R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik typ dit vanaf mn mobiel. Hoop dat ik het goed en duidelijk kan verwoorden. Verhalen typen is niet mn sterkste kant.
Ik ben een jongen van 25 jaar. Thuis wonend en een relatie van bijna een jaar. Met mn vriendin ben ik woningzoekende, dat is voor 90% rond.
Ik betaal vanaf mn 18e kostgeld aan toen nog ouders. Vanaf mn 20ste zijn ze gescheiden en viel m'n moeder in een financieel ga. Mede dokrhssfhaar eieigenschuld omdat ze geen geld van m'n vader aan wou nemen. Vanaf die tijd moest ik kostgeld gaan betalen bijna ter hoogte huur van het huis waar we in wonen. Geen probleem, ik help mn moeder wel uit de brand.
In die tijd heb ik een aantal financiėle blunders gemaakt. Kostgeld is toen met moeite verlaagd om het recht te trekken.
Sindsdien is ze steeds meer gaan zeiken over kleine dingen, dat ik weinig doe thuis. Is ook lastig want alles is vaak allang gedaan als ik 's avonds laat thuis kom van werk. Dan gaat het weer een tijd goed en opeens heeft ze weer een bui. Dan is alles verkeerd en moet ik maar snel het huis uit en bla bla. Zulke dingen gaan bij mij het ene oor in en het andere uit.
Na de scheiding heeft m'n ma een nieuwe vriend gevonden waar ze nu bijna 4 jaar mee is. Aardige gast. Betaald een hoop voor der. Met name luxe dingen. Vakanties, kleding, vorig jaar is heel de woonkamer opgeknapt, heeft hij betaald.
Nu komt dus het hekelpunt. Ik heb gisteren te kennen gegeven dat ik de komende 3 maanden geen kostgeld meer betaal, omdat ik amper thuis ben, de kans zeer groot is dat we per 1 oktober den huis hebben, we het geld dus goed zelf kunnen gebruiken voor huisraad. Het was gelijk janken, internetbankieren ging gelijk open om te berekenen hoeveel ze per maand over houdt. Dat was 100 euro. Afijn.
Ik merkte op dat der vriend dan maar moest bij lappen. Dat was de druppel. Ze ging door het lint, hij betaald al heel veel hier in huis, etc etc. Ze kunnen 5x per jaar op vakantie naar sauna's en weet ik veel wat nog niet meer. Verder is er weinig gezegd, maar ze is wel helemaal pissed off
Later op de avond kwam ze er heel even op terug. Ze gaat iets met herballife doen en rara dat betaald der vriend. Toen knapte er iets bij mij. Ik heb op dat moment niks gezegd voor mn eigen veiligheid. Dat was voor mij de druppel. Ik ben helemaal klaar met dat misselijke zielige gedrag van mn moeder. Dit speelt al jaren, alleen nu was het de druppel. Praten kunnen we niet echt want dan gaat ze gelijk janken en loopt ze weg.
Vanochtend kwam ik beneden om te gaan werken, kwam der vriend naar me toe dat ze vanavond met me willen praten. Goed hoor maar ik ga nu ook praten. Het kan best eens uit de hand gaan lopen omdat ik ga zeggen dat ik ze allemaal helemaal zat ben met dat zielige gedrag en mij dingen voor mij te regelen.
En dan elke keer zeggen dat ik zelfstandiger moet worden. Alleen ze hebben niet door dat hoe meer ze van zeiken tegen mij hoe minder ik ga doen. Ze kunnen me niet los laten en dat irriteert me mateloos.
Het is nu zo ver dat als we samenwonen ik m'n moeder heel lang niet hoef te zien.
Zo. Dit moest ik even van me afschrijven. Het is misschien een beetjd onsamenhangend. Excuses daarvoor
Ik ben een jongen van 25 jaar. Thuis wonend en een relatie van bijna een jaar. Met mn vriendin ben ik woningzoekende, dat is voor 90% rond.
Ik betaal vanaf mn 18e kostgeld aan toen nog ouders. Vanaf mn 20ste zijn ze gescheiden en viel m'n moeder in een financieel ga. Mede dokrhssfhaar eieigenschuld omdat ze geen geld van m'n vader aan wou nemen. Vanaf die tijd moest ik kostgeld gaan betalen bijna ter hoogte huur van het huis waar we in wonen. Geen probleem, ik help mn moeder wel uit de brand.
In die tijd heb ik een aantal financiėle blunders gemaakt. Kostgeld is toen met moeite verlaagd om het recht te trekken.
Sindsdien is ze steeds meer gaan zeiken over kleine dingen, dat ik weinig doe thuis. Is ook lastig want alles is vaak allang gedaan als ik 's avonds laat thuis kom van werk. Dan gaat het weer een tijd goed en opeens heeft ze weer een bui. Dan is alles verkeerd en moet ik maar snel het huis uit en bla bla. Zulke dingen gaan bij mij het ene oor in en het andere uit.
Na de scheiding heeft m'n ma een nieuwe vriend gevonden waar ze nu bijna 4 jaar mee is. Aardige gast. Betaald een hoop voor der. Met name luxe dingen. Vakanties, kleding, vorig jaar is heel de woonkamer opgeknapt, heeft hij betaald.
Nu komt dus het hekelpunt. Ik heb gisteren te kennen gegeven dat ik de komende 3 maanden geen kostgeld meer betaal, omdat ik amper thuis ben, de kans zeer groot is dat we per 1 oktober den huis hebben, we het geld dus goed zelf kunnen gebruiken voor huisraad. Het was gelijk janken, internetbankieren ging gelijk open om te berekenen hoeveel ze per maand over houdt. Dat was 100 euro. Afijn.
Ik merkte op dat der vriend dan maar moest bij lappen. Dat was de druppel. Ze ging door het lint, hij betaald al heel veel hier in huis, etc etc. Ze kunnen 5x per jaar op vakantie naar sauna's en weet ik veel wat nog niet meer. Verder is er weinig gezegd, maar ze is wel helemaal pissed off
Later op de avond kwam ze er heel even op terug. Ze gaat iets met herballife doen en rara dat betaald der vriend. Toen knapte er iets bij mij. Ik heb op dat moment niks gezegd voor mn eigen veiligheid. Dat was voor mij de druppel. Ik ben helemaal klaar met dat misselijke zielige gedrag van mn moeder. Dit speelt al jaren, alleen nu was het de druppel. Praten kunnen we niet echt want dan gaat ze gelijk janken en loopt ze weg.
Vanochtend kwam ik beneden om te gaan werken, kwam der vriend naar me toe dat ze vanavond met me willen praten. Goed hoor maar ik ga nu ook praten. Het kan best eens uit de hand gaan lopen omdat ik ga zeggen dat ik ze allemaal helemaal zat ben met dat zielige gedrag en mij dingen voor mij te regelen.
En dan elke keer zeggen dat ik zelfstandiger moet worden. Alleen ze hebben niet door dat hoe meer ze van zeiken tegen mij hoe minder ik ga doen. Ze kunnen me niet los laten en dat irriteert me mateloos.
Het is nu zo ver dat als we samenwonen ik m'n moeder heel lang niet hoef te zien.
Zo. Dit moest ik even van me afschrijven. Het is misschien een beetjd onsamenhangend. Excuses daarvoor
Hearing voices from afar, Join the madness when the curtain falls.
We are the ones, To ignite the darkened skies.
We are the ones, To ignite the darkened skies.
Op houden met jankzakken en gewoon die laatste paar maand netjes kostgeld betalen.quote:Ik ben een jongen van 25 jaar. Thuis wonend
Scheren is voor schapen!
Dat is wel heel krom dat ze van jou dat geld verwachten terwijl der vriend allemaal van die luxedingen betaalt.
Dat hij een deel van dat geld dan ook maar besteed aan het huishouden.
Maar hoe weinig ben je er dan de komende maanden? Eet je ook bijna niet meer thuis? Slaap je niet meer thuis?
Dat hij een deel van dat geld dan ook maar besteed aan het huishouden.
Maar hoe weinig ben je er dan de komende maanden? Eet je ook bijna niet meer thuis? Slaap je niet meer thuis?
All she wants and needs is just a little taste..
Nee dat ga ik juist niet meer doen. Ze kan nu de tiefus krijgen met dat "jankzakken, van haarquote:Op woensdag 7 augustus 2013 09:02 schreef paarse_paashaas het volgende:
[..]
Op houden met jankzakken en gewoon die laatste paar maand netjes kostgeld betalen.
Hearing voices from afar, Join the madness when the curtain falls.
We are the ones, To ignite the darkened skies.
We are the ones, To ignite the darkened skies.
Wil je eerst nog even een potje schelden?
Volgens mij sta je nog niet open voor wat nuchter advies.
Volgens mij sta je nog niet open voor wat nuchter advies.
The love you take is equal to the love you make.
Als er is afgesproken dat je kostgeld zou betalen is het een beetje raar om dat nu ineens niet meer te doen als de verhuizing eraan komt natuurlijk.
Waarom gaat je moeder trouwens niet lekker samenwonen met haar vriend?
Waarom gaat je moeder trouwens niet lekker samenwonen met haar vriend?
"We are all atheists about most of the gods that humanity has ever believed in. Some of us just go one god further." - Richard Dawkins
Dat probeer ik kenbaar te maken bij der. Maar ze snapt het niet. Ik vind het niet erg om kostgeld te betalen. Maar niet bijna de volledige huurprijs van het huis. Wat tegen de 500 euro aanligt.quote:Op woensdag 7 augustus 2013 09:06 schreef Luxuria het volgende:
Dat is wel heel krom dat ze van jou dat geld verwachten terwijl der vriend allemaal van die luxedingen betaalt.
Dat hij een deel van dat geld dan ook maar besteed aan het huishouden.
Maar hoe weinig ben je er dan de komende maanden? Eet je ook bijna niet meer thuis? Slaap je niet meer thuis?
Ben de komende maanden heel weinig thuis. Veel bij mn vriendin. Eet amper thuis, of op het werk of bij mn vriendin. Thuiss slapen doe ik alleen als het warm word om zo vroeg te gaan werken.
Hearing voices from afar, Join the madness when the curtain falls.
We are the ones, To ignite the darkened skies.
We are the ones, To ignite the darkened skies.
Ditquote:
Als er is afgesproken dat je kostgeld zou betalen is het een beetje raar om dat nu ineens niet meer te doen als de verhuizing eraan komt natuurlijk.
Je hebt afgesproken kostgeld te betalen en 'nu doe je dat ineens niet meer', en dat deel je gewoon mee? Als feit? Had je het overlegd en op een volwassen manier besproken dan was er wellicht minder stront aan de knikker geweest. Gezegd 'joh, zou het een probleem zijn om de komende 3 maanden wat minder te betalen, want samenwonen dit-dat-alles, sparen voor verhuizing, en ik ben ook amper hier'. Maar nee, gewoon meteen meedelen dat ze in de stront kan zakken. Goede strategie
Ja doei.
Ja dus? Zolang je daar nog ingeschreven staat, lijkt het me meer dan redelijk dat je je steentje bijdraagt. Ongeacht of je veel thuis bent of juist niet.quote:Op woensdag 7 augustus 2013 09:11 schreef pl4kkie het volgende:
[..]
Dat probeer ik kenbaar te maken bij der. Maar ze snapt het niet. Ik vind het niet erg om kostgeld te betalen. Maar niet bijna de volledige huurprijs van het huis. Wat tegen de 500 euro aanligt.
Ben de komende maanden heel weinig thuis. Veel bij mn vriendin. Eet amper thuis, of op het werk of bij mn vriendin. Thuiss slapen doe ik alleen als het warm word om zo vroeg te gaan werken.
Omdat ze gaan wonen in dit huis. Hij woont hier al 3 kwart van de tijdquote:
Als er is afgesproken dat je kostgeld zou betalen is het een beetje raar om dat nu ineens niet meer te doen als de verhuizing eraan komt natuurlijk.
Waarom gaat je moeder trouwens niet lekker samenwonen met haar vriend?
Hearing voices from afar, Join the madness when the curtain falls.
We are the ones, To ignite the darkened skies.
We are the ones, To ignite the darkened skies.
Ik kan me je frustratie deel wel voorstellen. Het lijkt ook wel een beetje een omgekeerde wereld: een kind die voor de ouder zorgt, in plaats van andersom. Ik raad je wel aan het zo nuchter mogelijk te blijven bekijken - je bent als het goed is vrij snel uit deze situatie weg. Als er nu vanuit de emotie allerlei naars geroepen word kan dat de verhouding met je moeder voorgoed verpesten. Iets wat nu misschien niet erg lijkt, maar in de toekomst (wie weet ooit kleinkinderen?) wel heel jammer kan blijken.
Kun je wellicht bij je vader terecht om eens je hart te luchten?
Kun je wellicht bij je vader terecht om eens je hart te luchten?
The more complex the mind, the greater the need for the simplicity of play.
Ipv dat je nou even over een verlaging had overlegd, maar nu deel je mee dat je niets meer betaald. Ik had je met je 25 jaar direct op straat gezet. Je geeft aan dat het is omdat je het aan meubels uit wil geven. Je bent 25 en werkt fulltime. Je hebt je natje, droogje, onderdak en alles voor minder dan 500,- per maand. Ik ga er dus vanuit dat je al een dikke spaarpot hebt.
Nee die dikke spaarpot heb ik juist niet. Daarom is heel dit punt gaandequote:
Ipv dat je nou even over een verlaging had overlegd, maar nu deel je mee dat je niets meer betaald. Ik had je met je 25 jaar direct op straat gezet. Je geeft aan dat het is omdat je het aan meubels uit wil geven. Je bent 25 en werkt fulltime. Je hebt je natje, droogje, onderdak en alles voor minder dan 500,- per maand. Ik ga er dus vanuit dat je al een dikke spaarpot hebt.
Hearing voices from afar, Join the madness when the curtain falls.
We are the ones, To ignite the darkened skies.
We are the ones, To ignite the darkened skies.
Minder dan 500,- per maand voor eten, drinken, huis, stroom, water. Er wordt waarschijnlijk ook nog voor hem gekookt en gewassen. Hoezo zorgen voor? Lijkt mij gewoon bijdragen aan je eigen onderhoud.quote:
Ik kan me je frustratie deel wel voorstellen. Het lijkt ook wel een beetje een omgekeerde wereld: een kind die voor de ouder zorgt, in plaats van andersom.
Ik vind het wel wat gek dat ze geen geld van TS zijn vader wilde.
Sowieso had je eerst met je moeder moeten overleggen over het verlagen / niet meer betalen van het kostgeld. Zomaar aanzetten met het feit dat je niet meer betaald slaat natuurlijk nergens op.
Verder kan je niet van die vriend verwachten dat hij zomaar dat deel van jouw kostgeld gaat betalen. Hij mag doen met dat geld wat ie wil, wil hij die woonkamer opknappen of 5x op vakantie met je moeder, dan is dat aan hem.
Snap natuurlijk wel je frustratie, maar je bent er niet netjes mee omgegaan.
Verder kan je niet van die vriend verwachten dat hij zomaar dat deel van jouw kostgeld gaat betalen. Hij mag doen met dat geld wat ie wil, wil hij die woonkamer opknappen of 5x op vakantie met je moeder, dan is dat aan hem.
Snap natuurlijk wel je frustratie, maar je bent er niet netjes mee omgegaan.
Dat is dom van jezelf dan he. Of je verdient maar 700,- per maand, of je hebt je geld verkeerd uitgegeven. Dat is toch niet echt de schuld van je moeder.quote:
[..]
Nee die dikke spaarpot heb ik juist niet. Daarom is heel dit punt gaande
Waar heb jij je geld dan allemaal uit uitgegeven, misschien ben je zelf ook wel een beetje net zoals je moeder. Gewoon doorbetalen tot de dag van de verhuizing, dan maar eerste inrichten met kringloop meubels.quote:
[..]
Nee die dikke spaarpot heb ik juist niet. Daarom is heel dit punt gaande
Het leven is veel te belangrijk om serieus te nemen.
quote:
[..]
Waar heb jij je geld dan allemaal uit uitgegeven, misschien ben je zelf ook wel een beetje net zoals je moeder. Gewoon doorbetalen tot de dag van de verhuizing, dan maar eerste inrichten met kringloop meubels.
Ja doei.
Tsja. Iedereen maakt weleens fouten. Ik heb die gemaakt op financieel gebied.quote:
[..]
Dat is dom van jezelf dan he. Of je verdient maar 700,- per maand, of je hebt je geld verkeerd uitgegeven. Dat is toch niet echt de schuld van je moeder.
Hearing voices from afar, Join the madness when the curtain falls.
We are the ones, To ignite the darkened skies.
We are the ones, To ignite the darkened skies.
Ik begrijp je zeer goed. Gescheiden ouders, moeder die werkelijk doet alsof ze geen geld heeft maar wel op reis gaan en zulke dingen. Zijn altijd zeer triestige affaires waar je helaas niks tegen kan doen. Kan je niet eens met je vader spreken?
Je bent 25, je woont bij je ma thuis en je gaat huilen over kostgeld? Betaal die paar maanden nog gewoon en bedenk achter eens als je uiteindelijk op jezelf woont hoe goedkoop dat eigenlijk was.
Met 25 ben je geen kind meer hoor, dan ben je al 7 jaar lang bevoegd tot autorijden en al 4 jaar lang financieel onafhankelijk van je ouders.quote:
Ik kan me je frustratie deel wel voorstellen. Het lijkt ook wel een beetje een omgekeerde wereld: een kind die voor de ouder zorgt, in plaats van andersom. Ik raad je wel aan het zo nuchter mogelijk te blijven bekijken - je bent als het goed is vrij snel uit deze situatie weg. Als er nu vanuit de emotie allerlei naars geroepen word kan dat de verhouding met je moeder voorgoed verpesten. Iets wat nu misschien niet erg lijkt, maar in de toekomst (wie weet ooit kleinkinderen?) wel heel jammer kan blijken.
Kun je wellicht bij je vader terecht om eens je hart te luchten?
Childhood is over the moment you know you're going to die.
'Snelwegen verbreden om files op te lossen? Dat is zoals de broeksriem losser maken tegen obesitas'
'Snelwegen verbreden om files op te lossen? Dat is zoals de broeksriem losser maken tegen obesitas'
Ik vind niet dat je je zoon kunt belasten met de huur betalen en zelf op vakantie gaat en leuke dingen gaat doen, dat is toch krom? Die deal stamt nog uit de tijd dat ze het financieel wat minder hadden, dus er had allang een nieuwe deal gemaakt kunnen worden die beter past bij de huidige omstandigheden. Tuurlijk is kostgeld betalen normaal, maar mama en vriend hebben het blijkbaar breed genoeg, dus dan gun je je zoon toch een goede start? Over drie maanden moeten ze het sowieso zonder doen.
Dat gezegd hebbende is het uiteraard not-done om uit het niets te melden dat je geen huur meer betaalt, moet je later eens bij je huisbaas proberen
Ik zou inderdaad iets regelen om het bedrag af te bouwen in de paar resterende maanden. En als ik TS was had ik tijdelijk bij mijn vriendin ingetrokken, dan hebben ze ook geen kosten aan je, dus ook weinig te claimen verder.
Dat gezegd hebbende is het uiteraard not-done om uit het niets te melden dat je geen huur meer betaalt, moet je later eens bij je huisbaas proberen
Ik zou inderdaad iets regelen om het bedrag af te bouwen in de paar resterende maanden. En als ik TS was had ik tijdelijk bij mijn vriendin ingetrokken, dan hebben ze ook geen kosten aan je, dus ook weinig te claimen verder.
Net toen je dacht dat je veilig was..
En waarom moet je moeder hiervoor bloeden? Jij hebt deze afspraak gemaakt en moet hem dus nakomen. Of je moeder andere inkomsten of cadeau's krijgt is niet relevant. Ik betaal de slagen toch ook ineens niet meer omdat ik vind dat ik te weinig overhoudt en hij toch al genoeg cadeau's krijgt van zijn vrouw.quote:
[..]
Tsja. Iedereen maakt weleens fouten. Ik heb die gemaakt op financieel gebied.
Het leven is veel te belangrijk om serieus te nemen.
En onderussen krijg je een email van mama vanaf d'r vakantieadres in Honolulu of je de huur even kan overmaken, want anders houdt ze zo weinig over deze maand? Come on..quote:
Je bent 25, je woont bij je ma thuis en je gaat huilen over kostgeld?
Exact!quote:
En wanneer gaat je ma met der luie reet werken?
Net toen je dacht dat je veilig was..
Nee kostgeld is zijn aandeel in de kosten die zijn moeder maakt doordaar hij daar woont. dus niet alleen huur maar ook gas, water, licht. Verlies van privacy en inkopen van extra eten en drinken. Hoe goed mama het heeft is irrelevant, al is ze schatrijk ze bepaald zelf wat ze met haar geld doet. Hij heeft daarentegen genoeg maandinkomen. Inrichten hoeft niet duur te zijn mits je creatief bent.quote:
Ik vind niet dat je je zoon kunt belasten met de huur betalen en zelf op vakantie gaat en leuke dingen gaat doen, dat is toch krom? Die deal stamt nog uit de tijd dat ze het financieel wat minder hadden, dus er had allang een nieuwe deal gemaakt kunnen worden die beter past bij de huidige omstandigheden. Tuurlijk is kostgeld betalen normaal, maar mama en vriend hebben het blijkbaar breed genoeg, dus dan gun je je zoon toch een goede start? Over drie maanden moeten ze het sowieso zonder doen.
Dat gezegd hebbende is het uiteraard not-done om uit het niets te melden dat je geen huur meer betaalt, moet je later eens bij je huisbaas proberen
Ik zou inderdaad iets regelen om het bedrag af te bouwen in de paar resterende maanden. En als ik TS was had ik tijdelijk bij mijn vriendin ingetrokken, dan hebben ze ook geen kosten aan je, dus ook weinig te claimen verder.
Het leven is veel te belangrijk om serieus te nemen.
Je ma denkt zo te zien niet altijd evenveel aan jou, wat mij betreft hoef jij dan ook niet altijd aan haar te denken. Alsmaar blijven geven en weinig krijgen breekt je op.
Aan de andere kant... Het is je moeder, als je vol kunt houden tot 1 oktober, doe dat. Je kunt beter vriendelijk uit elkaar dan met ruzie (voor een klein bedrag). Bedoel, als je het 25 jaar hebt volgehouden, kun je dat ook wel voor die laatste paar maanden.
Kun je niet bij je vriendin verblijven tot 1 oktober?
Aan de andere kant... Het is je moeder, als je vol kunt houden tot 1 oktober, doe dat. Je kunt beter vriendelijk uit elkaar dan met ruzie (voor een klein bedrag). Bedoel, als je het 25 jaar hebt volgehouden, kun je dat ook wel voor die laatste paar maanden.
Kun je niet bij je vriendin verblijven tot 1 oktober?
Helemaal mee eens.quote:
Ik vind niet dat je je zoon kunt belasten met de huur betalen en zelf op vakantie gaat en leuke dingen gaat doen, dat is toch krom? Die deal stamt nog uit de tijd dat ze het financieel wat minder hadden, dus er had allang een nieuwe deal gemaakt kunnen worden die beter past bij de huidige omstandigheden. Tuurlijk is kostgeld betalen normaal, maar mama en vriend hebben het blijkbaar breed genoeg, dus dan gun je je zoon toch een goede start? Over drie maanden moeten ze het sowieso zonder doen.
Dat gezegd hebbende is het uiteraard not-done om uit het niet te melden dat je geen huur meer betaald, moet je later eens bij je huisbaas proberen
Ik zou inderdaad iets regelen om het bedrag af te bouwen in de paar resterende maanden. En als ik TS was had ik tijdelijk bij mijn vriendin ingetrokken, dan hebben ze ook geen kosten aan je, dus ook weinig te claimen verder.
Hoewel je het niet voorbeeldig hebt aangepakt ts, ben je eerder wel heel redelijk geweest terwijl je moeder niet zo volwassen deed als je zou mogen verwachten. Probeer het een beetje netjes op te lossen voor de laatste maanden, ook al wringt het misschien een beetje, en ben blij dat je daarna niet meer in zo'n kromme situatie hoeft te leven. Wanneer je een nieuwe woning hebt is dat ook weer een nieuwe kans om een wat fijnere relatie met je moeder te krijgen.
