Kinderen laten beslissen bij welke ouder ze zijn?

quote:

Op woensdag 11 december 2013 20:52 schreef Leandra het volgende:

[..]

Ah, de onderbuik roeptoetert weer.... Dit heeft ten eerste niets met de discussie te maken (de vader in kwestie had immers volledig co-ouderschap), en ten tweede maakt je een fatsoenlijke discussie onmogelijk met dit soort one-liners.... want jij hebt met al jouw ervaring op dit gebied immers toch altijd gelijk.

Er zijn gewoon cijfers van hoor mbt rechterlijke uitspraken in gelijke situaties man vs vrouw.

quote:

Op woensdag 11 december 2013 20:55 schreef JaniesBrownie het volgende:

[..]

Tegenwoordig valt dat mee.
Ik weet dat iedereen nog roept dat moeder ALTIJD het voordeel heeft, maar dat is inmiddels niet meer zo.
Ik ken van dichtbij zelfs meer voorbeelden waarbij de vader het voordeel had (doordat moeder niet mee wilde werken met jeugdzorg, doordat moeder meer werkte dan vader en doordat moeder in de ogen van de rechter te vaak verhuisd was.)
En ja, ik wéét dat dat alsnog minder voorkomt.

Nederlandse stellen overigens. Alledrie.

Laten we dan maar zeggen dat het de schuld is van de media dat ik die indruk heb / had.

quote:

Op woensdag 11 december 2013 21:06 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Er zijn gewoon cijfers van hoor mbt rechterlijke uitspraken in gelijke situaties man vs vrouw.

[..]

Laten we dan maar zeggen dat het de schuld is van de media dat ik die indruk heb / had.

Het is nog steeds vaker zo, dat klopt, maar dat is echt serieus al stukken minder.
Alleen hoor je nog altijd (ook hier op fok, heel erg zelfs) mensen roepen dat vrouwen altijd in het voordeel zijn.
En wanneer de situatie echt gelijk is en de ouders kunnen niet met elkaar overweg en een co-ouderschap is onmogelijk, dan zal idd ws de moeder de meeste kans hebben.
(Vaak wordt het ook gebaseerd op t feit dat moeder bv minder werkte en dus altijd meer tijd door heeft gebracht met de kinderen dan vader, of dat moeder minder blijft werken en er dus minder opvang nodig is als ze bij haar blijven wonen)

quote:

Op woensdag 11 december 2013 21:12 schreef JaniesBrownie het volgende:
, dat klopt, maar dat is echt serieus al stukken minder.
Alleen hoor je nog altijd (ook hier op fok, heel erg zelfs) mensen roepen dat vrouwen altijd in het voordeel zijn.
En wanneer de situatie echt gelijk is en de ouders kunnen niet met elkaar overweg en een co-ouderschap is onmogelijk, dan zal idd ws de moeder de meeste kans hebben.
(Vaak wordt het ook gebaseerd op t feit dat moeder bv minder werkte en dus altijd meer tijd door heeft gebracht met de kinderen dan vader, of dat moeder minder blijft werken en er dus minder opvang nodig is als ze bij haar blijven wonen)

Naja ik stop erover na te denken word er nooit zo blij van.
Ik zoek gewoon een lieve moeder op

quote:

Op woensdag 11 december 2013 20:00 schreef snakelady het volgende:
Het is toch niet zo dat hij met het ongeluk naast zijn hand ook zijn rechten als vader is verloren?

Je zei eerder ook al iets over 'zijn rechten als vader'. Voor mij steekt dat. Hoezo 'rechten' als vader? En die 'rechten' van de vader botsen met de 'rechten' van de moeder en zo blijf je in een conflict.

Zelf heb ik het liever over de rechten van het kind. Het recht op beide ouders. Zo hoef je niet in conflict met je ex en te vechten voor je rechten tegen zijn/haar rechten. Als ouder heb je geen rechten op dat kind. Het is geen stuk speelgoed of zak met geld! Als ouder heb je plichten; te zorgen voor het kind dat JIJ op de wereld hebt gezet. Dat zorgen kan fysiek zijn (wassen, douchen, kleden, voeden), emotioneel (steunen, troosten, pushen indien nodig) of financieel (KA) of een combinatie van die drie. De enige die rechten heeft in dat verhaal is het kind.
En als jij de andere ouder dan niet mag, dan heeft het kind het recht zelf te ondervinden of hij/zij dat ook vindt en zonder daarin beïnvloed te worden door jou. Doe je dat toch dan komt dat ooit als een boemerang terug.

Tevens; Het is niet normaal dat een kind inspraak heeft met welke ouder hij/zij omgaat en bij welke ouder hij/zij verblijft, hoelang en wanneer. Normaal en gezond is een situatie waarin het kind opgroeit in hetzelfde huis met beide ouders. Daarin heeft het kind dan ook geen inspraak, dan kan hij/zij ook niet kiezen of hij met mama koekjes gaat bakken of met papa gaat fietsen. Waarom een kind na een scheiding dan wel voor die keuze stellen?

Waarom zou een kind in een vader én moeder situatie niet kunnen kiezen of hij met vader wil fietsen of met moeder koekjes wil bakken?

quote:

Op woensdag 11 december 2013 10:08 schreef snakelady het volgende:
Vader vind dit niet verstandig en ik ben het met hem eens, je moet je kinderen niet laten beslissen tussen hun ouders, en hoe lief en open je het ook brengt, dit gevoel blijven ze mijn inziens houden.

Uit ervaring: dit is absoluut niet fijn voor de kinderen, en ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat ze op die leeftijd een doordachte keuze maken die morgen niet opeens zou verschillen. (Bij ons werd de keuze gemaakt zo rond de 15/16 jaar.)
Overigens, zo'n keuze kan uiteindelijk meer effect hebben op de niet-gekozen ouder dan op de kinderen.

Los daarvan is de ethiek van de moeder's kant onder de maat met zo'n voorstel na een ongeluk.

quote:

Op woensdag 11 december 2013 20:27 schreef snakelady het volgende:

[..]

Sorry hoor maar zo zwaar? Ik heb hetzelfde als haar ( ook de kinderen om het weekend bij hun vader) en zo zwaar is het helemaal niet.
Zeker niet gezien ze ook nog gewoon een partner heeft die haar helpt, dat heb ik dan weer niet.
Wat heeft ze nu daadwerkelijk moeten veranderen? Alleen wat extra dagen de kinderen maar opvang en dergelijke zijn hetzelfde gebleven.

En ja, dat laatste klopt.

Mmm.. Ik ben ook echt alleen en normaal gesproken ervaar ik het ook niet als zwaar (wel als er trammelant is). Maar als ze in een vakantie bij hun vader zijn merk ik ineens hoe ontzettend veel tijd en energie er in mijn zonen gaat zitten. I.p.v. om 21;00 op de bank te gaan zitten, zit ik dan om 19:00 duf voor me uit te kijken van "en nu"? Dat resulteert bij mij dan meestal in uit pure verveling de eerste twee/drie dagen extreem veel slapen voor ik weer een ritme heb.

Gisteren weer een middag weg geweest voor een sollicitatiegesprek. Kom ik thuis en word ik direct besprongen door beide zoons. Het duurt dan een half uur voor ik de kans krijg om mijn jas uit te trekken, me om te kleden om vervolgens beneden weer een half uur vragen te moeten beantwoorden over schoolwerk e.d. voor ik aan het eten kan beginnen. Toen ik werkte was dat standaard.. nu ik thuis zit hebben ze ineens veel minder behoefte aan tegen mij aankletsen.

Dus ja; voor je kinderen zorgen is best zwaar al besef je dat op dat moment niet.

quote:

Op woensdag 11 december 2013 20:42 schreef kingtoppie het volgende:
Walgelijke praktijken door vrouwen dit... Zie dat nou echt nooit een man doen.

Ho, stop, wacht. Om te beginnen zijn er minder mannen die het grootste deel van de zorg op zich hebben genomen en derhalve ook minder mannen die een omgangsregeling lopen te saboteren.
Dingen die je echter buitensporig veel meer door gescheiden vaders ziet doen dan door gescheiden moeders:
- KA niet betalen
- Lopen zeuren over de financiële uitgaven van de andere ouder
- De kinderen steeds weer confronteren met een nieuwe 'partner' (terwijl zij toch veel meer gelegenheid hebben om dat buiten de kinderen te houden)
- De kinderen 'niet willen hebben' omdat hij ziek is of omdat hij moet werken
- Gewoon niet op komen dagen als hij de kinderen zou komen ophalen
- Ver weg verhuizen
- De kinderen manipuleren met geld/cadeaus/uitjes
- Geen enkele interesse meer tonen in de kinderen/van de aardbodem verdwijnen
- De kinderen steeds weer voor houden dat als zij 12 zijn ze bij hem mogen komen wonen
- Stalken van de ex
- Fysiek geweld richting de ex

Ik ben dat geblaat over de heks van een ex een beetje zat. Andersom komt misschien nog wel meer voor alleen is dat dan vaak in een andere vorm omdat de man vaak de niet-verzorgende ouder is.

Je oudste zoon heeft je weer in zijn armen gesloten?

quote:

Op woensdag 11 december 2013 20:55 schreef JaniesBrownie het volgende:

[..]

Tegenwoordig valt dat mee.
Ik weet dat iedereen nog roept dat moeder ALTIJD het voordeel heeft, maar dat is inmiddels niet meer zo.
Ik ken van dichtbij zelfs meer voorbeelden waarbij de vader het voordeel had (doordat moeder niet mee wilde werken met jeugdzorg, doordat moeder meer werkte dan vader en doordat moeder in de ogen van de rechter te vaak verhuisd was.)
En ja, ik wéét dat dat alsnog minder voorkomt.

Nederlandse stellen overigens. Alledrie.

Het valt ontzettend mee. Dat de moeder vaak de hoofdverblijfplaats krijgt komt omdat het tijdens de relatie ook vaak de moeder is die het meeste voor de kinderen zorgde. Ik blijf het ook bijzonder vinden dat zo'n vader die op zondag (na de hele dag met zijn vrienden aan het mountainbiken te zijn geweest) het vlees snijdt opeens de hoofdverblijfplaats wil na een scheiding. Mijn ex was er ook zo één. Alleen ik had mijn baan opgezegd om voor de kinderen te kunnen zorgen (werkte idiote tijden) en hij wilde ze overdag in een KDV dumpen en 's avonds en 's nachts alleen laten als hij dan moest werken... Volgens mij ging het hem alleen om de KA. De rechter lachte hem gewoon uit.

Hoezo de vader heeft minder 'rechten'?

Rechten vader:
- Informatie recht
- Veto recht (tot verhuizen naar het volgende dorp aan toe!!)
- Recht op inspraak (zijn handtekening voor een schoolinschrijving, KDV, voor een ID, voor een medische behandeling)
- Recht op een omgangsregeling al heeft hij zijn ex meerdere malen het ziekenhuis ingeslagen
- Recht op ouderlijk gezag
- Recht om zelf te gaan en staan waar hij wil (geen rechter die hem verbied naar Curaçao te verhuizen)
- Recht om zijn eigen leven in te delen zoals hij wil (werk, partner e.d.)

Rechten moeder:
- KA en soms PA

quote:

Op donderdag 12 december 2013 08:52 schreef JaniesBrownie het volgende:
Waarom zou een kind in een vader én moeder situatie niet kunnen kiezen of hij met vader wil fietsen of met moeder koekjes wil bakken?

Ken jij ouders in een relatie die het zo tegen elkaar uitspelen?

quote:

Op donderdag 12 december 2013 09:03 schreef snakelady het volgende:

[..]

Hoeveel kinderen heb jij nu? Nu praat je over je zoons maar eerder zag ik je over je dochter praten.

En soms is het best zwaar, maar naar mijn inziens is het niet zo dat het voor haar zo'n levensverandering is. Zeker niet gezien het feit dat ze een partner heeft die helpt.

Ik heb twee zoons maar mijn overleden verloofde had een dochter.. Die woont nu bij haar moeder.

quote:

Op donderdag 12 december 2013 08:58 schreef Ouder1 het volgende:

[..]

Mmm.. Ik ben ook echt alleen en normaal gesproken ervaar ik het ook niet als zwaar (wel als er trammelant is). Maar als ze in een vakantie bij hun vader zijn merk ik ineens hoe ontzettend veel tijd en energie er in mijn zonen gaat zitten. I.p.v. om 21;00 op de bank te gaan zitten, zit ik dan om 19:00 duf voor me uit te kijken van "en nu"? Dat resulteert bij mij dan meestal in uit pure verveling de eerste twee/drie dagen extreem veel slapen voor ik weer een ritme heb.

Gisteren weer een middag weg geweest voor een sollicitatiegesprek. Kom ik thuis en word ik direct besprongen door beide zoons. Het duurt dan een half uur voor ik de kans krijg om mijn jas uit te trekken, me om te kleden om vervolgens beneden weer een half uur vragen te moeten beantwoorden over schoolwerk e.d. voor ik aan het eten kan beginnen. Toen ik werkte was dat standaard.. nu ik thuis zit hebben ze ineens veel minder behoefte aan tegen mij aankletsen.

Dus ja; voor je kinderen zorgen is best zwaar al besef je dat op dat moment niet.

ik weet dat je sl quote, maar dat was een reactie op mij en zwaar was dus niet bedoeld icm zorg

quote:

Op donderdag 12 december 2013 09:21 schreef Ouder1 het volgende:

[..]

Ken jij ouders in een relatie die het zo tegen elkaar uitspelen?

tegen elkaar uitspelen?

Ik weet niet hoor, maar het kwam vaak genoeg voor dat m'n ex of ik vroeg: wil je met papa mee naar de bakker, of wil je met mama mee naar oma? (Bijvoorbeeld)
Dat had geen zak met uitspelen te maken, maar met keuzemogelijkheid. Ze konden dan zelf kiezen wat ze liever wilden en hebben dat nooit gezien als 'kiezen tussen papa en mama' wat je na een scheiding wel hebt.

quote:

Op donderdag 12 december 2013 09:19 schreef Ouder1 het volgende:

[..]

Het valt ontzettend mee. Dat de moeder vaak de hoofdverblijfplaats krijgt komt omdat het tijdens de relatie ook vaak de moeder is die het meeste voor de kinderen zorgde. Ik blijf het ook bijzonder vinden dat zo'n vader die op zondag (na de hele dag met zijn vrienden aan het mountainbiken te zijn geweest) het vlees snijdt opeens de hoofdverblijfplaats wil na een scheiding. Mijn ex was er ook zo één. Alleen ik had mijn baan opgezegd om voor de kinderen te kunnen zorgen (werkte idiote tijden) en hij wilde ze overdag in een KDV dumpen en 's avonds en 's nachts alleen laten als hij dan moest werken... Volgens mij ging het hem alleen om de KA. De rechter lachte hem gewoon uit.

Hoezo de vader heeft minder 'rechten'?

Rechten vader:
- Informatie recht
- Veto recht (tot verhuizen naar het volgende dorp aan toe!!)
- Recht op inspraak (zijn handtekening voor een schoolinschrijving, KDV, voor een ID, voor een medische behandeling)
- Recht op een omgangsregeling al heeft hij zijn ex meerdere malen het ziekenhuis ingeslagen
- Recht op ouderlijk gezag
- Recht om zelf te gaan en staan waar hij wil (geen rechter die hem verbied naar Curaçao te verhuizen)
- Recht om zijn eigen leven in te delen zoals hij wil (werk, partner e.d.)

Rechten moeder:
- KA en soms PA

je weet dat het recht waar het in discussies altijd om gaat het recht om de kinderen het meeste bij je te hebben is?

quote:

Op donderdag 12 december 2013 09:29 schreef JaniesBrownie het volgende:

[..]

je weet dat het recht waar het in discussies altijd om gaat het recht om de kinderen het meeste bij je te hebben is?

Ja dat weet ik. Men zegt dan: "De moeder heeft altijd meer rechten" en "De rechter staat altijd voor de moeder". Alleen kijken naar wie de meeste zorg krijgt is alleen nogal kortzichtig omdat tegenover dat 'recht' heel erg veel plichten staan en de ander heel erg veel rechten krijgt.

De vraag is overigens nog wie er de meeste tijd krijgt. In de praktijk heb ik bijna altijd meer dan fulltime moeten werken en wij hebben een omgangsregeling van 2 van de 3 weekeinden bij hem. In de praktijk ziet hij ze dus meer dan ik. En als ik ze zie ben ik aan het zorgen waar hij alle tijd en ruimte heeft om leuk met ze bezig te zijn. Vaders zien dat nogal vaak over het hoofd. Ook dat rechters voor de omgangsregeling rekening houden met zijn werk en niet met haar werk.

quote:

Op donderdag 12 december 2013 09:22 schreef Ouder1 het volgende:

[..]

Ik heb twee zoons maar mijn overleden verloofde had een dochter.. Die woont nu bij haar moeder.

Die overleden verloofde is weer een ander dan de Britse militair waar je weduwe van bent?

quote:

Op donderdag 12 december 2013 09:43 schreef Leandra het volgende:

[..]

Die overleden verloofde is weer een ander dan de Britse militair waar je weduwe van bent?

Maakt dat uit voor deze discussie?

quote:

Op donderdag 12 december 2013 09:47 schreef Ouder1 het volgende:

[..]

Maakt dat uit voor deze discussie?

Wel voor jouw geloofwaardigheid als juridisch verpleegkundige.

quote:

Op donderdag 12 december 2013 09:51 schreef Leandra het volgende:

[..]

Wel voor jouw geloofwaardigheid als juridisch verpleegkundige.

Ach.. het is dus weer een persoonlijke kwestie. Nou, als jij daar heel gelukkig van wordt; ja.. Zij was een zomer hier. Kan je me weer lekker in een hokje plaatsen.

waarom heb ik het idee dat vetes onderling altijd in dit soort topics wordt voortgezet?

quote:

Op donderdag 12 december 2013 10:00 schreef Re het volgende:
waarom heb ik het idee dat vetes onderling altijd in dit soort topics wordt voortgezet?

Omdat sommige mensen de behoefte hebben andere topics overal bij te betrekken. En een ad hominem gemakkelijker is dan een reactie inhoudelijk te beantwoorden.

en actie is reactie...

quote:

Op donderdag 12 december 2013 08:52 schreef JaniesBrownie het volgende:
Waarom zou een kind in een vader én moeder situatie niet kunnen kiezen of hij met vader wil fietsen of met moeder koekjes wil bakken?

Dat is het probleem niet, het kind kan zeker kiezen. Maar vaak wordt het dan een wedstrijd om steeds maar die kinderen bij jou te houden zodat de ander ze niet ziet. Dat moeders juist ineens die koekjes wil gaan bakken met de kinderen zodat ze niet meer willen fietsen met papa, die dan teleurgesteld afdruipt.

Een vaste regeling tot dat ze op zijn minst op de middelbareschool zitten lijkt me een betere oplossing.

quote:

Op donderdag 12 december 2013 10:36 schreef snakelady het volgende:

[..]

Als je in een relatie zo met elkaar omgaat klopt er iets niet.

ah sorry ik dacht dat het nog over de scheiding ging

quote:

Op donderdag 12 december 2013 10:38 schreef Frag_adder het volgende:

[..]

ah sorry ik dacht dat het nog over de scheiding ging

ouder1 vond dat je in een relatie kinderen ook niet kan laten kiezen, ik vind dat dat best kan. Je gaat dan nl niet tegen elkaar opbieden of gekwetst zijn als je kind liever met de ander iets gaat doen. Is dat wel zo dan is er idd, zoals sl zegt iets mis in je relatie...
Maar daarom even dat zijweggetje dus

quote:

Op donderdag 12 december 2013 10:50 schreef JaniesBrownie het volgende:

[..]

ouder1 vond dat je in een relatie kinderen ook niet kan laten kiezen, ik vind dat dat best kan. Je gaat dan nl niet tegen elkaar opbieden of gekwetst zijn als je kind liever met de ander iets gaat doen. Is dat wel zo dan is er idd, zoals sl zegt iets mis in je relatie...
Maar daarom even dat zijweggetje dus

Ah dankje voor de uitleg! In dat geval vind ik dat je de kinderen wel kan laten kiezen, maar je moet ze niet over alles inspraak geven. Als het iets is als fietsen of koekjesbakken (oftewel je wilt iets met de kinderen doen) dan kunnen ze best eens doen waar ze het meeste zin in hebben.

