[Hardlopen] #633 - Soms beregezellig!

quote:

Op zondag 3 november 2013 21:10 schreef rechtsedirecte het volgende:

[..]

inderdaad, de klim naar de top van Mt.Luxmore is 900 meter en gaat over "wandelpaden", dit in tegenstelling tot vandaag waar er ruim 1400 meter geklommen moest worden over een bergpad vol rotsen, sneeuw etc.
Ook een goede generale om te zien wat het was om bijna 8 uur onderweg te zijn, alleen en wetende dat je daar ook daadwerkelijk helemaal alleen bent en niemand "weet" waar je bent als je wat overkomt, made me anxious sometimes!
Maar het voelt mentaal gewoon erg goed, het lichaam voelt gewoon moe but should be right!

quote:

Op zondag 3 november 2013 21:13 schreef Zwabberhark het volgende:
Hier dan mijn verslag van de Laan van Meerdervoort Trail.

Ik had enige voorkennis betreffende het weer, dat zou vrij aanwezig zijn. Op weg naar De Haag reed ik door enkele fikse buien en zag ik her en der wat flitsen.

De Lozerlaan leek eindelijk klaar te zijn en ik kon zowaar doorrijden. Aan het einde kom je dan vanzelf op het Deltaplein. Dat is een heuvel richting de boulevard van Kijkduin waar je nooit kunt parkeren, dus ik zette de zojuist weer apk-goedgekeurde en zuinige diesel in de Domburgstraat. Het is bijna een vaste parkeerplek geworden.

Aangekomen op Kijkduin gaf ik Corniel een hand en hij had nog steeds snode plannen. Niet meer de sub20 waar hij het eerder deze week over had, maar hij wederom top-10 lopen. Ik schatte hem in op 21:59 en hij was teleurgesteld in het weinige vertrouwen dat ik in hem had.

Tijdens het wachten op de start kwam er een oudere man van HAAG bij ons staan, die gekleed was voor de marathon van Siberië. Hij vertelde uitgebreid en ongevraagd over een marathon van Eindhoven bij 27 C.

Enfin, de start. Twee minuten te laat. Het eerste stuk is omlaag, dat is makkelijk. Ik liep ingehouden, maar merkte toch dat de motoriek ook niet heel soepel was. Aangekomen bij de Laan van Poot was het de bedoeling om op de atletiekbaan van Haag een ronde te lopen. Bij de ingang zag ik YUR, die op dat moment dus al een halve kilometer voor lag. We hadden oogcontact, maar hij was duidelijk helemaal zen en honoreerde mijn gezwaai niet Op datzelfde moment bedacht ik me ook dat Corniel inmiddels al wel binnen zou zijn.

Na het leuke rondje op de baan volgde een zwaarder deel: een kilometer of 2-3 door de Kijkduinen. Ik heb daar ooit een keertje gefietst, maar wat is dit een fantastische omgeving om te trainen. Ik ga dat ook zeker nog een keertje doen. De laatste duin richting het 7 km was hoog, maar het ging nog steeds vrij eenvoudig. Leuk was dat een bekende speciaal naar het parkoers gereden was om op een aantal punten te komen aanmoedigen, en dat terwijl hij die ochtend nog een DL van 24k had gedaan (in training voor marathon van Spijkenisse)!

Tot zover het gedeelte waar geen kijkwijzer-classifcatie voor nodig is. De kilometertijden tot op dat punt gingen op het gemakje in het rijtje cijfers dat buiten mijzelf helemaal niemand zal interesseren: 5:13 - 5:19 - 5:25 - 5:15 - 5:25 - 5:37 - 5:19

Het strand.
Windkracht 6 vól in de giechel.
Nérgens hard zand, bij iedere stap gleed je weg.
Ik heb gezocht naar betere plekken, maar die waren er niet.
Natuurlijk, ik had kunnen genieten van de woeste zee, waarvan de schuimkoppen over het strand bulderden. Een zwakke eigenschap van mij is echter dat ik enorme moeite heb om te genieten als mijn onderbenen helemaal volgelopen zijn.
Ik heb stukken gewandeld. Meerdere malen. Korte stukjes. Mijn kilometertijden die iedereen ineens wel zullen interesseren waren: 6:22 - 7:23 - 7:08.

Het deed zeer en het was overleven. Om mij heen zag ik volwassen mannen met tattoo's van piraten en klerenhangers door hun genitaliën gepierced jankend om hun moeder roepen. Zo erg was het. En aan het einde moest je het strand weer af terwijl je gezandstraald werd. Gratis gescrubd worden, dat was het dan weer wel.

Was het zwaarder dan de Balijbrug? Nee, dat niet.

Uiteindelijk finishte ik dik in de 58 minuten, ergens in de middenmoot, Het was een geslaagde wedstrijd en ondanks dat ik waarschijnlijk nog een week lang zand uitpoep, is zo'n heroïsche tocht achteraf natuurlijk wel prima voer voor verjaardagen en koffiepauzes op het werk.

En Corniel was als tiende geëindigd (bruto zelfs weer 9e). Zo blij dat ik dit keer niet gewed heb.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op zondag 3 november 2013 21:22 schreef Zwabberhark het volgende:

[..]

Lijkt me een perfect plan!

quote:

Op zondag 3 november 2013 21:25 schreef Swetsenegger het volgende:
We moeten weer eens met een paar man ontspannen door de duinen hobbelen

quote:

Op zondag 3 november 2013 21:11 schreef La_Tramposa het volgende:

[..]

Ja best een gek idee inderdaad. Laat je wel je route bij iemand achter voor je gaat?

quote:

Op zondag 3 november 2013 21:26 schreef YUR het volgende:

[..]

Je weet 't ... ik ben er in principe altijd voor in

quote:

Op zondag 3 november 2013 21:24 schreef YUR het volgende:

[..]

Laat maar weten wanneer je wilt/kunt, dan regelen we 't

quote:

Op zondag 3 november 2013 21:31 schreef Zwabberhark het volgende:

[..]

Even uit het hoofd: ergens in de kerstvakantie (21-30 dec)?

quote:

Op zondag 3 november 2013 21:32 schreef YUR het volgende:

[..]

Moet vast lukken, ik ben in de buurt. Al is de cross bij HAAG op tweede kerstdag ook een aanrader in dat gebied

quote:

Op zondag 3 november 2013 21:35 schreef Zwabberhark het volgende:

[..]

Ok, dan gaan we na de BGL een dag prikken in die periode

quote:

Op zondag 3 november 2013 21:13 schreef Zwabberhark het volgende:
Hier dan mijn verslag van de Laan van Meerdervoort Trail.

Ik had enige voorkennis betreffende het weer, dat zou vrij aanwezig zijn. Op weg naar De Haag reed ik door enkele fikse buien en zag ik her en der wat flitsen.

De Lozerlaan leek eindelijk klaar te zijn en ik kon zowaar doorrijden. Aan het einde kom je dan vanzelf op het Deltaplein. Dat is een heuvel richting de boulevard van Kijkduin waar je nooit kunt parkeren, dus ik zette de zojuist weer apk-goedgekeurde en zuinige diesel in de Domburgstraat. Het is bijna een vaste parkeerplek geworden.

Aangekomen op Kijkduin gaf ik Corniel een hand en hij had nog steeds snode plannen. Niet meer de sub20 waar hij het eerder deze week over had, maar hij wederom top-10 lopen. Ik schatte hem in op 21:59 en hij was teleurgesteld in het weinige vertrouwen dat ik in hem had.

Tijdens het wachten op de start kwam er een oudere man van HAAG bij ons staan, die gekleed was voor de marathon van Siberië. Hij vertelde uitgebreid en ongevraagd over een marathon van Eindhoven bij 27 C.

Enfin, de start. Twee minuten te laat. Het eerste stuk is omlaag, dat is makkelijk. Ik liep ingehouden, maar merkte toch dat de motoriek ook niet heel soepel was. Aangekomen bij de Laan van Poot was het de bedoeling om op de atletiekbaan van Haag een ronde te lopen. Bij de ingang zag ik YUR, die op dat moment dus al een halve kilometer voor lag. We hadden oogcontact, maar hij was duidelijk helemaal zen en honoreerde mijn gezwaai niet Op datzelfde moment bedacht ik me ook dat Corniel inmiddels al wel binnen zou zijn.

Na het leuke rondje op de baan volgde een zwaarder deel: een kilometer of 2-3 door de Kijkduinen. Ik heb daar ooit een keertje gefietst, maar wat is dit een fantastische omgeving om te trainen. Ik ga dat ook zeker nog een keertje doen. De laatste duin richting het 7 km was hoog, maar het ging nog steeds vrij eenvoudig. Leuk was dat een bekende speciaal naar het parkoers gereden was om op een aantal punten te komen aanmoedigen, en dat terwijl hij die ochtend nog een DL van 24k had gedaan (in training voor marathon van Spijkenisse)!

Tot zover het gedeelte waar geen kijkwijzer-classifcatie voor nodig is. De kilometertijden tot op dat punt gingen op het gemakje in het rijtje cijfers dat buiten mijzelf helemaal niemand zal interesseren: 5:13 - 5:19 - 5:25 - 5:15 - 5:25 - 5:37 - 5:19

Het strand.
Windkracht 6 vól in de giechel.
Nérgens hard zand, bij iedere stap gleed je weg.
Ik heb gezocht naar betere plekken, maar die waren er niet.
Natuurlijk, ik had kunnen genieten van de woeste zee, waarvan de schuimkoppen over het strand bulderden. Een zwakke eigenschap van mij is echter dat ik enorme moeite heb om te genieten als mijn onderbenen helemaal volgelopen zijn.
Ik heb stukken gewandeld. Meerdere malen. Korte stukjes. Mijn kilometertijden die iedereen ineens wel zullen interesseren waren: 6:22 - 7:23 - 7:08.

Het deed zeer en het was overleven. Om mij heen zag ik volwassen mannen met tattoo's van piraten en klerenhangers door hun genitaliën gepierced jankend om hun moeder roepen. Zo erg was het. En aan het einde moest je het strand weer af terwijl je gezandstraald werd. Gratis gescrubd worden, dat was het dan weer wel.

Was het zwaarder dan de Balijbrug? Nee, dat niet.

Uiteindelijk finishte ik dik in de 58 minuten, ergens in de middenmoot, Het was een geslaagde wedstrijd en ondanks dat ik waarschijnlijk nog een week lang zand uitpoep, is zo'n heroïsche tocht achteraf natuurlijk wel prima voer voor verjaardagen en koffiepauzes op het werk.

En Corniel was als tiende geëindigd (bruto zelfs weer 9e). Zo blij dat ik dit keer niet gewed heb.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op zondag 3 november 2013 21:59 schreef YUR het volgende:
Vanaf morgen maar weer trainen bij de club. Zin an!

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op zondag 3 november 2013 22:07 schreef Swetsenegger het volgende:
Ik ben trouwens wel benieuwd hoe Zwabberhark de gepiercedte genitaliën precies zag? "De ballen uit je broek" krijgt opeens een letterlijke betekenis.