OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Dat denk ik ook wel, ik moest een beetje denken aan een paar meiden in Z&G nu die dan met 6 weken al een echo krijgen en dan alsnog in de stress zitten omdat er niet meer gezegd kan worden dan: "er zit een hele prille zwangerschap". Maar dat kun je op je test ook wel zien.
Ze boden mij de tweede keer ook een vroege echo in de zevende week aan, maar dat voelde compleet zinloos. Ik had immers de vorige keer een echo met 8+3, een hartslag gezien en 't werd alsnog niks. Dus ja, het zegt inderdaad zo weinig, en als het mis gaat gebeurt het tòch wel. Daar verandert een extra vroege echo niks aan en ook al zie je leven, dan nog zegt het niet zo veel.
Ze boden mij de tweede keer ook een vroege echo in de zevende week aan, maar dat voelde compleet zinloos. Ik had immers de vorige keer een echo met 8+3, een hartslag gezien en 't werd alsnog niks. Dus ja, het zegt inderdaad zo weinig, en als het mis gaat gebeurt het tòch wel. Daar verandert een extra vroege echo niks aan en ook al zie je leven, dan nog zegt het niet zo veel.
disclaimer
Dat gevoel deel ik zo enorm met je, en dat was ook mijn angst al die tijd bij de 2e keer zwanger. Kon hier gelukkig goed over praten met mijn vk en mijn vriend begreep me ook erin.quote:Op woensdag 8 januari 2014 15:34 schreef Stormqueen het volgende:
Dat denk ik ook wel, ik moest een beetje denken aan een paar meiden in Z&G nu die dan met 6 weken al een echo krijgen en dan alsnog in de stress zitten omdat er niet meer gezegd kan worden dan: "er zit een hele prille zwangerschap". Maar dat kun je op je test ook wel zien.
Ze boden mij de tweede keer ook een vroege echo in de zevende week aan, maar dat voelde compleet zinloos. Ik had immers de vorige keer een echo met 8+3, een hartslag gezien en 't werd alsnog niks. Dus ja, het zegt inderdaad zo weinig, en als het mis gaat gebeurt het tòch wel. Daar verandert een extra vroege echo niks aan en ook al zie je leven, dan nog zegt het niet zo veel.
Verder sluit ik me aan wat al verschillende keren gezegd is. Wat is goed/normaal/wenselijk qua gevoel en het uiten hiervan?
Doe wat voor jou goed voelt, en elk weldenken persoon die het verhaal er achter kent zal het snappen.
Gaat om jou!
Tassie,quote:Op woensdag 8 januari 2014 11:34 schreef tassie87 het volgende:
Hallo allemaal,
Ben hier nieuw en heb wat meegelezen.
Wij hebben in oktober een miskraam gehad, ik wist nog maar een weekje dat ik zwanger was.
Omdat ik Hashimoto heb moest ik gelijk naar de internist, in de wachtkamer van de internist ging het mis.
Ter controle toch nog even bij de gynaecoloog geweest en inderdaad was het niet wat het wezen moest.
in de dagen erna verloor ik het vruchtje en heb hier weinig pijn aan ondervonden, ik vloeide ook maar 4 dagen en dat was het. tenminste dat dacht ik, in de dagen erna ging het goed. Tot ik een weekend weg was met familie (waarvan alleen me schoonmoeder het wist) ik verschrikkelijke pijn ervoer. Maandags bij thuiskomst gelijk naar het zh gebeld en moest ik maar direct langs komen.
op dat moment waren ze bang voor een bbzw. gelukkig was dit niet het geval maar bleek ik als gevolg van de miskraam een cyste te hebben gekregen die erg pijnlijk was.
Na 2 maanden met pijn rond te hebben gelopen is er besloten de cyste te verwijderen wat ze een week geleden dan ook hebben gedaan.
Ik dacht dat ik mijn miskraam een plek had gegeven en er vrede mee had. Tijdens het wakker worden uit de narcose was ik erg onrustig en hebben ze mijn man er bij moeten halen. Het schijnt dat ik alleen maar aan het huilen was en riep dat ik niet zwanger was.
dat was wel een domper zowel voor mijn man als ik.
Nu willen we dolgraag kinderen en probeer ik het zoveel mogelijk te verwerken maar merk dat ik gewoonweg niet weet hoe.
Sorry dat ik niet meteen reageerde, nu lijkt het een beetje alsof ik over je verhaal heen blaas maar dat is absoluut niet mijn bedoeling.
Wat vreselijk klote dat het mis is gegaan
En nog meer dat je er zo'n nare nasleep van hebt gehad. Wat is hashimoto precies? En kan dat het verloop van je zwangerschap beinvloeden?
Hoe gaat het nu met je, ben je al wat hersteld van je operatie?
disclaimer
Dank je wel dnd en stormqueen.
Is helemaal niet erg hoor. Snap dat jullie hier al wat langer praten en dat je als nieuweling midden in iemands verdriet zit.
Ja gaat langzaam beter. T is meer t geestelijke, nu weten veel mensen wat er gebeurd is en dat hadden we liever in kleine kring gehouden.
Hashimoto is een autoimmuun ziekte vanje schildklier. Met medicijnen kan het geen kwaad zolang je maar de eerste 3maand onder strenge controle bent van een internist. Bij te weinig aan medicatie heb je groter kans op miskraam.
Is helemaal niet erg hoor. Snap dat jullie hier al wat langer praten en dat je als nieuweling midden in iemands verdriet zit.
Ja gaat langzaam beter. T is meer t geestelijke, nu weten veel mensen wat er gebeurd is en dat hadden we liever in kleine kring gehouden.
Hashimoto is een autoimmuun ziekte vanje schildklier. Met medicijnen kan het geen kwaad zolang je maar de eerste 3maand onder strenge controle bent van een internist. Bij te weinig aan medicatie heb je groter kans op miskraam.
Tassie, was de zwangerschap wel gepland?
Ik kom net van een verjaardag, was een dame die op dezelfde dag uitgerekend was als ik bij de eerste zwangerschap. Ze had een zware zwangerschap, en was allemaal dingen aan het zeggen als; zwanger zijn is helemaal niet leuk, bezint eer ge begint, denk nog maar eens goed na of je dat wel wil allemaal. Ik heb vriendelijk en meelevend geknikt maar ik vond het wel een beetje irritant
Ik kom net van een verjaardag, was een dame die op dezelfde dag uitgerekend was als ik bij de eerste zwangerschap. Ze had een zware zwangerschap, en was allemaal dingen aan het zeggen als; zwanger zijn is helemaal niet leuk, bezint eer ge begint, denk nog maar eens goed na of je dat wel wil allemaal. Ik heb vriendelijk en meelevend geknikt maar ik vond het wel een beetje irritant
disclaimer
Afgelopen woensdag heb ik dus een echo gehad waaruit bleek dat het mis was. Maandag had ik al wat bruin afscheiding gehad dus had wel in mijn achterhoofd dat het wel eens mis kon zijn. Uit mijn berekening zou ik bijna 11 weken zwanger zijn. Ik zag vrij snel het vruchtzakje maar er was binnen in niets te zien. Een zogenaamd 'windei' van 3 cm.
Veel emoties en omschakelen in het denken over de komende tijd. Donderdag en vrijdag ziekgemeld. Het schiet nog niet echt op met het verliezen van het vruchtzakje etc. Ik dacht vrijdag dat ik via de verloskundige of huisarts wel pillen kon krijgen. Ik was er wel klaar voor en zag het ook niet zo zitten om volgende week tijdens mijn werk buikpijn te krijgen of ineens heel veel te gaan vloeien. Helaas kan je de pillen alleen via de gynaecoloog krijgen en die had de afgelopen en komende dagen geen tijd. Nu dus nog maar even afwachten en hopen dat het meevalt op het werk. We zitten in een reorganisatie op het werk en wil dus niet dat ze iets op mijn werk weten. Woensdag heb ik een afspraak met de gynaecoloog.
Het is overigens erg fijn dat dit topic (met meerdere delen) er is om ervaringen te lezen.
Veel emoties en omschakelen in het denken over de komende tijd. Donderdag en vrijdag ziekgemeld. Het schiet nog niet echt op met het verliezen van het vruchtzakje etc. Ik dacht vrijdag dat ik via de verloskundige of huisarts wel pillen kon krijgen. Ik was er wel klaar voor en zag het ook niet zo zitten om volgende week tijdens mijn werk buikpijn te krijgen of ineens heel veel te gaan vloeien. Helaas kan je de pillen alleen via de gynaecoloog krijgen en die had de afgelopen en komende dagen geen tijd. Nu dus nog maar even afwachten en hopen dat het meevalt op het werk. We zitten in een reorganisatie op het werk en wil dus niet dat ze iets op mijn werk weten. Woensdag heb ik een afspraak met de gynaecoloog.
Het is overigens erg fijn dat dit topic (met meerdere delen) er is om ervaringen te lezen.
Merel wat ontzettend klote!
En wat stom dat je niet meteen terecht kan zeg... Hopelijk houdt het zich nog even rustig...
wat ontzettend klote!En wat stom dat je niet meteen terecht kan zeg... Hopelijk houdt het zich nog even rustig...
disclaimer
Merel Neem je tijd en hoop dat het rustig gaat (en meld je asjeblieft ziek als het 'los'komt, denk aan jezelf meis)
Neem je tijd en hoop dat het rustig gaat (en meld je asjeblieft ziek als het 'los'komt, denk aan jezelf meis)
Mereltje en voor iedereen die het ook nodig heeft!En graag wil ik ook vertellen dat ik de zwangerschap na mijn miskraam ook onbezorgd en ontspannen heb kunnen genieten, net als Coco. Net als Klumsy vond ik dat mijn kindje het waard was om blij mee te zijn, ongeacht hoe het zou aflopen. Toen ik net positief getest had, heb ik 1 dag heel hard gehuild omdat ik bang was dat het misschien weer niet goed zou gaan, maar toen bedacht ik me dat ook dit kindje mijn blijdschap en liefde verdiende, net zoals het eerste kindje dat helaas maar kort in mijn buik heeft gezeten. Een volgende zwangerschap hoop ik er ook weer zo in te staan
Ik hoop voor de anderen ook dat deze verdrietige gebeurtenis ook weer iets positiefs zal brengen.
Merel is er bij jou al wat begonnen?
Ik heb hetzelfde verhaal. Maar ik zou eigenlijk willen wachten tot mijn lichaam het zelf oppakt. Ik heb alleen geen enkel idee hoe lang dat duurt. En ik weet helaas dat er hier wat ervaringsdeskundigen zitten dus ik hoop dat jullie me een beetje gerust kunnen stellen dat het geen weken gaat duren.
Ik hoop dat ik bij mijn volgende zwangerschap er net zo positief in sta als belle en de anderen .
Ik heb hetzelfde verhaal. Maar ik zou eigenlijk willen wachten tot mijn lichaam het zelf oppakt. Ik heb alleen geen enkel idee hoe lang dat duurt. En ik weet helaas dat er hier wat ervaringsdeskundigen zitten dus ik hoop dat jullie me een beetje gerust kunnen stellen dat het geen weken gaat duren.
Ik hoop dat ik bij mijn volgende zwangerschap er net zo positief in sta als belle en de anderen .
Cholula
Afwachten, ik wilde dat initieel ook, maar na een week toch voor de tabletten gekozen omdat ik de hormonen zo beu was. Luister naar je hart, als afwachten het beste is kan dat geen kwaad, maar durf ook aan de bel te trekken als het genoeg is voor je.
Afwachten, ik wilde dat initieel ook, maar na een week toch voor de tabletten gekozen omdat ik de hormonen zo beu was. Luister naar je hart, als afwachten het beste is kan dat geen kwaad, maar durf ook aan de bel te trekken als het genoeg is voor je.
disclaimer
Sterkte Merel en Cholula!
Cholula: Kwam het als donderslag bij heldere hemel of had je krampen gevoeld/gevloeid/een vermoeden??
Blegh ik ben echt panisch, mag woensdag voor termijnecho als het goed is zit ik dan ook op 10 weken (weet ik ook niet zeker omdat ik na de curettage in sept nooit meer ongesteld ben geworden, maar ik ga er een beetje vanuit dat het op 27 nov gebeurd is, eerste x batsen na die toestand).
Wilde niet eerder een echo omdat dat toch niks zegt, waar jullie het laatst over hadden...
Cholula: Kwam het als donderslag bij heldere hemel of had je krampen gevoeld/gevloeid/een vermoeden??
Blegh ik ben echt panisch, mag woensdag voor termijnecho als het goed is zit ik dan ook op 10 weken (weet ik ook niet zeker omdat ik na de curettage in sept nooit meer ongesteld ben geworden, maar ik ga er een beetje vanuit dat het op 27 nov gebeurd is, eerste x batsen na die toestand).
Wilde niet eerder een echo omdat dat toch niks zegt, waar jullie het laatst over hadden...
No one can make you feel inferior without your consent - Eleanor Roosevelt
Cholula sterkte!
Hier alleen maar klein beetje bruin verlies. Klein beetje last van gevoelige borsten. Vanavond nog gewoon wezen tennissen. Woensdag is het een week geleden dat ik een echo heb gehad. Ik ben er wel klaar mee. Heb geen zin om er weken mee rond te lopen en steeds een beetje bloedverlies te hebben en niet weten wanneer het daadwerkelijk loskomt. Hopelijk krijg ik nog even een interne echo van de gyneacoloog om te zien hoe het er voor staat. Daarna krijg ik hopelijk de pillen mee, die ik dan in het weekend ga gebruiken.
