Ik lag op het strand van Turkije toen en liep in m'n buik te porren.quote:Op donderdag 29 augustus 2013 15:26 schreef Burdie het volgende:
Gewoon terwijl je bezig was met iets heel anders, of terwijl je heel geconcentreerd op de bank zat te voelen?
Dat dus! Terwijl ik echt amper 12 weken ben. Ik vind m'n buik ook niet zo hard groeien, al was hij al aardig op formaat. Symptomen nemen, vooral gedurende de dag, erg af. 'S avonds ben ik nog wel veel misselijk en naar, maar dat is overdag onvoldoende geruststelling. Tegen beter weten in lig ik 's avonds in bed en op de bank heel zoetjes op m'n rug met m'n handen op mijn buik. Alsof dat nu al zin heeftquote:Op donderdag 29 augustus 2013 15:08 schreef Burdie het volgende:
[..]
Heel herkenbaar, Kim. Je denkt met 12 weken wel het ergste qua onzekerheid gehad te hebben, maar daarna komt er voor mijn idee echt zo'n "en nu?"-gevoel... je voelt de baby niet, ziet de baby niet, je klachten nemen af, buik is nog geen toeter (en voor mijn gevoel lijkt die uberhaupt nauwelijks te groeien)... ik zit soms halve avonden met gesloten ogen op de bank, te proberen of ik baby al voel, maar tevergeefs. Ik zou echt gek geworden zijn zonder mijn angelsouds
(en soms luister ik even, en geeft die kleine ineens een rotschop tegen dat ding aan, en dan denk ik: HOE kan het dat ik dit niet voel?!)
Mijn schoonzusje voelde voor het eerst haar meisje 'kriebelen' met 16 weken, hoewel ze pas een week later realiseerde dat het de baby was.
Maandag heb ik een pret-echo, ik ga vragen of ze daarop kunnen zien hoe de placenta ligt, want als die aan de voorkant ligt, duurt het denk ik nog wel ff voordat ik getrappel voel... dan kan ik me daarop instellen. (Dat de placenta met 11 weken bovenin lag, zegt niks over nu, toch?)
HIhi leuk is dat he?! Ik vraag me soms echt af wat die baby's aanzet tot bepaald gedrag.quote:Op donderdag 29 augustus 2013 16:23 schreef ProjSkippy het volgende:
Mabawa, ik word er emo van!
Hier ga ik soms lepeltje-lepeltje tegen mijn vriend aanliggen en dan wordt 'ie in z'n rug getrapt. Super schattig vind ik dat. Na een tijdje wordt het dan weer rustiger in m'n buik, maar o wee als ik het waag om om te draaien. Dan is de kleine kennelijk de warmte van de rug van mijn vriend kwijt ofzo (weet ik veel) en dan gaat het gelijk weer los.
Heb je een wieg of ledikant? Ledikant maak je nl "laag" op. Stel je een 50cm lange baby voor die met zijn voeten tegen het voeteneinde ligt. Je hebt dus maar een heul klein stukje deken / laken over je matras heen liggen. de rest vouw je er onder. Verder deed ik: molton - hoeslaken - hydrofiel thv hoofdje - (insert baby here)- laken - deken.quote:Op donderdag 29 augustus 2013 16:20 schreef Mabawa. het volgende:
Ohhh en mijn hormonen hebben net het bedje opgemaakt!! Ongewassen, ongestreken en plastic nog om het matrasje maar ik moest en zou het even doen! Zo lief staat dat![]()
Ik heb het trouwens gewoon zo gedaan als met de ziekenhuiswiegjes gebeurt, 'moet' dat thuis anders?? /thuisbabynoob
Ik heb het ledikantje opgemaakt. Wel laag inderdaad, maar kan misschien nog iets lager.quote:Op donderdag 29 augustus 2013 16:35 schreef DJMomo het volgende:
[..]
Heb je een wieg of ledikant? Ledikant maak je nl "laag" op. Stel je een 50cm lange baby voor die met zijn voeten tegen het voeteneinde ligt. Je hebt dus maar een heul klein stukje deken / laken over je matras heen liggen. de rest vouw je er onder. Verder deed ik: molton - hoeslaken - hydrofiel thv hoofdje - (insert baby here)- laken - deken.
Dat het nog zo veel kan schelen he, wanneer je het gaat voelen. Ik vind jullie verhalen over trappelende kleintjes in ieder geval hartverwarmend. Zo wordt het ook wat echter voor manlief en kun je echt meer samen genieten, denk ik. Die interactie vind ik echt heel bijzonderquote:Op donderdag 29 augustus 2013 16:18 schreef Mabawa. het volgende:
Heel herkenbaar Kim! En echt helemaal niet leuk...
Ik voelde de baby met 14/15 weken. Een heel licht gekriebel. De tweede keer maakte ik een boswandeling met vriendlief en wist ik het echt zeker. Met 17 weken voelde ik * pok pok* dat wat je voelt als je zachtjes met je vinger op je bovenarm tikt
Ik was wel heel blij hem te voelen maar het is nooit echt een geruststelling geweest... Wetende dat er seconden daarna toch iets kan gebeuren.
Vanaf het moment dat je zwanger bent zal je nooit echt zonder zorgen zijn over je kind. Denk ikZelfs als ze 18+ zijn.
Het is heel moeilijk, vooral als je dan geconfronteerd wordt door wat er mis kan gaan. Jij het nare bericht gisteren en ik in mijn werk vaak mee heb gemaakt.
Als de zorgen maar niet de overhand nemen!
Smeltmomentje: Vannacht toen ik al lag te slapen kwam vriend naar bed en legde zijn arm om me heen, direct begon baby te schoppen en vriend voelde het ook heel duidelijk. Ik lag een beetje te suffen en liet vriend lekker alleen genieten deed net of ik doorsliep, echt een minuut of 10. Hij vertelt namelijk weleens dat hij 's nachts aan mijn buik voelt maar dan bijna nooit iets voelt. Als ik echt slaap word ik daar toch niet wakker van en we liggen altijd op, in, tussen, onder en door elkaar dus merk het niet speciaal als hij mijn buik aanraakt ofzo.
Vanmorgen vertelde hij heel trots hoe hij met de baby communiceerde vannacht
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:Op donderdag 29 augustus 2013 16:48 schreef Mabawa. het volgende:
Kiek tan!Cute!SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Ja ik snap het binnenbuik en buitenbuik verschil gevoelsmatig wel. Je lijkt buiten meer controle te hebben he, tenminste dat is denk ik bij mij hetgeen verschil maakt!quote:Op donderdag 29 augustus 2013 16:44 schreef Kimpossible het volgende:
[..]
Dat het nog zo veel kan schelen he, wanneer je het gaat voelen. Ik vind jullie verhalen over trappelende kleintjes in ieder geval hartverwarmend. Zo wordt het ook wat echter voor manlief en kun je echt meer samen genieten, denk ik. Die interactie vind ik echt heel bijzonder
Mabawa, die zorgen zullen inderdaad altijd blijven. Ik zei gisteren tegen vriend, ik kan niet wachten tot 't kleintje gezond en wel naast me ligt, want in de buik zijn er vooral risico's waar je geen invloed op hebt en buiten de buik kun je je kindje als ze klein zijn iets meer beschermen, voor mijn gevoel. Maar goed, tegen de tijd dat 't in het wiegje ligt zal ik daar wel heeeeel anders over denken. Want die grote boze buitenwereld is ook maar gevaarlijk, haha!
En 't bedje opgemaakt, dat ziet er altijd zo gezellig uit. En dan wordt het ook ineens veel echter ofzo, zo'n babykamer.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Mm mag ik hopenquote:Op donderdag 29 augustus 2013 18:11 schreef ferrari_rood het volgende:
Sull wat een mooi meisje heb je daar.
Mabawa mooi bedje
Ean voelde ik pas met 22 wk placenta voor. Nu placenta achter en voelde veel eerder iets.
Mini update over mij. Ondanks dat ik mijn bloeddruk vandaag meer dan prima vond. Zo laag heb ik lang niet gezeten heb ik toch zangerschapshypertensie. Moest ook bloedprikken en urine checken daarna een uur aan de ctg gelegen. Viel bijna in slaap. Heb meer dan 2 uur op de uitslag vanhet bloed moeten wachten. IJzer 7,9voor de rest ook alles prima.
Wel klein kindje ze mat mijn baarmoeder nog op 26cm geen idee wat dit precies inhoud.
Ze meet hoe hoog hij ligt maar ik heb geen idee of 26cm normaal is of niet.quote:Op donderdag 29 augustus 2013 18:15 schreef Linda2205 het volgende:
[..]
Mm mag ik hopengaat over de lengte van je baarmoedermond namelijk..
Wat is nu het vervolg?
Ik zou zweren dat er net baarmoedermond stondquote:Op donderdag 29 augustus 2013 18:18 schreef ferrari_rood het volgende:
[..]
Ze meet hoe hoog hij ligt maar ik heb geen idee of 26cm normaal is of niet.
Ik moet elke week terug meer niet. Ze zei wel het is de vraag wanneer je BD echt doorslaat.
ah,dank je. 26+4=30 dan kom ik er dus 3 te kort.quote:Op donderdag 29 augustus 2013 18:39 schreef GotC het volgende:
Mijn baarmoeder is nu 30cmKomt overeen met 34 weken (aantal cm+4cm is de rekenmethode. Uitkomst moet overeen komen met # weken zwanger, maar wordt vanaf.. 20 weken pas gemeten volgens mij)
quote:Op donderdag 29 augustus 2013 16:55 schreef Sull het volgende:
Hier nog even een update van ons.
Het gaat erg goed met ons meisje en mij. We hebben een erg tevreden dochter, die heel goed drinkt van de borstvoeding, vandaag zelfs een beetje te goed (om de 1,5 uur). Ze was dan ook op dag 5 alweer boven haar geboortegewicht! We genieten volop met z'n drietjes en de kraamvisite komt gedoseerd wat ook wel prettig is. Met mij gaat het ook goed, weinig last van vloeien en met de hechtingen gaat het ook steeds beter. Vandaag alweer even wandelend een boodschapje wezen doen met z'n drietjes!
En nog 2 foto's om de laatste 16-8 baby's eruit te rammelen! Ik verwijder deze straks wel weer.Sull wat een mooierd! En die voetjes op de tweede foto.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.![]()
![]()
Als we het over kindjes voelen hebben, met 17 weken wist ik het vorige keer zeker. Toen voelde ik al een week of twee wat. Wel achterliggende placenta. Ik let er nu ook al op of ik iets voel, maar tot dusver nog niets dat erop lijkt. Wat ook logisch is met 11+2 natuurlijk.
Eerste zwangerschap moest ik mn tetten vasthouden als ik de trap af ging. Nergens last van nu....quote:Op donderdag 29 augustus 2013 20:08 schreef Sleehakschoen het volgende:
Ik lees hier erg vaak dat men zich zorgen maakt als je even minder misselijk bent, je borsten minder zeer doen, etc. Ik vraag me af... Móet je je dan zorgen gaan maken? Want ik heb bijvoorbeeld naast de vermoeidheid geen fysieke problemen. Is dat nou écht een reden tot zorg of praten we dat onszelf aan? Het komt soms een beetje over alsof je alleen garantie hebt als je jezelf super ellendig voelt
Ik heb in het begin helemaal geen klachten gehad; niet misselijk, geen hoofdpijn, geen vermoeidheid. En mijn app maar roepen "vervelend hè, hoofdpijn?", "voel je je al extra moe?" etcetera.quote:Op donderdag 29 augustus 2013 20:08 schreef Sleehakschoen het volgende:
Ik lees hier erg vaak dat men zich zorgen maakt als je even minder misselijk bent, je borsten minder zeer doen, etc. Ik vraag me af... Móet je je dan zorgen gaan maken? Want ik heb bijvoorbeeld naast de vermoeidheid geen fysieke problemen. Is dat nou écht een reden tot zorg of praten we dat onszelf aan? Het komt soms een beetje over alsof je alleen garantie hebt als je jezelf super ellendig voelt
Hier nog rustig hoor, lekker op de bank wat tv kijken en hopen dat ik voor het inleiden morgen voldoende verweekt ben voor breken van de vliezen. Vind het erg jammer dat m'n lichaam zelf niet begint met de bevalling. Vorige keer ook al ingeleid en waarschijnlijk komt er hier na geen meer.. Had zo graag een spontane bevalling gehad..quote:
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |