Mijn vrouw verliefd op een ander en mentaal/fysiek kil voor me

quote:

Op zondag 16 december 2012 10:43 schreef Wandtegeltje het volgende:

[..]

Als ik het relaas van TS volg denk ik dat ze niet met die andere man naar bed zal gaan, ze is meer het type van de platonische relaties vermoed ik, bang voor sex of er niet van houden, om wat voor rede dan ook. Het zou best nog wel eens kunnen zijn dat er helemaal geen sex te pas komt aan deze ontmoeting... Ik zou me dan ook richten op het al dan niet redden van de relatie, niet om wat zijn vriendin eventueel in Amerika zou kunnen doen.

Hoofdzaak scheiden van de bijzaak, wat zijn vriendin in Amerika zou kunnen gaan doen (als het ooit gebeurd) is een symptoom, bijzaak. De hoofdzaak is de slechte relatie van TS.

Als je relatie goed is is de prikkel om te kijken of het gras bij de buurman idd groener is in ieder geval een stuk minder... of zelfs afwezig.

Er heeft al heel wat gespeeld in het verleden, van beide kanten. Vaak heeft dit een negatieve invloed op de discussie over je relatie, allerlei gebeurtenissen uit het verleden, onvrede, onbegrip en machteloosheid vertroebelen.......

Ik zou me richten op het onderzoeken of de relatie nog kansen heeft, het liefst met een onafhankelijk buitenstaander. Relatietherapie dus. Wil je er nog wat van proberen te maken dan is dat denk ik de eerst aangewezen weg. Blijkbaar staat zijn vriendin daar wel voor open.

[..]

Ik heb ook op dat punt gezeten, mijn ervaring is dat het idd een punt te ver is.

maar ik heb ook op het punt van TS gezeten: bij elkaar proberen te blijven voor de kinderen. Het is een cliché TS, ik weet het, maar dat hou je niet vol. Kost je bergen energie, heel veel problemen (nu al, anders begin je er op FOK niet over)...

Ik heb dezelfde argumenten gebruikt (restschuld, de kinderen, niet alleen willen zijn, noem maar op). Daarmee hou je het een hele tijd vol maar het gaat op lange termijn wel ten koste van jezelf.
Als je je partner niet meer kan omhelzen is dat het signaal dat er hele grote problemen zijn in je relatie. Tijd dus voor de relatietherapeut.

En als dat niet werkt, dan maar het pad op wat je niet wil (uit elkaar gaan). Het is geen lolletje, ik heb dezelfde instelling van TS voor wat betreft relaties, maar uit elkaar gaan is ook te doen. En geeft je weer andere kansen in de toekomst.

Je bent niet de enige die veel van zijn kinderen houdt, waarbij de relatie niet meer loopt en een heel vervelende periode na een scheiding tegemoet gaat. Dan er maar doorheen, tanden op elkaar en doorbijten. Is veel beter voor jezelf. En daardoor ook voor je kinderen. Die krijgen hun trekken ook wel thuis van jullie problemen. Ook al merk je dat als ouder ws niet zo in eerste instantie.

Been there, done that.

Wat je ook doet, je maakt zelf je keuzes over je relatie op grond van je eigen argumenten en gevoel. Dus... kiezen.... relatietherapie... uit elkaar.... hou je de instelling vol, voor de kinderen?? Op korte termijn wel denk ik, op lange termijn niet. Tijd voor de relatietherapeut om e.e.a. duidelijk te krijgen zou ik zeggen.

quote:

Op zondag 16 december 2012 11:00 schreef Wandtegeltje het volgende:

[..]

Nou, er zijn nog wel meer alternatieven hoor.. daar hebben we het hier ook over....

quote:

Op zondag 16 december 2012 12:54 schreef Wandtegeltje het volgende:

[..]

Dat zal, vermoed ik, voor je partner ook zo zijn. Dit zijn hondsmoeilijke maar wel heel elementaire discussies op dit moment met heel veel valkuilen. Dingen niet zeggen omdat je weet dat het de ander kwetst, ongeschreven code's die in je relatie zijn ontstaan, dingen niet zeggen van jezelf waar je niet trots op bent en daarom maar verzwijgt, dingen uit het verleden erbij halen die op dat moment eigenlijk niet ter zake doen, niet praten over je frustraties, niet praten over dat je die ander mist, liefde wil, genegenheid, vertrouwen, maar deze wensen uit in de vorm van verwijten waardoor de boodschap niet overkomt.... ik noem maar wat valkuilen. Tussen de regels door lees ik ze in jouw posts allemaal.

Om die niet in die valkuilen te trappen zou het in mijn ogen het beste zijn er een onafhankelijk persoon bij te betrekken. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor je partner en je kinderen. Jij hebt nu nog het roer een beetje in handen om de boot een andere kant op te laten gaan om even in je eigen beeldspraak te blijven.

Bij een goeie relatietherapeut doorloop je in veel kortere termijn het proces wat je te wachten staat en waar je nu doorheen gaat.

Je kinderen zitten idd in de vormende fase van hun leven, de hechtingsfase.

Als ze gevormd worden in een omgeving waarin ze twee ouders zien die en slechte relatie hebben is dat het voorbeeld dat jullie kinderen krijgen van jullie hoe een relatie is tussen ouders: liefdeloos, zonder affectie met weinig vertrouwen in elkaar. Het lijkt mij dat je je kinderen een ander voorbeeld wil geven. Of zie ik dat verkeerd?

quote:

Op zondag 16 december 2012 13:49 schreef AgLarrr het volgende:
Ik lees hier voldoende analyses waar ik me in kan vinden; je cijfert jezelf weg, je geeft teveel ruimte, zij maakt daar gebruik/misbruik van, ze vindt je niet interessant, jij wilt blijven omwille de kinderen, etc. Ik wil het bij een suggestie laten. Wat ik samenvattend lees is dat jij je leven laat leiden, en zelf verdomd weinig keuzes maakt omdat jij dat wilt. Ik kan me ook voorstellen dat je vrouw dat niet aantrekkelijk vindt.

Zou het een idee zijn om een deel van de energie die je nu in haar steekt, in jezelf te steken? Pak iets op naast haar en je kinderen. Een sport, een hobby, een instrument, iets wat helemaal van jou is. Iets waar je je op toe kan leggen en goed in kan worden.
Naast de voordelen dat je er energie uit kan halen, kunt ontspannen, en misschien nieuwe sociale contacten opdoet kun je -let wel, niet als doel op zich!- haar laten zien dat je wel degelijk in controle bent als jij dat wilt. Dat je wel degelijk zelfstandig bent, initiatief toont. Als je dat echt wilt kun je het zelf gebruiken om mee te schermen in discussies over wie waar welke tijd besteed.

Pak ergens ruimte voor jezelf en gebruik dat als bruggehoofd om die relatie weer enigzins gelijkwaardig te maken. Ook haar het idee te geven dat ze met een gelijke aan het sparren is. Als je dat niet lukt, dan loopt die relatie hoe dan ook op de klippen...

quote:

Op zondag 16 december 2012 14:36 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Uitstel is niet het goede idee als je zielig en emotioneel gaat doen en op die manier om haar heen gaat hangen. Hij moet weer interessant voor zijn vrouw worden en op het moment dat zijn vrouw hem terug wil .. de zaak eigenlijk agressief aan gaan pakken.

Ik denk overigens ook dat de vrouw in kwestie gewoon zwelgt in stress. Je bent samen met iemand, je hebt 2 kinderen (op zo'n jonge leeftijd!!) en je zit met een man ver, ver hier vandaan te chatten en geile mails te schrijven, van iemand die ook getrouwd is.

En als je dan niet zelf in ziet dat je niet goed bezig bent ben je of gewoon overspannen (je hebt niet goed naar de impulsen in je lichaam geluisterd). Het feit dat je in een relatie interesse hebt in anderen is niet meer dan normaal. Dat je een fantatsie daar over kan hebben ook, maar dat je zo ver gaat dat je ook contact op gaat zoeken, terwijl je nog een relatie hebt, en kids, en een drukke baan hebt en je eigen relatie zo laat spartelen in de hoop dat er nog wat goedkomt? Ik op zo'n dame helaas.