Hier alleen maar klein beetje bruin verlies. Klein beetje last van gevoelige borsten. Vanavond nog gewoon wezen tennissen. Woensdag is het een week geleden dat ik een echo heb gehad. Ik ben er wel klaar mee. Heb geen zin om er weken mee rond te lopen en steeds een beetje bloedverlies te hebben en niet weten wanneer het daadwerkelijk loskomt. Hopelijk krijg ik nog even een interne echo van de gyneacoloog om te zien hoe het er voor staat. Daarna krijg ik hopelijk de pillen mee, die ik dan in het weekend ga gebruiken.
Wat balen dat je nog dágen moet wachten tot je bij de gyn terecht kan!quote:
Cholula sterkte!
Hier alleen maar klein beetje bruin verlies. Klein beetje last van gevoelige borsten. Vanavond nog gewoon wezen tennissen. Woensdag is het een week geleden dat ik een echo heb gehad. Ik ben er wel klaar mee. Heb geen zin om er weken mee rond te lopen en steeds een beetje bloedverlies te hebben en niet weten wanneer het daadwerkelijk loskomt. Hopelijk krijg ik nog even een interne echo van de gyneacoloog om te zien hoe het er voor staat. Daarna krijg ik hopelijk de pillen mee, die ik dan in het weekend ga gebruiken.
Ik heb ruim twee weken gewacht op dat mijn lichaam het vruchtje ging afstoten, maar toen er nog niks gebeurde (en de misselijkheid en het overgeven bleef aanhouden) heeft de vk een afspraak bij de gyn geregeld. De optie pillen kreeg ik niet eens (weet niet eens meer waarom) dus ik ben gecuretteerd. Helaas belandde ik drie dagen later weer in het zkh omdat ik niet helemaal schoon was
No one can make you feel inferior without your consent - Eleanor Roosevelt
Het kan echt van persoon tot persoon verschillen... ik heb een week afgewacht en ben toen naar de gyn gegaan voor pillen.quote:Op maandag 20 januari 2014 20:36 schreef Cholula het volgende:
Merel is er bij jou al wat begonnen?
Ik heb hetzelfde verhaal. Maar ik zou eigenlijk willen wachten tot mijn lichaam het zelf oppakt. Ik heb alleen geen enkel idee hoe lang dat duurt. En ik weet helaas dat er hier wat ervaringsdeskundigen zitten dus ik hoop dat jullie me een beetje gerust kunnen stellen dat het geen weken gaat duren.
Ik hoop dat ik bij mijn volgende zwangerschap er net zo positief in sta als belle en de anderen .
Mereltje, wat rot dat ze je zo lang laten wachten zeg
. Sterkte dames
.
ben jij twee keer gecurretteerd?quote:
[..]
Wat balen dat je nog dágen moet wachten tot je bij de gyn terecht kan!
Ik heb ruim twee weken gewacht op dat mijn lichaam het vruchtje ging afstoten, maar toen er nog niks gebeurde (en de misselijkheid en het overgeven bleef aanhouden) heeft de vk een afspraak bij de gyn geregeld. De optie pillen kreeg ik niet eens (weet niet eens meer waarom) dus ik ben gecuretteerd. Helaas belandde ik drie dagen later weer in het zkh omdat ik niet helemaal schoon was
En ik duim voor een goede echo!
disclaimer
. Ik duim voor je voor een goede echo!
Wat spannend geppie! Ik hoop zo ontzettend dat je goed nieuws krijgt.
Wat balen dat je nog zo lang moet wachten op een afspraak, merel.
Wat betreft het wachten: ik geef het een week en dan belt de vk me om te horen hoe het gaat. Ik hoop dat het tegen het weekend los gaat want ik kan eigenlijk deze week echt niet weg blijven van mijn werk. En zonder tranen vertellen wat er aan de hand is, gaat me denk ik niet lukken en dat vinden die stoere militairen waar ik mee werk altijd erg moeilijk.
Ik had trouwens een voorgevoel en net voor de vk de echokop op mijn buik zette wist ik het bijna zeker.
Wat balen dat je nog zo lang moet wachten op een afspraak, merel.
Wat betreft het wachten: ik geef het een week en dan belt de vk me om te horen hoe het gaat. Ik hoop dat het tegen het weekend los gaat want ik kan eigenlijk deze week echt niet weg blijven van mijn werk. En zonder tranen vertellen wat er aan de hand is, gaat me denk ik niet lukken en dat vinden die stoere militairen waar ik mee werk altijd erg moeilijk.
Ik had trouwens een voorgevoel en net voor de vk de echokop op mijn buik zette wist ik het bijna zeker.
Dames, exact een jaar geleden zat ik in hetzelfde schuitje. Ik MOEST een week wachten omdat ik op dat moment ook een longontsteking te pakken had. En ook als je voor de optie met pillen inbrengen kiest, is het mogelijk dat het alsnog (spoed) curretage wordt iv me hevig bloedverlies. En dat is onder narcose, wat natuurlijk niet kan bij een longontsteking. In die week gebeurde er qua miskraam niet veel. Zodra de ab kuur erop zat heb ik alsnog de misoprostol genomen. Zelfs toen duurde het nog een week voor ik het kindje verloor. Ik vond dat afwachten persoonlijk heel naar. Ik wilde zo graag verder, alles achter me laten. Maar goed, je moet doen wat voor jou goed voelt.
Hoop dat jullie volgend jaar ook met een dikke buik terug kunnen kijken.
Hoop dat jullie volgend jaar ook met een dikke buik terug kunnen kijken.
Sjakie ♥ 10-7-10
Japie ♥ 4-2-14
Japie ♥ 4-2-14
Ik had een vroegere miskraam vorig jaar. Met zo'n 6 weken was het vruchtje gestopt met groeien en daar kwamen we bij de echo met 7 werken achter. Ik heb nog vijf weken afgewacht of mijn lijf het zelf zou afstoten. Dat gebeurde niet, dus toen uiteindelijk voor de pillen optie gegaan. Ik voelde me hier prettig bij, had geen last van hormonen of andere kwaaltjes. Ik had ook achteraf echt het gevoel mijn lichaam de kans te hebben gegeven om het zelf op te lossen. Helaas zonder succes. Na de pillen was bij mij nog niet alles schoon, maar toen heb ik in overleg met de gyn een menstruatie afgewacht en daarna was wel alles schoon. De pillen vond ik overigens goed te doen, eventueel preventief paracetamol gebruiken kan pijn verminderen, maar ik heb het gewoon als heftige menstruatie ervaren.
Aan de andere kant snap ik ook de vrouwen die graag zo snel mogelijk het hele gebeuren achter de rug willen hebben hoor. Zeker omdat je dan snel weer door kunt met een volgende poging. Doe gewoon waar je je goed bij voelt. Er is geen goed of fout, het gaat om jouw gevoel. Succes en sterkte.
Aan de andere kant snap ik ook de vrouwen die graag zo snel mogelijk het hele gebeuren achter de rug willen hebben hoor. Zeker omdat je dan snel weer door kunt met een volgende poging. Doe gewoon waar je je goed bij voelt. Er is geen goed of fout, het gaat om jouw gevoel. Succes en sterkte.
Wat fijn om het hier even van me af te kunnen schrijven.
De verloskundige zei dat het meestal rond de tijd van de menstruatie los komt. Dat zou van het weekend kunnen zijn bij mij. Ik vind het nu vooral een naar idee dat er een levenloos iets in mijn baarmoeder zit, maar zolang ik daar niet te lang over nadenk valt het wel mee. Ik wacht, zoals ik al eerder zei, een week af en daarna ga ik bedenken wat ik wil doen. Dan zit het vier/vijf weken in mijn buik zonder dat mijn lichaam het zelf oppikt en dan denk ik dat ik de hulptroepen inschakel.
Ondertussen heb ik een pesthumeur en dat is helemaal niet handig met negentig leerlingen en tien 'stoere' collega's. Gelukkig is het bijna vier uur...
De verloskundige zei dat het meestal rond de tijd van de menstruatie los komt. Dat zou van het weekend kunnen zijn bij mij. Ik vind het nu vooral een naar idee dat er een levenloos iets in mijn baarmoeder zit, maar zolang ik daar niet te lang over nadenk valt het wel mee. Ik wacht, zoals ik al eerder zei, een week af en daarna ga ik bedenken wat ik wil doen. Dan zit het vier/vijf weken in mijn buik zonder dat mijn lichaam het zelf oppikt en dan denk ik dat ik de hulptroepen inschakel.
Ondertussen heb ik een pesthumeur en dat is helemaal niet handig met negentig leerlingen en tien 'stoere' collega's. Gelukkig is het bijna vier uur...
