Hey Lintsie,quote:Op vrijdag 18 oktober 2013 12:21 schreef Lintsie het volgende:
Hee,
Sorry voor mijn late berichtje.. ik zit hier nooit op haha..
Nou ik zelf heb deze klachten nu al 2 jaar. Ik ben daarmee naar de dokter gegaan en die heeft me doorverwezen naar een psycholoog. Dat hielp echt niks uit bij mij.. was zonde van het geld (vond ik zelf). Dus daar ben ik mee gestopt.
Heb nu contact met een spiritueel vrouwtje, eens zien of dat helpt
Verder slaap ik genoeg.. Maar eten doe ik niet zo goed.. ik ben vegetarier en kom veel voedingsstoffen te kort. Maar ik hoorde van mijn psycholoog dat het niet alleen daar aan kan liggen..
Dus ik vind het heel lastig.. het gaat ook niet super goed bij mij. Ik heb er nog steeds heel erg veel last van. De meeste vrienden van me weten het ook, en hebben er wel begrip voor..
Iemand behoefte om via de mail verder te praten? Groetjes Lintsie !
Ja, een zeer gekend neveneffect van hyperventileren.quote:Op zondag 5 januari 2014 20:00 schreef -Spring het volgende:
Herkenbaar. Ik heb het als ik hyperventileer.
Op basis van een gesprek met de psycholoog van hoe ik mij voelde en alles rond mij ervaarde, concludeerde hij dat ik het in de richting van dissociatie moest zoeken. Nu heb ik zelden nog last, ik hou mijn hart vast. Probeer er gewoon zo weinig mogelijk mee bezig te zijnquote:Op zondag 16 februari 2014 19:45 schreef jaykop het volgende:
Beste Banaantje,
Het klinkt misschien raar maar ik vroeg me af hoe en wanneer je zeker wist dat je derealisatie had. Ik heb namelijk 9 maanden lang precies hetzelfde en dacht dat ik me een beetje aanstelde. Na een tijdje dacht ik dat ik maar beter even op internet kon kijken en zag dat het vaker voorkwam. Kan de huisarts hier iets over zeggen, laat staan mij helpen? Misschien iets zeggen over de oorzaak?
Ben overigens blij dat ik dit forum tegenkwam. Wist niet dat ik echt iets kon hebben, dacht dat het vooral moe zijn was.
MVG,
Jaykob
Hij stelde geen diagnose, hij zei om het in die richting te zoeken.quote:
Een psycholoog heeft helemaal niet geholpen. Medicatie daarentegen wel en vooral leren omgaan met het gevoel.quote:Op maandag 3 maart 2014 20:27 schreef jaykop het volgende:
Wat zegt zo`n psycholoog voor de rest? iets zinnigs? Iets waar je iets aan hebt gehad?
Merk namelijk dat ik steeds chagrijniger word door het gevoel van niet volledig aanwezig zijn als het ware. Moet maar eens langs mijn huisarts in ieder geval...
Welke medicatie helpt dan?quote:Op maandag 24 maart 2014 19:29 schreef banaantjeEE het volgende:
[..]
Een psycholoog heeft helemaal niet geholpen. Medicatie daarentegen wel en vooral leren omgaan met het gevoel.
Ik raad je deze site aan: http://www.dpselfhelp.com/forum/
Zit vol met lotgenoten
Als ze een diagnose denken te stellen is deze niet (rechts)geldig. Enkel een psychiater stelt diagnoses.quote:
Er is geen juridische definitie van een rechtsgeldige diagnose. GZ-psychologen zijn zelfstandig bevoegde, BIG-geregistreerde hulpverleners die prima psychologische diagnoses kunnen stellen.quote:Op maandag 24 maart 2014 21:28 schreef scoober het volgende:
[..]
Als ze een diagnose denken te stellen is deze niet (rechts)geldig. Enkel een psychiater stelt diagnoses.
Googlen kan iedereen... nu zeg je een GZ psycholoog, dat is iets anders dan een psycholoog.quote:Op dinsdag 25 maart 2014 06:48 schreef dotKoen het volgende:
[..]
Er is geen juridische definitie van een rechtsgeldige diagnose. GZ-psychologen zijn zelfstandig bevoegde, BIG-geregistreerde hulpverleners die prima psychologische diagnoses kunnen stellen.
Hangt af van persoon tot persoon. Ik heb Efexor genomen (en neem ik nog steeds: 18,5mg), voornamelijk tegen een soort sociale angst, waar ik tevens zo goed als vanaf ben. Het vlakt je emoties wat af en dit had ik juist nodig om mij van het 'nieuwe' gevoel van continue afwezig en slaperig te zijn, af te helpen.quote:
Ik dacht toch ook dat een psycholoog geen diagnoses mocht stellen. Wat ze wel deden is zeggen in welke richting je je probleem moet zoeken...quote:
Als (BIG-geregistreerd) arts hoef ik echt niet te googelen over welke hulpverleners diagnoses 'mogen' stellen en heb ik uiteraard ook ervaring in de psychiatrie. Vanzelfsprekend gaat het alleen om GZ-psychologen of GZ-psychologen in opleiding, niet-GZ-psychologen hebben geen opleiding voor individuele hulpverlening gevolgd.quote:Op dinsdag 25 maart 2014 17:46 schreef scoober het volgende:
[..]
Googlen kan iedereen... nu zeg je een GZ psycholoog, dat is iets anders dan een psycholoog.
Ben zelf werkzaam binnen de ggz psychiatrie.
Daaag
goedzo knulquote:Op dinsdag 25 maart 2014 19:59 schreef dotKoen het volgende:
[..]
Als (BIG-geregistreerd) arts hoef ik echt niet te googelen over welke hulpverleners diagnoses 'mogen' stellen en heb ik uiteraard ook ervaring in de psychiatrie. Vanzelfsprekend gaat het alleen om GZ-psychologen of GZ-psychologen in opleiding, niet-GZ-psychologen hebben geen opleiding voor individuele hulpverlening gevolgd.
Dankjewel Banaantje, aan die site heb ik wel wat denk ik. Veel wat daar staat herken ik goed. Ben pas geleden naar de dokter geweest en heb vervolgens bloed laten prikken. Hij zei dat er niks aan de hand was en dat ik met wat geduld er zo vanaf ben. Volgens hem was het dus niks. Heb ik echt volledig niks aan. Ik hoorde hier dat vitamine d een probleem kan zijn en ben dat nu gaan slikken.quote:Op maandag 24 maart 2014 19:29 schreef banaantjeEE het volgende:
[..]
Een psycholoog heeft helemaal niet geholpen. Medicatie daarentegen wel en vooral leren omgaan met het gevoel.
Ik raad je deze site aan: http://www.dpselfhelp.com/forum/
Zit vol met lotgenoten
Hier gaat het steeds beter en beter, maar ik zat zeer diep.quote:Op zaterdag 29 maart 2014 17:25 schreef jaykop het volgende:
[..]
Dankjewel Banaantje, aan die site heb ik wel wat denk ik. Veel wat daar staat herken ik goed. Ben pas geleden naar de dokter geweest en heb vervolgens bloed laten prikken. Hij zei dat er niks aan de hand was en dat ik met wat geduld er zo vanaf ben. Volgens hem was het dus niks. Heb ik echt volledig niks aan. Ik hoorde hier dat vitamine d een probleem kan zijn en ben dat nu gaan slikken.
Nu heb ik overigens pas door hoe diep ik zat de afgelopen weken. Nauwelijks sociale interactie, kan me er nauwelijks iets van herinneren zelfs. Zo leeg zijn mijn gedachten continu waardoor ik me die momenten ook niet herinner. Ik heb wel het idee dat het weer beter gaat nu, soms heb ik het idee dat ik er gewoon weer echt ben op deze plek en plaats.
Hoe gaat het bij jou nu voor de rest?
quote:Op zaterdag 29 maart 2014 19:14 schreef banaantjeEE het volgende:
[..]
Hier gaat het steeds beter en beter, maar ik zat zeer diep.
Naar mijn mening is DP/DR voornamelijk gelinkt aan oververmoeidheid/burn-out/depressie.
Ik ben mijn zelfvertrouwen beginnen aan te pakken, socialer proberen worden, voldoende beginnen slapen,... en het lijkt echt wel te helpen. Ik ga op mijn vaste uren slapen, ik eet gezond(er), drink geen koffie meer, maar thee,...
Mijn medicatie heeft ook goed aangeslagen vond ik. Ik nam Efexor (nog steeds, maar zeer lichte dosis) tegen lichte sociale angsten. Dit heeft mijn emoties afgevlakt waardoor ik rechter en steviger in mijn schoenen begon te staan (ik kreeg meer een karakter waarbij ik mij de dingen minder aantrok, in een positieve manier: ik analyseerde alles niet meer zo fel). Ik ben minder beginnen nadenken en de dingen gewoon beginnen doen.
Mijn tips voor jou:
- thee drinken
- beweging (fietsen)
- voldoende slapen !!
- vitaminen (zon voor vitamine D en ik eet dagelijks 2 stukken fruit)
- leer met het gevoel te leven en probeer je alles véél minder aan te trekken
Ik had wel 2 zeer goede vrienden waar ik kon op terug vallen.
Enfin de dagen dat ik mij onwerkelijk voel zijn quasi uren/minuten geworden. En als ik mij wat raar begin te voelen, probeer ik er geen belang aan te hechten en sluit ik eventjes mijn ogen.
Als ik mij dan bv. onwerkelijk voel, dan voel ik mij ook zeer moe. Vandaar, slaap en rust voldoende!
Probeer ook iets actief te doen. Daarom niet altijd met vrienden, maar je kan je ook alleen amuseren. Neem je Ipod en ga het stad eens in, maak een wandeling,.... Achteraf ben je blij dat je dit allemaal gedaan hebt...
Klinkt goed dan man! Ik denk dat je bij dat rijtje de continue stress toe kan voegen. En dan bedoel ik niet de stress van een naderend proefwerk, maar echte zorgen over bepaalde belangrijke en ingrijpende dingen.quote:Op zaterdag 29 maart 2014 19:14 schreef banaantjeEE het volgende:
[..]
Hier gaat het steeds beter en beter, maar ik zat zeer diep.
Naar mijn mening is DP/DR voornamelijk gelinkt aan oververmoeidheid/burn-out/depressie.
Ik ben mijn zelfvertrouwen beginnen aan te pakken, socialer proberen worden, voldoende beginnen slapen,... en het lijkt echt wel te helpen. Ik ga op mijn vaste uren slapen, ik eet gezond(er), drink geen koffie meer, maar thee,...
Mijn medicatie heeft ook goed aangeslagen vond ik. Ik nam Efexor (nog steeds, maar zeer lichte dosis) tegen lichte sociale angsten. Dit heeft mijn emoties afgevlakt waardoor ik rechter en steviger in mijn schoenen begon te staan (ik kreeg meer een karakter waarbij ik mij de dingen minder aantrok, in een positieve manier: ik analyseerde alles niet meer zo fel). Ik ben minder beginnen nadenken en de dingen gewoon beginnen doen.
Mijn tips voor jou:
- thee drinken
- beweging (fietsen)
- voldoende slapen !!
- vitaminen (zon voor vitamine D en ik eet dagelijks 2 stukken fruit)
- leer met het gevoel te leven en probeer je alles véél minder aan te trekken
Ik had wel 2 zeer goede vrienden waar ik kon op terug vallen.
Enfin de dagen dat ik mij onwerkelijk voel zijn quasi uren/minuten geworden. En als ik mij wat raar begin te voelen, probeer ik er geen belang aan te hechten en sluit ik eventjes mijn ogen.
Als ik mij dan bv. onwerkelijk voel, dan voel ik mij ook zeer moe. Vandaar, slaap en rust voldoende!
Probeer ook iets actief te doen. Daarom niet altijd met vrienden, maar je kan je ook alleen amuseren. Neem je Ipod en ga het stad eens in, maak een wandeling,.... Achteraf ben je blij dat je dit allemaal gedaan hebt...
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |