekocht en ondertekend worden. Soms zijn er eisen over geen schulden mogen hebben, of een verplichting tot een baan in het land waar je naartoe wil. Een jongen die ik ken studeerde Japans, en is mede afgehaakt omdat als hij daarheen zou willen, hij iemand daar moest kennen die voor hem wilde 'vouchen' en hij moest ¤20,000 meenemen. Ik weet niet meer of dat was omdat hij daar zou willen studeren of dat het 'gewoon' emigreren na de studie zou zijn. Maar het is in ieder geval niet zo simpel als op het vliegtuig stappen en je paspoort laten zien.
Wat ik me afvraag, als je gedwongen opgenomen zit, of in ieder geval bekend staat als iemand die 'een gevaar is voor zichzelf of zijn omgeving' of je dan überhaupt niet teruggehaald kan worden. Het zal vast ook wel een reden tot weigeren van emigratie kunnen zijn.
Wat ik me afvraag, als je gedwongen opgenomen zit, of in ieder geval bekend staat als iemand die 'een gevaar is voor zichzelf of zijn omgeving' of je dan überhaupt niet teruggehaald kan worden. Het zal vast ook wel een reden tot weigeren van emigratie kunnen zijn.
And the druids turn to stone...
Als er echt niets met je is, waarom loop je dan op je 30e ste nog tegen problemen aan?
Stop me de behandelingen, start met jezelf de schuld geven.
Stop me de behandelingen, start met jezelf de schuld geven.
The fate of our times is characterized by rationalization and intellectualization and, above all, by the disenchantment of the world.
