abonnement bol.com Unibet Coolblue
pi_123755052
quote:
0s.gif Op donderdag 7 maart 2013 18:10 schreef -CRASH- het volgende:

[..]

^O^
Maar dat hadden ze vorig jaar al bekend gemaakt
NASA releases moon landing guidelines for Google Lunar X Prize
Ah, een oud bericht dus. Excuses.
pi_123755169
quote:
0s.gif Op donderdag 7 maart 2013 18:18 schreef Misty_eyes het volgende:

[..]

Ah, een oud bericht dus. Excuses.
Staat er geen datum bij het bericht.
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
pi_123755213
quote:
0s.gif Op donderdag 7 maart 2013 18:21 schreef -CRASH- het volgende:

[..]

Staat er geen datum bij het bericht.
Staat nét op hun site als nieuws:

http://www.powned.tv/nieuws/tech/2013/03/google.html
pi_123778158
07-03-2013

Nieuwe camera in ruimtestation maakt eerste foto van de aarde



Een gloednieuwe camera in het internationale ruimtestation heeft onlangs voor het eerst de ogen geopend en de eerste foto van de aarde gemaakt. Het kiekje is prachtig!

Op de foto ziet u de rivier Rio San Pablo uitkomen in de Golfo de Montijo. Het is een bijzonder gebied: twee totaal verschillende ecologische zones lopen in elkaar over: landbouwgrond maakt plaats voor bossen en moerassen.

De foto is gemaakt door ISERV Pathfinder: een gloednieuwe camera die in januari van dit jaar op het ISS werd geïnstalleerd. Het is de bedoeling dat de camera de ogen strak op de aarde gericht houdt en ons met name tijdens natuurrampen van beelden voorziet. “Stel dat een dam in Bhutan doorbreekt, dan willen we in staat zijn om de overheid te laten zien waar bruggen kapot zijn gegaan of waar een weg is ondergelopen of waar een onderstation onder water staat,” legt onderzoeker Burgess Howell uit. “Dat soort informatie is van groot belang om gericht en snel redding te brengen.” Dankzij de hoge resolutie waarmee de camera foto’s maakt, zijn zelfs kleine details goed zichtbaar.

Wetenschappers besturen de camera vanaf de aarde. Met behulp van speciale software kunnen ze precies achterhalen wanneer het ISS zich boven een gebied dat ze willen fotograferen, bevindt. Vervolgens kunnen ze de camera opdracht geven om met een snelheid van drie tot zeven frames per seconde foto’s te maken.


Foto: Dauna Coulter, NASA Marshall Space Flight Center / Mike Carlowicz, NASA Earth Observatory

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_123781738
Hoe heet die camera ook alweer die in de ISS zou komen
waarmee je "live" naar de aarde zou kunnen kijken :?
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
pi_123813989
08-03-2013

Bijzondere ster lijkt ouder te zijn dan het heelal zelf



Hubble heeft wetenschappers een handje geholpen bij het dateren van een zeer oude ster. En dat leidt tot een verrassende conclusie: de ster zou zo’n 14,5 miljard jaar oud zijn: net ietsje ouder dan het 13,8 miljard jaar oude heelal, dus!

De ster is niet nieuw voor de wetenschap. In het jaar 2000 dateerden astronomen de ster ook al. Toen kwamen ze uit op een leeftijd van zestien miljard jaar (met een onzekerheidsmarge van twee miljard jaar). Het zette de wetenschap op zijn kop. “Misschien zit de kosmologie fout, of de stellaire fysica of klopt de afstand tot de ster niet,” stelt onderzoeker Howard Bond.

Kleinere marge

Een goede reden om de ster nog eens goed te bestuderen en opnieuw te dateren. En dat is wat onderzoekers – met een beetje hulp van Hubble – nu hebben gedaan. De nieuwe meting is een stuk accurater, want de onderzoekers hebben de onzekerheidsmarge aanzienlijk verkleind. De onderzoekers schatten de ster op 14,5 miljard jaar oud of 0,8 miljard jaar ouder of jonger. De ster zou dus ook 13,7 miljard jaar oud kunnen zijn en daarmee binnen de leeftijd van het heelal vallen.

Het onderzoek

De onderzoekers baseren hun conclusie op een uitgebreid onderzoek. Zo bestudeerden ze de helderheid van de ster, maar keken ze ook naar de chemische stoffen in de ster. En hoe beter de onderzoekers de ster onder de loep namen, hoe sterker het bewijs dat deze ster bijzonder oud is, maar niet zo oud als gedacht, zich opstapelde. Zo suggereert het onderzoek dat de ster brandstof sneller verbruikt: een eigenschap die de geschatte leeftijd van de ster (16 miljard jaar) verlaagt. Ook bleek de verhouding zuurstof en ijzer ietsje anders te zijn dan verwacht: eveneens bewijs dat deze ietsje jonger is dan gedacht (later kwam er in het heelal meer zuurstof voor). “Stop al die ingrediënten bij elkaar en je komt uit op een leeftijd van 14,5 miljard jaar, met een onzekerheidsmarge dat de leeftijd van de ster laat overlappen met de leeftijd van het heelal.”

Meer onderzoek

Bond verwacht de leeftijd van de ster in de toekomst nog nauwkeuriger vast te kunnen stellen. En zodra uit een volgend onderzoek blijkt dat de ster nog jonger is dan 14,5 miljard jaar en de onzekerheidsmarge verder verkleind wordt, kan zomaar blijken dat de ster toch ietsje jonger is dan het universum. Maar zelfs als de ster ietsje jonger is dan het heelal, dan blijft deze nog steeds heel bijzonder.

De ster in kwestie – HD 140283, bijgenaamd Methusalem – beweegt zich snel door de ruimte en is om die reden al meer dan een eeuw bekend. De hoge snelheid waarmee de ster reist, wijst erop dat de ster slechts een bezoeker aan ons sterrenstelsel is en eigenlijk afkomstig is uit de galactische halo. Een onderzoek in de jaren vijftig onderschrijft dat. Hieruit bleek dat de ster in vergelijking met andere sterren in onze omgeving weinig zware elementen bevat. Sterren in de galactische halo zijn de eerste ‘bewoners’ van ons sterrenstelsel. Ze ontstonden nog voordat het universum ‘vervuild’ was geraakt met zwaardere elementen. De ster is waarschijnlijk in een klein sterrenstelsel ontstaan. Dit sterrenstelsel zou meer dan twaalf miljard jaar geleden door de groeiende Melkweg zijn opgeslokt.

(scientias.nl)
pi_123820061
quote:
5s.gif Op vrijdag 8 maart 2013 23:34 schreef Misty_eyes het volgende:
08-03-2013

Bijzondere ster lijkt ouder te zijn dan het heelal zelf

[ afbeelding ]

Hubble heeft wetenschappers een handje geholpen bij het dateren van een zeer oude ster. En dat leidt tot een verrassende conclusie: de ster zou zo’n 14,5 miljard jaar oud zijn: net ietsje ouder dan het 13,8 miljard jaar oude heelal, dus!

De ster is niet nieuw voor de wetenschap. In het jaar 2000 dateerden astronomen de ster ook al. Toen kwamen ze uit op een leeftijd van zestien miljard jaar (met een onzekerheidsmarge van twee miljard jaar). Het zette de wetenschap op zijn kop. “Misschien zit de kosmologie fout, of de stellaire fysica of klopt de afstand tot de ster niet,” stelt onderzoeker Howard Bond.

Kleinere marge

Een goede reden om de ster nog eens goed te bestuderen en opnieuw te dateren. En dat is wat onderzoekers – met een beetje hulp van Hubble – nu hebben gedaan. De nieuwe meting is een stuk accurater, want de onderzoekers hebben de onzekerheidsmarge aanzienlijk verkleind. De onderzoekers schatten de ster op 14,5 miljard jaar oud of 0,8 miljard jaar ouder of jonger. De ster zou dus ook 13,7 miljard jaar oud kunnen zijn en daarmee binnen de leeftijd van het heelal vallen.

Het onderzoek

De onderzoekers baseren hun conclusie op een uitgebreid onderzoek. Zo bestudeerden ze de helderheid van de ster, maar keken ze ook naar de chemische stoffen in de ster. En hoe beter de onderzoekers de ster onder de loep namen, hoe sterker het bewijs dat deze ster bijzonder oud is, maar niet zo oud als gedacht, zich opstapelde. Zo suggereert het onderzoek dat de ster brandstof sneller verbruikt: een eigenschap die de geschatte leeftijd van de ster (16 miljard jaar) verlaagt. Ook bleek de verhouding zuurstof en ijzer ietsje anders te zijn dan verwacht: eveneens bewijs dat deze ietsje jonger is dan gedacht (later kwam er in het heelal meer zuurstof voor). “Stop al die ingrediënten bij elkaar en je komt uit op een leeftijd van 14,5 miljard jaar, met een onzekerheidsmarge dat de leeftijd van de ster laat overlappen met de leeftijd van het heelal.”

Meer onderzoek

Bond verwacht de leeftijd van de ster in de toekomst nog nauwkeuriger vast te kunnen stellen. En zodra uit een volgend onderzoek blijkt dat de ster nog jonger is dan 14,5 miljard jaar en de onzekerheidsmarge verder verkleind wordt, kan zomaar blijken dat de ster toch ietsje jonger is dan het universum. Maar zelfs als de ster ietsje jonger is dan het heelal, dan blijft deze nog steeds heel bijzonder.

De ster in kwestie – HD 140283, bijgenaamd Methusalem – beweegt zich snel door de ruimte en is om die reden al meer dan een eeuw bekend. De hoge snelheid waarmee de ster reist, wijst erop dat de ster slechts een bezoeker aan ons sterrenstelsel is en eigenlijk afkomstig is uit de galactische halo. Een onderzoek in de jaren vijftig onderschrijft dat. Hieruit bleek dat de ster in vergelijking met andere sterren in onze omgeving weinig zware elementen bevat. Sterren in de galactische halo zijn de eerste ‘bewoners’ van ons sterrenstelsel. Ze ontstonden nog voordat het universum ‘vervuild’ was geraakt met zwaardere elementen. De ster is waarschijnlijk in een klein sterrenstelsel ontstaan. Dit sterrenstelsel zou meer dan twaalf miljard jaar geleden door de groeiende Melkweg zijn opgeslokt.

(scientias.nl)
wow :)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  zaterdag 9 maart 2013 @ 09:37:59 #158
38496 Perrin
europeaan
pi_123820112
Die Methusalem-ster ligt ook maar 190 lichtjaar van ons verwijderd. Da's echt in onze achtertuin, op galactische schaal gezien.

http://en.wikipedia.org/wiki/HD_140283
Only dead fish go with the flow.
pi_123938224
11-03-2013

Chinees ruimteafval botst met Russische satelliet



Onderzoek wijst erop dat een stuk puin van een Chinese weersatelliet in botsing is gekomen met een Russische satelliet. De gebeurtenis laat nog maar eens zien hoe groot het ruimteafval-probleem werkelijk is.

Begin februari werd duidelijk dat de baan van de Russische satelliet iets veranderd was. De Russen dachten direct aan een botsing. Om te achterhalen of er echt een botsing was geweest, zochten ze eerst uit wanneer de botsing hoogstwaarschijnlijk plaatsvond en of zich op dat moment andere objecten in de buurt van de Russische satelliet bevonden.

Fengyun 1C

Uit het onderzoek blijkt dat de Russische satelliet op de dag van de botsing (22 januari 2013) slechts bij één object in de buurt was gekomen. Het gaat om een stuk puin van Fengyun 1C. Fengyun 1C was een Chinese weersatelliet. De satelliet werd in 1999 gelanceerd. In 2007 testten de Chinezen een wapen dat satellieten kan vernietigen. Om aan te tonen dat het wapen werkte, schoten ze Fengyun 1C in stukken. Zo werden in één klap honderden, zo niet duizenden stukken ruimtepuin gecreëerd.

Beschadigd

En één van die stukken is nu hoogstwaarschijnlijk met een Russische satelliet in aanraking gekomen. Niet alleen draait de satelliet daardoor nu sneller, de satelliet is ook beschadigd. Zo bestaat de satelliet op dit moment zeker uit twee fragmenten. Onderzoekers blijven de kwestie onderzoeken om meer te weten te komen over de omstandigheden waaronder de botsing plaatsvond.

De gebeurtenis benadrukt nog maar eens hoe groot het probleem van ruimteafval werkelijk is. De aarde wordt omgeven door een ‘wolk’ van puin, bestaande uit brokstukken van satellieten en complete satellieten die niet langer werken. Het ISS moet nu al regelmatig voor het ruimtepuin uitwijken. En de hoeveelheid ruimtepuin neemt alleen maar toe. De angst is dan ook dat deze gordel van puin in de toekomst ruimtemissies kan dwarsbomen: hoe groter de dichtheid puin wordt, hoe lastiger het zal worden om mensen voorbij die ‘gordel’ te lanceren. Onderzoekers werken dan ook hard aan een oplossing. Een mooi voorbeeld is deze Zwitserse satelliet die in de toekomst ruimteafval moet vastgrijpen en verwijderen. Het opruimen van ruimteafval ligt politiek gezien overigens gevoelig. Sommige landen hebben er moeite mee dat andere landen door het opruimen van hun ruimtepuin de hand leggen op door hen ontwikkelde technologieën. Ook vinden veel overheden het een verontrustende gedachte dat andere naties methoden ontwikkelen om oude satellieten uit een baan om de aarde te verwijderen. Want als ze dat kunnen, kunnen ze ook werkende satellieten vernietigen en zo de communicatie in een land plat leggen.

Reconstructie van de botsing:


(scientias.nl)
pi_123994007
12-03-2013

Herschel ziet basis van straalstromen bij zwart gat


Illustratie van de jets van GX 339-4. (ESA/ATG Medialab)

De Europese infraroodruimtetelescoop Herschel, die bijna aan het eind van zijn operationele levensduur is, heeft ver-infrarode straling waargenomen die afkomstig is van de basis van de straalstromen bij een stellair zwart gat. Nooit eerder zijn sterrenkundigen in staat geweest om door te dringen tot dit allerbinnenste deel van de straalstromen ('jets'). De resultaten zijn gepubliceerd in Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.

De waarnemingen zijn verricht aan GX 339-4, een zwart gat dat materie opzuigt van een begeleider en daarbij twee bundels van energierijke deeltjes en straling de ruimte in blaast. Eens in de paar jaar ondergaat het stelsel een uitbarsting die enkele maanden kan duren en waarbij de jets afmetingen bereiken van honderden miljarden kilometers.

De meest recente uitbarsting is intensief bestudeerd door onder andere radio- en röntgentelescopen. Toen er veranderingen werden gezien die erop wijzen dat de uitbarsting snel ten einde zou komen, werd de Herschel-ruimtetelescoop ingeschakeld om de ver-infrarode straling van de basis van de straalstromen waar te nemen.

