Depressie & Angst #76

quote:

Op maandag 16 december 2013 22:42 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Ga helemaal stoppen met behandelen. Ik hoopte er een soort van 'nieuw inzicht ' te krijgen. Maar helaas, dat zat er niet in. Daarbij komt het toch altijd neer op "je moet het zelf doen" en ze kan dan hoogstens als soort van juf optreden waarbij je elke week (ofzo) een gesprekje doet wat goed of fout ging. Maar dat kan ik ook wel met mezelf.

Hey Cue, jammer dat je voor je gevoel niet verder bent gekomen met je therapie. Wat was het voor soort therapie eigenlijk? Er zijn zoveel verschillende soorten therapie en de ene therapeut is ook beter dan de andere. Daarnaast heeft het er ook denk ik mee te maken in hoeverre je ook daadwerkelijk aan de slag met je problemen wilt gaan, met wat je daadwerkelijk uit een therapie kunt halen.

Wat voor soort nieuw inzicht hoopte je te krijgen eigenlijk?

Ik ken het probleem wel dat ik het ook lastig vind die dingen die ik zou moeten / wil doen, ook daadwerkelijk doe. Dat is denk ik 1 van de grotere problemen van mij. Mijn therapeute is daar best wel streng soms en spoort me aan die dingen toch te doen. Bij mij heeft het veel te maken met mijn negatief zelfbeeld, onzekerheid en dat ik bang ben voor veranderingen. Wat gaat er met mij gebeuren als ik die dingen doe? Wat voor consequenties zijn daar aan verbonden? Hoe komt mijn leven er uit te zien? Omdat ik me daar helemaal niets bij kan voorstellen en bang ben dat er niets komt / niets gebeurt, durf ik niet en doe ik dus niets. Maar daardoor gebeurt er dus niets / zeer weinig . Ik snap er zelf soms ook niets van.

quote:

Op maandag 16 december 2013 22:48 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Omdat ik het niet doe. Geen discipline (meer) heb.
Kan die therapeut me ook niet aan helpen.

Ik denk wel dat een therapeut in staat kan zijn je daarbij te helpen omdat het een reden heeft waarom jij geen discipline (meer) hebt. Ik noem het eigenlijk liever motivatieloos of zo. Ik denk dat het bij veel dingen zeker wel een kwestie is van doen, doen, doen en nog meer doen zodat je jezelf ook nieuw gedrag kan aanleren wat beter voor je is, maar als daar nog dingen bij jezelf in de weg zitten waardoor je dat niet doet, dan denk ik dat je daar eerst aan zou moeten werken bijvoorbeeld.

quote:

Op zondag 15 december 2013 16:54 schreef Gray het volgende:

[..]

In dat geval pas je de medicatie aan in overleg met de arts. Besef wel dat zulke dingen tijdelijk zijn, en wat mij betreft ondergeschikt aan een gelukkige geest. Daar heb je een leven lang plezier van.

Ja dat klopt ook wel, maar ik ben gewoon toch echt bang voor dat wat de medicijnen met me gaan doen. Naja, morgenochtend ga ik naar het noodspreekuur bij de psychiater... ben benieuwd.

En nou ja wat betreft dat dingen dingen tijdelijk zijn en ook onderschikt zijn aan een gelukkige geest: in principe heb je gelijk, maar die dingen kan ik op dit moment niet laten gaan. Daar moet ik me op een 1 of andere manier nog aan vasthouden.

quote:

Mijn ervaring is dat blowen je emoties onderdrukt en emotionele ontwikkeling in de weg staat. Daar zou je het beste vandaan kunnen blijven.

Klopt helemaal. Nu is de periode dat ik een langere periode (weet niet meer precies hoe lang, zeker wel anderhalf jaar) veel geblowd heb al een hele tijd voorbij (ongeveer 4 jaar geleden). Daarna een jaar zeer weinig. Toen helemaal niet meer. Vorig jaar heb ik nog een paar maanden meer geblowd. Dit jaar bijna niet meer. De laatste keer was toen ik op vakantie was in Amsterdam deze zomer en de geuren uit de coffeeshops niet meer kon weerstaan . (Ik woon niet meer in NL, vandaar.)

Hoewel ik het blowen een tijd ook echt heel leuk vond qua bewustzijnsverandering, heb ik op een gegeven moment gemerkt dat toen ik er psychisch aan verslaafd was, het alleen nog maar slecht voor me was en uiteindelijk mijn (psychische) problemen nog erger heeft gemaakt. Blowen wil ik dus echt niet meer. Of misschien ooit als het goed met me gaat 1x per jaar als het goed past.

quote:

Op dinsdag 17 december 2013 00:23 schreef Mistico het volgende:
Hebben jullie nieuwe bezigheden/hobbies opgepakt tijdens jullie behandeling? Ik probeer dingen te verzinnen om bezig te blijven, en vooral niet te veel thuis te zitten, maar verder dan in het bos wandelen of fitness kom ik niet.

Ik probeer ook nieuwe bezigheden op te pakken. Soms pakt het goed uit en soms niet. Ik denk dat je daar gewoon dingen moet gaan uitproberen. Als je een vaag idee hebt dat je iets zou willen uitproberen, gewoon doen en dan merk je wel of het iets voor je is.

Zo heb ik nu ontdekt dat ik het super leuk vind elektronische muziek met synthesizers en andere apparaten te maken (wel een dure hobby ). Ik ben van plan als mijn voet weer helemaal genezen is, een danscursus te gaan volgen bijvoorbeeld.

Ik vind het in ieder geval ook lastig nieuwe dingen te ondernemen. Ik kan altijd goed aangeven wat ik niet wil, maar wat ik wel wil, weet ik niet .

quote:

Op dinsdag 17 december 2013 19:11 schreef rainbowwarrior het volgende:
Hey Cue, jammer dat je voor je gevoel niet verder bent gekomen met je therapie. Wat was het voor soort therapie eigenlijk? Er zijn zoveel verschillende soorten therapie en de ene therapeut is ook beter dan de andere. Daarnaast heeft het er ook denk ik mee te maken in hoeverre je ook daadwerkelijk aan de slag met je problemen wilt gaan, met wat je daadwerkelijk uit een therapie kunt halen.

Geen idee hoe de therapiesoort heette.. Gewoon beetje praten en wat kijken naar het verleden.
En dat is natuurlijk ook erg belangrijk

quote:

Wat voor soort nieuw inzicht hoopte je te krijgen eigenlijk?

Nouja, je hoort vaak van mensen dat ze zoiets hebben van "wow, zo had ik het nog nooit bekeken." zoiets. Gewoon eens wat nieuws horen, een nieuw inzicht of helemaal mooi als je ineens 'het licht' zou zien.

quote:

Ik ken het probleem wel dat ik het ook lastig vind die dingen die ik zou moeten / wil doen, ook daadwerkelijk doe. Dat is denk ik 1 van de grotere problemen van mij. Mijn therapeute is daar best wel streng soms en spoort me aan die dingen toch te doen.

Hoe spoort ze je daarin aan dan? Want meer zeggen dan "je moet het doen" kan ze ook niet echt

quote:

Bij mij heeft het veel te maken met mijn negatief zelfbeeld, onzekerheid en dat ik bang ben voor veranderingen. Wat gaat er met mij gebeuren als ik die dingen doe? Wat voor consequenties zijn daar aan verbonden? Hoe komt mijn leven er uit te zien? Omdat ik me daar helemaal niets bij kan voorstellen en bang ben dat er niets komt / niets gebeurt, durf ik niet en doe ik dus niets. Maar daardoor gebeurt er dus niets / zeer weinig . Ik snap er zelf soms ook niets van.

