Eurocrisis #73 - Over austerity en belastingen, water en vuur

quote:

FT Markets Insight: Phoney QE peace masks rising risk of instability

Are the markets going mad? That is a question many investors might have asked in recent weeks, as stocks in the UK, eurozone and US have soared – even as bond spreads decline.

But, if you want another sign of how peculiar market patterns now seem, take a look at a report recently compiled by Matt King, an analyst at Citigroup. For what is most striking about the current market trends, Mr King argues, is not simply those dazzling equity and bond prices; instead the really notable issue is how many long-standing data patterns have broken down*.

Take a look at the link between unemployment and equity markets. Between 1997 and 2011 the level of unemployment in the eurozone was always inversely correlated to the Stoxx index. However, since 2011 the eurozone jobless rate has jumped from 10 to 12 per cent – even as the Stoxx has risen 10 per cent.

Corporate earnings are another case in point. In recent decades, US earnings revisions have tracked swings in the stock market. But since the start of 2012 there have been net downward earnings revisions – while US stocks have soared. So too with credit spreads and leverage rates. In the past two decades, spreads on investment grade companies have always widened when corporate debt levels rose. But since 2011 the leverage ratio of eurozone companies has risen from 1.4 times to 1.7 times, while spreads have declined from around 210 basis points towards 120bp. A similar pattern is at work in the US.

It is the same story for market measures of economic uncertainty, drawn from business surveys. Indices of uncertainty used to track credit spreads. But while uncertainty has (unsurprisingly) remained elevated since 2011, spreads have tumbled. Or to put it another way, the behaviour of credit and equity markets has moved the opposite direction from fundamentals – on multiple data points.

It is easy to identify the reason for this: as this data has gone haywire in the past couple of years, western central banks have been unleashing an estimated $7tn worth of quantitative easing. This has lowered interest rates on government bonds, forcing investors to search elsewhere for yield. But what has intensified the crunch is that, while central banks have been gobbling up bonds, the supply of assets has declined.

Citi calculates, for example, that net issuance in the US fixed income markets has tumbled from around $2tn in 2007 and $1.5tn in 2010, to a mere $250bn in 2012. Little wonder, then, that spreads have been tightening and investors grabbing at equities; in macro-market terms this is tantamount to a giant, two-pronged squeeze.

However the crucial question now is just how much longer these bizarre conditions can continue. Right now the betting among most analysts I have recently spoken with in London and New York is that these distorted conditions will remain in place far longer than most people expect. The markets apparently agree: measures of volatility are currently running at very low levels, suggesting continued calm.

But while that bet of continued peace is probably correct – particularly given that central banks seem unlikely to abandon QE any time soon – there is an important caveat.

Back in 2007, Mr King sometimes used the image of “a ball in a bowl” to explain how markets behaved during the credit bubble. Between 2001 and 2007 there was such a huge volume of liquidity in the system that markets seemed able to weather small(ish) shocks; just as a ball will roll back into the centre of a bowl if gently shaken, the financial system rebounded quickly from blows like the 2005 downgrade of General Motors.

However, this calm was fragile: beneath the surface there lurked profound contradictions and tensions. Thus when a big shock hit in 2007, the markets hit a tipping point and collapsed – just as a ball will fall out of a bowl, not roll back, if shaken violently.

Mr King suspects that metaphor is an apt description of markets now, and I agree. For while the flood of central bank liquidity is enabling the system to absorb small shocks, it is also masking a host of internal contradictions and fragilities that could surface if a shock hits. Or, to echo a point often made by Nassim Taleb, precisely because central banks are trying to pursue stability at all costs, the potential for a future violent instability is rising apace; “tail risk”, as statisticians say, is growing.

That does not mean a shock will necessarily occur soon; this phoney peace may last months, if not years. But as those equity markets soar, investors would do well to ponder on the data dislocations. Nobody can afford to feel complacent, least of all if they sit in a western finance ministry – or central bank.

*Mind the gap; investing in repressed markets, Citigroup

quote:

Op vrijdag 17 mei 2013 13:17 schreef piepeloi55 het volgende:
Het IMF heeft van de week een rapport uitgebracht wat zou gebeuren met de kapitaalratio's van de Japanse banken indien de rente daar zou stijgen. Een rente stijging van 1% was genoeg om 20% van het tier-1 kapitaal weg te slaan (nog los van indirecte gevolgen). Alleen al voor het bankwezen zijn dat scenario's waarbij Lehman zou verbleken en waarbij er waarschijnlijk geen vangnet aanwezig is. Het bankwezen zal in welk scenario dan ook onder druk staan.

Je hebt zeker gelijk, liever Japan dan Europa of Amerika. Absurd dat ze zich met dergelijk beleid inlaten aangezien ze zich allang in de insolventie zone bevinden. Die Japannertjes gaan keihard in reverse (doorgaans zowiezo te laat) als de huidige stress zich voortzet, maar het is de vraag of je dat treintje krijgt gestopt als dat begint te accelereren.

quote:

Hoe kijk je eigenlijk tegen de p/e-schiller aan, aangezien de winstmarges vrijwel de gehele meting (10 jaar) historische hoogtepunten hebben. Zelf heb ik namelijk het gevoel dat zelfs daar een enigzins vertekend beeld is ontstaan.

quote:

Op vrijdag 17 mei 2013 13:17 schreef SeLang het volgende:
Frankrijk is macro economisch een catastrofe

quote:

Op vrijdag 17 mei 2013 14:21 schreef Duizend-Bommen het volgende:

[..]

Waarom?

quote:

Op vrijdag 17 mei 2013 14:38 schreef Perrin het volgende:
Economist: François Hollande’s cyclical troubles

quote:

Hollande komt met groot EU-plan
Hollande presenteerde zijn plannen op een persconferentie

De Franse president Hollande wil Europa met een vierpuntenplan "uit zijn lethargie halen".

Hij presenteerde zijn ambitieuze plan om de EU nieuw leven in te blazen op een persconferentie ter gelegenheid van de eerste verjaardag van zijn ambtstermijn.
Economische regering

Speerpunt van Hollandes vierpuntenplan is het idee voor een eigen 'economische regering' voor de eurozone. Die zou een keer per maand bijeen moeten komen onder leiding van een gekozen president.

De regering zou zich bijvoorbeeld moeten bezighouden met het harmoniseren van de belastingstelsels, zei Hollande.

Nu vergadert de eurogroep op het niveau van ministers van Financiën, onder voorzitterschap van de Nederlandse minister Dijsselbloem.

Andere plannen

Verder stelt de socialistische president onder meer een project tegen jeugdwerkloosheid voor en plannen voor meer samenwerking bij het energiebeleid.

Hollandes populariteit staat op een historisch dieptepunt. Geen enkele Franse president was na één jaar zo onpopulair als Hollande, schrijft Le Monde.

quote:

Op vrijdag 17 mei 2013 14:07 schreef SeLang het volgende:
"ECB is examining 3 ways for EU institutions to insure central bank against possible losses as it considers ABS purchases in southern Europe according to German press"

En daar gaan we weer... Dit is fiscaal beleid. Heeft niets te maken met de taken van een centrale bank.
Wanneer houdt deze onzin nu eindelijk een keer op...

quote:

"Heil Hitler" in Grieks parlement

In het Griekse parlement is vandaag meerdere keren 'Heil Hitler' geroepen. De Hitlergroet was te horen nadat een parlementslid van de extreem rechtse partij Gouden Dageraad werd weggestuurd, meldden Griekse media.

Panagiotis Iliopoulos, parlementariër voor de Gouden Dageraad, moest wieberen uit de zaal na het beledigen van de leider van de extreem linkse Syriza, Alexis Tsipras. Terwijl Iliopoulos zijn aftocht blies, verlieten zijn partijgenoten demonstratief de zaal en klonk het 'Heil Hitler'.

Wie het heeft geroepen is niet duidelijk, meldt het ANP. Griekse media stellen dat een parlementariër van Gouden Dageraad het deed, maar die partij zelf stelt dat 'links' het heeft gedaan om de partij in een kwaad daglicht te stellen.

http://www.powned.tv/nieu(...)grieks_parlemen.html

quote:

Op vrijdag 17 mei 2013 18:34 schreef SeLang het volgende:

[..]

Maar maar maar.... het is toch de schuld van Duitsland dat Griekenland een crisis heeft?

quote:

Op vrijdag 17 mei 2013 14:37 schreef SeLang het volgende:
Twee grafieken

quote:

Op vrijdag 17 mei 2013 14:38 schreef Perrin het volgende:
Economist: François Hollande's cyclical troubles[/url]

quote:

Op vrijdag 17 mei 2013 14:51 schreef SeLang het volgende:
Het probleem van Frankrijk is de alsmaar dalende concurrentiekracht. En wat doet de Franse regering?
Belastingen verhogen , oftewel concurrentiekracht verder verslechteren. 3/4 van de Franse "austerity" tot nu toe waren belastingverhogingen. Sja....

quote:

Op vrijdag 17 mei 2013 21:18 schreef Dinosaur_Sr het volgende:
Helaas wel volslagen achterhaald dat staatje, Ik kan me geeneens herinneren wanneer NL ook al weer 34,5% was (thans 20% resp. 25% namelijk), en voor de meeste landen is het nominale percentage leuk (maar de meeste alweer veranderd), maar zegt volstrekt niks over wat effectief betaald wordt.

quote:

Op vrijdag 17 mei 2013 21:48 schreef Dinosaur_Sr het volgende:
Including subnational taxes is het nog steeds volstrekt achterhaald hoor. Verder geen oordeel over de bewering, niet gelezen of over nagedacht, ik zie dit staatje en zie apert onjuist. Wat trouwens voor heel veel grafieken in AEX die als 'feiten' gepresenteerd worden geldt.

quote:

Op vrijdag 17 mei 2013 13:17 schreef piepeloi55 het volgende:
Het IMF heeft van de week een rapport uitgebracht wat zou gebeuren met de kapitaalratio's van de Japanse banken indien de rente daar zou stijgen. Een rente stijging van 1% was genoeg om 20% van het tier-1 kapitaal weg te slaan (nog los van indirecte gevolgen). Alleen al voor het bankwezen zijn dat scenario's waarbij Lehman zou verbleken en waarbij er waarschijnlijk geen vangnet aanwezig is. Het bankwezen zal in welk scenario dan ook onder druk staan.

Je hebt zeker gelijk, liever Japan dan Europa of Amerika. Absurd dat ze zich met dergelijk beleid inlaten aangezien ze zich allang in de insolventie zone bevinden. Die Japannertjes gaan keihard in reverse (doorgaans zowiezo te laat) als de huidige stress zich voortzet, maar het is de vraag of je dat treintje krijgt gestopt als dat begint te accelereren.

Ik kan niet wachten dat het ware kapitalisme terugkeert, hoe dat ook gebeurd (dat is toch koffiedik kijken).

Hoe kijk je eigenlijk tegen de p/e-schiller aan, aangezien de winstmarges vrijwel de gehele meting (10 jaar) historische hoogtepunten hebben. Zelf heb ik namelijk het gevoel dat zelfs daar een enigzins vertekend beeld is ontstaan.

quote:

Op vrijdag 17 mei 2013 22:49 schreef Kabouter_Plofkop het volgende:

[..]

Heb je daar toevallig een link naar? Ik kan het rapport niet vinden..