Slaapverlamming

Je kunt natuurlijk ook gewoon je ogen dichthouden .

Als je weet wat het is (en dat weet je, door dit topic), is het eerder interessant dan eng.
En ja, je kunt denken en je bent bewust op het moment dat het gebeurt.
Ik vond het een enorme opluchting om te weten wat het was, de keer erna was het amper meer eng.

Ik heb het een tijdje terug meegemaakt toen ik op mijn zij lag.
Ik zag niks, hoorde wel geklop en rammelende sleutels en voelde een kwaadaardige aanwezigheid.
Omdat ik bewust was van een slaapverlamming, had ik iets van, doei jongens, ik ga lekker verder slapen.

quote:

Op maandag 20 mei 2013 23:43 schreef Remqo het volgende:
Ik heb het een tijdje terug meegemaakt toen ik op mijn zij lag.
Ik zag niks, hoorde wel geklop en rammelende sleutels en voelde een kwaadaardige aanwezigheid.
Omdat ik bewust was van een slaapverlamming, had ik iets van, doei jongens, ik ga lekker verder slapen.

quote:

Op maandag 20 mei 2013 16:05 schreef Joanne35 het volgende:
Volgens Wikipedia komt "false awakening" in 2 types voor en kan type 2 ook voorkomen in combinatie met slaapverlamming

Dat false awakening was vroeger het engste wat er was

Word je wakker uit een nachtmerrie

althans dat denk je

helemaal opgelucht, wil je uit bed gaan, zit je nog midden in het nachtmerrie

the horror.

LIF / Slaapverlamming

Dat is een acht jaar oud topic en er staat onder:

Dit topic sluit automatisch over 8 posts.

Ik had laatst ook weer een slaapverlamming. Lang geleden alweer!
Deze keer was het gelukkig niet zo heel eng als jaren geleden toen een zwarte schim met een regenjas en hoed op mij probeerde te wurgen.

Deze keer was ik 'wakker' en ik zag en voelde dat er iemand aan mijn benen trok! Op dat moment dacht ik: Ik moet wakker worden, ik moet wakker worden (ook al had ik mijn ogen open....). Na 30 sec a minuut, was de hallucinatie weg.

Ik heb het jaren gehad, 7 jaar lang om precies te zijn. Ongeveer 4 keer per week, soms leek het echt een eeuwigheid te duren. En toen was het opeens weg. Vaak gaat het gewoon uit zichzelf over en kun je er verder weinig aan veranderen, maar misschien helpt het om een zo regelmatig mogelijk dagritme te hebben. Zelfde tijd er in, zelfde tijd er uit. Geen dingen als schietspelletjes voor het slapen. Ik had een beetje een studentikoos slaapritme en deed veel computerspellen toen ik er last van had, maar ik heb geen idee of dat het veroorzaakte.

Helpt ook enorm als je jezelf kunt aanleren om rustig te blijven wanneer het gebeurt. In het begin lijkt dat echt onmogelijk, je ziet gewoon een wazige hallucinatie en je lichaam voelt kut, dus logisch dat je in de stress schiet. Maar dat maakt het alleen maar erger en langer. Na een paar jaar/honderden keren slaapverlamming lukte het me om rustig te blijven en dat maakte het een stuk minder zwaar.

Misschien is 't bij iedereen toch wel diezelfde vent die over ons heen gebogen staat. We zouden eens moeten bijhouden hoe laat en wanneer hij langs komt, in theorie kan hij nooit op twee plekken tegelijk komen.

Ik ben een keer van een slaapverlamming in een droom gezakt en toen droomde ik dat ik die schim door het hele huis achterna ging, dat was bijna nog enger dan die slaapverlamming zelf, maar het engste moest nog komen toen ik wakker werd: toen bleek de lamp die in mijn droom door die schim kapot was gemaakt, ook werkelijk niet meer te branden , toen heb ik 'm wel even geknepen moet ik bekennen.

Ik had een keer een zwarte enge dude in mn droom die iets tegen me zei en dat riep zoveel angst op dat ik gewoon uit mn droom werd geslingerd en met een bonkend hart wakker werd

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 22:25 schreef Gwywen het volgende:
Misschien is 't bij iedereen toch wel diezelfde vent die over ons heen gebogen staat. We zouden eens moeten bijhouden hoe laat en wanneer hij langs komt, in theorie kan hij nooit op twee plekken tegelijk komen.

Ik ben een keer van een slaapverlamming in een droom gezakt en toen droomde ik dat ik die schim door het hele huis achterna ging, dat was bijna nog enger dan die slaapverlamming zelf, maar het engste moest nog komen toen ik wakker werd: toen bleek de lamp die in mijn droom door die schim kapot was gemaakt, ook werkelijk niet meer te branden , toen heb ik 'm wel even geknepen moet ik bekennen.

Hmm...dat is ook wel een beetje creepy, haha!

Zou ik wel is willen meemaken zo'n slaapverlamming. Is er nog een manier hoe je het kan uitlokken?

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 01:19 schreef maktgalen het volgende:
Zou ik wel is willen meemaken zo'n slaapverlamming. Is er nog een manier hoe je het kan uitlokken?

Geloof me wil je niet. Ik heb het zowat dagelijks en dan met name steken bij de borst en dat soort grappen. Ben ook aan het rondkijken hoe ervanaf te komen want grappig is het niet meer. Heb het dus niet met dromen en dergelijke maar meer met paniekaanvallen etc.

Maar ik heb gehoord dat je jezelf dan ook ziet liggen tijdens zo'n slaapverlamming, speelt dat dan ook af in je hoofd?

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 01:25 schreef maktgalen het volgende:
Maar ik heb gehoord dat je jezelf dan ook ziet liggen tijdens zo'n slaapverlamming, speelt dat dan ook af in je hoofd?

Ja heb ik 1x gehad en dat is heel erg eng. Ik lag op de bank smiddags was erg moe en ik zag mijzelf vanuit het plafond zeg maar op de bank liggen en mn vriendin liep gewoon in de kamer etc(dit was ook zo). Toen ik me ertegen ging verzetten kwam ik zeg maar bij ofzo en wat ik zag klopte dus ook precies (mn honden lagen precies zo, vriendin liep net langs etc). Heel vaag in ieder geval.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 01:29 schreef MolFan het volgende:

[..]

Ja heb ik 1x gehad en dat is heel erg eng. Ik lag op de bank smiddags was erg moe en ik zag mijzelf vanuit het plafond zeg maar op de bank liggen en mn vriendin liep gewoon in de kamer etc(dit was ook zo). Toen ik me ertegen ging verzetten kwam ik zeg maar bij ofzo en wat ik zag klopte dus ook precies (mn honden lagen precies zo, vriendin liep net langs etc). Heel vaag in ieder geval.

Ja, vaag toch.. dan zou je zeggen dat het niet in je hoofd afspeelt.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 01:30 schreef maktgalen het volgende:

[..]

Ja, vaag toch.. dan zou je zeggen dat het niet in je hoofd afspeelt.

Ja ik snap er tot op de dag van vandaag nog geen reet van. Denk iets met je onderbewustzijn ofzo.

Maffe verhalen. Volgens mij heb ik het nog nooit meegemaakt, al wel vaak over gelezen in het verleden toen ik iets zweveriger was.

Wel een keer gedroomd dat ik het had, maar toen zag de kamer er duidelijk anders uit dus dat telt niet volgens mij..

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 01:25 schreef maktgalen het volgende:
Maar ik heb gehoord dat je jezelf dan ook ziet liggen tijdens zo'n slaapverlamming, speelt dat dan ook af in je hoofd?

Soms, maar meestal niet. Hallucinaties heb je ook meestal niet elke keer. Je bent bij bewustzijn en voelt dat je lichaam verlamd is, als je probeert te bewegen of praten kun je daardoor steeds sterkere tinteling in je lichaam voelen en koppijn, kan best pijnlijk zijn. Als ik mezelf rustig hield was het daarmee af, maar als ik in de stress schoot ging het verder met hallucinaties en soms out-of-body ervaringen.

Het verbaast mij dat zoveel mensen dit ooit hebben gehad!
Zelf nooit mogen ervaren

Wil ik ook!
Hoe kun je er een uitlokken?
(DMT telt niet)

