quote:
Een beetje Lowlander kijkt natuurlijk niet vreemd op als er opeens iemand met een vissenkom als hoofd voorbijkomt. Of een stel reuzenbaby's in een kinderwagen die toekijken hoe een acrobaat vanuit een levensgroot kanon wordt gelanceerd.
Ook dit jaar zijn je tochtjes over Planet- en Cape Lowlands weer niet zonder absurditeitengevaar: pas op voor het straattheater!
Circo Ripopolo - 'Caffè Ripopolo'
Dat clowns ook maar mensen zijn die wel een bakkie lusten, bewijzen Giancarlo & Gabriele, de twee barista’s van Circo Ripopolo. Bestel aan het loket van hun schattige koffiehuisje gerust een Caffè Ripopolo, of elke andere koffievariant die je maar wenst. Giancarlo zal tot in detail noteren hoe jij je zwarte goud blieft. Maar of Gabriele daar vervolgens even zorgvuldig mee aan de slag gaat is zelfs voor hem geen weet, gna gna. Het blijven clowns natuurlijk. Koekeloer daarom naar hun wonderlijk creatieve schouwspel van objecten, muziek en alles wat met koffie te maken heeft, en lach.
Murmuyo Y Metrayeta - ‘¿Quieres Ser Mi Amigo...???????’
Bang voor clowns? No spang, dushi. Murmuyo y Metrayeta mogen er misschien uitzien als griezels, maar in hun hart zijn het de liefste clowns van het noordelijk halfrond. Kunnen we makkelijk zeggen, haha, want ze komen uit Chili. Zonder dollen, M&M willen niets liever dan je matties worden, van jullie allemaal trouwens. En daar doen ze alles voor - behalve praten. Het resultaat laat zich raden: complete chaos. Vriendjes worden met Murmuyo y Metrayeta is dan ook helemaal niet moeilijk, ze ontwijken wel: het spektakel komt vanzelf op je weg. Lachen!
Compagnie Passanbleu - 'Pardessus'
Pardessus is Frans voor overjas. En dat is dan weer opa-en-omataal voor wat wij gewoon jas noemen. Maar dan wel zo een die tot over de knieën reikt, type regenjas zeg maar. Zo’n jas voor grijze muizen die ermee opgaan in de grijze massa. Moet je net Nelly en Hugo van Compagnie Passanbleu hebben. Allesbehalve grijze muizen. Acrobaten zijn het, dansers, slangenmensen, theaterdieren. En zij zullen die grauwe overjas wel eens in de vaart der volkeren omhoogstoten, aangevuurd door accordeonist Guillaume. Komt dat zien! Komt dat zien! En neem vooral niet je jas mee.
Compagnie Les Baigneurs: Sara Martinet - 'Siège'
Een vrouw. Een stoel. Een vrouw op een stoel. Een vrouw die opstaat van een stoel. Een vrouw die worstelt met de stoel. Vrouw en stoel die om elkaar heen dansen en kronkelen, in een wervelwind van spieren, botten en onvermurwbaar hout. Dat is ‘Siège’, een staat van beleg, of juist de zege? En van wie dan? En wat wil de vrouw ermee zeggen, zonder dat ze wat zegt? Is het poëzie? Acrobatiek? Kolder? Tragiek? Of is het alles tegelijk? Whatever, het is straattheater op Lowlands, en dat is altijd weer even wonderlijk als wonderschoon en wa-wa-wa-wa-waanzinnig goed, je weet toch?
Compagnie Nicole Seiler - 'K Two'
Videogames, hoe zouden we zonder moeten? In 2004 bedacht de Zwitserse choreografe Nicole Seiler 'Madame K', een performance gebaseerd op de eigenaardige manier waarop de gamepoppetjes van toen zich voortbewogen. Je weet wel, een tikkie robotesk, met verende tred, en sloom als een schildpad. Toen Seiler daarop uitgekeken was, werd het tijd voor ‘K Two’, waarin twéé Madame K’s eropuit trekken, nu zonder virtuele TomTom. Lopen de dames tegen de real life-grenzen van hun houterige motoriek en grappige vechtmoves aan? We zullen het gebiologeerd aanzien, en niet alleen vanwege de strakke tanktops en schotsgeruite minirokjes.
Okidok - 'Slips Experience'
Ze hebben een prachtig lichaam. Ze zijn gespierd, elegant en zich bewust van hun verbazingwekkende kwaliteiten. Ze zijn Castor en Pollux, zonen van Zeus, aka Okidok. ‘Slips Experience’ is één grote demonstratie van hun talenten. Talent in zijn zuiverste vorm, het neusje van de acrobatiek, de ganzenlever van de mime, de reuzel van de dans. Zonder apparatuur, zonder versieringen, zonder geluid. Ze hebben genoeg aan twee badjassen, twee lichamen en een paar slips. Nou ja, slips... Laaf je aan deze acrobatische superkolder, waarbij je oohs en aahs roepend van de ene lachstuip in de andere hiklach schiet.
Les Frères Carton - ‘Le Réveil Des Vilains’
Net als de Ramones zijn Les Frères Carton geen echte broers. Maar wel van karton. Nou ja, sort of. Hun lijven zijn kartonnen dozen, met daaronder echte balletbenen en neppe waterhoofden erboven. Zo stappen ze parmantig rond, tot plots de dozen ter aarde zijgen en de broers als duveltjes omhoogschieten, kraaiend en kakelend, ziedend en zingend. Een soort Blitzkrieg Bop dus. De schurken blijken echter even schooierig als schattig en hebben duidelijk de missie om lol te trappen. In het Frans, want het zijn Fransen, of in het koeterwaals, want zo gek als een deur. Wij zeggen: oh la la en gabba gabba hey!
De Gillende Keukenprins
OK, handen aan de knop: wie van jullie kan er pannenkoeken bakken? Jeej, we hadden beter kunnen vragen: wie niet? Maar goed, check two: wie kan er drummen? Kijk, dat zijn er al minder. De volgende schiftingsvraag: wie kan er orgelspelen? Jajaja, het *is* ook niet makkelijk. Maar nu FTW: wie kan dat allemaal tegelijk? Daar is maar één antwoord op mogelijk: De Gillende Keukenprins. Kijk hem rammen op dat keyboard, zie hem beuken met z’n sticks, watch that pannendeksel klepperen, de boter sissen, de poedersuiker omvallen en de vlam in de koekenpan slaan. De spanning stijgt, net als de honger. Zal het lukken, de pannenkoek...? OMG, OMG, aaaaaah!
Trukitrek - 'Jukebox'
Och, ach, poppenkast, o zoete herinnering. Hoeveel Lowlanders zouden er zijn die niet minstens één keer in hun kleuterleven Jan Klaassen en Katrijn, of welke variant dan ook, met elkaar zagen hakketakken vanachter een houten speelgoedgevel met een gordijntje ervoor? Nul, schatten wij. Dus rekenen we op massale belangstelling voor de nostalgische poppenkast van het Catalaanse Trukitrek. Mét een eigenwijs tintje natuurlijk; we zijn hier tenslotte op Lowlands. Dus zijn de poppen half pop, half mens en zingen ze je de oren van het hoofd. Begin maar vast te gillen, jongens en meisjes!