Waar is de tijd dat ouders nog gewoon samen iets deden met de kinderen

quote:

Op donderdag 12 december 2013 10:53 schreef Frag_adder het volgende:

[..]

Ah dankje voor de uitleg! In dat geval vind ik dat je de kinderen wel kan laten kiezen, maar je moet ze niet over alles inspraak geven. Als het iets is als fietsen of koekjesbakken (oftewel je wilt iets met de kinderen doen) dan kunnen ze best eens doen waar ze het meeste zin in hebben.

Ja, dat klopt. Misschien was mijn vergelijking ook niet zo'n goede maar ik denk dat jullie wel weten wat ik bedoel. In een relatie kunnen de kinderen ook niet steeds maar weer kiezen tussen de ene of de andere ouder.

quote:

Op donderdag 12 december 2013 11:01 schreef Ouder1 het volgende:

[..]

Ja, dat klopt. Misschien was mijn vergelijking ook niet zo'n goede maar ik denk dat jullie wel weten wat ik bedoel. In een relatie kunnen de kinderen ook niet steeds maar weer kiezen tussen de ene of de andere ouder.

ik vatte het te letterlijk op. Heb ik met geschreven tekst wel vaker.

(Vooral als mensen in uitersten praten)

quote:

Op donderdag 12 december 2013 10:53 schreef Woelwater het volgende:
Waar is de tijd dat ouders nog gewoon samen iets deden met de kinderen

Dat soort verzuchtingen ken ik. Die komen denk ik voort uit de veranderingen in de maatschappij en hoe men tegenwoordig tegen relaties aankijkt. Twee generaties geleden was scheiden nog uit den boze. Men was minimaal een jaar verloofd voor men ging trouwen. Ook voor die verloving ging vaak een 'verkering' van jaren vooraf. Trouwen werd als een serieus iets beschouwd en als er problemen waren binnen het huwelijk dan was er een sociaal vangnet en de kerk die een helpende hand toe staken. Scheiden gebeurde alleen in zeer extreme situaties.

Met wat tussenstappen is een relatie meer een wegwerpartikel geworden. Binnen een week heeft men al 'een relatie', verkering en verloven doen we niet aan en LAT-ten (Living Apart Together) doen we al na een maand 'samen'. Samenwonen gebeurt steeds vaker, zeker bij de 25+ ers, binnen een half jaar. Investeren in een relatie doen we steeds minder, werken aan je relatie zien veel mensen als onzinnig want als je van elkaar houdt dan zou alles vanzelf moeten gaan.

Scheiden doen 'we' als het niet lekker meer loopt, we 'te' weinig seks of aandacht krijgen, de heftige verliefdheid (met de bijbehorende blindheid voor de fouten van de ander) over is, als het gras bij de buurman groener lijkt en zij te dik wordt of hij te kaal. In relaties zijn 'we' vooral met onszelf bezig en met het verdedigen van de situatie die zou kunnen ontstaan als de relatie over gaat. De meest gehoorde reden tot scheiding is toch wel het 'als broer en zus naast elkaar leven'.

Tja. Dan is het idd een logische gedachtegang dat ouders hun trots/gekrenktheid maar eens aan de kant moeten zetten en samen voor hun kinderen moeten zorgen.

Helaas bestaat de groep die met een hele goede reden scheidt ook nog steeds. De mensen die keer op keer door hun ex bedrogen zijn. De vrouwen die mishandeld werden tot botbreuken en bewusteloosheid aan toe. Kan je van die mensen verwachten dat zij gezellig samen met hun ex met hun kinderen naar de dierentuin gaan of op vakantie? Of zou je eigenlijk moeten stellen dat wie dat wel kan beter voor de kinderen bij elkaar had kunnen blijven?