Kattenvraagbaak #26

quote:

Op donderdag 21 maart 2013 22:37 schreef computergirl het volgende:

[..]

Het schijnt de histamine te zijn in wijn, geen echte allergie want dat is een lichaamseigen stof maar gebrek aan een enzym om histamine af te breken. Het heeft heel lang geduurd totdat ik zelf de connectie legde, dacht dat ik soort bizarre opleving van huisstofmijtallergie had of zo.

Ik dacht dat het te maken had met de tannine. Of tanine?

quote:

Op donderdag 21 maart 2013 22:33 schreef SiGNe het volgende:
In principe zijn alle cellen in je lichaam na maximaal 7 jaar vernieuwd (afgestorven en nieuwe cellen zijn ervoor in de plaats gekomen), sommige cellen (in darmen bijv) vernieuwen zich heel snel (in de darm elke 4-5 dagen) maar je hebt ook cellen die er heel lang over doen om te vernieuwen, levercellen doen er jaren over.
Maar of je daardoor ook een andere stofwisseling kan krijgen???

Zo legde de huisarts het mij in iedergeval uit toen ik vroeg hoe ik van geen allergie naar ineens een stuk of 4, blijkbaar nu 5, ben gegaan :s

quote:

Op donderdag 21 maart 2013 21:52 schreef kwakz0r het volgende:
ik was ook allergisch voor katten, maar ik heb helemaal geen last van onze kat. zonder medicijnen.

Dit heb ik ook. Ik had altijd last van mijn ogen als ik bij katten was geweest maar wilde t toch graag proberen. Het was namelijk ook niet zo ernstig.
Had er bij Sophie twee weken last van en toen was t ineens over nu is t alleen nog dat als ze me perongelijk krabt mijn huid een beetje jeukt en rood is, maar dat trekt ook vlot weg. En ook als ik echt haren van dr tegen mijn oog krijg (zoals nu wanneer ik dut aan t typen ben, hoe ironisch )

Mijn vriend had in t begin zoiets van als jij allergisch blijft gaat ze terug. Maar ik had de eerste dag al besloten dat die kat never nooit niet weggaat. Dus ben erg blij dat ik er overheen ben

Hier ook allergisch en met drie Maine Coons in huis toch bijna geen last. Als ik inderdaad echt haar bij mijn ogen krijg dan irriteert het wat maar verder geen last gelukkig. Met een kortharige kat heb ik meer last heb ik gemerkt dus ik hou het voor de zekerheid wel bij langharige katten.

quote:

Op vrijdag 22 maart 2013 11:46 schreef senesta het volgende:
Hier ook allergisch en met drie Maine Coons in huis toch bijna geen last. Als ik inderdaad echt haar bij mijn ogen krijg dan irriteert het wat maar verder geen last gelukkig. Met een kortharige kat heb ik meer last heb ik gemerkt dus ik hou het voor de zekerheid wel bij langharige katten.

Er zijn bepaalde kattenrassen die minder allergie veroorzaken. Heeft met de vacht te maken.
Even kijken of ik het kan vinden.

Ik ben niet allergisch voor katten, of andere dieren. Wel heb ik al tot 2x toe ontstoken amandelen gehad, sinds ik mijn katten heb, terwijl ik dat daarvoor nog nooit gehad heb. Maarja, da's ook niet zo erg hoor, beetje thuis zitten en ijsjes eten

M'n ogen vallen gelukkig mee bijna geen last van maar m'n neus!! Pff kan er bijna een beker onder houden de tissues zijn niet aan te slepen

quote:

Op donderdag 21 maart 2013 22:04 schreef CaveCanem het volgende:
Hebben hier ook twee katers. Ook totaal niet rustiger geworden na castratie. De één is inmiddels 3 en de ander 6. Ze rennen en stoeien nog steeds als twee debielen door het huis. Als je op de bank ligt bounzen ze bovenop je alsof je er niet ligt. De oudste apporteert een speelgoedmuis net als een hond ook nog steeds niet rustig te krijgen!

