Waarom denk jij niet gelukkig te kunnen worden zonder vent? Als jij niet gelukkig bent zonder vent zul je ook niet gelukkig zijn met een vent. Die zal slechts de slechtere eigenschappen van je verhullen, en mocht zo'n relatie weer misgaan zak je vrees ik weer verder in de shit.quote:Op maandag 20 mei 2013 13:46 schreef Andromache het volgende:
ik ben gewoon nog verder gezakt dan voordat ik aan therapie begon. waar ging het mis? bij dat foute vriendje van vorig jaar? bij geen hulp willen inschakelen tijdens begin scriptie waar ik nu al 4 maanden nauwelijks iets aan heb gedaan en ik op deze manier helemaal geen diploma ga halen? ik was zo sterk na therapie en ik wist zeker dat ik een gelukkig leven ging krijgen. maar dat bevatte wel het plaatje, leuke baan, op korte termijn een man, en diploma. 1,5 jaar verder en geen een is nog gelukt.
ze zeggen 'blik vooruit' maar wat ik voor mij zie is alleen nog maar meer eenzaamheid en een leven waarin ik te oud ben om nog een fatsoenlijke relatie op te bouwen. ik wil meerdere kinderen. dan moet ik er volgend jaar aan beginnen. eigenlijk. bij 32. het is voorbij. ik ben voorbij het point of no return. ik weet dat ik leuk ben, dat ik kwaliteiten heb, mijn huisje is zo gezellig en mensen vinden het fijn om hier te zijn. ze bewonderen me om mijn zelfstandigheid. dat klopt allemaal. het leven kan best leuk zijn.
Zin? Heeft het zin nodig? Meid, ga stappen, wild doen en gek doen! :quote:het is gewoon allemaal voorbij. ik ga op vakantie. maar waarvoor eigenlijk? het heeft helemaal geen zin. ik ga leuke dingen doen. maar waarvoor? wat heeft het allemaal voor fokking zin?
Ja, vetgedrukte klopt.quote:Op maandag 20 mei 2013 03:50 schreef minthy het volgende:
[..]
Wat je eigenlijk zegt is dat je je grenzen niet kent, herkent of aanvoelt. Ook dat zie je veel gebeuren, vooral doordat de maatschappij de laatste tientallen jaren als een dolle is gaan versnellen en er eigenlijk amper zicht/aandacht is voor mensen met autisme. Iedereen moet maar meehollen. Je houdt dat een korte tijd vol en valt dan uit. Weer een teleurstelling.
Het is kut/ruk/whatever, maar ik zeg zelf ook vaak tegen mensen met jouw problemen dat ze op het voor nu hoogst haalbare niveau zitten qua werk. Een van m'n heren werkt in de plantsoenendienst van een sociale werkplaats en haat het wsw-stickertje dat hem nu opgeplakt wordt. Qua taken zou hij bij een vrije hovenier kunnen werken. Hij heeft alle diploma's en weet alles over het onderwerp te vertellen.
Qua druk redt hij dat echter niet. Elke dag meerdere particuliere tuinen onderhouden, elke dag weer een andere omgeving, bij de een mag je wel even binnen om te plassen, bij de ander niet. Het kost hem veel teveel moeite om dat allemaal bij te houden.
Ik zit alweer een aantal jaartjes bij mijn behandelaars, maar er is voor mij niks beters op mijn vlak in de omgeving. Overigens loop ik nu ook bij een andere 2e instantie, moet afwachten wat dat gaat brengen.quote:Op maandag 20 mei 2013 03:56 schreef minthy het volgende:
[..]
Volgens mij is het sowieso niet verstandig om jarenlang bij dezelfde hulpverlener te lopen, omdat je dan snel op automatische piloot gaat werken als behandelaar.
Ik heb jou wel vaker zien posten.quote:Op maandag 20 mei 2013 13:57 schreef Andromache het volgende:
voor 2+ kind wordt dat wel errug laat hoor
Heb geen collectie, maar zou geen slecht idee zijn.quote:Op maandag 20 mei 2013 02:48 schreef Senor__Chang het volgende:
[..]
Kan er niet een centraal topic komen voor filmpjes als deze. Dan mag Gray zijn collectie posten en die gaan we braaf allemaal kijken.
Die ken ik; goed verhaal! (alleen ken ik het zonder nationaliteiten, maar soit)quote:Op maandag 20 mei 2013 02:57 schreef Senor__Chang het volgende:
Dat filmpje van Watts doet me denken aan dit verhaaltje:
[..]
Lijkt me zo zwaar om altijd maar aan verwachtingen te willen voldoen...quote:Op maandag 20 mei 2013 16:10 schreef Andromache het volgende:
ja. maar nu nog niet. nog geen fatsoenlijke baan om alles van te betalen. de tijd gaat echt dringen.
het is denk ik echt te laat. ik verwacht niet meer echt gelukkig te worden. ik hoop alleen dat de psycholoog me leert me er minder door te laten leiden en dat ik niet meer constant huil.
je bent gezond, besef je wel hoe belangrijk en relax dat is? daarmee is nog helemaal niks mislukt, zit alleen in je hoofd. ben eens dankbaar voor wat je wel hebt, om wie je bent, je familie, etc. niet je aandacht enkel richten op dingen die je niet hebt.quote:Op maandag 20 mei 2013 16:10 schreef Andromache het volgende:
ja. maar nu nog niet. nog geen fatsoenlijke baan om alles van te betalen. de tijd gaat echt dringen.
het is denk ik echt te laat. ik verwacht niet meer echt gelukkig te worden. ik hoop alleen dat de psycholoog me leert me er minder door te laten leiden en dat ik niet meer constant huil.
voor een deel is mijn leven mislukt en ik zie dat niet meer goed komen. dat doet me heel veel verdriet. een ander deel van mijn leven kan nog heel leuk worden.
Ik denk dat een goeie psycholoog je zeker wel op weg kan helpen.quote:Op maandag 20 mei 2013 16:10 schreef Andromache het volgende:
ja. maar nu nog niet. nog geen fatsoenlijke baan om alles van te betalen. de tijd gaat echt dringen.
het is denk ik echt te laat. ik verwacht niet meer echt gelukkig te worden. ik hoop alleen dat de psycholoog me leert me er minder door te laten leiden en dat ik niet meer constant huil.
voor een deel is mijn leven mislukt en ik zie dat niet meer goed komen. dat doet me heel veel verdriet. een ander deel van mijn leven kan nog heel leuk worden.
Je voelt je, net als ik, gewoon niet (en waarschijnlijk nooit) lekker. Ik ben ook nooit positief. Ik dwaal heel erg tussen "erg negatief" en "neutraal". Er zijn weinig dingen die mij positief raken en daar heb ik een hekel aan. Ik kan niet genieten zoals andere mensen genieten. Hopelijk is dat binnenkort gefixed.quote:Op maandag 20 mei 2013 16:10 schreef Andromache het volgende:
ja. maar nu nog niet. nog geen fatsoenlijke baan om alles van te betalen. de tijd gaat echt dringen.
het is denk ik echt te laat. ik verwacht niet meer echt gelukkig te worden. ik hoop alleen dat de psycholoog me leert me er minder door te laten leiden en dat ik niet meer constant huil.
voor een deel is mijn leven mislukt en ik zie dat niet meer goed komen. dat doet me heel veel verdriet. een ander deel van mijn leven kan nog heel leuk worden.
Waarom zou je genieten zoals een ander moet genieten? Hoe weet je dat andere genieten?quote:Op maandag 20 mei 2013 16:46 schreef Comp_Lex het volgende:
[..]
Je voelt je, net als ik, gewoon niet (en waarschijnlijk nooit) lekker. Ik ben ook nooit positief. Ik dwaal heel erg tussen "erg negatief" en "neutraal". Er zijn weinig dingen die mij positief raken en daar heb ik een hekel aan. Ik kan niet genieten zoals andere mensen genieten. Hopelijk is dat binnenkort gefixed.
Je moet beseffen dat je lang niet de enige bent met zulke problemen. Er zijn in Nederland een paar miljoen singles en daar zitten waarschijnlijk ook heel veel vrouwen met een kinderwens bij. Die groep is alleen maar groeiende.quote:Op maandag 20 mei 2013 16:47 schreef Andromache het volgende:
ik heb de laatste tijd ook moeite met genieten. de wind door mijn haar, het doet me weinig meer.
En dat komt echt wel weer.quote:Op maandag 20 mei 2013 17:15 schreef Andromache het volgende:
dat uitgerekend ik hierin terechtkom. en mijn ex is allang weer sinds november onder de pannen. vergelijken heeft geen enkele zin. maar ik wil ook zo graag. het is knus. ik heb het heel even met hem mogen ervaren. we deden allebei onze eigen dingetjes. hij boksen, ik zwemmen, toch geregeld bij elkaar. het was gewoon knus. niet te vergelijken met platonische vriendschap.
Ik heb heel erg het gevoel dat ik mezelf aan het afremmen ben en dat ik gevoelens loop te onderdrukken. Ik heb het gevoel dat ik mezelf onbewust dwing om een soort van robotje te zijn in plaats van eens een keertje helemaal gek te doen.quote:Op maandag 20 mei 2013 16:58 schreef sitting_elfling het volgende:
[..]
Waarom zou je genieten zoals een ander moet genieten? Hoe weet je dat andere genieten?
Je bent nooit positief, en er zijn weinig dingen die je positief raken. Do tell wat je dan wel positief raakt?
Ik ben blij met alle mensen in mijn leven, zonder meer, unieke, mooie, leuke, interessante mensen. Maar waarom die haast er achter zit? Dat is pijn uit het verleden. Die ik nog niet helemaal begrijp. Ga ik met behulp van de psycholoog beter uitzoeken en een plaats geven.quote:Op maandag 20 mei 2013 17:16 schreef eefje801 het volgende:
Aan de andere kant zit er ook een soort "haast" achter die ik maar ten dele begrijp. Het is ook niet geheel eerlijk, want alleen de mensen op wie je graag wilt lijken worden aangehaald, terwijl er in deze wereld zat mensen zijn die een alternatief pad in hun leven hebben gekozen en daar achter staan. Ook daar kun je moed uit putten. Je kunt voor jezelf ook je afvragen waarom die standaard dingen als een relatie of een gezin zo ontzettend belangrijk en groot in je hoofd zijn en of het niet zo is dat pas als die doelen wat minder op de voorgrond liggen je écht klaar bent voor een verbintenis. Want dan moet je zelf die ander ook enige stabiliteit kunnen bieden en al helemaal als het om kinderen gaat. Richt je dus ook eerst op jezelf, zou mijn advies zijn. En ondertussen is het helemaal niet erg om wat contacten op te doen, te daten, whatever. Zolang je maar eerlijk naar jezelf blijft kijken.
Goed van je!quote:Op maandag 20 mei 2013 17:26 schreef Andromache het volgende:
[..]
Ik ben blij met alle mensen in mijn leven, zonder meer, unieke, mooie, leuke, interessante mensen. Maar waarom die haast er achter zit? Dat is pijn uit het verleden. Die ik nog niet helemaal begrijp. Ga ik met behulp van de psycholoog beter uitzoeken en een plaats geven.
volgens mij een ontiegelijk moeilijk proces als alleenstaande. lang niet elk land werkt daar aan mee. en eerlijk gezegd (ja, verklaar me maar voor gek), ik wil er zelf een baren.quote:Op maandag 20 mei 2013 17:35 schreef Senor__Chang het volgende:
Andro, adoptie kan toch ook een optie zijn als je heel graag kinderen wilt?
Oprecht compliment voor je verhaalquote:Op maandag 20 mei 2013 17:16 schreef eefje801 het volgende:
Voor Andro maar ook voor anderen: wie zegt wat normaal en is en wat hoort? Niemand zegt dat, dat leg je jezelf op door steeds te bevestigen waar je gefrustreerd over bent. En die gedachten kun je veranderen, geloof me, op den duur. Dat gaat iemand niet voor je fixen maar je kunt daarbij zeker veel aan hulp hebben, aan een psycholoog, sporten, vriendschappen, je talenten ontwikkelen en uiteindelijk ook door je persoonlijke wensen iets bij te stellen zonder dat je jezelf tekort doet.
In het verleden blijven zitten of extreem op de toekomst gefocust zijn helpt niet echt mee daarin. Vandaag leef je, daar moet je het vandaag mee doen. Wees trots op wie je nu bent en wat je nu al doet. Die bevestiging hoef je niet uit anderen te halen. Als iemand het opmerkt is dat uiteraard mooi meegenomen, maar daar gaat het mijns inziens helemaal niet om. Je hebt al een stap gezet door te zeggen dat je graag anders met dingen om wilt gaan en andere dingen voor jezelf wilt. Dat is al iets heel knaps toch?
Aan de andere kant zit er ook een soort "haast" achter die ik maar ten dele begrijp. Het is ook niet geheel eerlijk, want alleen de mensen op wie je graag wilt lijken worden aangehaald, terwijl er in deze wereld zat mensen zijn die een alternatief pad in hun leven hebben gekozen en daar achter staan. Ook daar kun je moed uit putten. Je kunt voor jezelf ook je afvragen waarom die standaard dingen als een relatie of een gezin zo ontzettend belangrijk en groot in je hoofd zijn en of het niet zo is dat pas als die doelen wat minder op de voorgrond liggen je écht klaar bent voor een verbintenis. Want dan moet je zelf die ander ook enige stabiliteit kunnen bieden en al helemaal als het om kinderen gaat. Richt je dus ook eerst op jezelf, zou mijn advies zijn. En ondertussen is het helemaal niet erg om wat contacten op te doen, te daten, whatever. Zolang je maar eerlijk naar jezelf blijft kijken.
Waarom voor kinderen willen zorgen als je op het moment nog niet goed in staat bent om voor jezelf te zorgen? Let goed, op het moment, niet dat het nooit kanquote:Op maandag 20 mei 2013 17:35 schreef Senor__Chang het volgende:
Andro, adoptie kan toch ook een optie zijn als je heel graag kinderen wilt?
Ja, ik heb hetzelfde meegemaakt. Ik denk velen van ons hier. Maar ik bedoelde het ook pas voor wanneer zij in stabieler vaarwater zou komen. Niet voor nu natuurlijk.quote:Op maandag 20 mei 2013 17:40 schreef minthy het volgende:
[..]
Waarom voor kinderen willen zorgen als je op het moment nog niet goed in staat bent om voor jezelf te zorgen? Let goed, op het moment, niet dat het nooit kan
Ik ben zelf kind van instabiele ouders en ik ken veel mensen met instabiele ouder(s). Een kind heeft veiligheid en stabiliteit nodig, dat is de basis van het leven. Niks zo naar als je hele leven je afvragen waarom je ouders er niet voor je konden zijn, afgezien van andere problematiek die zich daardoor kan ontwikkelen
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |