Even klagen over computer verslaving!

quote:

Op zaterdag 24 augustus 2013 22:32 schreef Dientje12 het volgende:
Maar, wat is er zo interessant aan WoW

Dit heb ik nooit gesnapt, mischien moet je hem die vraag eens stellen

quote:

Op zaterdag 24 augustus 2013 22:34 schreef SchavuitPiet het volgende:

[..]

Is een keer demo gespeeld, begin wel leuk, als je het met mensen uit het echte leven speelt dan, omdat je dan rond kunt klote,
Verder is het echt een klote spel en is het onbegrijpelijk dat je er verslaafd aan kunt raken.
IMO

quote:

Op zaterdag 24 augustus 2013 22:36 schreef Dientje12 het volgende:

[..]

Zelfs met mensen om mee samen te spelen zou ik het niet spelen.

Die graphics
Die movements
Die gevechten
Die hele gameplay

quote:

Op zaterdag 24 augustus 2013 16:12 schreef redbull2013 het volgende:
Mijn partner is laptop verslaafd. Zelf geeft hij het niet toe. Alhoewel in mijn ogen vind ik het wel bij verslaafd horen aangezien hij met een maximum van 14(!!!!) uur per dag achter dat ding zit.

En nee, niet voor werk oid. Maar gewoon... World of warcraft spelen.. Onzin zoeken.. Maar voor het grote gedeelte WOW.

Om 08;00 staat hij op. Rond 11 uur gaan we richting bed. Dat zijn in totaal 15 uren wakker. Waarvan hij 1 uur spendeert om warm te eten. En om onze dochter een kusje te geven als ze gaat slapen.

Door het laptoppen ontbijt hij nooit, hij neemt nooit een broodje tussen de middag. En savonds is het maar de vraag of hij komt avond eten.

Ik ruim geregeld het huis op. Zorg voor onze dochter.
Want als ik hem vraag of hij zijn laptop uit zou willen zetten is zijn reactie : Wat moet ik doen dan? Terwijl er dan bewijzen van spreken 15 blikjes op tafel staan die hij zou kunnen opruimen.

Heb hem meerdere malen aangesproken op zijn verslaving, maar hij geeft het niet toe. En zegt dat het normaal is om veel te laptoppen.
(zijn laptop verslaving heeft er ook toe geleid dat hij gestopt is met school omdat hij gamen belangrijker vind). Toen hij nog naar school ging bleef hij meerdere dagen thuis omdat er dan een nieuw spel uit kwam.

Ik erger me er dood aan. Zeg ik er wat van, heb ik het weer gedaan. Als onze dochter per ongeluk valt, is het mijn schuld. Want meneer zit achter de laptop en heeft dus niets gedaan.

Wat vinden jullie een redelijk aantal uren dat men achter de computer kan zitten?
Is het gedrag van mijn partner echt een verslaving?

quote:

Op zaterdag 24 augustus 2013 16:12 schreef redbull2013 het volgende:
Mijn partner is laptop verslaafd. Zelf geeft hij het niet toe. Alhoewel in mijn ogen vind ik het wel bij verslaafd horen aangezien hij met een maximum van 14(!!!!) uur per dag achter dat ding zit.

En nee, niet voor werk oid. Maar gewoon... World of warcraft spelen.. Onzin zoeken.. Maar voor het grote gedeelte WOW.

Om 08;00 staat hij op. Rond 11 uur gaan we richting bed. Dat zijn in totaal 15 uren wakker. Waarvan hij 1 uur spendeert om warm te eten. En om onze dochter een kusje te geven als ze gaat slapen.

Door het laptoppen ontbijt hij nooit, hij neemt nooit een broodje tussen de middag. En savonds is het maar de vraag of hij komt avond eten.

Ik ruim geregeld het huis op. Zorg voor onze dochter.
Want als ik hem vraag of hij zijn laptop uit zou willen zetten is zijn reactie : Wat moet ik doen dan? Terwijl er dan bewijzen van spreken 15 blikjes op tafel staan die hij zou kunnen opruimen.

Heb hem meerdere malen aangesproken op zijn verslaving, maar hij geeft het niet toe. En zegt dat het normaal is om veel te laptoppen.
(zijn laptop verslaving heeft er ook toe geleid dat hij gestopt is met school omdat hij gamen belangrijker vind). Toen hij nog naar school ging bleef hij meerdere dagen thuis omdat er dan een nieuw spel uit kwam.

Ik erger me er dood aan. Zeg ik er wat van, heb ik het weer gedaan. Als onze dochter per ongeluk valt, is het mijn schuld. Want meneer zit achter de laptop en heeft dus niets gedaan.

Wat vinden jullie een redelijk aantal uren dat men achter de computer kan zitten?
Is het gedrag van mijn partner echt een verslaving?

quote:

Op zaterdag 24 augustus 2013 16:12 schreef redbull2013 het volgende:
Mijn partner is laptop verslaafd. Zelf geeft hij het niet toe. Alhoewel in mijn ogen vind ik het wel bij verslaafd horen aangezien hij met een maximum van 14(!!!!) uur per dag achter dat ding zit.

En nee, niet voor werk oid. Maar gewoon... World of warcraft spelen.. Onzin zoeken.. Maar voor het grote gedeelte WOW.

Om 08;00 staat hij op. Rond 11 uur gaan we richting bed. Dat zijn in totaal 15 uren wakker. Waarvan hij 1 uur spendeert om warm te eten. En om onze dochter een kusje te geven als ze gaat slapen.

Door het laptoppen ontbijt hij nooit, hij neemt nooit een broodje tussen de middag. En savonds is het maar de vraag of hij komt avond eten.

Ik ruim geregeld het huis op. Zorg voor onze dochter.
Want als ik hem vraag of hij zijn laptop uit zou willen zetten is zijn reactie : Wat moet ik doen dan? Terwijl er dan bewijzen van spreken 15 blikjes op tafel staan die hij zou kunnen opruimen.

Heb hem meerdere malen aangesproken op zijn verslaving, maar hij geeft het niet toe. En zegt dat het normaal is om veel te laptoppen.
(zijn laptop verslaving heeft er ook toe geleid dat hij gestopt is met school omdat hij gamen belangrijker vind). Toen hij nog naar school ging bleef hij meerdere dagen thuis omdat er dan een nieuw spel uit kwam.

Ik erger me er dood aan. Zeg ik er wat van, heb ik het weer gedaan. Als onze dochter per ongeluk valt, is het mijn schuld. Want meneer zit achter de laptop en heeft dus niets gedaan.

Wat vinden jullie een redelijk aantal uren dat men achter de computer kan zitten?
Is het gedrag van mijn partner echt een verslaving?

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 19:34 schreef hoechst het volgende:

[..]

[..]

[..]

Dus hij werkt niet
besteed al zn aandacht aan de laptop...
en voor alsnog mag hij je neuken lekker

quote:

Op zaterdag 24 augustus 2013 16:18 schreef Slaap_Zak het volgende:
Maar goed, jullie hebben beide geen baan? Hij heeft geen opleiding, en jullie hebben een kind?

Mijn god

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op zaterdag 24 augustus 2013 16:12 schreef redbull2013 het volgende:
Mijn partner is laptop verslaafd. Zelf geeft hij het niet toe. Alhoewel in mijn ogen vind ik het wel bij verslaafd horen aangezien hij met een maximum van 14(!!!!) uur per dag achter dat ding zit.

En nee, niet voor werk oid. Maar gewoon... World of warcraft spelen.. Onzin zoeken.. Maar voor het grote gedeelte WOW.

Om 08;00 staat hij op. Rond 11 uur gaan we richting bed. Dat zijn in totaal 15 uren wakker. Waarvan hij 1 uur spendeert om warm te eten. En om onze dochter een kusje te geven als ze gaat slapen.

Door het laptoppen ontbijt hij nooit, hij neemt nooit een broodje tussen de middag. En savonds is het maar de vraag of hij komt avond eten.

Ik ruim geregeld het huis op. Zorg voor onze dochter.
Want als ik hem vraag of hij zijn laptop uit zou willen zetten is zijn reactie : Wat moet ik doen dan? Terwijl er dan bewijzen van spreken 15 blikjes op tafel staan die hij zou kunnen opruimen.

Heb hem meerdere malen aangesproken op zijn verslaving, maar hij geeft het niet toe. En zegt dat het normaal is om veel te laptoppen.
(zijn laptop verslaving heeft er ook toe geleid dat hij gestopt is met school omdat hij gamen belangrijker vind). Toen hij nog naar school ging bleef hij meerdere dagen thuis omdat er dan een nieuw spel uit kwam.

Ik erger me er dood aan. Zeg ik er wat van, heb ik het weer gedaan. Als onze dochter per ongeluk valt, is het mijn schuld. Want meneer zit achter de laptop en heeft dus niets gedaan.