Haha awesome! Ja zo is felix dus ook toch even afwachten dan maar

quote:

Op donderdag 21 maart 2013 13:15 schreef ErkendFokker het volgende:
Iemand (in de buurt van) groningen die zijn kat Orijen kattenvoer geeft? Wil graag proberen of ze het lust zonder meteen een dure verpakking te kopen

Ik heb Orijen kipvoer, droge brokken.
Prijs is 8.20 per kilo. Groningen

[ Bericht 0% gewijzigd door Prospera op 22-03-2013 20:25:01 (locatie) ]

Hebben hier mensen ervaring met sterilisatie?

1 van mijn 2 dames is onder het mes gegaan maar sinds ontwaken is het helemaal
niks, maar ja dat vind natuurlijk niemand prettig. Maar toen wij vanochtend thuis kwamen kwam
ze ons tegemoet gehuild.

Ze lijkt telkens pijn steken te krijgen, haar achterpoten spannen zich dan en dan begint ze te rennen,
blazen en haar buik als een bezetene te wassen.
Dit is ongeveer elke 5 á 10 minuten.
Enige plek waar ze tot rust komt is helemaal tegen je aan geplakt.

Ondertussen lijkt dit nog het meesten nadeel te hebben voor haar zus.
Die ontwijkt haar uit angst, die snapt er niks van. Is net zoals zus een enorme schoot
kat maar omdat die bezit heeft genomen van mij en mijn vriend, word ze weg geblaasd.
Daar boven op wil ze heel graag haar zus wassen en kroelen wat natuurlijk al helemaal niks word :|

Nou heb ik een heel verhaal getypt,
niet zo zeer omdat ik wil horen dat het normaal is of niet [als het erger word word het DA bellen]

Maar komt het volgens jullie ervaring nog goed tussen zus en zus?
Pff, ik vind het gewoon zo rot. Ze zijn normaal heel close, dus ik had gehoopt dat ze
wat aan elkaar zouden hebben nu.

[ Bericht 0% gewijzigd door LolaLovesYou op 23-03-2013 12:41:08 ]

Dat het even niet botert tussen de zussen kan alleen al komen door de vreemde geur van de geopereerde zus.

Maar met die verschijnselen zou ik niet aarzelen om als de donder een dierenarts te bellen.

Sterkte.

Eens met Lienekien. Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt met de poesjes die ik heb laten helpen. De ergste verschijnselen hier waren sufheid of hallucinaties op de dag van de operatie vanwege de verdoving. . Aangeven van pijn heb ik nooit meegemaakt en vind ik niet goed klinken.

quote:

Op zaterdag 23 maart 2013 12:11 schreef Lienekien het volgende:
Dat het even niet botert tussen de zussen kan alleen al komen door de vreemde geur van de geopereerde zus.

Maar met die verschijnselen zou ik niet aarzelen om als de donder een dierenarts te bellen.

Sterkte.

Nou ja, het is dus andersom.
Niet geopereerde zus zoekt toe nadering, misschien juist omdat zus raar ruikt.

De geopereerden mevrouw is ondertussen onder de dekens gekropen waar ze in slaap is gevallen,
zus zit op het randje van het bed waakhond te spelen.

Ik kijk het nog een uurtje of 2 aan,
de wond is verder niet opgezet, rood, ontstoken en ze toont ook geen symptomen van koorts.
Ze zat net op schoot een beetje te spelen met het toetsenbord en maakt verder dus ook geen versufte indruk en is vrijwel haar zelf buiten die pijn steken en het instant gemopper als gevolg.

Ze is zichzelf niet, vind het niet gek dat ze zo doet.

Maar dat lijkt me nu niet je eerste zorg.

quote:

Op zaterdag 23 maart 2013 12:21 schreef pumpkin_Ruby het volgende:
Eens met Lienekien. Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt met de poesjes die ik heb laten helpen. De ergste verschijnselen hier waren sufheid of hallucinaties op de dag van de operatie vanwege de verdoving. . Aangeven van pijn heb ik nooit meegemaakt en vind ik niet goed klinken.

Nou ik heb dus geen idee of het misschien ligt aan de inwendige hechting.
Of dat misschien wat meer aan de huid trekt en dat ze zich heerlijk loopt aan te stellen.
Want dat ze een aansteller en een moeders kindje is dat weten we al,
je had haar eerste dag katten bel moeten mee maken :|

Vandaar, ik kan het bijna niet beoordelen, alleen dat het wel wat lijkt te minderen.
En we zijn nu net 12 uur verder.

quote:

Op zaterdag 23 maart 2013 12:24 schreef Lienekien het volgende:
Ze is zichzelf niet, vind het niet gek dat ze zo doet.

Maar dat lijkt me nu niet je eerste zorg.

Nee, ze is dus juist zichzelf wel buiten de pijn nu en dan en het gebrom als gevolg.

Ok dan.

Pff,
toch maar de dierenarts gebeld aangezien jullie het niet herkenden en ik zelf ook niet.

Toen ze thuis kwam heeft ze half versuft over zichzelf heen geurineerd.[ze ligt graag op haar rug :|]
Allemaal wel netjes schoon gemaakt maar de DA geeft dus aan dat dit inderdaad
wat irritatie en trekkerig gevoel kan geven aan de wond, wat zou moeten af nemen met
passerende uren en wassen.

Ik moet nu even bijhouden of ze zich goed blijft wassen en kijken of de pijn stuipen
minder frequent worden want anders ligt het aan iets anders.

En wonder boven wonder, ik heb haar wakker gemaakt en op haar poef gelegd waar ze direct weer
ging wassen en is nu tegen haar zus aan gekropen op de stoel.

Ooit ga ik katten snappen

+1 voor inwendige hechtingen en het mogen wassen van de wond.

quote:

Op vrijdag 22 maart 2013 18:39 schreef Prospera het volgende:

[..]

Ik heb Orijen kipvoer, droge brokken.
Prijs is 8.20 per kilo. Groningen

Waar koop je die? Of verkoop je het zelf

Zucht, net te horen gekregen dat poes dr longen vol zitten met kanker Ze leeft juist weer helemaal op, at vorige week bijna niks meer en zit nu heerlijk te eten. En dan moet je beslissen wanneer je haar laat inslapen... Echt heel erg moeilijk dit, wil haar niet laten lijden natuurlijk maar ze huppelt nu nog vrolijk rond dus wanneer doe je zoiets nou

quote:

Op maandag 25 maart 2013 14:48 schreef SickBitch het volgende:
Zucht, net te horen gekregen dat poes dr longen vol zitten met kanker Ze leeft juist weer helemaal op, at vorige week bijna niks meer en zit nu heerlijk te eten. En dan moet je beslissen wanneer je haar laat inslapen... Echt heel erg moeilijk dit, wil haar niet laten lijden natuurlijk maar ze huppelt nu nog vrolijk rond dus wanneer doe je zoiets nou

Ik zou ingrijpen als je merkt dat ze die vrolijkheid begint te verliezen(niet meer eten, terugtrekken e.d.), blijkbaar heeft ze nu nog geen pijn.....desnoods vraag je even om een simpele pijnstiller om er zeker van te zijn. Dieren geven meestal heel goed aan wanneer het tijd is om in te grijpen. Heb destijds zoiets meegemaakt met een kat die kanker in de kaak had, was hopeloos maar met een pijnstiller heeft ze nog 5 weken een heel goed leven gehad tot ze ineens aangaf dat ze het niet leuk meer vond, binnen het uur was het voorbij (had afspraak met de dierenarts gemaakt dat ik dan meteen kon bellen en dat ze dan heel snel ingeslapen werd). Sterkte, blijft altijd moeilijk zulke dingen.

quote:

Op maandag 25 maart 2013 14:52 schreef trovey het volgende:

[..]

Ik zou ingrijpen als je merkt dat ze die vrolijkheid begint te verliezen(niet meer eten, terugtrekken e.d.), blijkbaar heeft ze nu nog geen pijn.....desnoods vraag je even om een simpele pijnstiller om er zeker van te zijn. Dieren geven meestal heel goed aan wanneer het tijd is om in te grijpen. Heb destijds zoiets meegemaakt met een kat die kanker in de kaak had, was hopeloos maar met een pijnstiller heeft ze nog 5 weken een heel goed leven gehad tot ze ineens aangaf dat ze het niet leuk meer vond, binnen het uur was het voorbij (had afspraak met de dierenarts gemaakt dat ik dan meteen kon bellen en dat ze dan heel snel ingeslapen werd). Sterkte, blijft altijd moeilijk zulke dingen.

Ja dat lijkt me ook wel het beste. Het is zo lastig in te schatten of ze pijn heeft. Ze ademt nogal snel, maar het is (nog) niet zo erg dat ze erg benauwd is. De dierenarts zei ook al iets van medicijnen geven en nog naar een oncoloog gaan, maar dat heeft volgens hem ook weinig zin omdat het er al te lang zit (vorige dierenarts heeft mijn zorgen nooit serieus genomen en ik was zo stom om niet gelijk al naar een andere te gaan). Ze laat zich hier nog zien en speelt en eet dus ja liever laat ik haar nog en paar dagen zo doorgaan, maar het idee dat ze lijdt is verschrikkelijk. Wel fijn dat je zo'n afspraak had met je dierenarts! Dankje Komt opeens zoveel op je af, ze loopt hier nog en moet je gaan beslissen wanneer je het laat doen en of je wil begraven of cremeren of bij dierenarts laten. Bah

quote:

Op maandag 25 maart 2013 14:48 schreef SickBitch het volgende:
Zucht, net te horen gekregen dat poes dr longen vol zitten met kanker Ze leeft juist weer helemaal op, at vorige week bijna niks meer en zit nu heerlijk te eten. En dan moet je beslissen wanneer je haar laat inslapen... Echt heel erg moeilijk dit, wil haar niet laten lijden natuurlijk maar ze huppelt nu nog vrolijk rond dus wanneer doe je zoiets nou

Dat is helemaal je eigen beslissing. Ligt er ook aan hoe ver je financiën reiken. Als jij het gevoel hebt dat poes geen pijn heeft, geef haar dan nog wat tijd. Totdat ze -wellicht- zelf aangeeft dat het genoeg is. Zodra ze zelf stopt met eten bijvoorbeeld, geen energie meer heeft, moeite met poepen/plassen, zichtbaar aftakelt.

quote:

Op maandag 25 maart 2013 15:19 schreef SEMTEX het volgende:

[..]

Dat is helemaal je eigen beslissing. Ligt er ook aan hoe ver je financiën reiken. Als jij het gevoel hebt dat poes geen pijn heeft, geef haar dan nog wat tijd. Totdat ze -wellicht- zelf aangeeft dat het genoeg is. Zodra ze zelf stopt met eten bijvoorbeeld, geen energie meer heeft, moeite met poepen/plassen, zichtbaar aftakelt.

^^

Sterkte! Ik weet hoe verrot de beslissing is.

quote:

Op maandag 25 maart 2013 15:10 schreef SickBitch het volgende:

[..]

Ja dat lijkt me ook wel het beste. Het is zo lastig in te schatten of ze pijn heeft. Ze ademt nogal snel, maar het is (nog) niet zo erg dat ze erg benauwd is. De dierenarts zei ook al iets van medicijnen geven en nog naar een oncoloog gaan, maar dat heeft volgens hem ook weinig zin omdat het er al te lang zit (vorige dierenarts heeft mijn zorgen nooit serieus genomen en ik was zo stom om niet gelijk al naar een andere te gaan). Ze laat zich hier nog zien en speelt en eet dus ja liever laat ik haar nog en paar dagen zo doorgaan, maar het idee dat ze lijdt is verschrikkelijk. Wel fijn dat je zo'n afspraak had met je dierenarts! Dankje Komt opeens zoveel op je af, ze loopt hier nog en moet je gaan beslissen wanneer je het laat doen en of je wil begraven of cremeren of bij dierenarts laten. Bah

Wellicht kan de dierenarts inderdaad nog wat medicijnen geven zodat ze beter ademt, denk niet dat je verder moet klungelen in dit stadium...hoe treurig ook, dat ben je eigenlijk al voorbij als ik het zo hoor. Hoop dat je nog even mag genieten van je kat en dat je de kracht zult vinden om op het juiste moment de juiste beslissing te nemen.

quote:

Op maandag 25 maart 2013 15:10 schreef SickBitch het volgende:

[..]

Ja dat lijkt me ook wel het beste. Het is zo lastig in te schatten of ze pijn heeft. Ze ademt nogal snel, maar het is (nog) niet zo erg dat ze erg benauwd is. De dierenarts zei ook al iets van medicijnen geven en nog naar een oncoloog gaan, maar dat heeft volgens hem ook weinig zin omdat het er al te lang zit (vorige dierenarts heeft mijn zorgen nooit serieus genomen en ik was zo stom om niet gelijk al naar een andere te gaan). Ze laat zich hier nog zien en speelt en eet dus ja liever laat ik haar nog en paar dagen zo doorgaan, maar het idee dat ze lijdt is verschrikkelijk. Wel fijn dat je zo'n afspraak had met je dierenarts! Dankje Komt opeens zoveel op je af, ze loopt hier nog en moet je gaan beslissen wanneer je het laat doen en of je wil begraven of cremeren of bij dierenarts laten. Bah

Och wat ontzettend sneu dat je wel naar een andere DA bent gegaan en dan dat te horen hebt gekregen, maar ik zou het jezelf niet zo kwalijk nemen. Da's makkelijk gezegd nu natuurlijk, maar je vertrouwd je DA, en dan is het niet stom dat je niet weet dat je hem/haar misschien niet moet vertrouwen, of dat er meer gekeken en gedaan kan worden om tot een diagnose te komen. Je gaat er van uit dat een DA alles doet wat ie kan, en toen je het gevoel kreeg dat er niet serieus omgegaan werd met de klachten, heb je een andere DA bezocht. Meer had je niet kunnen doen, dus ik vind het helemaal niet stom van je Ik zou zelf nog wel overwegen om die oude DA te laten weten dat je je niet serieus genomen voelde en dat dit er uit is gekomen. Maar goed, daar schiet je nu ook weinig mee op. In ieder geval heel veel sterkte, wat een nare uitkomst zo

Vraagje: sinds dit zaterdag een nieuwe kater erbij. We hebben al 1 poes. Die poes moet natuurlijk even wennen aan de nieuwe medebewoner. Opzich gaat dat allemaal best wel goed. Ze lijkt in ieder geval al geaccepteerd te hebben dat er een kater is en dat hij (op dit moment) een eigen kamer heeft. Inmiddels is de kater een paar keer komen kijken en dat werd tot op zekere hoogte getolereerd door de poes. Hij is wel twee keer verjaagd door poes.

Er is een 'probleem', de kater lijkt het allemaal niets te boeien. Sterker nog, ondanks zijn grote omvang komt ie niet voor z'n 'rechten' op en is zit ie weer op een rustig plekje voordat er ook maar echt een confrontatie kan worden aangegaan. Hierdoor heb ik het idee dat de poes wat 'kapsones' begint te krijgen en de kater niet de kans geeft om ook zijn plekje in het territorium op te eisen.

Hoe zorg ik er voor dat de kater wat meer zelfvertrouwen krijgt zodat ie ook aan de poes laat zien dat ie hier woont en dat hij niet van plan is de rest van z'n leven onder het bed te spenderen?

quote:

Op maandag 25 maart 2013 17:45 schreef HenkBenzinetank het volgende:
Vraagje: sinds dit zaterdag een nieuwe kater erbij. We hebben al 1 poes. Die poes moet natuurlijk even wennen aan de nieuwe medebewoner. Opzich gaat dat allemaal best wel goed. Ze lijkt in ieder geval al geaccepteerd te hebben dat er een kater is en dat hij (op dit moment) een eigen kamer heeft. Inmiddels is de kater een paar keer komen kijken en dat werd tot op zekere hoogte getolereerd door de poes. Hij is wel twee keer verjaagd door poes.

Er is een 'probleem', de kater lijkt het allemaal niets te boeien. Sterker nog, ondanks zijn grote omvang komt ie niet voor z'n 'rechten' op en is zit ie weer op een rustig plekje voordat er ook maar echt een confrontatie kan worden aangegaan. Hierdoor heb ik het idee dat de poes wat 'kapsones' begint te krijgen en de kater niet de kans geeft om ook zijn plekje in het territorium op te eisen.

Hoe zorg ik er voor dat de kater wat meer zelfvertrouwen krijgt zodat ie ook aan de poes laat zien dat ie hier woont en dat hij niet van plan is de rest van z'n leven onder het bed te spenderen?

Niet mee bemoeien of corrigeren of wat dan ook, wat je wel zou kunnen doen is de kater de boel te laten verkennen als poes even op een kamer opgesloten zit. Verder zou ik het ze vooral zelf uit laten zoeken

quote:

Op maandag 25 maart 2013 17:47 schreef Holyme het volgende:

[..]

Niet mee bemoeien of corrigeren of wat dan ook, wat je wel zou kunnen doen is de kater de boel te laten verkennen als poes even op een kamer opgesloten zit. Verder zou ik het ze vooral zelf uit laten zoeken

Inderdaad lekker op z'n beloop laten, sinds zaterdag is nog super kort! Geef het de tijd

quote:

Op maandag 25 maart 2013 14:48 schreef SickBitch het volgende:
Zucht, net te horen gekregen dat poes dr longen vol zitten met kanker Ze leeft juist weer helemaal op, at vorige week bijna niks meer en zit nu heerlijk te eten. En dan moet je beslissen wanneer je haar laat inslapen... Echt heel erg moeilijk dit, wil haar niet laten lijden natuurlijk maar ze huppelt nu nog vrolijk rond dus wanneer doe je zoiets nou

Het mooie van onze verantwoordelijkheid voor huisdieren is dat we mogen beslissen dat ze voor hun dieptepunt mogen sterven.
Niet wachten, hoe moeilijk ook. Het is kennelijk klaar met haar lijfje, al gedraagt het zich zo nog niet.

quote:

Op maandag 25 maart 2013 14:52 schreef trovey het volgende:

[..]

Ik zou ingrijpen als je merkt dat ze die vrolijkheid begint te verliezen(niet meer eten, terugtrekken e.d.), blijkbaar heeft ze nu nog geen pijn.....desnoods vraag je even om een simpele pijnstiller om er zeker van te zijn. Dieren geven meestal heel goed aan wanneer het tijd is om in te grijpen. Heb destijds zoiets meegemaakt met een kat die kanker in de kaak had, was hopeloos maar met een pijnstiller heeft ze nog 5 weken een heel goed leven gehad tot ze ineens aangaf dat ze het niet leuk meer vond, binnen het uur was het voorbij (had afspraak met de dierenarts gemaakt dat ik dan meteen kon bellen en dat ze dan heel snel ingeslapen werd). Sterkte, blijft altijd moeilijk zulke dingen.

Mijn dieren geven niet goed aan wanneer het tijd is om in te grijpen. Ik denk dat katten te lang door blijven douwen. De overlevingsdrang is ongelooflijk. Ik wacht het in elk geval niet meer af. Jouw afspraak met de dierenarts was wel perfect zeg. Goed dat dat zo kon.