Review: 'Houwaart, De Mos, Boskamp: Hollanders in het Belgisch Voetbal.Auteur: Wim de Bock
Uitgeverij: VI / De Buitenspelers
Prijs: ¤17,95
Pagina's: 350
Lettertype: Kleiner dan in Nijntje
Toen GGMM bij mij had aangedrongen mijn aanschaf te reviewen ging er veel door mijn hoofd heen. Het moest een VI waardige review worden van een boek waar ik mij erg op verheugde, vanzelfsprekend met hoge verwachtingen: het gaat hier immers om de Witte en de Witte, en nog iemand. Ik besloot direct na de gedenkwaardige wedstrijd Arsenal - Bayern München te beginnen met lezen en pas diep in de nacht kon ik dit meesterwerk wegleggen.
Voordat ik begon had ik bepaalde verwachtingen, namelijk dat Aad de Mos het zou hebben over Twitter, Afkoopsommen, zichzelf, Witte! en box-to-box spelers. Ik was zeer verheugd dat dit allemaal is uitgekomen, alhoewel ik minstens op elke pagina Witte! verwacht had ("Of niet soms Wite!, Je komt he Witte!" etc.). Hier heeft de auteur hoogstwaarschijnlijk wat gesneden in het materiaal, je merkt dat de gesprekken onder familiale omstandigheden hebben plaatsgevonden, waarbij Jan Boskamp grotendeels zijn mik vol had met patatjes. Ook spelers werden naar verwachting of "patatjes" genoemd, ofwel "grote klasse" of een "toffe kerel / wereldgozer". Ook noemde Boskamp de voorzitters van diverse clubs in België die zijn sterren trakteerde op enveloppen vol met bankbiljetten (natuurlijk volledig zwart), noemde hij de sjeik en tevens gaf hij blijk van waardering voor ene Messi die in Barcelona speelt. In de proloog noemt de auteur dat Boskamp "klappen" uitgedeeld zou hebben, als hij zich iets beter in de materie zou hebben verdiept zou hij weten dat het hier om "koeken" gaat. Van de heer Houwaart had ik nog nooit gehoord, maar een vriend van mijn helden heeft voor mij heldenpotentieel en hij sprak niet door de Witten heen.
Het boek bevatte voor niet alleen oud nieuws, maar ook veel nieuwe informatie. Ik ben geen expert op het gebied van Belgisch clubvoetbal, dus het eerste hoofdstuk was leerzaam voor mij, de matadoren vertelden over hun ervaringen als speler en trainer in België en ergerden zich er aan hoe de competitie van tegenwoordig ook daar wordt overgenomen door makelaars die matige spelers door hun netwerk en vriendjes in het bestuur zelfs en vooral bij de topclubs weten aan te smeren zoals aan Anderlecht of Club Brugge, waardoor de competitie erg matig is geworden (dat weet iedereen al die het belgisch voetbal wel eens op heeft staan bij Sport1). De drie hoofdfiguren komen om beurten en uitgebreid aan het woord, het valt op dat Aad300 volledig de lijn van Johan Derksen volgt, hij neemt zelfs zijn taalgebruik over:
quote:
(over Mourinho) Hij stelt zich op als een soort van people manager en gebruikt daarbij technieken die in het bedrijfsleven misschien aanslaan, maar niet in de kleedkamer van een topclub. Over het algemeen heb ik ook twijfels bij keepers die trainer worden. Dat zijn toch wat aparte jongens, beetje excentriek. op zichzelf.
Hierna worden de helden van het Belgische voetbal van vroeger uit de tijd van Bossie en Aad onder de loep genomen, plus de buitenlandse toppers als Rensenbrink (en Boskamp natuurlijk) die met zwart geld gemakkelijk naar België konden worden gelokt (jaren '70 '80), plus de recentere toppers. Deze spelers kende ik nauwelijks, slechts een holle herinnering aan wat youtube materiaal van Rik de Saedeleer. Erg leerzaam dus. Af en toe worden wel namen genoemd die in België blijkbaar een begrip zijn (ook in het hoofdstuk hiervoor) maar die mij volstrekt onbekend zijn, dat is wellicht een minpunt als je alleen in De Mos en de Boss bent geïnteresseerd. Aan de andere kant, zelfs al zouden deze bazen het over leverworst hebben, deze mannen hoor ik graag praten.
Vervolgens komt er een onvermijdelijke vergelijking tussen De Rode Duivels en Oranje, komen diverse eindtoernooien, confrontaties en spelers (bijv. Louis van Gaal) aan bod en geven de heren adviezen over het verbeteren van de jeugdopleiding. Ook blijkt vooral Jan Boskamp nogal enthousiast over de huidige selectie van België. Het gesprek blijft levendig, je hoort het de heren zo zeggen.
Toch heb ik ook punten van kritiek, dit is de eerste druk in Nederland, dus misschien is dit grotendeels herschreven maar het aantal slordigheden in het boek is redelijk groot. Deze problemen zouden direct aan het licht zijn gekomen als voor het uitgeven van dit boek één keer één redacteur het boek zou hebben doorgelezen, fouten als "eekens" (waar Leekens hoort te staan) haal je er dan zo uit, maar klaarblijkelijk was dat te veel moeite. Ook het gebruik van witregels is allerminst constant. Daar had coördinator Marieke Derksen met haar opleiding Filmanalyse toch wat beter op moeten letten.
Een ander punt van kritiek is het feit dat de laatste honderd pagina's volledig bestaan uit krantenartikelen chronologisch over de afgelopen 40 jaar in het Belgische voetbal (inclusief verouderd Vlaams taalgebruik). Op zich interessant, maar het lijkt me niet zo rullevant voor mensen die puur in de verhalen van Aadje en Jantje zijn geïnteresseerd. Een goede justificatie kan de auteur niet geven in de inleiding, hij zegt: "Altijd leuk om te lezen hoe er destijds geschreven en gedacht werd over de voetbalactualiteit van toen." Zo ken ik er nog wel een paar, de auteur wilde gewoon een dikker boek en op die manier een hogere prijs. Aan de andere kant, wie wil er nou niet een minuscule bijdrage leveren aan de kosten die Boskamp maakt bij Den Ouden Belg?
Ten slotte nog wat feitelijke onjuistheden, en dat betreur ik natuurlijk altijd. Deze komen voornamelijk van Boskamp, zo is hij in de overtuiging dat Nederlanders niet weten wat voor een gek Jean Marie Pfaff naast het veld is. Dit is natuurlijk niet waar: niet alleen was hun real-life soap jarenlang te zien op RTL4 en RTL7, ook is het filmpje over de "idioot" Jean Marie Pfaff één van de meest bekeken items van sigaarsnor. Ook denkt Jan dat "elke voetballer die met Gerets gewerkt heeft vol lof over hem is," terwijl René van der Gijp al jarenlang het tegenovergestelde demonstreert.
Conclusie: als je genoten hebt van het boekie van Hansie Hansie en Gijp, en je bent niet bang wat te leren over het Belgische (club)voetbal dan is dit boek absoluut een aanrader. Het is aan te nemen dat de fan van VI voornamelijk geïnteresseerd is in de teksten van @Aad300 en #JanBoskamp en die zullen niet worden teleurgesteld. De heren worden in dit boek namelijk niet in de rede gevallen door een pedante anchorman die met oud zeer wil scoren, en hierdoor kunnen mijn favoriete analytici uitgebreid uitwijden. Zoals al eerder gezegd: het onderwerp doet er dan eigenlijk niet toe.
Cijfer: 8,5
Hierbij overhandig ik dit boek het officiële johannes_vermeer Seal of Approval.
![5875613.jpg]()
Hier zal de auteur in zijn nopjes mee zijn.
[ Bericht 0% gewijzigd door johannes_vermeer op 20-02-2013 15:49:54 ]