De nieuwe waarnemingen bevestigen het idee dat de radiostraling en de ver-infrarode straling van de jets zogeheten synchrotronstraling is, uitgezonden door energierijke elektronen in een sterk magnetisch veld. Minder duidelijk is de precieze herkomst van de energierijkere optische en de nabij-infrarode straling. (GS)

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_123994014
12-03-2013

Zeldzame drievoudige quasar gevonden


Opname van de drievoudige quasar QQQJ1519+0627 (Emanuele Farina)

Een internationaal team van astronomen onder leiding van Emanuele Farina van de Universiteit van Insubria in Italië heeft op 9 miljard lichtjaar afstand van de aarde een zeldzame drievoudige quasar gevonden. De ontdekking is gepubliceerd in Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.

Quasars zijn de extreem heldere kernen van ver verwijderde sterrenstelsels. De energie is afkomstig uit de directe omgeving van superzware zwarte gaten die zich in de kernen van de meeste sterrenstelsels bevinden. Wanneer er twee of drie quasars in elkaars directe omgeving staan, is er vermoedelijk sprake van het resultaat van een botsing en versmelting van twee of drie afzonderlijke sterrenstelsels.

Het is pas voor de tweede keer dat astronomen een drievoudige quasar hebben gevonden. Hoe het systeem (met de catalogusaanduiding QQQJ1519+0627) precies is ontstaan, is nog niet duidelijk; mogelijk bevindt het zich nog in een prille ontstaansfase. Dat zou blijken uit het feit dat er op de betreffende plaats aan de hemel geen sterke infraroodbronnen zijn gevonden die zouden wijzen op de aanwezigheid van stelsels waarin veel stervorming plaatsvindt.

De ontdekking van de drievoudige quasar is gedaan met behulp van de New Technology Telescope op de Europese La Silla-sterrenwacht in Chili en met een telescoop op de Calar Alto-sterrenwacht in Spanje. (GS)

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_123994272
12-03-2013

De allerlaatste close-up foto’s van Saturnus’ maan Rhea



Ruimtesonde Cassini heeft voor de laatste keer een flyby langs Saturnus’ maan Rhea gemaakt. En natuurlijk legde de sonde de maan op de gevoelige plaat vast. Het levert prachtige close-up foto’s op: de laatste die we in héél lange tijd van Rhea zullen gaan zien.

Cassini passeerde Rhea op een afstand van zo’n 997 kilometer. Het doel van de flyby was het meten van het zwaartekrachtveld van Rhea. Maar terwijl Cassini daarmee bezig was, maakte de sonde ook nog eens een aantal close-up foto’s.

Bijvoorbeeld de foto hieronder. Op de foto is het pokdalige oppervlak van Rhea goed te zien. Kraters maken er de dienst uit.


Foto: NASA / JPL-Caltech / SSI.

Wat direct opvalt aan de foto die u hieronder ziet, is de streep die dwars over het oppervlak lijkt te lopen. Het is een slenk: een stuk grond dat lager ligt dan de omringende grond en aan beide zijden steile wanden heeft. De slenk die we hier zijn, lijkt vrij recent te zijn ontstaan, maar verder kunnen de onderzoekers er weinig zinnigs over zeggen: ze weten nog steeds niet goed hoe deze slenken op Rhea ontstaan.


Foto: NASA / JPL-Caltech / SSI.

Cassini maakte ook enkele foto’s vanaf een iets grotere afstand. Dit kiekje werd vanaf een slordige 269.000 kilometer afstand gemaakt.


Foto: NASA / JPL-Caltech / SSI.

Het lijkt raadzaam om deze foto’s van Rhea goed in u op te nemen. Het zijn de allerlaatste close-up foto’s die Cassini van de maan maakte.

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124005594
How big is the universe van minutephysics, op het eind kan je doorklikken naar andere filmpjes m.b.t. het universum. Wel tof uitgelegd zo :)

  woensdag 13 maart 2013 @ 14:46:22 #164
38496 Perrin
europeaan
pi_124005776
quote:
14s.gif Op woensdag 13 maart 2013 14:42 schreef Kper_Norci het volgende:
How big is the universe van minutephysics, op het eind kan je doorklikken naar andere filmpjes m.b.t. het universum. Wel tof uitgelegd zo :)

Da's een mooie voor:
W&T / Inspirerende wetenschappelijke video's
Only dead fish go with the flow.
pi_124005882
quote:
Thanks! Heb het filmpje daar inmiddels ook gepost!
pi_124034470
13-03-2013

ALMA – het grootste astronomische project op aarde – vanaf vandaag operationeel



De radiotelescoop ALMA is vandaag officieel in gebruik genomen. Na jaren hard werken is het dan eindelijk zover: wetenschappers kunnen aan de slag met de machtige radiotelescoop: het grootste astronomische project op aarde.

ALMA staat voor Atacama Large Millimeter/submillimeter Array. Het is het grootste astronomische project op aarde. Het bestaat uit 66 antenneschotels en is ontwikkeld om het licht van de koudste objecten in het heelal te bestuderen. Dit licht heeft een golflengte van ongeveer een millimeter en bevindt zich daarmee tussen infrarood licht en radiogolven.

Verwachtingen

De verwachtingen omtrent ALMA zijn hooggespannen. De schotels gunnen ons een kijkje in delen van het heelal die in zichtbaar licht niet of moeilijk in detail te bestuderen zijn. Denk bijvoorbeeld aan gas- en stofwolken waarin nieuwe sterren worden geboren. Nu geven die wolken nog weinig geheimen prijs, maar ALMA is in staat om ze prachtig in beeld te brengen en ons zo de omstandigheden in deze wolken te laten zien. Uiteindelijk zal ALMA de bouwblokken van sterren, maar ook van planetaire systemen, sterrenstelsels en het leven zelf gaan bestuderen. En dat zeer gedetailleerd: ALMA is bijzonder gevoelig en heeft een zeer hoge resolutie. Zo levert deze ongeveer tien keer scherpere beelden dan Hubble.

Hoog en droog

ALMA bevindt zich hoog in het Chileense deel van de Andes. En dat is niet voor niets. De straling die ALMA opvangt, wordt namelijk geabsorbeerd door waterdamp in de atmosfeer van de aarde. Daarom is het belangrijk dat de schotels zich op een plek bevinden die hoog en droog is. In dit geval: een 5000 meter hoog plateau in Chili.

De afgelopen jaren hebben we al een voorproefje gekregen van waar ALMA tot in staat is. Zo leverde deze in 2011 al zijn eerste kiekje af. Maar al die beelden die tot nu toe de revue zijn gepasseerd zijn gemaakt door een ALMA in aanbouw: een radiotelescoop die nog niet op volledige kracht was. Vanaf vandaag is ALMA helemaal operationeel en mogen we dus nog veel meer en betere foto’s en de meest uiteenlopende, maar fascinerende ontdekkingen gaan verwachten.

(scientias.nl)
pi_124039232
13-03-2013

Sterren ontstonden miljard jaar eerder dan gedacht


De ontdekking werd gedaan door de nieuwe Alma-telescoop in de Atacama-woestijn in het noorden van Chili. © afp.

Ontelbare sterren in het universum blijken volgens een onderzoeksteam in Bonn een miljard jaar geleden eerder te zijn ontstaan dan tot nu toe werd gedacht. De ontdekking laat zien dat de heftigste sterrrenuitbarsting ongeveer 12 miljard jaar geleden plaatsvond in het heelal. Dat zegt Axel Weiss van het onderzoeksteam van het Max-Planck-Instituut voor Radioastronomie.

"De ontdekking betekent dat deze sterrenstelsels slechts twee miljard jaar na de oerknal zijn ontstaan. Ze zijn ook een miljard jaar ouder dan voorheen werd gedacht", zei Weiss op de website stern.de. Tijdens het ontstaan van een ster draaien grote hoeveelheden kosmisch stof en gas om elkaar heen, waardoor nieuwe sterren ontstaan. Uit de nieuwe ontdekking bleek dat dat 1.000 keer sneller gebeurt dan in normale sterrenstelsels, aldus de onderzoekers. "Waar in de Melkweg één zon per jaar ontstaat, zijn dat er 1.000 per jaar in deze nieuwe sterrenstelsels. Dat is alleen daar waargenomen en niet in stelsels in onze omgeving."

Het is volgens de onderzoekers een inzicht in "de stormachtige jeugdfase van het universum". De ontdekking werd gedaan door de nieuwe Alma-telescoop in de Atacama-woestijn in het noorden van Chili. In totaal bestaat het project uit 66 telescopen. Volgens Weiss werd deze ontdekking gedaan toen pas 16 van die 66 telescopen in gebruik waren. "Je kunt je dan wel voorstellen wat de Alma-telescoop in de toekomst nog kan bereiken."

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124044387
Linkje naar hun website:

ALMA
pi_124051277
14-03-2013

Hebbes? Het Higgs-deeltje lijkt gevonden!



In juli vorig jaar maakten onderzoekers bekend dat ze een deeltje ontdekt hadden dat wel heel sterk op het gezochte Higgs-deeltje leek. En nu is er dan eindelijk duidelijkheid: het deeltje van toen is hoogstwaarschijnlijk inderdaad een Higgs-deeltje! Onduidelijk is alleen nog even of het om het deeltje gaat waar wetenschappers zo naarstig naar zochten…

“Voor mij is het duidelijk dat we te maken hebben met een Higgs-deeltje,” zo vertelt Joe Incandela namens de onderzoekers die de afgelopen maanden door heel wat data heen ploeterden om te bewijzen dat het deeltje dat in juli werd gedetecteerd daadwerkelijk een Higgs-deeltje is. “Maar we hebben nog een lange weg te gaan als we uit willen zoeken wat voor soort Higgs-deeltje het is,” benadrukt Incandela.

Meer onderzoek

Toen de onderzoekers in juli vorig jaar bekend maakten dat ze misschien het Higgsboson hadden gevonden, lieten ze zich leiden door een omvangrijke hoeveelheid data, verzameld door machtige deeltjesversnellers zoals de Large Hadron Collider. Maar tussen juli 2012 en maart 2013 hebben onderzoekers niet stil gezeten. Ze hebben meer data verzameld en geanalyseerd om de claim die ze in juli deden, te staven. In totaal analyseerden ze tussen juli en maart tweeënhalf keer meer data dan voor juli beschikbaar was. En op basis van die analyse werd gaandeweg steeds duidelijker dat het deeltje inderdaad zeer waarschijnlijk een Higgs-deeltje is.

Bewijs

Het Higgs-deeltje onderscheidt zich op verschillende manieren van andere deeltjes. Bijvoorbeeld door de kwantummechanische eigenschappen van het deeltje. Eén van die eigenschappen is dat het deeltje spin 0 heeft. Experimenten hebben nu aangetoond dat dat – en andere eigenschappen die aan Higgs worden toegeschreven – opgaat voor het deeltje dat in juli werd ontdekt. Het bewijs dat het deeltje ook daadwerkelijk Higgs is, stapelt zich daarmee op.

Maar daarmee zijn alle vragen nog niet opgelost. Zo is nog niet bewezen dat dit Higgs-deeltje het deeltje is dat het Standaardmodel zo hard nodig heeft. Het zou ook het lichtste van verschillende andere bosonen kunnen zijn die volgens andere theorieën dan het Standaardmodel bestaan. In andere woorden: het blijft nog even spannend. Om te achterhalen of dit echt het gezochte Higgs-deeltje is moeten nog meer eigenschappen van het deeltje boven tafel komen. Zo moeten onderzoekers bijvoorbeeld de exacte snelheid waarmee het deeltje vervalt achterhalen en kijken of deze overeenkomt met de snelheid die aan het Higgs-deeltje wordt toegeschreven. Daarvoor zal eerst echter nog flink wat extra data moeten worden verzameld.

(scientias.nl)
pi_124081158
14-03-2013

Mysterieuze gas in Titans atmosfeer



Tijdens een flyby van ruimtesonde Cassini ontdekten sterrenkundigen een vreemde fluorescente gloei op Saturnusmaan Titan. De gloei was alleen zichtbaar aan dagkant van de maan – de fluorescente kleur ontstaat alleen wanneer zonlicht op de gasmoleculen botst – en was het sterkst te zien op een hoogte van 950 kilometer van het oppervlak van Titan.

Om welk gas het gaat, is volgens onderzoekers in Physical Review Letters nog onduidelijk. Een lichtspectrum van Cassini, die alle aanwezig gassen in Titans atmosfeer weergeeft, laat een piek op 3,28 micrometer zien. Die golflengte ligt in de buurt bij die van methaan, die een piek kent die zo sterk is, dat het de onbekende gas tot nu toe verborgen bleef.

De onderzoekers gokken dat het gas misschien behoort tot de groep van de polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK). Deze kankerverwekkende stoffen zitten in sigarettenrook en aangebrand voedsel van de barbecue. Verder onderzoek moet de precieze identiteit van het mysterieuze gas onthullen.

Foto: NASA/JPL/Space Science Institute

(faqt.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124081203
14-03-2013

Pluto heeft mogelijk vijftien manen



Pluto heeft er al vijf: Nix, Hydra, Charon, P4 en P5. Maar een nieuw onderzoek wijst erop dat het dwergplaneetje meer maantjes telt. Wellicht zelfs nog tien meer!

Dat schrijven onderzoekers van het Smithsonian Astrophysical Observatory en de universiteit van Utah in dit paper.

Stofschijf
De manen rondom Pluto – we kennen er momenteel dus vijf – zijn hoogstwaarschijnlijk ontstaan uit een stofwolk die zich ooit rondom de dwergplaneet bevond. Hoe deze stofwolk daar precies terecht is gekomen, daarover tasten onderzoekers in het duister. Mogelijk is deze ontstaan doordat Pluto in botsing kwam met een ander hemellichaam (Charon wellicht?) of ontstond deze doordat Pluto stof uit de protoplanetaire schijf waar het zonnestelsel uit ontstond naar zich toe trok.

Simulaties
Wat hebben de onderzoekers nu gedaan? Met behulp van een computer simuleerden ze hoe de bekende manen van Pluto ontstonden. Simulaties die resulteerden in een situatie die de werkelijkheid het beste nabootste, leverden een verrassing op. In die simulaties doken namelijk niet alleen natuurgetrouwe weergaven van de vijf bekende manen op. Er doken meer maantjes op.


Zo ziet de baan rondom Pluto er wellicht uit: met een aantal extra maantjes. Afbeelding: arXiv:1303.0280v1 [astro-ph.EP] 1 Mar 2013.

Kleine maantjes
Op basis van de simulaties stellen de onderzoekers dat Pluto hoogstwaarschijnlijk meer dan vijf manen heeft. Hoeveel meer is lastig te zeggen: het kan er één zijn, maar het kunnen er ook tien zijn. Deze extra maantjes zijn waarschijnlijk klein: tussen de één en drie kilometer breed.

De maantjes zijn vanaf de aarde waarschijnlijk niet te zien. Maar op dit moment is een ruimtesonde naar Pluto onderweg: New Horizons. En deze kan de maantjes wellicht wel opsporen.

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124240040
18-03-2013

Verenigde Staten produceren weer plutonium voor ruimtemissies


Een artist's impression hoe het Mars Science Laboratory de planeet Mars nadert. © reuters.

De Verenigde Staten zijn dit jaar - na een onderbreking van 25 jaar - weer met de productie van plutonium begonnen. Hiermee kunnen ruimtesondes tijdens toekomstige missies van energie voorzien worden, wanneer zonne-energie alleen niet voldoende is.