De laatste keer dat ik het meegemaakt is toch al bijna zo'n jaar geleden denk ik. Vroeger als kind had ik het elke week zowat wel 4/5 keer en soms nog wel meer. Kan me de allereerste keer dat het me overkwam nog goed herinneren.. Moet een jaar of 5/6 zijn geweest toen ik het voor het eerst meemaakte. Had destijds voor het eerst Star Wars: Return of the Jedi gezien (tegen de wil van m'n moeder in) en ondanks dat ik het toen al erg fascinerende films vond was ik wel erg bang van Darth Vader erdoor geworden Maargoed ik dus met m'n pa die film op VHS gekeken. Ja gave film (snapte er geen hol van waarschijnlijk maargoed) maar wat was ik bang geworden van Darth Vader daarna, vooral die stem en dat geadem. Een paar dagen later was 't raak. Ik lag destijds met het voeteinde van het bed naar de deur toe, wat ook een grote 'trigger' is om 't te krijgen. Opeens schrik ik midden in de nacht wakker, helemaal verstijfd, kon me niet bewegen. Ik zag letterlijk de schim in de vorm van Darth Vader naast m'n bed staan. De eerste keer dat je dit meemaakt weet je niet wat je overkomt, intense angst giert door je lichaam heen. Voor m'n gevoel duurde het echt 10 minuten maar in werkelijkheid duurt het max 20 seconden. Je voelt het echt van kilometers aankomen; eerst een glas dat kapot word geslagen, of een keiharde explosie en dan wordt je erin meegezogen. Daarna echt letterlijk 3 weken tussen m'n ouders in geslapen, met lampje in slapen of soms zelfs helemaal niet slapen. M'n ouders hebben zelfs een hele tijd 'checks' moeten doen midden in de nacht om te kijken of ik sliep. Na dit heb ik het letterlijk nog wel 100x meegemaakt. De ene keer extremer als de ander.. Ik merk wel dat nu naarmate ik ouder word het veel minder meemaak. En ook zeker niet zo intens meer. Ik heb de afgelopen paar jaar veel research over dit fenomeen gedaan en kwam ook op forums uit waar meer mensen het hadden meegemaakt.

Vroeger dacht ik echt dat ik gek was en dat niemand anders dit meemaakte. Ik sprak er verder ook nooit met iemand over. Ja m'n ouders heb ik het wel eens verteld toen ik nog jonger was maar die zeiden dan altijd dat het niet bestond en niet echt was. In werkelijkheid wisten zei natuurlijk ook wel dat dit geen fabeltje was. Nu kick ik de laatste paar jaar ook wel op dit soort dingen en zoek ook naar manieren om het op te wekken. (klinkt gek, ik weet het)

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 22:25 schreef Gwywen het volgende:
Misschien is 't bij iedereen toch wel diezelfde vent die over ons heen gebogen staat. We zouden eens moeten bijhouden hoe laat en wanneer hij langs komt, in theorie kan hij nooit op twee plekken tegelijk komen.

Ik ben een keer van een slaapverlamming in een droom gezakt en toen droomde ik dat ik die schim door het hele huis achterna ging, dat was bijna nog enger dan die slaapverlamming zelf, maar het engste moest nog komen toen ik wakker werd: toen bleek de lamp die in mijn droom door die schim kapot was gemaakt, ook werkelijk niet meer te branden , toen heb ik 'm wel even geknepen moet ik bekennen.

Haha, cool vrhaal

Ik heb altijd juist enorm het gevoel dat die ''entiteit'' aan mijn ziel aan het trekken is ofzo...
Dus dat ik dan een soort van gevecht moet houden met die entiteit..

Toen ik dat niet deed kreeg ik er alleen een naar gevoel van dus toen ging ik ook weer gelijk in battle modus..

Grappig genoeg nooit echt angst ervaren.. Ik kan het mentaal ook tegenwerken en ben dan ook binnen een tel of 3 over die slaap verlamming heen.

Heb het al een hele tijd niet gehad, vroeger wel in tijden van grote drukte of stress. Heb het al sinds mijn kindertijd, ooit eens gegoogled en toen wel gerustgesteld en ook niet meer bang ervoor. Al is de gewaarwording niet echt fijn, heel veel mensen hebben het en het is geen reden tot alarm.

Heb het een keer twee keer gehad op een nacht. Eerste keer was ik helemaal in paniek en riep ik keihard 'mamaaaa' maar er kwam volgens mij geen geluid uit. Verder voelde niet dat ik ademde maar snakte ook niet naar adem. Op een gegeven moment deed ik maar wat om weer overeind te komen en vond ik een ' trucje' : je ogen aanspannen. Daarna voel je weer iets in je gezicht, nek en uiteindelijk hen je je lichaam weer in controle.

Dit allemaal duurde denk trouwens een seconde of 15/20...

Vijf minuten later probeerde ik weer te slapen en het gebeurde weer.. Nu was het iets minder eng en wist ik dus wat ik moest doen (ogen aanspannen).

Uiteindelijk blijft het eng. Nadat mij dit overkomen is, kan ik serieus begrijpen hoe mensen zich voelen die in latere leeftijd door bijv een ongeluk of ziekte voor de rest van hun leven verlamd zijn. Het was al frustrerend om mijn lichaam een paar seconden niet onder controle te hebben

Ik heb ook wel ervaring met slaapverlamming. Een aantal jaar geleden toen ik nog anti depressiva slikte kwam het regelmatig voor, nu enkel nog een keer als ik een onregelmatig slaapje ga doen (bijvoorbeeld s'middags op de bank). Het gekke is wel (en gelukkig maar) dat ik eigenlijk nooit echt een angstig gevoel of enge ''schim'' of enge hallucinatie heb ervaren, eerder het tegenover gestelde, vooral op het punt dat ik uit de slaap kom, en de realiteit zich gaat vermengen. Ik voel dan juist een enorm rustig en vredig gevoel, ook hallucineer ik dan vaak dat mn moeder dan bij me is en me iets liefs influistert (mn moeder leeft nog gewoon hoor).

Als ik dan na een aantal seconden merk dat ik me niet kan bewegen, maar wel voor me uit kan kijken, en me er dus bewust van word dat ik een actieve slaapverlamming heb is het wel zaak om kalm te blijven, en niet in paniek te raken. Ik probeer me dan altijd te beseffen dat het mij tot nu toe altijd is gelukt er weer uit te komen, en dat dat deze keer ook weer gewoon gaat lukken.

Vaak val ik weer lichtjes in slaap, zonder dat ik het merk, en droom ik dat ik dus op sta en de kamer uit loop.... om even later weer te beseffen dat ik nog gewoon op de zelfde plek lig ...:) Wel grappig vind ik dat dan...

Wil ik ook!

Ik heb het zovaak. Gisteren was het een enorme zwarte schim in de vorm van een steekvlieg. Ik rap uit bed kon steekvlieg niet vinden.

Paar dagen terug had ik overal klimmende spinnen. Lampen, op bed, meubels enzo. Dat vond ik zo wazig. Ben weer onder de dekens gekropen.

Meest enge slaapverlamming was tijdens mijn kindertijd. Het was een schim die mij aankeek. Hij zat op de lakens met zijn hoofd op paar centimeter van mijn gezicht. Ik voelde zijn gewicht. Ik zag niks. Alleen een vorm van een hoofd waarvan je wist dat hij je aanstaarde. Doodeng was dat. Had geloof ik hard gehuild en om hulp geroepen.

Heb nog wel leuke voorbeelden die ik mij kan herinneren en kan ze op verzoek plaatsen.

Het is niet dat ik het eng vind. Althans nu niet meer. Maar het probleem is; wat ie nou realiteit en wat is fictief?

quote:

Op vrijdag 16 november 2012 23:44 schreef Paxcon het volgende:
Besef je dat het gewoon iets in je hoofd is. Ik kreeg het ook een keer maar had er al eens over gelezen dus was niet zo creepy meer.

Dit. Ook weleens gehad, op het moment is het wel even heel freaky, maar daarna is het niet zo boeiend meer. Duurde bij mij dan ook maar een seconden of tien, kan me voorstellen dat als het minuten aanhoudt het wel echt freaky wordt.

Ik zat een tijd terug s'avonds achter m'n pc. Lichten uit, klein lampje bij m'n bureau aan toen ik over dit onderwerp best wel diep zat na te denken. Ik heb in m'n leven 2 hallucinaties meegemaakt; de schim, en de heks (of wat het dan ook mag zijn) Terwijl ik er aan dacht flitste het beeld van die heks voor m'n ogen langs, duurde misschien maar 1 seconde of zelfs nog minder. Maar dat was zo eng. Kreeg enorme rillingen, als ik eraan denk weer trouwens. Ik weet niet hoe ik het goed moet uitleggen maar m'n gedachten fuckte met me op dat moment. Heel aparte ervaring was dat..

Apart dat zo veel mensen hier hallucinaties bij hebben, dat herken ik helemaal niet. Ik word alleen wakker in een lichaam dat ik niet meer kan bewegen. Gebeurt me eens per jaar of zo, ik heb geen patroon kunnen ontdekken. Nu ik er meer over gelezen heb, raak ik niet direct meer in paniek, maar pas als ik er na een paar keer proberen niet uitkom.

Ook wel eens gehad, moest er wel om lachen, ik sliep ook op mijn rug, helemaal plat, schrok me dood, geen hallucinatie gehad, ik bleef met mijn been bewegen tot ik eruit kwam, daarna nooit meer gehad. Het voelde wel alsof er iemand op mijn lichaam zat, ademen ging zwaar en het niet kunnen bewegen leek daardoor te komen.

Heb wel eens gehad dat ik zo diep sliep en ik het idee had dat er aan het einde van m'n bed een alien stond, had volgens mij een docu gezien over aliens, maar het voelde niet echt als een slaapverlamming of dromen, het voelde anders.

quote:

Op zondag 23 juni 2013 23:21 schreef Greyson het volgende:
Ik heb het zovaak. Gisteren was het een enorme zwarte schim in de vorm van een steekvlieg. Ik rap uit bed kon steekvlieg niet vinden.

Paar dagen terug had ik overal klimmende spinnen. Lampen, op bed, meubels enzo. Dat vond ik zo wazig. Ben weer onder de dekens gekropen.

Dit klinkt niet als een slaapverlamming