Wees welkomquote:Op zondag 23 juni 2013 21:48 schreef Grutsk het volgende:
[..]
Okee, dan blijf ik hier wel meelezen.
Haha nee hoor, maakt me niet uit. Ik zie inmiddels wel in dat ik een probleem heb, dat mijn (liefdes)leven stil doet staan, en ik wil er graag vanaf.
Ja, herkenbaar zeg. Als je ergens in uitblinkt, dan is dat vanzelfsprekend, als je ergens niet in uitblinkt dat verwijt je jezelfquote:Op zondag 23 juni 2013 21:14 schreef Grutsk het volgende:
Grappig Hammet, deels herken ik me heel erg in jou.
Ik ben dan wel een vrouw, maar bij mij lijkt ook alles te mislukken omdat ik zeer negatief en perfectionistisch in het leven sta. Als ik ergens in uitblink, dan doet dat mij niets. Alles daaronder is een teleurstelling. Daarom ben ik sociaal ook niet zo goed (raar, want dat was ik altijd wel) en mijn liefdesleven is al helemaal een faal omdat ik niks toelaat (stel dat het mislukt... ramp, in mijn hoofd dan). Omdat ik zó enorm perfectionistisch ben.
Veel plezierquote:Toevallig ga ik binnenkort ook xtc nemen, dus wie weet![]()
In ieder geval bedankt voor je verhaal.
De angst dat er iets mis is met je, is inderdaad wat er 'mis' is en tegelijk ook een vorm van perfectionisme, een symptoom van zichzelf. Moeilijk om daaruit te komen, je moet het perfectionisme gaan accepteren als het imperfecte aan jezelfquote:Op zondag 23 juni 2013 21:43 schreef Grutsk het volgende:
[..]
Fijn dat je dat zegt, want dat is ook zo. Ik heb me heel lang afgevraagd wat er mis is met mij.
En dat is dan inderdaad de beste aanpak. Niet te veel bezig zijn met de toekomst, die kan je simpelweg niet voorspellen en je hebt er geen controle over. Het heeft dus geen zin je daar mee bezig te houden. Je mag er best aan denken, maar je moet je acties er niet door laten lijden.quote:Nu weet ik dat mijn perfectionisme me al een aantal jaar verlamt. Dit topic gaat voornamelijk over de liefde dus laat ik me daar ook tot beperken. Ik durf niks, want stel dat het fout gaat. Daarnaast laat ik mannen die op mij aankomen ook niet toe, want wederom, stel dat het fout gaat. En omdat er geen mannen in mijn leven zijn, is mijn zelfvertrouwen 0,0%. Het is een soort cirkel als het ware.
Maar nu, na jaren snap ik mezelf eindelijk en ik ga eraan werken. Gewoon loslaten en go with the flow. Dan gaat er maar eens een date helemaal fout, maar dan date ik tenminste weer.
Fijn, dit is eruit
Heel herkenbaar. Ik leefde vroeger uit zelfbescherming als een kluizenaar, alleen maar thuis films kijken of achter de pc zitten. Later bleek uit psychologische tests dat ik enorm extravert ben, heel erg gericht op andere mensen. Tja, dat je dan depressief wordt als je als kluizenaar gaat leven was natuurlijk te voorspellenquote:Op zondag 23 juni 2013 21:01 schreef Hammet het volgende:
Ik vond dit toen heel belangrijk: neerslachtigheid / depressiviteit is voor een groot deel gevolg van enkele slechte eigenschappen / gewoontes die je jezelf in de loop der jaren eigen hebt gemaakt. Pak deze aan, en je zult de depressie (welke in mijn ervaring slechts een symptoom van jezelf is) aanpakken.
Hm ik ga daar ook eens rondneuzen... hoewel ik allergisch ben voor zweverig gedoe....quote:Op zondag 23 juni 2013 22:04 schreef Hammet het volgende:
[..]
Ja, herkenbaar zeg. Als je ergens in uitblinkt, dan is dat vanzelfsprekend, als je ergens niet in uitblinkt dat verwijt je jezelf.
En inderdaad, perfectionisme kan zich heel goed op sociaal vlak uiten. Zodra je het imperfecte accepteert zal het allemaal een stuk soepeler gaan. Daarom realiseerde ik me tijdens het typen dat dat misschien nog wel de belangrijkste les is die ik heb geleerd.
[..]
Veel plezier
[..]
De angst dat er iets mis is met je, is inderdaad wat er 'mis' is en tegelijk ook een vorm van perfectionisme, een symptoom van zichzelf. Moeilijk om daaruit te komen, je moet het perfectionisme gaan accepteren als het imperfecte aan jezelf. Om van dat imperfecte af te komen, moet je dus imperfect durven zijn. Of zoiets. Lastig iig.
[..]
En dat is dan inderdaad de beste aanpak. Niet te veel bezig zijn met de toekomst, die kan je simpelweg niet voorspellen en je hebt er geen controle over. Het heeft dus geen zin je daar mee bezig te houden. Je mag er best aan denken, maar je moet je acties er niet door laten lijden.
Misschien is dit topic iets voor je: R&P / Te veel nadenken - Kracht van het Nu topic #12.
Het is niet voor iedereen weggelegd, omdat het nogal zweverig over kan komen, maar het heeft voor mij al veel betekent, ondanks dat ik er nog niet zo lang mee bezig ben en het me nog lang niet eigen heb gemaakt.
En nu? HOe is je leven nu?quote:Op zondag 23 juni 2013 22:04 schreef Joanne35 het volgende:
scherming als een kluizenaar, alleen maar thuis films kijken of achter de pc zitten. Later bleek uit psychologische tests dat ik enorm extravert ben, heel erg gericht op andere mensen. Tja, dat je dan depressief wordt als je als kluizenaar gaat leven was natuurlijk te voorspellen
Als ik mezelf vroeger de vraag stelde of ik gelukkig was was het antwoord altijd "nee". Tegenwoordig is het antwoord meestal "best wel" of soms zelfs "ja". Dat zegt denk ik al wel genoegquote:
Ik was dat ook hoor, heel zwaar leunend op de ratio (ja, dat krijg je als TU student) maar ik heb dat gewoon even aan de kant gezet met het idee 'wat heb ik te verliezen'. Het hielp me om niet alles continu kapot te rationaliseren en beargumenteren. Je ratio is een stuk beperkter dan je denkt.quote:Op zondag 23 juni 2013 22:07 schreef Faxie het volgende:
[..]
Hm ik ga daar ook eens rondneuzen... hoewel ik allergisch ben voor zweverig gedoe....
quote:Op zondag 23 juni 2013 22:13 schreef Joanne35 het volgende:
Op dit moment ga ik best wel door een kl*te situatie heen (ruzie met mijn beste vriendin). Dus ik heb wel depressieve gevoelens op dit moment, maar ze zijn heel anders dan vroeger. Ik heb er nu ondanks de neerslachtigheid toch ook nog een positief gevoel bij. Omdat ik denk dat ik het zonder die vriendschap ook wel weer ga redden. Ik weet nu namelijk dat ik best veel invloed uit kan oefenen op mijn leven, vroeger zag ik dat niet. En het is die mentaliteitsverandering waardoor ik tegenwoordig zoveel beter in mijn vel zit en veel beter met tegenslagen om kan gaan.
Ja, dat had ik ook, maar ik weet eigenlijk niet of dat een symptoom of een oorzaak was van mijn depressiequote:Op zondag 23 juni 2013 22:04 schreef Joanne35 het volgende:
[..]
Heel herkenbaar. Ik leefde vroeger uit zelfbescherming als een kluizenaar, alleen maar thuis films kijken of achter de pc zitten. Later bleek uit psychologische tests dat ik enorm extravert ben, heel erg gericht op andere mensen. Tja, dat je dan depressief wordt als je als kluizenaar gaat leven was natuurlijk te voorspellen
Het 1 kan dan ook heel vaak het gevolg van het ander zijn hequote:Op zondag 23 juni 2013 22:15 schreef kingtoppie het volgende:
De overlappingen tussen versieren en depressie zijn echt achterlijk, het depressie topic worrdt nu gebruikt voor versieren en deze voor depressie
Ach soms is het goed om over iets anders te pratenquote:Op zondag 23 juni 2013 22:15 schreef kingtoppie het volgende:
De overlappingen tussen versieren en depressie zijn echt achterlijk, het depressie topic worrdt nu gebruikt voor versieren en deze voor depressie
Misschien moet ik ook maar eens na buiten ofzoquote:Op zondag 23 juni 2013 22:04 schreef Joanne35 het volgende:
[..]
Heel herkenbaar. Ik leefde vroeger uit zelfbescherming als een kluizenaar, alleen maar thuis films kijken of achter de pc zitten. Later bleek uit psychologische tests dat ik enorm extravert ben, heel erg gericht op andere mensen. Tja, dat je dan depressief wordt als je als kluizenaar gaat leven was natuurlijk te voorspellen
Nou, de oorzaak was bij mij heel simpel: enorm gepest als kind, geen steun van volwassenen. Dan ben je al snel voorbestemd om je in jezelf terug te gaan trekken en als kluizenaar te gaan leven. En als je dan inderdaad eigenlijk van nature graag mensen om je heen hebt is dat funest voor je gemoedstoestand.quote:Op zondag 23 juni 2013 22:16 schreef Hammet het volgende:
Ja, dat had ik ook, maar ik weet eigenlijk niet of dat een symptoom of een oorzaak was van mijn depressie.
quote:Op zondag 23 juni 2013 22:15 schreef kingtoppie het volgende:
De overlappingen tussen versieren en depressie zijn echt achterlijk, het depressie topic worrdt nu gebruikt voor versieren en deze voor depressie
Ik vind het nogal lastig om een beetje waardering te vinden voor dingen int leven... Wat moet ik qua persoonlijke groei nou?quote:Op zondag 23 juni 2013 22:26 schreef Hammet het volgende:
[..]
Ja, daarom dacht ik ook al dat ik net zo goed mijn verhaal daar had ik kunnen dumpen.
Het zit net op het grensvlak, sociale fobiën en niet lekker in je vel zitten enerzijds versus daardoor belemmerd zijn in de omgang met het andere geslacht anderzijds.
Misschien is een centraal topic over persoonlijke groei een idee, hoewel ik niet zou weten hoe die er precies uit zou moeten zien. Iets met dit raakvlak
Leren vrouwen versieren gaat ook niet om vrouwen, het gaat om het ontwikkelen van jezelf en zelfvertrouwen krijgen. Ik vind het niet gek dat er zoveel overlap is. Uiteindelijk komt het allemaal neer op hoe je naar jezelf kijkt.quote:Op zondag 23 juni 2013 22:15 schreef kingtoppie het volgende:
De overlappingen tussen versieren en depressie zijn echt achterlijk, het depressie topic worrdt nu gebruikt voor versieren en deze voor depressie
Klopt welquote:Op zondag 23 juni 2013 23:54 schreef Pope-of-Dope het volgende:
[..]
Leren vrouwen versieren gaat ook niet om vrouwen, het gaat om het ontwikkelen van jezelf en zelfvertrouwen krijgen. Ik vind het niet gek dat er zoveel overlap is. Uiteindelijk komt het allemaal neer op hoe je naar jezelf kijkt.
Sportschool, uitdagende studie, nieuwe dingen proberen, en vrouwen leren versieren.quote:Op zondag 23 juni 2013 22:54 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Ik vind het nogal lastig om een beetje waardering te vinden voor dingen int leven... Wat moet ik qua persoonlijke groei nou?
Oja wacht ff eigen bedrijfje doen... Strak plan..
Mwah leren.. Gewoon doenquote:Op zondag 23 juni 2013 23:57 schreef Pope-of-Dope het volgende:
[..]
Sportschool, uitdagende studie, nieuwe dingen proberen, en vrouwen leren versieren.
Mediteren is bazig. Heb je Het boek al gelezen?quote:Op zondag 23 juni 2013 22:04 schreef Hammet het volgende:
[..]
Ja, herkenbaar zeg. Als je ergens in uitblinkt, dan is dat vanzelfsprekend, als je ergens niet in uitblinkt dat verwijt je jezelf.
En inderdaad, perfectionisme kan zich heel goed op sociaal vlak uiten. Zodra je het imperfecte accepteert zal het allemaal een stuk soepeler gaan. Daarom realiseerde ik me tijdens het typen dat dat misschien nog wel de belangrijkste les is die ik heb geleerd.
[..]
Veel plezier
[..]
De angst dat er iets mis is met je, is inderdaad wat er 'mis' is en tegelijk ook een vorm van perfectionisme, een symptoom van zichzelf. Moeilijk om daaruit te komen, je moet het perfectionisme gaan accepteren als het imperfecte aan jezelf. Om van dat imperfecte af te komen, moet je dus imperfect durven zijn. Of zoiets. Lastig iig.
[..]
En dat is dan inderdaad de beste aanpak. Niet te veel bezig zijn met de toekomst, die kan je simpelweg niet voorspellen en je hebt er geen controle over. Het heeft dus geen zin je daar mee bezig te houden. Je mag er best aan denken, maar je moet je acties er niet door laten lijden.
Misschien is dit topic iets voor je: R&P / Te veel nadenken - Kracht van het Nu topic #12.
Het is niet voor iedereen weggelegd, omdat het nogal zweverig over kan komen, maar het heeft voor mij al veel betekent, ondanks dat ik er nog niet zo lang mee bezig ben en het me nog lang niet eigen heb gemaakt.
Klopt. Zonder ambitie ga je er niet komen.quote:Op zondag 23 juni 2013 23:58 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Mwah leren.. Gewoon doen![]()
Maarja moet je er wel een beetje zin in hebben, zonder motivatie lukt niks.
quote:Op maandag 24 juni 2013 00:20 schreef Pope-of-Dope het volgende:
[..]
Klopt. Zonder ambitie ga je er niet komen.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |