R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Op 
Dat geloof ik wel bij jou. Je komt wel over als een positief mens van wat ik hier lees. Je hebt even tijd voor jezelf nodig zonder te denken aan werk en dan kom je hier sterker uit. Dat gevoel heb ik dan.quote:Op zondag 16 juni 2013 01:46 schreef minthy het volgende:
[..]
Dat 2e zal uiteindelijk ook wel goed komen
Senor_Chang: het klinkt alsof je je niet langer neerslachtig laat maken over dat je bij tijden neerslachtig bent. Dat haalt iig al wat druk van de ketel. Zet door! 
Ik denk dat dat kamergedeelte voor veel mensen herkenbaar is. Ik heb zelf een jaar of 2 ook als een complete kluizenaar geleefd, en mijn kamer voelde daarbij als de enige plek waar ik mijzelf kon zijn. Tegelijkertijd natuurlijk van bewust dat dit niet echt gezond is. Mijn grootste angst is (of was) dan ook om eenzaam en alleen te sterven.quote:Op zondag 16 juni 2013 00:20 schreef Senor__Chang het volgende:
[..]
Ja en nee. Toen ik alleen op mijn kamer zat (heb een kamertje) voelde ik me zo slecht, maar ik voelde me ook vrij. Als dat ergens op slaat. Nu ik me niet meer afzonder merk ik wel dat ik me minder op mijn gemak voel, zelfs bij mijn familie. Dus in dat opzicht had ik liever niet gewerkt. Echter, ik wil ook niet meer stilstaan. Dus hoewel mijn gevoel echt anders zegt, wil ik gaan werken, weer met vrienden spreken en natuurlijk ook aan mezelf werken. Wel met nul verwachtingen. Daarom vind ik het ook niet erg als ik niks doe met vrienden. Als het langzaam moet gaan, dan moet dat maar.
Wat ik ook deed was bodyrocking. Als ik ongelukkig was dan beeldde ik mij een beter leven in, en een uur later was ik weer soort van gelukkig. Het is mij godzijdank gelukt om daar ineens mee te stoppen, ik weet niet hoe, maar ik heb ook het idee dat het nu veel beter gaat. Mijn studentenkamer heeft mij sindsdien weinig te bieden, en er zijn weinig mogelijkheden om mij achter te verschuilen.
Ik voel me al jaren het prettigst in eigen huis. Ik vind het geen probleem om bezoek te krijgen, en dat komt dan regelmatig binnenrollen.
Overdag is het altijd rustig en kan ik fijn kluizenaar zijn want dan is dochter naar school en zijn vrienden aan het werk. Als ik bij iemand op bezoek ben, of een keer de stad in of zo, dan wil ik toch altijd graag weer naar huis.
Overdag is het altijd rustig en kan ik fijn kluizenaar zijn want dan is dochter naar school en zijn vrienden aan het werk. Als ik bij iemand op bezoek ben, of een keer de stad in of zo, dan wil ik toch altijd graag weer naar huis.
Grote talenten weten wanneer ze moeten stoppen
Ook ik heb een tijd lang als kluizenaar me teruggetrokken, dit om mezelf te leren kennen. Nu leef ik eigenlijk niet veel anders, maar niet langer met de intentie teruggetrokken te willen leven. Die stilte die ik toen vond in alleenzijn, die is nu altijd bij me.
Het laatste is wel herkenbaar. Ik voel me nu niet alleen meer, maar ik ben nu wel 95% kluizenaar van wat ik eerder was.quote:Op zondag 16 juni 2013 12:19 schreef Gray het volgende:
Ook ik heb een tijd lang als kluizenaar me teruggetrokken, dit om mezelf te leren kennen. Nu leef ik eigenlijk niet veel anders, maar niet langer met de intentie teruggetrokken te willen leven. Die stilte die ik toen vond in alleenzijn, die is nu altijd bij me.
"What I did, I did without choice... in the name of peace and sanity." - The Doctor
Persoonlijk vind ik het heerlijk.quote:Op zondag 16 juni 2013 17:27 schreef Comp_Lex het volgende:
[..]
Het laatste is wel herkenbaar. Ik voel me nu niet alleen meer, maar ik ben nu wel 95% kluizenaar van wat ik eerder was.
De enige momenten in m'n leven dat ik me eenzaam voelde was na een handjevol leuke relaties.
Even van mij afschrijven
Echt weet het niet meer, hoofd zit weer eens helemaal vol. Waarom voel ik geen binding met dit land Nederland, ben er geboren. Al pas ik nergens tussen als kind al, helemaal nergens. Was anders, anders dan hun en iedereen. Pas toen Konstant in beeld kwam voelde ik mij wel vertrouwd met hem hij was zoals mij.
De muziek, het gedrag alles, dat was wat ik was. Dat wist ik niet want geen internet en kende niemand vooral nadat Konstant heen is gegaan. Geloof niet God, maar waar wel dan in. Mij pleegouders waren Katholiek gingen naar de kerk, maar wat hun deden aanbidden hun God was niet niet mijn God.
Ouder werd en eindelijk steeds bekender met het internet werd vond ik veel, de muziek zoals weleer, werd vaak goed behandeld door hun die mij hun geloof deelden en hun cultuur, gerespecteerd behalve mijn voorkeuren. Zei maar het zijn Roma, zigeuners dan stopte ze met vragen stellen. Want zo was het op een punt deed ik zelf geloven het waren maar Roma want dat kon ik naar mijzelf uitleggen dat andere niet. Als men er ooit over begint sla ik helemaal dicht, wil het niet weten.
Ging er weleens heen, naar het ´´beloofde´´ land en vond daar rust maar zonder bescherming van was ik niet veilig, want volgens anderen was ik net zoals een westerling, een Rus. Toen terug kwam al zo jong wilde mij haren niet geknipt hebben. Niet kort in ieder geval wilde bij de paarden zijn want die begrijpen mij. En een mes bij mij dragen, want dat hoorde zo.
Hun zegde het ook altijd vertel maar dat je een zigeuner bent, en dat Konstant dat ook was want anders gaan ze lastig doen. Houd het verborgen, zwijg en spreek nimmer. Stiekem altijd naar Frankrijk, Kreeg het predicaat onhandelbaar een autist, dikke bullshit en dat blijkt nu weer want na jaren is een ding zeker een autist ben ik niet. Wel beschadigd door mijn eigen ouders en alles eromheen. Iets wat zij niet deden, ze lieten mij gewoon doen wat ik wilde. En als ik iets fout´s deed kreeg ik op mij donder net als een ieder ander kind.
Zag ze niet vaak, maar ze waren er wel. Als wolven in een donker woud, dat was wat zo mooi was. En dat is nu niet meer ben alleen. Want hun zitten ergens daar waar ik zij niet meer kan vinden. En ben nu net een eenzame wolf afgesneden van zijn wolven wachtend tot de jager komt.
Soms denk ik dat ik als een ... moet sterven maar geweld is niet het antwoord, in geen geval. Hulpverlening? wat valt er te helpen, ben dit en voel mij zo. En dat valt niet te veranderen. Wil niet een Nederlandse naam dragen, of zo behandeld worden als men doet. En voor mij wil niet liegen maar doe ik dat niet dan word, ik toch weer genegeerd gepest, of buitengesloten. Konstant begrijp mij. Sinds zijn dood niets dan verdriet, en dan nu maar hopen dat ik ergens wel geaccepteerd word.
In ieder geval heb ik wel banden verbroken met mijn moeder iets wat beter is want zij is niet mijn moeder, zo zie ik haar niet. Zij zetten mij op deze wereld wettelijk is zij mijn moeder al keur ik haar af en tolereer haar niet meer dat ter spijt van een belofte. Maar dat zal Konstant wel begrepen hebben. Zal het nooit met zekerheid kunnen zeggen maar Konstant was als hun denk ik.
Onbegrijpelijk voor jullie, zo pijnlijk voor mij.
Echt weet het niet meer, hoofd zit weer eens helemaal vol. Waarom voel ik geen binding met dit land Nederland, ben er geboren. Al pas ik nergens tussen als kind al, helemaal nergens. Was anders, anders dan hun en iedereen. Pas toen Konstant in beeld kwam voelde ik mij wel vertrouwd met hem hij was zoals mij.
De muziek, het gedrag alles, dat was wat ik was. Dat wist ik niet want geen internet en kende niemand vooral nadat Konstant heen is gegaan. Geloof niet God, maar waar wel dan in. Mij pleegouders waren Katholiek gingen naar de kerk, maar wat hun deden aanbidden hun God was niet niet mijn God.
Ouder werd en eindelijk steeds bekender met het internet werd vond ik veel, de muziek zoals weleer, werd vaak goed behandeld door hun die mij hun geloof deelden en hun cultuur, gerespecteerd behalve mijn voorkeuren. Zei maar het zijn Roma, zigeuners dan stopte ze met vragen stellen. Want zo was het op een punt deed ik zelf geloven het waren maar Roma want dat kon ik naar mijzelf uitleggen dat andere niet. Als men er ooit over begint sla ik helemaal dicht, wil het niet weten.
Ging er weleens heen, naar het ´´beloofde´´ land en vond daar rust maar zonder bescherming van was ik niet veilig, want volgens anderen was ik net zoals een westerling, een Rus. Toen terug kwam al zo jong wilde mij haren niet geknipt hebben. Niet kort in ieder geval wilde bij de paarden zijn want die begrijpen mij. En een mes bij mij dragen, want dat hoorde zo.
Hun zegde het ook altijd vertel maar dat je een zigeuner bent, en dat Konstant dat ook was want anders gaan ze lastig doen. Houd het verborgen, zwijg en spreek nimmer. Stiekem altijd naar Frankrijk, Kreeg het predicaat onhandelbaar een autist, dikke bullshit en dat blijkt nu weer want na jaren is een ding zeker een autist ben ik niet. Wel beschadigd door mijn eigen ouders en alles eromheen. Iets wat zij niet deden, ze lieten mij gewoon doen wat ik wilde. En als ik iets fout´s deed kreeg ik op mij donder net als een ieder ander kind.
Zag ze niet vaak, maar ze waren er wel. Als wolven in een donker woud, dat was wat zo mooi was. En dat is nu niet meer ben alleen. Want hun zitten ergens daar waar ik zij niet meer kan vinden. En ben nu net een eenzame wolf afgesneden van zijn wolven wachtend tot de jager komt.
Soms denk ik dat ik als een ... moet sterven maar geweld is niet het antwoord, in geen geval. Hulpverlening? wat valt er te helpen, ben dit en voel mij zo. En dat valt niet te veranderen. Wil niet een Nederlandse naam dragen, of zo behandeld worden als men doet. En voor mij wil niet liegen maar doe ik dat niet dan word, ik toch weer genegeerd gepest, of buitengesloten. Konstant begrijp mij. Sinds zijn dood niets dan verdriet, en dan nu maar hopen dat ik ergens wel geaccepteerd word.
In ieder geval heb ik wel banden verbroken met mijn moeder iets wat beter is want zij is niet mijn moeder, zo zie ik haar niet. Zij zetten mij op deze wereld wettelijk is zij mijn moeder al keur ik haar af en tolereer haar niet meer dat ter spijt van een belofte. Maar dat zal Konstant wel begrepen hebben. Zal het nooit met zekerheid kunnen zeggen maar Konstant was als hun denk ik.
Onbegrijpelijk voor jullie, zo pijnlijk voor mij.
Niets mis met afstand doen van familie, imho. Familie betekent meer dan bloedband in mijn ogen. En het mooie is dan dat je het overal kan vinden.
En aan een dood paard trekken heeft geen nutquote:
Niets mis met afstand doen van familie, imho. Familie betekent meer dan bloedband in mijn ogen. En het mooie is dan dat je het overal kan vinden.
En net gezegd en houd mijzelf eraan, tegen diegene, ge zuigt men lollipop maar ben de kloten op, binnenkort op vakantie, maar dan ook echt vakantie ga S_E wel achterna
Of loop voor hem uit.quote:
[..]
En aan een dood paard trekken heeft geen nut
En net gezegd en houd mijzelf eraan, tegen diegene, ge zuigt men lollipop maar ben de kloten op, binnenkort op vakantie, maar dan ook echt vakantie ga S_E wel achterna
Rustig aan.
Wie weet.quote:
[..]
Die gaat echt niet naar de plaatsen waar ik heen ga
Rustig aan.
Als ik een beetje naar mijn gevoel luister is het vooral een gebrek aan ''licht aan het einde van de tunnel zien'' dat ervoor zorgt dat ik in het donker het licht knopje niet kan vinden.
Nu ik mij wel redelijk voel weet ik namelijk ook niet waar ik het voor doe, of het nutteloos voelt? Nou dat niet eens.. Het voelt meer alsof je niet leeft.. En dat is erg vervelend.. Ik voel toch een soort van tijdsdruk.. Dat het niet goed is dat ik het leven aan mij voorbij laat gaan.
Nu ik mij wel redelijk voel weet ik namelijk ook niet waar ik het voor doe, of het nutteloos voelt? Nou dat niet eens.. Het voelt meer alsof je niet leeft.. En dat is erg vervelend.. Ik voel toch een soort van tijdsdruk.. Dat het niet goed is dat ik het leven aan mij voorbij laat gaan.
Rustig aan.
Ga eens gewoon weg uit je vertrouwde wereldje op vakantie dus. Parkeer mijn eigen met mijn dikke reet in een onbekende stad, en zie wel hoe het eindigt. Dat is levenquote:
Als ik een beetje naar mijn gevoel luister is het vooral een gebrek aan ''licht aan het einde van de tunnel zien'' dat ervoor zorgt dat ik in het donker het licht knopje niet kan vinden.
Nu ik mij wel redelijk voel weet ik namelijk ook niet waar ik het voor doe, of het nutteloos voelt? Nou dat niet eens.. Het voelt meer alsof je niet leeft.. En dat is erg vervelend.. Ik voel toch een soort van tijdsdruk.. Dat het niet goed is dat ik het leven aan mij voorbij laat gaan.
En flikker gelijk inmijn geval opgebouwde angsten ermee aan de kant
Waar moek dan slapen dan jong?quote:
[..]
Ga eens gewoon weg uit je vertrouwde wereldje op vakantie dus. Parkeer mijn eigen met mijn dikke reet in een onbekende stad, en zie wel hoe het eindigt. Dat is leven
Rustig aan.
Een meisje laat niet al je problemen verdwijnen.quote:
Hostel 12E, echt hotel al gauw een 40E de nachtquote:
Is zo een hotel nou niet een beetje duur dan?
Tjah mijn problemen zijn vooral dat ik zo weinig waardeer int leven, lijkt mij zo tof omdat je dan toch op iets een focus hebt in je leven waar je het voor wilt doen.quote:
[..]
Een meisje laat niet al je problemen verdwijnen.
[..]
Hostel 12E, echt hotel al gauw een 40E de nacht
12 eu ook in een grote stad?
Rustig aan.
Ja en dit kan dan een ommedraai zijnquote:
[..]
Tjah mijn problemen zijn vooral dat ik zo weinig waardeer int leven, lijkt mij zo tof omdat je dan toch op iets een focus hebt in je leven waar je het voor wilt doen.
12 eu ook in een grote stad?
Zo ongeveer wel ja die prijs