Wat vinden jullie een redelijk aantal uren dat men achter de computer kan zitten?
Is het gedrag van mijn partner echt een verslaving?

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 14:07 schreef redbull2013 het volgende:
Beste leden,

Ik zit met best een ingewikkelde situatie en zou graag jullie serieuze mening willen horen. Tips zijn ook van harte welkom!

Om het even kort samen te vatten:
Het begon zo'n 3 jaar geleden.. Een half jaar na de geboorte van ons eerste kindje kwamen mijn man en ik er achter dat ik onbedoeld weer zwanger was (voor het gevoel van mijn man en mij was het kindje welkom)
Echter woonde mijn man en ik nog bij onze ouders, hij bij zijn ouders en ik bij de mijne, en waren er voor op dat moment geen concrete plannen om op ons zelf te wonen. Toen we het aan onze ouders en schoonouders vertelde waren zij er niet bepaald blij om.
Voornamelijk mijn ouders hebben mij zo erg bedreigt en gechanteerd wat er wel niet zou gebeuren als ik dit kindje niet zou laten weghalen, de details houd ik voor mij, want hun reactie was simpel gezegd ziek. Dat ouders de dingen daadwerkelijk zeggen die ze tegen mij verteld hebben.. Dacht gewoon niet dat het zou kunnen bestaan. Mijn ouders (en huisarts overigens ook) hebben mij meegesleurd naar een kliniek. Tot mijn verbazing kwam ik er achter dat het hartje van het kindje al klopte, want ze hadden eerst een echo gemaakt. In mijn ogen vind ik dat zij het bloed aan hun handen hebben voor het vermoorden van het kindje van mij en mijn man... Als het hartje klopt leeft het! Daar zullen de meningen over verschillen..

De spanningen liepen daar zo op... Dat ons eerste kind en ik noodgedwongen bij mijn schoonouders moesten wonen, omdat het daar gewoon geen gezonde omgeving was om een kind groot te laten worden. Mijn schoonouders hadden ons niet bij hun tijdelijk laten intrekken als ik nog zwanger zou zijn!

Al snel kregen we ons eigen plekje, inmiddels is er nog een kindje geboren. En zijn we gelukkig als gezinnetje.

Sinds de geboorte van ons jongste kindje, is die abortus heel erg aan mij gaan knagen... Nog meer dan voorheen.... Waarom mocht dit kindje wel komen en het andere kindje niet?
Mijn man en ik irriteren ons mateloos aan mijn moeder... Hoe ze zegt hoe trots zij wel niet is op haar kleinkinderen..... terwijl zij hoogstwaarschijnlijk al vergeten is wat er gebeurd is en hoe erg ze mijn vertrouwen heeft beschaamd.... De 2 mensen die je eigenlijk het meest zou moeten vertrouwen hebben gewoon gevoelloos messen in je rug gestoken..

Nu ben ik ervan overtuigd dat het mij rust zou geven als ik het contact (tijdelijk) verbreek. Wordt er steeds mee geconfronteerd als ik hen zie of spreek. Ik heb gesprekken gehad met een psycholoog hierover wat weinig uithaalde.. Omdat ik het geen plekje kan geven zolang hun in mijn leven zijn.

Is het reëel dat ik van hun vraag of ze mij (tijdelijk) met rust willen laten zodat ik dit een plekje kan geven. Totdat ik sterk genoeg in mijn schoenen sta zodat ik zonder verdrietige gevoelens eens een gesprek met hen kan voeren? En ik met succes naar een psycholoog kan gaan...

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 22:59 schreef Nikmans het volgende:
WoW is best een puik spel, jaren gespeeld

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 23:00 schreef Pharkus het volgende:

[..]

hoe is het met je dochtertje en vriendin?

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 20:54 schreef probeer het volgende:

[..]

Zie R&P topic. Het kan nog erger dan je denkt.

Edit: Godver, oud topic. Nouja, inmiddels is het nog erger geworden.

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 23:42 schreef BlueMage het volgende:

[..]

Linkje?

Tevens inderdaad goeie kick heb dit topic gemist 2 jaar geleden schijnbaar.

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 23:53 schreef probeer het volgende:

[..]

R&P / Is dit reëel?

quote:

Op zaterdag 28 maart 2015 00:02 schreef BlueMage het volgende:

[..]

Jezus...

quote:

Op vrijdag 27 maart 2015 23:53 schreef probeer het volgende:

[..]

R&P / Is dit reëel?

quote:

Op zaterdag 28 maart 2015 13:10 schreef BozeHaas het volgende:
De vriendin van deadprez zijn