Angst is de slechtste raadgever en als je ernaar luistert zal het je in veel gevallen flink tegen kunne houden. Relativeren is dan het enige wat je kan doen (mijn inziens). Na gaan wat er dan ook echt allemaal zou kunnen gebeuren en of het realistisch is.

quote:

Ik denk wel dat een therapeut in staat kan zijn je daarbij te helpen omdat het een reden heeft waarom jij geen discipline (meer) hebt. Ik noem het eigenlijk liever motivatieloos of zo. Ik denk dat het bij veel dingen zeker wel een kwestie is van doen, doen, doen en nog meer doen zodat je jezelf ook nieuw gedrag kan aanleren wat beter voor je is, maar als daar nog dingen bij jezelf in de weg zitten waardoor je dat niet doet, dan denk ik dat je daar eerst aan zou moeten werken bijvoorbeeld.

Dan zou de reden achter die motievatieloosheid bij de patient onbekend moeten zijn en de therapeut daar achter zien te komen. Dan zie ik idd wel het doel van een therapeut, en der nut.

quote:

Op dinsdag 17 december 2013 19:31 schreef rainbowwarrior het volgende:

[..]

Ik probeer ook nieuwe bezigheden op te pakken. Soms pakt het goed uit en soms niet. Ik denk dat je daar gewoon dingen moet gaan uitproberen. Als je een vaag idee hebt dat je iets zou willen uitproberen, gewoon doen en dan merk je wel of het iets voor je is.

Zo heb ik nu ontdekt dat ik het super leuk vind elektronische muziek met synthesizers en andere apparaten te maken (wel een dure hobby ). Ik ben van plan als mijn voet weer helemaal genezen is, een danscursus te gaan volgen bijvoorbeeld.

Ik vind het in ieder geval ook lastig nieuwe dingen te ondernemen. Ik kan altijd goed aangeven wat ik niet wil, maar wat ik wel wil, weet ik niet .

Wel goed dat je ondanks dat je niet weet wat je wil, toch dingen kunt vinden om te ondernemen

quote:

Op dinsdag 17 december 2013 18:32 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Dat scheelt idd wel.
Ook mindere periode doordat je ze niet vaak sprak of was dat een gevolg ervan?

Het liep toevallig zo. 1 contact daar had ik ruzie mee en de andere was het daarvoor al doodgebloed. Overigens heb ik met beiden nu weer gewoon contact

Ik denk dat mannenvriendschappen sowieso anders zijn dan vrouwenvriendschappen. Vriendschap met een vrouw gaat veel makkelijker dan met n man. Mannen zijn denk ik meer van het af en toe contact ofzo... Die kan je maanden niet zien of spreken en dan zie je elkaar weer en dan is het weer goed.

quote:

Op dinsdag 17 december 2013 20:36 schreef Elvi het volgende:
Ik denk dat mannenvriendschappen sowieso anders zijn dan vrouwenvriendschappen. Vriendschap met een vrouw gaat veel makkelijker dan met n man. Mannen zijn denk ik meer van het af en toe contact ofzo... Die kan je maanden niet zien of spreken en dan zie je elkaar weer en dan is het weer goed.

Daarom heb ik ook de meeste (allemaal op 1 na dan) vriendschappen met mannen.
Veel meer mijn ding (blijkt )

quote:

Op dinsdag 17 december 2013 20:36 schreef Elvi het volgende:
Ik denk dat mannenvriendschappen sowieso anders zijn dan vrouwenvriendschappen. Vriendschap met een vrouw gaat veel makkelijker dan met n man. Mannen zijn denk ik meer van het af en toe contact ofzo... Die kan je maanden niet zien of spreken en dan zie je elkaar weer en dan is het weer goed.

Zou je wel eens gelijk in kunnen hebben.

quote:

Op dinsdag 17 december 2013 19:31 schreef rainbowwarrior het volgende:

[..]

Ik vind het in ieder geval ook lastig nieuwe dingen te ondernemen. Ik kan altijd goed aangeven wat ik niet wil, maar wat ik wel wil, weet ik niet .

Dat laatste herken ik mezelf in. Ik maak ook vaak plannen om iets te ondernemen, maar daar komt dan vervolgens helemaal niets van terecht. Ik hoop echt dat daar ooit verandering in gaat komen, en ik weer motivatie krijg.

quote:

Op dinsdag 17 december 2013 20:38 schreef Cue_ het volgende:

[..]

Daarom heb ik ook de meeste (allemaal op 1 na dan) vriendschappen met mannen.
Veel meer mijn ding (blijkt )

Ik heb vrijwel alleen maar vriendschappen met vrouwen (zowel jong als oud), omdat ik daar voor mijn gevoel veel beter mee kan praten dan met mannen. Ik dacht in het verleden namelijk dat geen enkele vrouw interesse ik mij zou hebben, dus ik was al blij dat er überhaupt een vrouw met mij wilde praten, tot mijn inmiddels ex vriendin mij opeens zoende.

Mijn verdere relaties in mijn leven tot nu toe zijn eigenlijk ook allemaal niet van mijn kant gekomen. Ik denk dat ik zoveel meer kan bereiken in het leven als ik wat assertiever en zelfverzekerder wordt.

quote:

Op dinsdag 17 december 2013 23:44 schreef Mistico het volgende:

[..]

Ik heb vrijwel alleen maar vriendschappen met vrouwen (zowel jong als oud), omdat ik daar voor mijn gevoel veel beter mee kan praten dan met mannen. Ik dacht in het verleden namelijk dat geen enkele vrouw interesse ik mij zou hebben, dus ik was al blij dat er überhaupt een vrouw met mij wilde praten, tot mijn inmiddels ex vriendin mij opeens zoende.

Mijn verdere relaties in mijn leven tot nu toe zijn eigenlijk ook allemaal niet van mijn kant gekomen. Ik denk dat ik zoveel meer kan bereiken in het leven als ik wat assertiever en zelfverzekerder wordt.

Toch vraag ik me af waar onzekerheid door veroorzaakt wordt.
Zoals je nu op me overkomt, doet me een beetje denken aan hoe ik was totdat ik door mijn later 1e echte vriendinnetje geschaakt werd
Maar goed, ik was toen nog zo depri als de pest, dus lang heb ik er toen niet van kunnen genieten

quote:

Op woensdag 18 december 2013 00:00 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Toch vraag ik me af waar onzekerheid door veroorzaakt wordt.
Zoals je nu op me overkomt, doet me een beetje denken aan hoe ik was totdat ik door mijn later 1e echte vriendinnetje geschaakt werd
Maar goed, ik was toen nog zo depri als de pest, dus lang heb ik er toen niet van kunnen genieten

Ik neem aan dat ik dat ik tijdens de behandeling ga uitvinden? Ik heb er helaas ook niet lang van kunnen genieten, maar was wel een hele ervaring.

quote:

Op woensdag 18 december 2013 00:06 schreef Mistico het volgende:

[..]

Ik neem aan dat ik dat ik tijdens de behandeling ga uitvinden? Ik heb er helaas ook niet lang van kunnen genieten, maar was wel een hele ervaring.

Pff, bij mij was het alsof er een tornado door m'n leven ging die na korte tijd weer verder trok, een spoor van verwoesting en verbijstering achterlatend

quote:

Op woensdag 18 december 2013 00:07 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Pff, bij mij was het alsof er een tornado door m'n leven ging die na korte tijd weer verder trok, een spoor van verwoesting en verbijstering achterlatend

Ik zei niet dat het een positieve ervaring was

Vrouwen

quote:

Op woensdag 18 december 2013 00:01 schreef minthy het volgende:
Ik heb vanochtend ein-de-lijk weer een psychiater gesproken (de eerste die ik eenmaal heb gesproken ging vervroegd met verlof, de tweede heb ik zelfs nooit gezien want ontslag genomen, driemaal is scheepsrecht!). Zij is heel erg pro-medicatie, itt de eerste.
Resultaat; ik zit vanaf vandaag aan de Lexapro voor een proef van 3 weken. Na deze periode een evaluatie.
Enerzijds fijn (het idee dat er weer iets gebeurt), anderzijds kan ik het in de broek doen van de spanning, ik vind het best spannend

Lexapro heb ik ook ooit genomen. Ik had de meeste bijwerkingen wel (ook die maar 1 op de 1000 keer voorkwamen ). Vervelendste wat ik me nog kan herinneren was naja, je snapt het denk ik wel

O en het hielp in mijn geval ook niet echt -_-

Hier zullen jullie je ook wel in herkenen:

quote:

Op dinsdag 17 december 2013 20:36 schreef Elvi het volgende:
Ik denk dat mannenvriendschappen sowieso anders zijn dan vrouwenvriendschappen. Vriendschap met een vrouw gaat veel makkelijker dan met n man. Mannen zijn denk ik meer van het af en toe contact ofzo... Die kan je maanden niet zien of spreken en dan zie je elkaar weer en dan is het weer goed.

Ik zie alle bevestiging die je hiervan krijgt maar heb dit gevoel juist helemaal niet. Ja mannen kunnen elkaar langere tijd niet zien en dan alsnog goed contact hebben. Maar vrouwen met vrouwen werkt vaak veel minder goed. Veel meer gedoe, ruzies, emotionele gedoe wat voor drama zorgt. Hoeveel vriendinnengroepjes ken je ook die langer dan 10 jaar al bij elkaar zijn bijvoorbeeld? Dus 4 of 5 meiden. Ik heb dat nog nooit gezien. Bij mannen zovaak. En dat af en toe contact herken ik ook nergens.. Beeld krijg je misschien omdat vriendinnen vaker 1 vriendin hebben die ze dan vaak willen zien. Dan moet je ook wel want dan heb je ook niet zoveel meer verder.

quote:

Op woensdag 18 december 2013 00:01 schreef minthy het volgende:
Ik heb vanochtend ein-de-lijk weer een psychiater gesproken (de eerste die ik eenmaal heb gesproken ging vervroegd met verlof, de tweede heb ik zelfs nooit gezien want ontslag genomen, driemaal is scheepsrecht!). Zij is heel erg pro-medicatie, itt de eerste.
Resultaat; ik zit vanaf vandaag aan de Lexapro voor een proef van 3 weken. Na deze periode een evaluatie.
Enerzijds fijn (het idee dat er weer iets gebeurt), anderzijds kan ik het in de broek doen van de spanning, ik vind het best spannend

Oh spannend idd Minth! Ik vond het zelf ook eng toen ik begon met ad. Ik hoop voor je dat het iets positiefs gaat doen. Was het verder een goed gesprek met die psychiater? Klinkt bekend, van de een naar de ander...

Mannen zijn veel chiller om mee om te gaan dan vrouwen

quote:

Op woensdag 18 december 2013 02:43 schreef minthy het volgende:

[..]

Zeker spannend, ik durf amper te gaan slapen eigenlijk
Vooral bang voor de "levendige dromen" waarvoor ik gewaarschuwd ben, terwijl ik al een hele poos van dat soort fratsen af ben (half wakker zijn en iemand de trap op horen lopen oid. Doodeng...). Voor de zekerheid alsnog een slaappil ingenomen net, dan komt de vermoeidheid vanzelf zo.
Het was een fijn gesprek. Een iets oudere dame die ontzettend van het doorpakken is. Erg fijn vergeleken met m'n psycholoog/therapeut die beide wat zachter zijn (pakken ook door maar dan meer empathisch). Tof wijf

Bang om te gaan slapen zelfs...niet fijn. Je kunt, als het lastig gaat worden in het begin, best wat extra slaappillen/benzo's gebruiken, toch?
Mooi dat deze psychiater je bevalt, hopelijk krijg je de volgende keer niet weer een ander.

Slaap zacht

Het valt me trouwens op dat de (i.i.g. vrouwelijke) hulpverleners vaak een hele lieve/zachte manier van praten hebben. Zou dat van nature zijn of aangeleerd bij de opleiding?

Ben je trouwens met een lage dosis begonnen om die langzaam op te bouwen?