Te veel nadenken - Kracht van het Nu topic #11

quote:

Op zondag 31 maart 2013 21:08 schreef Canillas het volgende:

[..]
Gescheidenheid is een goed woord om het erg van toepassing op ervaren; ervaar je een gevoel gewoon of maak je er in je hoofd van ''ik voel dit of dat'' waar of wie is die ik? Als je het verhaaltje van die ik weghaalt blijft er gewoon een gevoel over, gevoel wat komt en weer gaat. Hoe meer je erover nadenkt hoe meer die scheiding wordt ervaren omdat je daarbij uitgaat van die ik en daarna de andere dingen die er zijn terwijl ze eigenlijk plaats vinden in dezelfde ruimte, die ruimte ben 'jij', dat bewustzijn.

Dit is dus precies wat ik niet begrijp en waarvan ik best onzeker word, me bijna dom ga voelen
"Hoe meer je erover nadenkt hoe meer die scheiding wordt ervaren". Hoezo? Welke scheiding? Wanneer ik er niet over nadenk, dan ervaar ik pijn of ongemak of wat dan ook. Ik ervaar dat, alleen verbind ik er dan geen negatieve gedachten aan. Ik kan er ook over nadenken, beredeneren dat die ander iets heeft gezegd dat mij pijn deed, en dat ik daar nu verdrietig om ben. In mijn ogen levert dat niet een grotere scheiding op. Wat het wel oplevert is onnodige negativiteit en stress, allemaal geproduceerd door je eigen denken. Net zoals natuurlijk het vast willen houden aan een bepaald zelfbeeld zorgt voor stress en angst wanneer anderen dat zelfbeeld niet erkennen zoals jij het ziet. Wat ik niet inzie, is welke scheiding er nou precies plaatsvindt waneer je ervoor kiest (of misschien juist niet kiest) ergens over te malen. Ik voel dat niet als een scheiding, zie dat niet als een scheiding, maar misschien begríjp ik het gewoon niet.

quote:

Wat je wellicht het meest in de weg staat is het nog niet loslaten van het meegaan in het denken wat iets wil/moet begrijpen zodat het de illusie heeft ergens grip over te hebben. Ego angst wil dat dingen sluitend en concreet zijn; dan kan 'je' ze beoordelen, in een hokje plaatsen, op anticiperen etc en dan weet je zogenaamd waar je aan toe bent; geloven dat dat iets is wat jij wil is heel beperkend want dat bestaat niet, de illusie ervan bestaat alleen in het denken. Je kan uiteindelijk niet zeggen ''ik wil een vrij en verlicht leven leven én ik wil vasthouden aan het wegduwen van angst onder schijnveiligheid van het denken/in m'n hoofd leven''. Het klinkt nu alsof je 'het' heel graag op intellectueel niveau, wat dus je denken is, wil begrijpen maar op die manier blijf je er in je hoofd bezig en kom je er dus juist niet

Hmm klinkt als een mogelijkheid ja. Lastig, want - tja, heel cliche eigenlijk - ik heb me altijd geïdentificeerd met het denken of in ieder geval alleen dingen gedaan wanneer ik ervan overtuigd was dat dat een goed idee was, of ik het begreep. Nooit zomaar doen. Altijd wachten op een inzicht. Iets dat overigens normaliter niet lang op zich liet wachten, maar dit werkt toch anders.
Ik vind het overigens wel interessant dat er zoveel gesproken wordt over het ego, verlichting, en nondualiteit, wanneer het zo is dat je dit niet over kunt brengen in woorden (want daar komt redeneren/denken bij kijken). Ik vind het ook erg lastig los te laten, omdat verder alles dat ik ken zo ongeveer wel onder woorden is te brengen. Je moet naar mijn idee dan dus ook een intellectueel begrip hiervan kunnen vormen. Al is het maar om daarmee de rust te krijgen om daadwerkelijk te gaan treven naar die staat van niet-denken, en nog belangrijker: van nondualiteit. Wanneer je weet waar je ongeveer naar streeft, is het makkelijker om het denken los te laten--denk ik (en ik realiseer me dat ook dit weer denken is, en gericht zijn op de toekomst.... 'als ik dit nou had, dan..')

quote:

Op zondag 31 maart 2013 23:12 schreef lateralize het volgende:
Dit is dus precies wat ik niet begrijp en waarvan ik best onzeker word, me bijna dom ga voelen
"Hoe meer je erover nadenkt hoe meer die scheiding wordt ervaren". Hoezo? Welke scheiding? Wanneer ik er niet over nadenk, dan ervaar ik pijn of ongemak of wat dan ook. Ik ervaar dat, alleen verbind ik er dan geen negatieve gedachten aan. Ik kan er ook over nadenken, beredeneren dat die ander iets heeft gezegd dat mij pijn deed, en dat ik daar nu verdrietig om ben. In mijn ogen levert dat niet een grotere scheiding op.

Door erover na te denken voel je niet volledig want dan zit je in je hoofd en niet volledig in jezelf, dat is een scheiding tussen jou en je gevoel; een jij die die gevoelens wegduwt met denken, er een afstand van creëert; scheiding. Dat is trouwens naar mijn het idee het in je hoofd leven waar zoveel mensen in vastzitten; liever een vol hoofd van het denken dan voelen. Onze hersens zijn daartoe in staat maar daar is je denken niet voor bedoeld, dat is het disfunctionele.

quote:

Wat het wel oplevert is onnodige negativiteit en stress, allemaal geproduceerd door je eigen denken. Net zoals natuurlijk het vast willen houden aan een bepaald zelfbeeld zorgt voor stress en angst wanneer anderen dat zelfbeeld niet erkennen zoals jij het ziet. Wat ik niet inzie, is welke scheiding er nou precies plaatsvindt waneer je ervoor kiest (of misschien juist niet kiest) ergens over te malen. Ik voel dat niet als een scheiding, zie dat niet als een scheiding, maar misschien begríjp ik het gewoon niet.

Je kan het niet begrijpen met denken, je kan het alleen begrijpen door te ervaren maar dat is een begrijpen wat veel verder gaat dan met je denken iets begrijpen, het zogeheten aha-moment wat je in je heel wezen voelt.

quote:

Hmm klinkt als een mogelijkheid ja. Lastig, want - tja, heel cliche eigenlijk - ik heb me altijd geïdentificeerd met het denken of in ieder geval alleen dingen gedaan wanneer ik ervan overtuigd was dat dat een goed idee was, of ik het begreep. Nooit zomaar doen. Altijd wachten op een inzicht. Iets dat overigens normaliter niet lang op zich liet wachten, maar dit werkt toch anders.

Dan ben je in je hoofd al bezig met een resultaat, dat 'het' ergens naartoe moet voordat 'het' goed is.

quote:

Ik vind het overigens wel interessant dat er zoveel gesproken wordt over het ego, verlichting, en nondualiteit, wanneer het zo is dat je dit niet over kunt brengen in woorden (want daar komt redeneren/denken bij kijken). Ik vind het ook erg lastig los te laten, omdat verder alles dat ik ken zo ongeveer wel onder woorden is te brengen. Je moet naar mijn idee dan dus ook een intellectueel begrip hiervan kunnen vormen.

Woorden en gedachten zijn uiteindelijk niks; het zijn slechts verwijzingen ergens naar toe. een boom is geen boom; je noemt het alleen een boom; het zijn symbolen.

Waar bestaat het idee dat je er een intellectueel begrip van moet kunnen vormen? Waar is dat moeten?

Begrijp je dat dit een trucje is van je denken om je erin vast te houden? Je denken zegt ''ik vind het goed zolang ik er macht over heb'' wat nooit mogelijk is en dus gebeurt het niet want je denken kan het niet. Wat jij wel kan doen is leren het identificeren met wat er in je denken gebeurt los te laten.

quote:

Al is het maar om daarmee de rust te krijgen om daadwerkelijk te gaan treven naar die staat van niet-denken, en nog belangrijker: van nondualiteit. Wanneer je weet waar je ongeveer naar streeft, is het makkelijker om het denken los te laten--denk ik (en ik realiseer me dat ook dit weer denken is, en gericht zijn op de toekomst.... 'als ik dit nou had, dan..')

Precies, alles wat je zegt heeft te maken met het idee in de toekomst op een bepaald punt te willen komen en dat is het juist niet; dat idee heeft je ego nodig om te kunnen bestaan; verleden en toekomst.

Waar is dat punt waar je naartoe wil? Je bent er al, hier en nu. De enige manier om dat anders te ervaren is door te geloven in een gedachte die zegt dat er iets moet gebeuren, dat er iets anders moet zijn of wat dan ook. Je geconditioneerde denken schuift een aantal wat lijken logische en redelijke argumenten naar voren maar dat zijn dingen die alleen passen op het niveau van het denken en daar wil je juist uit en elk beetje aandacht wat naar je denken gaat gaat niet naar het hier en nu aanwezig zijn.

Jij moet in de gedachte die je uit het Nu haalt geloven wil deze macht over je hebben, elke gedachte dat er iets anders zou moeten zijn dan het is is een afleiding van dat het altijd alleen maar is zoals het is, andere versies bestaan alleen in je hoofd.

Wil je niet-denken omdat je dan vrij bent? Of het gewonnen hebt van je gedachten? Waarom wil je een staat van niet-denken bereiken? Wil je niet liever aanwezig kunnen blijven juist op de momenten als er veel denken is? Je wilt niet afhankelijk in je vrij zijn van of er wel of geen gedachtes zijn.

Je zou kunnen zeggen dat je er nu in je hoofd mee bezig bent, wat in feite niet echt bezig zijn is, dat is meer een er niet zijn. Als je in je hoofd zit ben je niet echt iets aan het doen want iets doen doe je in het hier en nu en daar kan je je denken bij gebruiken maar zolang je denken jou gebruikt om niet aanwezig te zijn is er niet veel ruimte over om echt iets te doen.

Te veel nadenken en dan kom je met zo'n OP

Mensen druk maken heeft geen nut, het remt alleen andere leuke dingen af.

quote:

Op dinsdag 26 maart 2013 20:37 schreef Gray het volgende:
Alan Watts

Ram Dass

Eckhart Tolle

Tony Robbins

Ramana Maharshi

D.T. Suzuki

Nisargadatta Maharaj

Adyashanti

U.G. Krishnamurti

Jiddu Krishnamurti

Robert Adams

Anthony de Mello

Aanvulling: Ajahn Brahm - Engels/Australische boeddhistische monnik
http://www.youtube.com/channel/HCM-WfkprIFyE

Gisteren voor het eerst dat ik echt inzag wat mediteren werkelijk is. De desbetreffende video ga ik zeker vaker kijken, het is een goede steun om de grip op de situatie los te laten en gewoon te zijn met alle gedachten, emoties ed.. hier een linkje naar de video

quote:

Op maandag 1 april 2013 00:07 schreef mitchelll0181 het volgende:
Te veel nadenken en dan kom je met zo'n OP

Mensen druk maken heeft geen nut, het remt alleen andere leuke dingen af.

No shit Einstein

Feit is dat in de maatschappij van vandaag er veel mensen zijn die de gedachtenstroom in hun hoofd niet onder controle hebben en daar af en toe gek van worden.

quote:

“To offer no resistance to life is to be in a state of grace, ease, and lightness. This state is then no longer dependent upon things being in a certain way, good or bad. It seems almost paradoxical, yet when your inner dependency on form is gone, the general conditions of your life, the outer forms, tend to improve greatly. Things, people, or conditions that you thought you needed for your happiness now come to you with no struggle or effort on your part, and you are free to enjoy and appreciate them - while they last. All those things, of course, will still pass away, cycles will come and go, but with dependency gone there is no fear of loss anymore. Life flows with ease.”
— Eckhart Tolle

Dit is toch wel de kern van Tolle zijn filosofie. En heerlijk om te realiseren.

quote:

Op vrijdag 5 april 2013 16:50 schreef Gray het volgende:

[..]

Dit is toch wel de kern van Tolle zijn filosofie. En heerlijk om te realiseren.

Ja idd. En het is ook mijn ervaring dat wat hij beschrijft! Toen ik alles losliet, kwamen juist de dingen op mijn pad die ik wilde

Nog een interessante voor het lijstje die ik zojuist ontdekt heb

quote:

Op vrijdag 5 april 2013 16:52 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

Ja idd. En het is ook mijn ervaring dat wat hij beschrijft! Toen ik alles losliet, kwamen juist de dingen op mijn pad die ik wilde

Watts zei het ook:

Oei veel gepost hier..

Ik begin me steeds meer te ergeren aan de manier van vertellen van Eckhart..

quote:

Op zondag 7 april 2013 08:33 schreef YogaLove het volgende:
Oei veel gepost hier..

Ik begin me steeds meer te ergeren aan de manier van vertellen van Eckhart..

Dat herken ik wel een beetje ja Ik heb dat vaak bij die zogenaamde spirituele leraren.
Misschien zijn deze mensen van zichzelf al zo, maar ik heb sterk het gevoel dat er iets aan kleeft van "ik ben spirituele leraar, dus nu moet ik rustig, langzaam, en op een slaapverwekkende toon gaan praten." Geef mij maar iemand als Alan Watts dan
Anderzijds probeer ik gewoon van de verschillende leraren en sprekers dingen te leren die voor mij acceptabel of als waarheid klinken. Gewoon nemen wat jou aanspreekt en de rest laten liggen. Het is wel belangrijk dat je daarbij ook eerlijk tegen jezelf bent natuurlijk, want het risico is dat je dan dingen laat liggen die eigenlijk goed voor je zijn maar die je onder de noemer 'dit past niet bij me' dan niet doet of niet meeneemt.

Ik heb dit boek + dvd gekocht:


http://allesoverniets.nl/

Recensie: http://www.filmofiel.nl/2013/04/alles-over-niets-2013/

quote:

Op zondag 7 april 2013 08:33 schreef YogaLove het volgende:
Oei veel gepost hier..

Ik begin me steeds meer te ergeren aan de manier van vertellen van Eckhart..

Bij mij wordt het juist minder, opvallend genoeg. Z'n boek daarentegen... die kom ik nog steeds niet door. Zijn jargon stoort me nog wel, zeker wanneer het geschreven is.

quote:

Op zondag 7 april 2013 10:34 schreef lateralize het volgende:

[..]

Dat herken ik wel een beetje ja Ik heb dat vaak bij die zogenaamde spirituele leraren.
Misschien zijn deze mensen van zichzelf al zo, maar ik heb sterk het gevoel dat er iets aan kleeft van "ik ben spirituele leraar, dus nu moet ik rustig, langzaam, en op een slaapverwekkende toon gaan praten." Geef mij maar iemand als Alan Watts dan
Anderzijds probeer ik gewoon van de verschillende leraren en sprekers dingen te leren die voor mij acceptabel of als waarheid klinken. Gewoon nemen wat jou aanspreekt en de rest laten liggen. Het is wel belangrijk dat je daarbij ook eerlijk tegen jezelf bent natuurlijk, want het risico is dat je dan dingen laat liggen die eigenlijk goed voor je zijn maar die je onder de noemer 'dit past niet bij me' dan niet doet of niet meeneemt.

Alan Watts!

Die Mooji daarentegen, die staat me ook niet zo aan. Vaak lees ik prima quotes van 'm, of zie ik duidelijke concrete monologen van 'm, maar in die video die je postte heb ik moeite met zijn manier van doen. Mensen onderbreken, vage taal gebruiken, van het onderwerp afwijken, gehaast praten, noem maar op. Daar ging m'n kwakzalver-alarm een aantal keer af. Hij was iig niet heel kalm, mindful, in het Nu iig. Prima op zich, niets is immers permanent, maar wilde het toch even uiten.

Denk dat ik als antigif maar wat Watts of één van de Krishnamurti's ga luisteren.

Maar serieus: een goeroe heb je alleen nodig als je denkt een goeroe nodig te hebben. Bovendien hoeft een goeroe niet een mens te zijn; wijsheid kan dankzij allerlei zaken komen bovendrijven. Een boom in rust, een niet-alerte alerte kat, het stromen van een beekje. Zelfs een aandoening als een depressie kan een leermeester zijn, zoals Tolle ook regelmatig aangeeft in zijn lezingen, omdat dit ook voor hem het geval was. Het leven is een leerweg, elke seconde een les.

quote:

“You must understand the whole of life, not just one little part of it. That is why you must read, that is why you must look at the skies, that is why you must sing, and dance, and write poems, and suffer, and understand, for all that is life.”
— Jiddu Krishnamurti

quote:

Op zondag 7 april 2013 12:43 schreef Rosario het volgende:

[..]

Geen mod meer?

Nope. Alles verandert.

Nice! Nieuwe naam voor het lijstje: Rupert Spira
En hij komt naar Nederland in september!
http://non-duality.rupert(...)thering-in-amsterdam

quote:

Op zondag 7 april 2013 10:34 schreef lateralize het volgende:

[..]

Dat herken ik wel een beetje ja Ik heb dat vaak bij die zogenaamde spirituele leraren.
Misschien zijn deze mensen van zichzelf al zo, maar ik heb sterk het gevoel dat er iets aan kleeft van "ik ben spirituele leraar, dus nu moet ik rustig, langzaam, en op een slaapverwekkende toon gaan praten." Geef mij maar iemand als Alan Watts dan
Anderzijds probeer ik gewoon van de verschillende leraren en sprekers dingen te leren die voor mij acceptabel of als waarheid klinken. Gewoon nemen wat jou aanspreekt en de rest laten liggen. Het is wel belangrijk dat je daarbij ook eerlijk tegen jezelf bent natuurlijk, want het risico is dat je dan dingen laat liggen die eigenlijk goed voor je zijn maar die je onder de noemer 'dit past niet bij me' dan niet doet of niet meeneemt.

thanks! I know .
Ik zal Watts eens gaan opzoeken.
Vooral wanneer Tolle zegt 'dreadful' of 'forms ', dan krijg ik er last van

quote:

Op zondag 7 april 2013 13:52 schreef YogaLove het volgende:

[..]

thanks! I know .
Ik zal Watts eens gaan opzoeken.
Vooral wanneer Tolle zegt 'dreadful' of 'forms ', dan krijg ik er last van

"Energybody".

"Painbody".

Ja precies, om nog maar niet te beginnen over reïncarnatie. Niet dat ik de waarheid of wijsheid in pacht heb, maar je bent denk ik niet meer erg kritisch bezig wanneer je dat soort onderwerpen aanraakt, en dat vind ik toch wel belangrijk (kritisch in de zin van wetenschappelijk).

Ik ben het audio book aan het luisteren van Tolle, en de eerste hoofdstukken gaan nog wel, maar hoe verder je komt hoe zweveriger het wordt.

quote:

Op zondag 7 april 2013 11:57 schreef Gray het volgende:

[..]

Bij mij wordt het juist minder, opvallend genoeg. Z'n boek daarentegen... die kom ik nog steeds niet door. Zijn jargon stoort me nog wel, zeker wanneer het geschreven is.

[..]

Alan Watts!

Die Mooji daarentegen, die staat me ook niet zo aan. Vaak lees ik prima quotes van 'm, of zie ik duidelijke concrete monologen van 'm, maar in die video die je postte heb ik moeite met zijn manier van doen. Mensen onderbreken, vage taal gebruiken, van het onderwerp afwijken, gehaast praten, noem maar op. Daar ging m'n kwakzalver-alarm een aantal keer af. Hij was iig niet heel kalm, mindful, in het Nu iig. Prima op zich, niets is immers permanent, maar wilde het toch even uiten.

Denk dat ik als antigif maar wat Watts of één van de Krishnamurti's ga luisteren.

Ja eens Het is meer zo dat ik nog aan het ontdekken ben in dit 'realm', en gewoon steeds weer enthousiast ben als ik iets tegen kom. Soms een beetje te snel En overigens moet ik zeggen dat ik kritisch denken en open-minded zijn soms ook lastig te verenigen vind. Ik heb sowieso al de neiging kritisch te zijn, dus ik probeer bewust meer open te staan voor dingen die mij niet bekend zijn, die onnatuurlijk of counter-intuitive zijn, en dan loop je ook sneller in de val van geblaat in het luchtledige, zeg maar

Nog wat "aanraders" (dwz, gewoon goed om eens een ander perspectief te horen) wat betreft kritiek op buddhisme en kwakzalvers. (Ik vond het ergens wel een beetje zielig voor de Dalai Lama, het lijkt me altijd zo een sympathiek mannetje )



[ Bericht 0% gewijzigd door lateralize op 07-04-2013 16:54:59 ]

quote:

Op zondag 7 april 2013 16:44 schreef lateralize het volgende:

[..]

Ja eens Het is meer zo dat ik nog aan het ontdekken ben in dit 'realm', en gewoon steeds weer enthousiast ben als ik iets tegen kom. Soms een beetje te snel En overigens moet ik zeggen dat ik kritisch denken en open-minded zijn soms ook lastig te verenigen vind. Ik heb sowieso al de neiging kritisch te zijn, dus ik probeer bewust meer open te staan voor dingen die mij niet bekend zijn, die onnatuurlijk of counter-intuitive zijn, en dan loop je ook sneller in de val van geblaat in het luchtledige, zeg maar

Kritisch zijn is openminded zijn. Een ware criticus neemt ook zijn eigen huidige kennis onder de loep en staat dus altijd open voor een correctie, aanvulling of deletie daarvan.

De weg naar 'bevrijding' om het maar zo te zeggen, of anders het Nu, is een pad van destructie. Destructie van identificatie met het ego, destructie van de aanname van 'de ik', destructie van het leven in het verleden of in de toekomst, destructie van het serieus nemen van illusies, destructie van rigide dogma's en doctrines.

quote:

Nog wat aanraders wat betreft kritiek op buddhisme en kwakzalvers. (Ik vond het ergens wel een beetje zielig voor de Dalai Lama, het lijkt me altijd zo een sympathiek mannetje )

Insanity in Buddhism (Part 1)

Insanity in Buddhism (Part 2)

Nonsense in Buddhism II (1 of 2) - Life After Death - Rebirth and Reincarnation

Nonsense in Buddhism II (2 of 2) - Life After Death - Rebirth and Reincarnation

Ik kan het nu niet kijken, maar ik neem aan dat het gaat over de onbedoelde betekenissen die zijn gegeven aan de concepten van reïncarnatie en karma?

Overigens is de Dalai Llama geheel niet sympathiek als je wat meer in zijn verleden duikt. Maar ja, boeddhisten zijn ook maar mensen.

quote:

Op zondag 7 april 2013 16:57 schreef Gray het volgende:

[..]

Kritisch zijn is openminded zijn. Een ware criticus neemt ook zijn eigen huidige kennis onder de loep en staat dus altijd open voor een correctie, aanvulling of deletie daarvan.

Heb je natuurlijk weer helemaal gelijk in. Sterker nog - want zoals je het nu stelt klinkt het nog een beetje alsof je wel bewust moeite doet ervoor - volgens mij is er bij geen identificatie met het ego nog alleen maar de waarheid die van belang is. En of je het zelf nou 1.000 keer of nooit verkeerd hebt, dat doet er niet toe. De waarheid is waar het om draait. Of het op dat moment meest aannemelijke

Kan wel lastig zijn wanneer er zoveel ego's om je heen lopen die de neiging hebben te proberen jouw ego aan te vallen, en zichzelf groter dan jou te maken, terwijl jij probeert te groeien. Natuurlijk is het doel uiteindelijk dat jij daar 'boven' staat, dat het je niets meer doet omdat je ego er gewoon niet meer is om te raken. Maar terwijl je groeit is het verdomd frustrerend! Bij mij gaat het verdwijnen van het ego - of het overmeesteren ervan - helaas niet over een nacht ijs.

quote:

Ik kan het nu niet kijken, maar ik neem aan dat het gaat over de onbedoelde betekenissen die zijn gegeven aan de concepten van reïncarnatie en karma?

Overigens is de Dalai Llama geheel niet sympathiek als je wat meer in zijn verleden duikt. Maar ja, boeddhisten zijn ook maar mensen.

Ja nja onbedoelde betekenissen... ook. En hij haalt wat voorbeelden aan van uitspraken van monniken en de Dalai Lama die vrij onzinnig zijn. Dat van de DL wist ik trouwens niet. Moet ik ook maar eens wat over gaan lezen dan Maar goed, moet nu ook even mijn focus kiezen. Alles op zijn tijd.

quote:

Op zondag 7 april 2013 17:07 schreef lateralize het volgende:

[..]

Heb je natuurlijk weer helemaal gelijk in. Sterker nog - want zoals je het nu stelt klinkt het nog een beetje alsof je wel bewust moeite doet ervoor - volgens mij is er bij geen identificatie met het ego nog alleen maar de waarheid die van belang is. En of je het zelf nou 1.000 keer of nooit verkeerd hebt, dat doet er niet toe. De waarheid is waar het om draait. Of het op dat moment meest aannemelijke

Waarheid is belangrijker dan ego. Het ego wil standvastigheid, maar de waarheid doet je wankelen.

quote:

Kan wel lastig zijn wanneer er zoveel ego's om je heen lopen die de neiging hebben te proberen jouw ego aan te vallen, en zichzelf groter dan jou te maken, terwijl jij probeert te groeien. Natuurlijk is het doel uiteindelijk dat jij daar 'boven' staat, dat het je niets meer doet omdat je ego er gewoon niet meer is om te raken. Maar terwijl je groeit is het verdomd frustrerend! Bij mij gaat het verdwijnen van het ego - of het overmeesteren ervan - helaas niet over een nacht ijs.

Dat is inderdaad lastig; dat de ego's aanspraak maken op elkaar. Voor je het weet schiet je weer in de rol van het ego en ben je niet langer de acteur, maar het personage.

Maar denk niet dat het ego geheel verdwijnen kan om niet meer terug te keren. Dat is wederom vertrouwen op permanentie; een concept uit het ego. Denk ook niet dat je het overmeesteren kan, want beheersen is controle uitoefenen, verzetten. In plaats daarvan, observeer. Vind die stilte die schuilt tussen de gedachten, zoals de stilte nadat het ene lied eindigt en het volgende begint.

quote:

The ego may take different and subtler forms at different stages of one’s practice, but is itself never destroyed. There is no greater mystery than this — that being the reality we seek to gain reality. We think that there is something hiding our reality and that it must be destroyed before the reality is gained. It is ridiculous. A day will dawn when you will yourself laugh at your past efforts. That which will be on the day you laugh is also here and now.

— Sri Ramana Maharshi

quote:

“There is nothing wrong. Sadness is not wrong. Fear is not wrong. Confusion is not wrong. Our pain is not wrong. Resisting our pain is what makes everything seem wrong. And yet here is a deeper truth, for those who are open: even our resistance of pain is not wrong. If that’s what’s happening, it cannot be wrong. It is a valid expression of life in the moment. Beyond ‘right’ and ‘wrong’. This love even embraces resistance. This Now is vast, and forgiving. Yet even ‘resistance’ is just another concept. Another judgement. Another way to make ourselves wrong. “Resistance bad. Acceptance good.” That’s what we learn. It’s not that we “resist” our pain. We just never learned how to be with it. How to sit with it. Stay with it. Have a cup of tea with it. See it as a beloved friend, at home in the vastness. Our ignorance is our innocence. We just never learned. Our pain is not wrong. It is an invitation. An ancient teaching. Universal. Free. Life invites us to come closer… Falling through imagined layers… Into great mystery…”
— Jeff Foster

Die laatste is een naam die ik nader bekijken wil, om misschien ook toe te voegen aan de lijst.

quote:

[..]

Ja nja onbedoelde betekenissen... ook. En hij haalt wat voorbeelden aan van uitspraken van monniken en de Dalai Lama die vrij onzinnig zijn. Dat van de DL wist ik trouwens niet. Moet ik ook maar eens wat over gaan lezen dan Maar goed, moet nu ook even mijn focus kiezen. Alles op zijn tijd.

De Dalai Llama is voornamelijk een politicus. Sure, hij is best wijs, vriendelijk en komt nobel over, maar is uiteindelijk een mens met een politiek religieuze agenda. Met alles dat daarbij komt kijken...

Dude, alle verschillende zienswijzen maken het er niet overzichtelijker op. Wat ze allemaal zeggen is dat het eigenlijk gewoon oké is hoe je nu bent, inclusief de weerstand die je biedt. Wtf ben je dan aan het doen wanneer je met mindfulness bezig bent
Alles is al oké, ook het feit dat ik niet mindfull ben, dus waarom dan nog energie erin steken?

quote:

Op zondag 7 april 2013 17:50 schreef lateralize het volgende:
Dude, alle verschillende zienswijzen maken het er niet overzichtelijker op. Wat ze allemaal zeggen is dat het eigenlijk gewoon oké is hoe je nu bent, inclusief de weerstand die je biedt. Wtf ben je dan aan het doen wanneer je met mindfulness bezig bent
Alles is al oké, ook het feit dat ik niet mindfull ben, dus waarom nog energie erin steken?

Exact!

Dat okay zijn, hoe het ook is, is wat ze in het Engels zo mooi noemen faith. In het Nederlands zou je kunnen zeggen vertrouwen in wat is, of vertrouwen in het bestaan/leven. Zie je dat eenmaal in, dan lach je jezelf in een deuk. Zo lang zoeken, terwijl het altijd al hier was!

Die vele zienswijzen zijn omdat spiritualiteit enorm subjectief is, van de 'goeroe's' tot de 'volgelingen'. Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet, en het is... Hier!

Nou er zit toch wel meer in dan dat. De levenswijze van mindfulness en meditatie zou veel meer rust moeten brengen in je leven, dus in die zin win je wel degelijk iets, en wordt er ook iets beter. Je creëert rust in je hoofd.
Verder leer je door de levenswijze, mindfulness en meditatie ook zelfacceptatie, en daarmee vergroot je je zelfvertrouwen. Dat zijn toch al minstens 2 dingen die beter worden door het volgen van dit 'pad'. Waarom zou je immers iets doen als het geen doel heeft? Goed, ik ben met je eens dat het soms heel veel moeite kan kosten om tot hele simpele inzichten of realisaties te komen, maar het werk is ondertussen wel gewoon nodig (geweest), en dus vind ik het te simpel om te zeggen 'het was er altijd al, haha!' Het is iets dat geoefend en getraind moet worden, net als een gespierd lichaam. De spieren waren er ook altijd al, maar om ze prominent aanwezig te laten zijn moet je er veel energie in steken en het ook goed bijhouden. Misschien niet de beste analogie but what the heck

quote:

Op zondag 7 april 2013 18:13 schreef lateralize het volgende:
Nou er zit toch wel meer in dan dat. De levenswijze van mindfulness en meditatie zou veel meer rust moeten brengen in je leven, dus in die zin win je wel degelijk iets, en wordt er ook iets beter. Je creëert rust in je hoofd.
Verder leer je door de levenswijze, mindfulness en meditatie ook zelfacceptatie, en daarmee vergroot je je zelfvertrouwen. Dat zijn toch al minstens 2 dingen die beter worden door het volgen van dit 'pad'. Waarom zou je immers iets doen als het geen doel heeft? Goed, ik ben met je eens dat het soms heel veel moeite kan kosten om tot hele simpele inzichten of realisaties te komen, maar het werk is ondertussen wel gewoon nodig (geweest), en dus vind ik het te simpel om te zeggen 'het was er altijd al, haha!' Het is iets dat geoefend en getraind moet worden, net als een gespierd lichaam. De spieren waren er ook altijd al, maar om ze prominent aanwezig te laten zijn moet je er veel energie in steken en het ook goed bijhouden. Misschien niet de beste analogie but what the heck

Als jij denkt dat je van alles moet doen voordat je rust verdient in je leven, ga dan vooral aan de slag!

Besef wel dat het erg westers is om zo te denken, zowel vanuit taal als cultuur. Watts heeft het regelmatig over deze tegenstrijdige perspectieven, dus dat zal je vast nog wel tegenkomen. Misschien ken je deze quote van hem wel:

quote:

You feel that in order to be free, you have to suffer for it. And so, you can suffer for it!

Uit 'fear of enlightenment' als ik me niet vergis.

Hmm ga het straks eens luisteren / bekijken. Staat het op youtube toevallig?
Nja het is niet zo dat ik per se denk dat ik iets niet verdien op dit moment. Het is dat ik me nu in een bepaalde state of mind bevind, en bepaalde gedachtepatronen zich herhalen. Het kost oefening daar minder last van te ondervinden, en dus moeite.

quote:

Op zondag 7 april 2013 18:25 schreef lateralize het volgende:
Hmm ga het straks eens luisteren / bekijken. Staat het op youtube toevallig?

Ja, daar heb ik het wel gezien of gehoord. Ben alleen niet zeker van de titel. Misschien is het stiekem 'Why not now?'...

quote:

Nja het is niet zo dat ik per se denk dat ik iets niet verdien op dit moment. Het is dat ik me nu in een bepaalde state of mind bevind, en bepaalde gedachtepatronen zich herhalen. Het kost oefening daar minder last van te ondervinden, en dus moeite.

Ah, maar dat is iets anders. Wel belangrijk overigens, we moeten immers nog steeds leven als personen. Met anderen ook, dus goede gewoonten aanleren is wel zo handig.

Meh, so many interesting books, so little time. Al verspil ik ook veel tijd op het internet. Misschien is een goed voornemen dat eens wat minder te doen, en wat meer te lezen (wellicht is dit hele internetten stiekem een vorm van ontwijking ).

Verlichting in 4 simpele stappen:
http://enlietenment.tumbl(...)r-deceptively-simple

quote:

Op zondag 7 april 2013 20:13 schreef Gray het volgende:
Verlichting in 4 simpele stappen:
http://enlietenment.tumbl(...)r-deceptively-simple

quote:

Op zondag 7 april 2013 17:50 schreef lateralize het volgende:
Dude, alle verschillende zienswijzen maken het er niet overzichtelijker op. Wat ze allemaal zeggen is dat het eigenlijk gewoon oké is hoe je nu bent, inclusief de weerstand die je biedt. Wtf ben je dan aan het doen wanneer je met mindfulness bezig bent
Alles is al oké, ook het feit dat ik niet mindfull ben, dus waarom dan nog energie erin steken?

Hoe ik erover denk en tot zover heb mogen ervaren is dat het verschil zit in vanuit welke perspectief je 'kijkt/observeert'. Kijk je vanuit een staat van 'onvoorwaardelijke liefde' of neutraliteit van het 'zijn' naar die weerstand, dan zal je die weerstand gaan 'begrijpen', en daardoor 'accepteren': het is dan oké. Het is alsof die 'weerstand', die 'haat', die 'woede', die 'gedachten', etc. die in je opkomen hun verhaal aan je vertellen, van waar ze vandaan zijn gekomen, waarom ze zijn gekomen, etc. Je leert vanuit die staat van 'zijn'/'onvoorwaardelijke liefde' dit soort zaken te 'begrijpen' en dat ze er ook mogen 'zijn'. En vanuit dat begrip, gezien vanuit die staat, zal je inzien dat het oké.

quote:

Op zondag 7 april 2013 20:13 schreef Gray het volgende:
Verlichting in 4 simpele stappen:
http://enlietenment.tumbl(...)r-deceptively-simple

Izza very nice!

quote:

Op zondag 7 april 2013 20:13 schreef Gray het volgende:
Verlichting in 4 simpele stappen:
http://enlietenment.tumbl(...)r-deceptively-simple

Ik haat Engels lezen

Mindfullness is 'slecht' voor de economie omdat het begeerte en competitie tempert en een einde maakt aan illusies, de motor van de economie

quote:

Op zondag 7 april 2013 00:32 schreef Gray het volgende:

[..]

Watts zei het ook:

Alan Watts - Let go of controlling everything

Dank u dank u dank u! Zenleer in erudiet engels klinkt zoveel beter dan de valiumstem van Tolle.

[ Bericht 78% gewijzigd door Hitch_Slap op 08-04-2013 23:10:56 ]

quote:

Op woensdag 2 januari 2013 15:16 schreef Gray het volgende:

[..]

Natuurlijk heb je dat recht!

Besef alleen wel dat het woord God geassocieerd wordt met de bijbelse en dat die God zichzelf omschrijft als: I am who I am, ofwel 'zijn'.

Misschien als aanvulling, staat er in de Koran:

"Uitvinder van de hemelen en de aarde, en wanneer Hij een zaak verwezenlijkt, dan zegt Hij er slechts tegen: 'Wees!', en het is." (2:117)

In het Arabisch staat er "koen fa yakoen" (wees en het is), meer info: Wikipedia: kun

Ik post deze hier nog een keer, zodat ik hem straks als ik de mogelijkheid heb, in de OP kan verwerken:

Vanaf 24:00 wordt besproken hoe 15 minuten mediteren per dag op t woord "peace" je genen positief kan beïnvloeden:


De genen die verantwoordelijk zijn voor "inflammatory responses" door stress, worden uitgeschakeld door deze meditatie.

quote:

Op zaterdag 13 april 2013 02:46 schreef Probably_on_pcp het volgende:
Ik post deze hier nog een keer, zodat ik hem straks als ik de mogelijkheid heb, in de OP kan verwerken:

Vanaf 24:00 wordt besproken hoe 15 minuten mediteren per dag op t woord "peace" je genen positief kan beïnvloeden:

"Through the Wormhole" Mysteries of the Subconscious. (2012)

De genen die verantwoordelijk zijn voor "inflammatory responses" door stress, worden uitgeschakeld door deze meditatie.

Al is het goed denkbaar dat het reduceren van stress invloed uitoefenen kan op de expressie van genen, komt het vooralsnog over op mij als pseudowetenschap zoals in 'What the bleep do we know'.

Maar daarbij moet ik wel zeggen dat ik dit filmpje nog niet gezien heb. Naar mijn mening zijn er betere voorbeelden te vinden voor de positieve werking van meditatie met wetenschappelijke onderbouwing.

quote:

Op zondag 14 april 2013 10:10 schreef Gray het volgende:

[..]

Al is het goed denkbaar dat het reduceren van stress invloed uitoefenen kan op de expressie van genen, komt het vooralsnog over op mij als pseudowetenschap zoals in 'What the bleep do we know'.

Maar daarbij moet ik wel zeggen dat ik dit filmpje nog niet gezien heb. Naar mijn mening zijn er betere voorbeelden te vinden voor de positieve werking van meditatie met wetenschappelijke onderbouwing.

We weten allang dat genen uit en aan gezet kunnen worden. Dat onderzoeksgebied staat bekend als de epigenetica. Decennialang hebben we gedacht dat onze genetische opmaak een statisch geheel was, dat blijkt dus niet zo te zijn.

En dit onderzoek is uitgevoerd door iemand aan een gerenommeerde universiteit en de resultaten laat men ook zien.

quote:

Op zondag 14 april 2013 14:17 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

We weten allang dat genen uit en aan gezet kunnen worden. Dat onderzoeksgebied staat bekend als de epigenetica. Decennialang hebben we gedacht dat onze genetische opmaak een statisch geheel was, dat blijkt dus niet zo te zijn.

En dit onderzoek is uitgevoerd door iemand aan een gerenommeerde universiteit en de resultaten laat men ook zien.

Mijn punt is dat veel mensen nog steeds in de overtuiging zijn dat de genetische samenstelling en gedrag van een mens een duidelijk causaal verband hebben, wat simpelweg niet het geval is. Tussen die twee zit zo'n enorme hoeveelheid aan complexe mechanismen, dat zeggen "A leidt tot Z" een flinke understatement is.

Ik zeg niet dat het onwaar is, maar dat er betere voorbeelden zijn te vinden voor de OP.

quote:

Op dinsdag 9 april 2013 11:52 schreef Gray het volgende:

TEDxCambridge - Jeff Lieberman on science and spirituality

Mooie presentatie! In mijn hoofd was het even stil na het zien hiervan. .

Zo, ik meld me hier ook even!

Ik ben mijn hele leven al een flinke piekeraar geweest, en als gevolg hiervan ben ik 2,5 jaar geleden in een burnout / depressie terecht gekomen. Na therapie bij een psycholoog, en rustig mijn studie en werk weer te hebben opgepakt, durfde ik afgelopen zomer eindelijk te stellen dat ik was hersteld. Ik voelde me goed, zoals ik me voor de burnout voelde.

Toen kwam ook de realisatie dat dat niet goed genoeg was. Ik was hersteld, ik was weer de oude, wat betekende dat ik in mij ogen nog steeds vatbaar was voor depressies (ondanks het feit dat ik de symptomen zou herkennen, en er beter mee om zou kunnen gaan). Zoals Rutte zou zeggen, ik moet sterker uit deze crisis komen!

Tijdens therapie is uiteraard het voorkomen van dergelijke situaties aan bod gekomen, en ook de term mindfulness is meerdere malen gevallen. Ik begreep natuurlijk wel de relevantie daarvan, maar de echte diepe realisatie dat dit moest gebeuren kwam dus pas afgelopen zomer. Aan het einde van mijn therapie is nog een cursus mindfulness geopperd, maar ik heb dit toen afgeslagen.

Goed, sinds afgelopen zomer ben ik dus druk aan de slag gegaan met persoonlijke groei en ontwikkeling, en heb op veel vlakken al progressie geboekt. Maar dat kan altijd nog verder natuurlijk

Toevallig kwam ik een week of wat geleden dit topic tegen. Aangezien het vele nadenken iets is waar ik nog steeds mee zit, en waarvan ik het afgelopen half jaar geen idee had hoe ik dit aan moest pakken, trok de titel direct mijn aandacht. Ik heb flink gelezen in de topics, en ben inmiddels in het boek van Tolle begonnen.

Bij het lezen van de eerste pagina's werd ik direct heel enthousiast en het 'ja, dit is het!' gevoel werd steeds sterker. Ik begreep het niet helemaal, maar het klikte gewoon. De volgende dag al merkte ik een verschil, het lukte me vaak om negatieve gedachten waar ik niets aan had opzij te zetten en me over bepaalde sociale angsten heen te zetten.

Een soort van beginnersgeluk, aangezien dat gevoel na een paar dagen weer verdwenen was . Ook mijn initiële enthousiasme is iets getemperd, maar nog steeds heb ik het gevoel dat dit van grote waarde gaat zijn voor mij . Ik ben momenteel halverwege, en hoewel ik het hier een stuk minder sterk vind (hij refereert net iets te vaak aan Jezus, en toen hij me probeerde te vertellen dat een steen ook een bewustzijn heeft moest ik het boek toch echt even wegleggen ), ga ik het uiteraard wel uitlezen en hiermee aan de slag!

Zo, lange post, eigenlijk niet meer dan een introductie en een uit de kluiten gewassen TVP

quote:

Bij het lezen van de eerste pagina's werd ik direct heel enthousiast en het 'ja, dit is het!' gevoel werd steeds sterker. Ik begreep het niet helemaal, maar het klikte gewoon. De volgende dag al merkte ik een verschil, het lukte me vaak om negatieve gedachten waar ik niets aan had opzij te zetten en me over bepaalde sociale angsten heen te zetten.

Een soort van beginnersgeluk, aangezien dat gevoel na een paar dagen weer verdwenen was .

Heel herkenbaar. De eerste dagen nadat ik was begonnen aan de kracht van het nu, had ik ook exact deze ervaring die ook vrij snel weer wegebde...

quote:

Ik ben momenteel halverwege, en hoewel ik het hier een stuk minder sterk vind (hij refereert net iets te vaak aan Jezus, en toen hij me probeerde te vertellen dat een steen ook een bewustzijn heeft moest ik het boek toch echt even wegleggen ), ga ik het uiteraard wel uitlezen en hiermee aan de slag!

Ook herkenbaar. De tweede helft van het boek is gewoon een stuk minder sterk omdat het niets nieuws vertelt. De materie is eigenlijk zo simpel (niet makkelijk) dat je het in 3 bladzijden zou kunnen uitleggen. En ik heb het idee dat zijn referenties aan Jezus vooral bedoeld zijn om de gemiddelde amerikaan aan te spreken. Die zou het boek anders wel eens kunnen veroordelen omdat het boek veel ideeën van het boeddhisme predikt.

De kracht van het nu is voor mij ook de eerste ervaring met het "zijn" en is destijds ook zinvol geweest. Maar nu bekeken, vind ik het te zweverig en vind ik dat Tolle het "ego" te veel schetst als iets negatiefs, terwijl hij tegelijkertijd schrijft dat je alle aspecten in het leven mindfull moet bekijken zonder te oordelen. Dat botst met elkaar en is in mijn ogen niet correct. Het gaat er niet om dat je je ego uitbant of laat sterven zoals hij het noemt, maar dat je ermee in harmonie kan leven. Althans, dat is mijn beleving bij deze materie.

Daarbij wordt er in mijn ogen te veel de nadruk gelegd op hoe zalig het wel niet is om verlicht door het leven te gaan en dat je bijna iets fout zou doen als je dat niet doet. Dit stimuleert "het streven naar" en rijmt wat mij betreft dus ook niet met de leer die hij wil overbrengen.

[ Bericht 0% gewijzigd door DaneV op 16-04-2013 00:12:49 ]

Benieuwd naar het boek!

quote:

Op maandag 15 april 2013 22:58 schreef Hammet het volgende:
Zo, ik meld me hier ook even!

Ik ben mijn hele leven al een flinke piekeraar geweest, en als gevolg hiervan ben ik 2,5 jaar geleden in een burnout / depressie terecht gekomen. Na therapie bij een psycholoog, en rustig mijn studie en werk weer te hebben opgepakt, durfde ik afgelopen zomer eindelijk te stellen dat ik was hersteld. Ik voelde me goed, zoals ik me voor de burnout voelde.

Toen kwam ook de realisatie dat dat niet goed genoeg was. Ik was hersteld, ik was weer de oude, wat betekende dat ik in mij ogen nog steeds vatbaar was voor depressies (ondanks het feit dat ik de symptomen zou herkennen, en er beter mee om zou kunnen gaan). Zoals Rutte zou zeggen, ik moet sterker uit deze crisis komen!

Tijdens therapie is uiteraard het voorkomen van dergelijke situaties aan bod gekomen, en ook de term mindfulness is meerdere malen gevallen. Ik begreep natuurlijk wel de relevantie daarvan, maar de echte diepe realisatie dat dit moest gebeuren kwam dus pas afgelopen zomer. Aan het einde van mijn therapie is nog een cursus mindfulness geopperd, maar ik heb dit toen afgeslagen.

Goed, sinds afgelopen zomer ben ik dus druk aan de slag gegaan met persoonlijke groei en ontwikkeling, en heb op veel vlakken al progressie geboekt. Maar dat kan altijd nog verder natuurlijk

Toevallig kwam ik een week of wat geleden dit topic tegen. Aangezien het vele nadenken iets is waar ik nog steeds mee zit, en waarvan ik het afgelopen half jaar geen idee had hoe ik dit aan moest pakken, trok de titel direct mijn aandacht. Ik heb flink gelezen in de topics, en ben inmiddels in het boek van Tolle begonnen.

Bij het lezen van de eerste pagina's werd ik direct heel enthousiast en het 'ja, dit is het!' gevoel werd steeds sterker. Ik begreep het niet helemaal, maar het klikte gewoon. De volgende dag al merkte ik een verschil, het lukte me vaak om negatieve gedachten waar ik niets aan had opzij te zetten en me over bepaalde sociale angsten heen te zetten.

Een soort van beginnersgeluk, aangezien dat gevoel na een paar dagen weer verdwenen was . Ook mijn initiële enthousiasme is iets getemperd, maar nog steeds heb ik het gevoel dat dit van grote waarde gaat zijn voor mij . Ik ben momenteel halverwege, en hoewel ik het hier een stuk minder sterk vind (hij refereert net iets te vaak aan Jezus, en toen hij me probeerde te vertellen dat een steen ook een bewustzijn heeft moest ik het boek toch echt even wegleggen ), ga ik het uiteraard wel uitlezen en hiermee aan de slag!

Zo, lange post, eigenlijk niet meer dan een introductie en een uit de kluiten gewassen TVP

Mooi om te horen allemaal. Ik heb bij het lezen van het boek echt een breuk gehad met mijn ego, precies dat wat bedoeld wordt met verlichting, alleen het is niet zo dat ik nu heel makkelijk weer terugkeer naar die staat van controle over mijn gedachten.

Ook een beetje mn eigen schuld omdat ik er te weinig aandacht aan besteed. Maar na jaren van steeds weer terugkomen op deze materie, begint het heel langzaam steeds meer een gewoonte te worden om te leven zoals bedoeld wordt met verlichting.

En dat refereren naar Jezus en God dat hoeft van mij ook niet en dat een steen bewustzijn heeft moet je niet te letterlijk opvatten. Dat is meer een soort van filosofische gedachte, die tot op zekere hoogte op waarheid berust. Het woord bewustzijn is alleen zo verwarrend als je het eigenlijk maar op 1 manier kent. Dat terwijl bewustzijn eigenlijk een heel vaag en abstract begrip is. Ik denk dat veel mensen het ook snel verwarren met zelfbewustzijn, wat weer van een heel ander niveau is uiteraard.

quote:

Op maandag 15 april 2013 23:31 schreef DaneV het volgende:

De kracht van het nu is voor mij ook de eerste ervaring met het "zijn" en is destijds ook zinvol geweest. Maar nu bekeken, vind ik het te zweverig en vind ik dat Tolle het "ego" te veel schetst als iets negatiefs, terwijl hij tegelijkertijd schrijft dat je alle aspecten in het leven mindfull moet bekijken zonder te oordelen. Dat botst met elkaar en is in mijn ogen niet correct. Het gaat er niet om dat je je ego uitbant of laat sterven zoals hij het noemt, maar dat je ermee in harmonie kan leven. Althans, dat is mijn beleving bij deze materie.

Daarbij wordt er in mijn ogen te veel de nadruk gelegd op hoe zalig het wel niet is om verlicht door het leven te gaan en dat je bijna iets fout zou doen als je dat niet doet. Dit stimuleert "het streven naar" en rijmt wat mij betreft dus ook niet met de leer die hij wil overbrengen.

Het is idd wel grappig om te zien dat De Kracht vh Nu een introductie is geweest voor velen met deze materie. Mensen die de materie uit het boek begrijpen gaan al snel verder dan het werk van Tolle. Dan kom je bij het werk uit van Alan Watts bijvoorbeeld of het boek van Leo Hartong, Ontwaken in de droom.

quote:

Op dinsdag 16 april 2013 00:50 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

Mooi om te horen allemaal. Ik heb bij het lezen van het boek echt een breuk gehad met mijn ego, precies dat wat bedoeld wordt met verlichting, alleen het is niet zo dat ik nu heel makkelijk weer terugkeer naar die staat van controle over mijn gedachten.

Ook een beetje mn eigen schuld omdat ik er te weinig aandacht aan besteed. Maar na jaren van steeds weer terugkomen op deze materie, begint het heel langzaam steeds meer een gewoonte te worden om te leven zoals bedoeld wordt met verlichting.

Een breuk hebben met ego is niet hetzelfde als verlichting. Iets dat je precies kan omschrijven als verlichting is geen verlichting. Een mentale staat, en controle willen uitoefenen is geen verlichting, verre van zelfs.

quote:

Op maandag 15 april 2013 23:31 schreef DaneV het volgende:
De kracht van het nu is voor mij ook de eerste ervaring met het "zijn" en is destijds ook zinvol geweest. Maar nu bekeken, vind ik het te zweverig en vind ik dat Tolle het "ego" te veel schetst als iets negatiefs, terwijl hij tegelijkertijd schrijft dat je alle aspecten in het leven mindfull moet bekijken zonder te oordelen. Dat botst met elkaar en is in mijn ogen niet correct. Het gaat er niet om dat je je ego uitbant of laat sterven zoals hij het noemt, maar dat je ermee in harmonie kan leven. Althans, dat is mijn beleving bij deze materie.

Daarbij wordt er in mijn ogen te veel de nadruk gelegd op hoe zalig het wel niet is om verlicht door het leven te gaan en dat je bijna iets fout zou doen als je dat niet doet. Dit stimuleert "het streven naar" en rijmt wat mij betreft dus ook niet met de leer die hij wil overbrengen.

Ik begrijp wat je bedoelt hier. Zelf ben ik ook niet overtuigd van het uitbannen of laten sterven van het ego, simpelweg omdat dat is wat ons mens maakt. Iets zien en dat willen veranderen, dát is ego, want niet genoegen nemen met dat wat is. Het is een valkuil waar veel spirituele zoekers in stappen, namelijk dat er iets is dat gevonden moet worden; een doel dat met streven behaald moet worden.

Adyashanti legt dat al iets beter uit, al kan die ook flink zweven. Komt bij het vak denk ik. Voor wat hardere kritiek op 'verlichting' zou je eens kunnen kijken naar het werk van Jiddu Krisnamurti, of beter nog, UG Krishnamurti (die ook Jiddu bekritiseerde). Het lezen van Tao Te Ching van Lao Tzu kan ook erg inspireren, wat het dan ook heeft gedaan voor o.a. het boeddhisme. Heel kort samengevat zou je kunnen zeggen dat de Tao een woord is voor spontaniteit; niets is nodig om tot iets te komen. Het bewandelen van het pad (Tao, of het spirituele pad) is zoals Adyashanti zegt: "een pad van destructie", omdat het niet vergaren is, maar verliezen van je huidige blik op de realiteit.

Een koan waar ik aan denk gaat als volgt:

quote:

The wind was flapping a temple flag, and two monks started an argument. One said the flag moved, the other said the wind moved; they argued back and forth but could not reach a conclusion. The Sixth Ancestor, Hui-neng, said, “It is not the wind that moves, it is not the flag that moves; it is your mind that moves.” The two monks were dumb-struck.

En ook daarop is weer kritiek, van Mumon.

quote:

Op maandag 15 april 2013 22:58 schreef Hammet het volgende:
Ik ben momenteel halverwege, en hoewel ik het hier een stuk minder sterk vind (hij refereert net iets te vaak aan Jezus, en toen hij me probeerde te vertellen dat een steen ook een bewustzijn heeft moest ik het boek toch echt even wegleggen ), ga ik het uiteraard wel uitlezen en hiermee aan de slag!

Het idee achter dat alles een bewustzijn zou hebben komt uit een simpel stukje analyse, namelijk dat het ontbreken van een fundamentele 'ik' maakt dat iets als een ziel niet in ons bestaat. Ook ons bewustzijn is niet een fundamenteel bestaand iets, gezien de skandha's in het boeddhisme (of het feit dat het iets anders nodig heeft om te bestaan). Daarbij komt nog dat uiteindelijk alles in ons universum van licht/materie gemaakt is, afkomstig van dat ene moment voor de Big Bang.

Zou je deze gegevens doortrekken, dan kan je stellen dat wij fundamenteel gezien niet meer bewustzijn hebben dan een steen. Of omgekeerd, een steen is net zo bewust als wij. Door onze illusie van 'ik' maken we er een hele poeha van. Alles is één, waarbij zowel wij als een steen slechts golfjes zijn in een oceaan. Die oceaan kan het 'Grote Bewustzijn' genoemd worden, de Tao, God, of welk naampje je ook wil geven aan het beestje. Uiteindelijk is het simpelweg dat wat is, en dat is helemaal okay.