De ruimtevaart gebruikt op grote schaal zonnepanelen voor missies in het binnenste deel van het zonnestelsel. Maar voor bestemmingen verder dan Mars kunnen de panelen onvoldoende energie opwekken door het zwakke zonlicht.

Ruimtemissies die dieper de ruimte in gaan, maken al sinds 1970 gebruik van plutonium. De stroom wordt opgewerkt door een hoeveelheid plutonium die door natuurlijk verval warmte genereert. Deze warmte kan met een radio-isotoop thermo-elektrische generator worden omgezet in elektriciteit.

De voorraad plutonium in de VS raakt echter op. In 1988 stopte het land met de productie. De huidige voorraad plutonium wordt geschat op slechts 16,8 kilogram, meldt New Scientist.

Paar gram
Samen met het Amerikaanse ministerie van Energie probeerde NASA sinds een aantal jaar de productie van plutonium weer op te starten, en dat lijkt nu succesvol. In het Department of Energy's Oak Ridge National Laboratory in Tennessee is een paar gram ontwikkeld. De jaarlijkse productie kan daardoor worden opgeschaald tot 1,5 kilogram, aldus NASA.

In ruimtesondes Voyager, Cassini en Galileo wordt al stroom opgewekt door plutonium. Ook Marswagen Curiosity wordt aangedreven door nucleaire energie. De nieuwe Marsverkenner, die gebaseerd is op het ontwerp van Curiosity, zal ook gebruik gaan maken van kernenergie. NASA stuurt in 2020 opnieuw een robot naar de Rode Planeet. Deze missie zal voortbouwen op de recente missies naar Mars.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124240184
18-03-2013

First light voor Zuid-Afrikaanse bijdrage aan wereldwijde telescoop


Het Sombrerostelsel (M104), gefotografeerd met een van de nieuwe telescopen. (Las Cumbres Observatory)

De Las Cumbres Observatory Global Telescope (LCOGT) is een belangrijke stap dichterbij gekomen met de completering van drie 1-meter telescopen op het South Africa Astronomical Observatory. Vandaag zijn de 'first light'-beelden van de drie telescopen gepubliceerd.

De LCOGT moet uiteindelijk een wereldwijde telescoop worden, bestaande uit tien geautomatiseerde telescopen met een spiegelmiddellijn van één meter, verspreid over het gehele aardoppervlak. Zo'n netwerk van identieke telescopen maakt het mogelijk om continu alert te zijn op bijzonder verschijnselen aan de sterrenhemel, zoals supernova-uitbarstingen, ongeacht de positie aan de hemel en het tijdstip waarop ze plaatsvinden.

Met de completering van de drie instrumenten in Zuid-Afrika zijn nu in totaal zeven van de tien telescopen gereed. De laatste drie volgen later dit jaar. (GS)

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  dinsdag 19 maart 2013 @ 16:58:14 #174
45206 Pietverdriet
Ik wou dat ik een ijsbeer was.
pi_124255992
Supertelescoop Lofar ontdekt enorm radiostelsel
quote:
Astronomen van de supertelescoop Lofar in Dwingeloo (Drenthe) hebben een tot dusverre onbekend en gigantisch radiostelsel ontdekt. Het is zo'n 6,5 miljoen lichtjaren in doorsnede. Als dit nieuwe stelsel (750 miljoen lichtjaar van de aarde verwijderd) met het blote oog te zien was, zou het groter zijn dan de volle maan, meldde Lofar dinsdag.

De ontdekking kwam ook voor de astronomen als een verrassing. 'We maken met heel lage frequenties een algemene scan van de noordelijke sterrenhemel om die pas later meer gedetailleerd in kaart te brengen. Het is bijzonder dat we dit nu al hebben ontdekt', zegt een woordvoerster. Het stelsel moet tientallen miljoenen tot honderden miljoenen jaren geleden zijn ontstaan.

Radiostelsels, in de astronomie Giant Radio Galaxies genoemd, komen niet vaak voor. Tot dusverre zijn er slechts honderd ontdekt. 'Dat is niet veel als je bedenkt hoe groot het heelal is.'

Het centrum van het ontdekte sterrenstelsel is onderdeel van één sterrenstelsel - UGC 09555 - een sterrenstelsel dat uit drie verschillende sterrenstelsels staat.

Lofar is een internationaal project dat bestaat uit vele duizenden antennes in Noord-Nederland, Duitsland, Groot-Brittannië, Frankrijk en Zweden die via een netwerk van glasvezel zijn aangesloten op een supercomputer in Dwingeloo
http://www.volkskrant.nl/(...)m-radiostelsel.dhtml

http://nl.wikipedia.org/wiki/LOFAR

Lofar heeft een oplossend vermogen van 0,2 boogseconden. Als dat een camera zou zijn betekend dat een (vierkante) foto van de maan een 9000 pixels bij 9000 pixels zou zijn, 81 Megapixels.
Dat is een zeer hoog oplossend vermogen.
In Baden-Badener Badeseen kann man Baden-Badener baden sehen.
pi_124281932
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 maart 2013 16:58 schreef Pietverdriet het volgende:
Supertelescoop Lofar ontdekt enorm radiostelsel

[..]
Lofar heeft een oplossend vermogen van 0,2 boogseconden. Als dat een camera zou zijn betekend dat een (vierkante) foto van de maan een 9000 pixels bij 9000 pixels zou zijn, 81 Megapixels.
Dat is een zeer hoog oplossend vermogen.
_O_
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124281946
19-03-2013

ESA onthult nieuwe beelden van kosmische achtergrondstraling


Beelden van de Planck-telescoop uit 2010. © afp.

Wetenschappers van ESA onthullen donderdag nieuwe beelden van de kosmische achtergrondstraling, de warmtestraling die is uitgezonden na de oerknal. De nieuwe beelden zijn volgens het Europese Ruimtevaartbureau de meest duidelijke tot nu toe en zijn gemaakt met zijn ruimtetelescoop Planck.

De kosmische achtergrondstraling is het oudste licht in het 13,7 miljard jaar oude heelal. Het dateert uit de tijd dat het universum zo'n 380.000 jaar oud was. Terwijl het heelal zich verder uitstrekte, werd ook het oeroude licht steeds verder uitgerekt, waarna het uiteindelijk afkoelde en 'gevangen' werd in het universum. De straling strekt zich uit over de hele kosmos en is zelfs verantwoordelijk voor een klein gedeelte van de ruis (de 'sneeuw') die op analoge televisies te zien is.

De beelden die ESA's Planck-ruimtetelescoop heeft gemaakt, zijn de meest duidelijke tot nu toe. Aan de hand van afbeeldingen van de kosmische achtergrondstraling kunnen wetenschappers meer leren over de samenstelling en evolutie van het heelal.

De Planck-ruimtetelescoop is niet de eerste satelliet die afbeeldingen heeft gemaakt van de straling. In 1992 werd de straling voor het eerst in kaart gebracht door de in 1989 gelanceerde COsmic Background Explorer (COBE) van de Amerikaanse NASA.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124323917
20-03-2013

"Ruimtesonde Voyager 1 heeft zonnestelsel verlaten"


Voyager 1. © epa.

Voor het eerst in de geschiedenis heeft een ruimtesonde ons zonnestelsel verlaten. De Voyager 1 blijkt in augustus vorig jaar, 35 jaar na zijn lancering, de eindeloze ruimte tussen de sterren te zijn binnengevlogen. Dat heeft de Amerikaanse Geofysische Unie (AGU) bekendgemaakt. NASA spreekt dat echter tegen.

De Voyager 1 vliegt op ongeveer 18 miljard kilometer van de aarde en meet daar constant de deeltjes die er zijn. Die gegevens worden teruggestuurd naar de aarde. Afgelopen augustus blijkt de hoeveelheid deeltjes van onze zon in een paar dagen tijd ongeveer 100 keer zo klein te zijn geworden. Straling die van buiten het zonnestelsel komt, is juist enorm gestegen. Dat wijst erop dat de Voyager voorbij de grens van ons zonnestelsel is, in een gebied waar onze zon geen invloed meer heeft.

NASA
De Amerikaanse sonde Voyager-1 heeft ons zonnestelsel nog niet verlaten, zo heeft de NASA vadaag gezegd.

"Volgens een consensus binnen de wetenschappelijke gemeenschap, is Voyager-1 ons zonnestelsel nog niet buitengegaan of in de interstellaire ruimte", staat in een communiqué van Edward Stone, wetenschappelijk verantwoordelijk voor de missie.

In december 2012 heeft de leiding van de missie gezegd dat de sonde zich nu in een nieuw gebied in de uiterste regio's van ons zonnestelsel bevindt, met name de "magnetische autoweg". Daar ondergaan hoog energetische deeltjes radicale wijzigingen, aldus Stone. "Een wijziging van de richting van het magnetisch veld is de laatste sleutelindicator om te bevestigen dat de sonde de interstellaire ruimte heeft bereikt. Deze richtingsverandering is nog niet waargenomen."

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124324081
20-03-2013

Amazon-baas haalt motoren Apollo 11-raket van zeebodem


© afp.

Jeff Bezos, oprichter en ceo van Amazon.com en van Blue Origin, heeft de motoren van de machtige Saturnus-V-raket van de zeebodem gehaald die Neil Armstrong en zijn twee collega's van de Apollo 11 tot op de maan bracht. Zowat een jaar geleden had hij de motoren weten te lokaliseren.

Een opgetogen Amerikaans ruimtevaartbureau NASA zei dat Bezos een zijn team op de bodem van de Atlantische Oceaan twee motoren van de eerste Saturnus-trap heeft geborgen. NASA spreekt van een "historische vondst". Dankzij gesofisticeerde sonars vond het team de F-1 motoren op 4.267 meter diepte.

Bezos en de NASA zeggen dat het team deze gigantische motoren nu wil restaureren. Want zo zijn na 40 jaar op de oceaanbodem bijvoorbeeld talrijke serienummers verloren gegaan.

De miljardair herinnerde eraan dat de motoren aan meer dan 8.000 km per uur weer de afdaling doorheen de atmosfeer hebben gemaakt en de impact met het water hebben overleefd. "We willen dat het materiaal zijn eigen verhaal vertelt", merkte hij over de restauratie en het toekomstig tentoonstellen van de vondst op.

Toen Bezos een jaar geleden zijn project aankondigde, zei hij dat de motoren van de NASA blijven, niettegenstaande hij met privégeld werkte. De NASA was naar eigen zeggen door hem op de hoogte gebracht van zijn plannen.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124324186
20-03-2013

Slingerster raast door heelal



De Europese Ruimtevaartorganisatie ESA heeft een merkwaardige ster gevonden. Die draait rondjes rond een zwart gat en verliest ondertussen materiaal aan dat zwarte gat. Maar het meest opmerkelijk is de snelheid waarmee de ster rond het gat draait: in 2,4 uur legt het hemellichaam een baan rond het zwarte gat af. Dat betekent dat het met 2 miljoen kilometer per uur gaat.

Daarmee is de ster het snelste object dat ooit is gemeten in het universum. Het zou zelfs een compleet nieuwe klasse van stersystemen kunnen vormen, zegt ESA. Waarschijnlijk heeft de ster zijn waanzinnige snelheid ontwikkeld bij het ontstaan van het zwarte gat en draait het sinds die tijd er omheen.

De twee-eenheid is in 2010 voor het eerst ontdekt door Nasa, waar men aanvankelijk niet goed wist wat er werd waargenomen. Sinds die tijd hebben verschillende sterrenkundigen zich op het vreemde fenomeen gestort. Het was ESAs XMM-Newton telescoop die vaststelde dat de ster snel ‘knipperde’ omdat ze eens in de 2,4 uur achter het zwarte gat verdween.

De ontdekking wordt beschreven in het vakblad Astronomy & Astrophysics.

(faqt.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124331482
quote:
Most detailed map of Big Bang radiation unveiled

AFP - The European Space Agency (ESA) on Thursday unveiled the most detailed map yet of relic radiation from the Big Bang, revealing new data it hopes will shed light on the creation and expansion of our Universe.

The 50-million pixel, all-sky image of the oldest light adds an edge of precision to some existing cosmological theories, defining more precisely the composition of the Universe and its age -- about 80 million years older than previously thought.

"This is a giant leap in the understanding of the origins of the universe," the agency's director general Jean-Jacques Dordain told a press conference in Paris.

"This image is the closest one yet of the Big Bang. You are looking 13.8 billion years ago."

The map is composed of data gathered by ESA's Planck satellite, launched in May 2009 to study Cosmic Microwave Background -- the remains of ancient radiation emitted as the Universe started cooling after the Big Bang.

"What we are seeing is a picture of the microwave sky, a picture of the Universe as it was 380,000 after the Big Bang," George Efstathiou, director of the Kavli Institute for Cosmology at the University of Cambridge, told journalists.


Edit: NL-talig artikel hierover: Nieuwe geboortefoto van het universum

[ Bericht 6% gewijzigd door Perrin op 21-03-2013 13:24:48 ]
Only dead fish go with the flow.
  donderdag 21 maart 2013 @ 13:41:55 #181
300435 Eyjafjallajoekull
Broertje van Katlaah
pi_124332354
Moeilijk te bevatten dat zo'n gigantisch object 2 miljoen kilometer per uur kan gaan.
Opgeblazen gevoel of winderigheid? Zo opgelost met Rennie!
pi_124337253
quote:
0s.gif Op donderdag 21 maart 2013 08:08 schreef ExperimentalFrentalMental het volgende:
20-03-2013

"Ruimtesonde Voyager 1 heeft zonnestelsel verlaten"

[ afbeelding ]
Voyager 1. © epa.

Voor het eerst in de geschiedenis heeft een ruimtesonde ons zonnestelsel verlaten. De Voyager 1 blijkt in augustus vorig jaar, 35 jaar na zijn lancering, de eindeloze ruimte tussen de sterren te zijn binnengevlogen. Dat heeft de Amerikaanse Geofysische Unie (AGU) bekendgemaakt. NASA spreekt dat echter tegen.

De Voyager 1 vliegt op ongeveer 18 miljard kilometer van de aarde en meet daar constant de deeltjes die er zijn. Die gegevens worden teruggestuurd naar de aarde. Afgelopen augustus blijkt de hoeveelheid deeltjes van onze zon in een paar dagen tijd ongeveer 100 keer zo klein te zijn geworden. Straling die van buiten het zonnestelsel komt, is juist enorm gestegen. Dat wijst erop dat de Voyager voorbij de grens van ons zonnestelsel is, in een gebied waar onze zon geen invloed meer heeft.

NASA
De Amerikaanse sonde Voyager-1 heeft ons zonnestelsel nog niet verlaten, zo heeft de NASA vadaag gezegd.

"Volgens een consensus binnen de wetenschappelijke gemeenschap, is Voyager-1 ons zonnestelsel nog niet buitengegaan of in de interstellaire ruimte", staat in een communiqué van Edward Stone, wetenschappelijk verantwoordelijk voor de missie.

In december 2012 heeft de leiding van de missie gezegd dat de sonde zich nu in een nieuw gebied in de uiterste regio's van ons zonnestelsel bevindt, met name de "magnetische autoweg". Daar ondergaan hoog energetische deeltjes radicale wijzigingen, aldus Stone. "Een wijziging van de richting van het magnetisch veld is de laatste sleutelindicator om te bevestigen dat de sonde de interstellaire ruimte heeft bereikt. Deze richtingsverandering is nog niet waargenomen."

(HLN)
Bon Voyage :W
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
pi_124350136
NASA denies report that Voyager left solar system

quote:
The US space agency on Wednesday denied a claim made in a scientific study that its Voyager 1 spacecraft had left the solar system, describing the report as "premature."

Scientists are eagerly awaiting signs that the craft, which was launched in 1977 on a mission to study planets, has become the first man-made object to leave the boundaries of our solar system.

A scientific paper that purported to describe this departure appeared on the American Geophysical Union's web site.

It said Voyager 1 "appears to have traveled beyond the influence of the Sun and exited the heliosphere," or the magnetic bubble of charged particles that surround the solar system.

Researcher Bill Webber, one of the article's authors, acknowledged that the actual location of the spacecraft -- whether in interstellar space or just an unknown region beyond the solar system -- remained a matter of debate.

"It's outside the normal heliosphere, I would say that," said Webber, professor emeritus of astronomy at New Mexico State University in Las Cruces, according to the AGU's web site.

"We're in a new region. And everything we're measuring is different and exciting."

Shortly after the study appeared, NASA spokesman Dwayne Brown told AFP the report was "premature and incorrect."

The Voyager science team reported in December 2012 the craft was in a new region called the "magnetic highway," but changes in the magnetic field to show a departure from the solar system have not yet been observed, NASA said.

"The Voyager team is aware of reports today that NASA's Voyager 1 has left the solar system," said Edward Stone, Voyager project scientist based at the California Institute of Technology, Pasadena, California.

"It is the consensus of the Voyager science team that Voyager 1 has not yet left the solar system or reached interstellar space," he said.

"A change in the direction of the magnetic field is the last critical indicator of reaching interstellar space and that change of direction has not yet been observed."

Voyager 1 and its companion Voyager 2 set off in 1977 on a mission to study planets. They have both kept going, and both are on track to leave the solar system, NASA has said.

For months, experts have been closely watching for hints that Voyager 1 has left the solar system and most have estimated that this will happen in the next year or two.

NASA has described Voyager 1 -- now 11 billion miles (18 billion kilometers) away from the Sun -- and its companion Voyager 2 as "the two most distant active representatives of humanity and its desire to explore."

The Voyager craft are both carrying gold-plated phonograph records and cartridges on which to play them.

They contain 115 images of Earth life, sounds made by whales, thunder and surf, spoken greetings in various languages and printed messages from former US president Jimmy Carter and former UN chief Kurt Waldheim.
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
  zaterdag 23 maart 2013 @ 03:20:21 #184
191575 jessica87
Alleen de sterkste overwinnen
pi_124399500
Een toptopic
pi_124431531
New Space Station Crew Members to Launch and Dock the Same Day



Three new crew members are set to launch to the International Space Station on a six-hour flight to travel from the launch pad to their destination. Chris Cassidy of NASA, along with Pavel Vinogradov and Alexander Misurkin of the Russian Federal Space Agency (Roscosmos), are scheduled to launch in their Soyuz spacecraft from the Baikonur Cosmodrome in Kazakhstan at 3:43 p.m. CDT, Thursday, March 28, (2:43 a.m. March 29 Baikonur time). Live coverage on NASA Television begins at 2:30 p.m.

Cassidy, Vinogradov and Misurkin will become the first station crew members to make an expedited trip to the orbiting laboratory. Instead of taking the standard two days to rendezvous and dock with the station, they will need only four orbits of Earth to reach the station. This flight will employ rendezvous techniques used recently with three unpiloted Russian Progress cargo spacecraft.

The crew will dock with the station's Poisk module at 9:32 p.m., with NASA TV coverage beginning at 8:30 p.m. Hatches are scheduled to open between the Soyuz and station at 11:10 p.m., with NASA TV coverage beginning at 10:30 p.m.

Cassidy, Vinogradov and Misurkin will join Chris Hadfield of the Canadian Space Agency, Tom Marshburn of NASA and Roman Romanenko of Roscosmos, who have been aboard the outpost since December 2012.
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
pi_124505884
De draak wordt weer losgelaten

Dragon Release Tomorrow

SpaceX’s Dragon spacecraft is targeted to depart the International Space Station at 4:00AM PT / 7:00 AM ET tomorrow morning. Splashdown in the Pacific Ocean approximately 9:34 AM PT / 12:34 PM ET. Watch here for live updates!
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
pi_124514398
25-03-2013

Onverklaarbaar chaotische wervelwind op Venus


(ESA/VIRTIS/INAF-IASF/Obs. de Paris-LESIA/Universidad del País Vasco)

Dat Venus een permanente wervelwind op haar zuidpool heeft wisten wetenschappers al lang. Maar nieuw onderzoek laat zien dat hij enorm chaotisch is en onverklaarbaar snel van vorm kan veranderen.

De poolwervel is meer dan 20 kilometer hoog en heeft een centrum dat van hoogte tot hoogte op verschillende plekken ligt. Deze centra bewegen zonder herkenbaar patroon rondom de planeetpool met snelheden tot 55 kilometer per uur.

Poolwervels worden in de atmosfeer van verschillende planeten waargenomen, maar die van Venus blijkt van dag tot dag van vorm te veranderen. En daarmee onderscheidt hij zich van wervels op bijvoorbeeld aarde en Saturnus.

De Spaanse, Franse en Italiaanse wetenschappers die het onderzoek uitvoerden konden vooralsnog geen verklaring vinden voor het gedrag van de wervel. En daarmee lijkt de atmosfeer van Venus er nog een mysterie bij te hebben gekregen. Er is bijvoorbeeld ook niet bekend waarom de extreem hete en dichte atmosfeer sneller ronddraait dan de planeet zelf.

Voor het onderzoek werd het VITRIS-instrument aan boord van de Europese Venus Express-satelliet gebruikt. Deze sonde draait sinds 2006 om onze buurplaneet. (Roel van der Heijden)

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124582619
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
pi_124597463
27-03-2013

Wetenschappers ontdekken nieuwe minisupernova


Een artist's impression van de nieuwe supernova Iax. © The Harvard Smithsonian Center for Astrophysics.

Amerikaanse astronomen hebben een nieuw soort supernova ontdekt. Het gaat om een minisupernova, omdat de sterexplosie - vergeleken met de 'gangbare supernova's - opvallend zwak is. Een supernova is een ster die een gigantische ontploffing ondergaat. Bij zo'n uitbarsting wordt een enorme hoeveelheid licht uitgestraald. Het onderzoek is gepubliceerd door The Astrophysical Journal.

Het nieuwe type supernova, genaamd Iax, is een stuk zwakker en minder energiek dan de bekende supernova's. Supernova Iax ontstaat net als supernova type Ia - de helderste soort supernova - door botsende witte dwergen. Dat zijn sterren die aan het einde van hun levenscyclus zijn gekomen. Maar de nieuw ontdekte supernova kan witte dwergen niet volledig vernietigen, in tegenstelling tot type Ia.

"Supernova type Iax is in wezen een minisupernova", vertelt Ryan Foley, hoofdauteur van het onderzoek, aan Space.com. "Het is het onderdeurtje van het supernovanest."

Jonge sterrenstelsels
Het onderzoeksteam identificeerde 25 voorbeelden van het nieuwe type supernova. De voorbeelden kwamen niet voor in elliptische sterrenstelsels (een bol- of lensvormig sterrenstelsel), die gevuld zijn met oude sterren. Dat wijst erop dat het nieuwe type supernova ontstaat uit jonge sterrenstelsels.

"Iax-supernova's zijn niet zeldzaam, maar gewoon heel zwak", legt Foley uit. "We hebben voor meer dan duizend jaar supernova's geobserveerd. Deze nieuwe soort zat al die tijd verstopt."

Waarom de nieuw ontdekte supernova witte dwergen niet volledig vernietigt, is niet duidelijk voor de onderzoekers. "Dat is een lastig probleem waar we momenteel aan werken", aldus Foley.


Het overblijfsel van de supernova N49. © afp.


Het supernovarestant W49B, mogelijk het jongste zwarte gat in de Melkweg. © afp.


Een overblijfsel van supernova N 63A. © NASA.


De stoffige overblijfsels van RCW 86, de oudst gedocumenteerde supernova. © NASA.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124676639
29-03-2013

Star Wars in het echt: Planeet met 2 zonnen ontdekt


© ESO.

Franse astronomen hebben in een ver sterrenstelsel een planeet ontdekt die vermoedelijk twee zonnen heeft. De planeet bestaat waarschijnlijk uit zonnestof.

De planeet Tatooine uit de Star Wars-films oogde spectaculair omdat hij twee zonnen had. Maar het bestaat ook echt. De planeet, die de naam 2MASS0103(AB)b kreeg, werd door telescopen van het Europese observatorium in Chili ontdekt. Wetenschappers zagen een groot object rond twee sterren circuleren. Ze zijn echter nog niet zeker of het om een mislukte ster, dan wel een enorme planeet zou gaan.

Uit archieven blijkt dat het object wel degelijk rond de sterren draait. De afstand tot de zonnen bedraagt ongeveer 12,5 miljard kilometer, wat zou kunnen betekenen dat het object uit stof rond de sterren ontstaan is. De omvang doet de sterrenkundigen twijfelen of het om een echte planeet gaat. Hij zou liefst twaalf tot veertien keer groter zijn dan Jupiter. Daarmee zit het object op de grens tussen een grote planeet en een bruine dwerg.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124783497
01-04-2013

Schrijf je naam op een planetoïde!


Illustratie van de Japanse planetoïdeverkenner Hayabusa-2. (Akihiro Ikeshita)

De Japanse ruimtevaartorganisatie JAXA nodigt iedereen uit om zijn of haar naam achter te laten op een kleine planetoïde. De actie start op 10 april en duurt tot half juli.

In juli 2014 moet de Japanse ruimtesonde Hayabusa-2 gelanceerd worden. In 2018 zal die aankomen bij de kleine Apollo-planetoïde (162173) 1999 JU3. Net als zijn voorganger (Hayabusa-1) dat deed bij de planetoïde Itokawa, zal Hayabusa-2 stofmonsters van het oppervlak van 1999 JU3 verzamelen die in 2020 teruggebracht zullen worden naar de aarde.

De 'landingsplaats' op de planetoïde zal permanent gemarkeerd worden door een klein bolvormig voorwerp, waarop microchips zijn bevestigd met ca. één miljoen namen van aardbewoners. Ook op de capsule die de bodemmonsters terugbrengt naar de aarde kunnen belangstellenden namen en boodschappen achterlaten. De webpagina's waarop namen kunnen worden ingestuurd zullen overigens pas op 10 april beschikbaar zijn. (GS)

http://www.jspec.jaxa.jp/e/hottopics/20130329.html

(allesoversterrenkunde)

[ Bericht 4% gewijzigd door ExperimentalFrentalMental op 02-04-2013 23:40:19 ]
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124817870
quote:
0s.gif Op dinsdag 2 april 2013 08:58 schreef ExperimentalFrentalMental het volgende:
01-04-2013

Schrijf je naam op een planetoïde!

[ afbeelding ]
Illustratie van de Japanse planetoïdeverkenner Hayabusa-2. (Akihiro Ikeshita)

De Japanse ruimtevaartorganisatie JAXA nodigt iedereen uit om zijn of haar naam achter te laten op een kleine planetoïde. De actie start op 10 april en duurt tot half juli.

In juli 2014 moet de Japanse ruimtesonde Hayabusa-2 gelanceerd worden. In 2018 zal die aankomen bij de kleine Apollo-planetoïde (162173) 1999 JU3. Net als zijn voorganger (Hayabusa-1) dat deed bij de planetoïde Itokawa, zal Hayabusa-2 stofmonsters van het oppervlak van 1999 JU3 verzamelen die in 2020 teruggebracht zullen worden naar de aarde.

De 'landingsplaats' op de planetoïde zal permanent gemarkeerd worden door een klein bolvormig voorwerp, waarop microchips zijn bevestigd met ca. één miljoen namen van aardbewoners. Ook op de capsule die de bodemmonsters terugbrengt naar de aarde kunnen belangstellenden namen en boodschappen achterlaten. De webpagina's waarop namen kunnen worden ingestuurd zullen overigens pas op 10 april beschikbaar zijn. (GS)

(allesoversterrenkunde)
Super cool. Stel je toch eens voor: je naam voor duizenden jaren zwevend door het universum. Ik ga zeker mijn naam achterlaten op die planetoïde.
pi_124823996
^O^
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124824008
02-04-2013

Rusland keert met vloot robots terug naar de maan


© getty.

Rusland gaat de komende jaren de maan opnieuw verkennen. De voormalige concurrent van de Verenigde Staten inzake maanmissies maakte de plannen op Amerikaanse bodem bekend. De vluchten zullen niet bemand worden door mensen, maar wel door robots.

De laatste Russische reis naar de maan dateert van 1976. De Luna 24 was onbemand, maar bracht gesteente van de maan mee naar de Aarde. De nieuwe missies zullen zich op de polen van de maan focussen. Het eerste ruimtetuig zal in 2015 op de zuidpool van de maan landen en er landingstechnologie en communicatie testen, zo verklaarden de Russen in Texas.

In 2016 zal Luna 26 op 100 kilometer rond de maan vliegen om het oppervlak in kaart te brengen, de exosfeer te meten en nieuwe landingssites te zoeken. Luna 27 volgt in 2017. Dit grotere toestel zal opnieuw op de zuidpool landen om er gesteente en drilsystemen te testen. Twee jaar later, in 2019, vertrekt Luna 28 op een missie om monsters via cryogene bevriezing mee te nemen. De voorlopig laatste missie is voor Luna 29, die in 2020 een maanrover zal vervoeren om het maanoppervlak verder te onderzoeken.

NASA reageert tevreden over de Russische plannen en herinnert de wereld eraan dat de Russische ruimtevaart veel ervaring heeft met het verkennen van de maan. Ook de Amerikanen hebben plannen om terug te keren naar de maan, maar voorlopig ligt de focus op het ontwikkelen van een nieuw ruimtevaarttoestel, waarmee astronauten opnieuw door de VS naar het ISS kunnen worden gevlogen. Momenteel moeten Amerikaanse astronauten immers meevliegen met de Russische Soyuz-technologie.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  woensdag 3 april 2013 @ 21:37:09 #195
65434 Parafernalia
Leuker als je denkt
pi_124853930
Eindelijk iemand die denkt wat iedereen zegt
pi_124856456
quote:
nice
quote:
A $2bn experiment on the space station has made observations that could prove to be the first signs of dark matter, a mysterious component of the Universe. The Alpha Magnetic Spectrometer (AMS) surveys the sky for high-energy particles, or cosmic rays. It has seen evidence of what may prove to be dark matter colliding with itself in what is known as "annihilation".
But scientists stress a precise description of this mysterious cosmic component is still some way off.
"It could take a few more years," AMS deputy spokesman Roberto Battiston, a professor of physics at the University of Perugia, told BBC News.

Dark matter accounts for most of the mass in the Universe. It cannot be seen directly with telescopes, but astronomers know it to be out there because of the gravitational effects it has on the matter we can see. Galaxies, for example, could not rotate the way they do and hold their shape without the presence of dark matter.

The AMS - a particle physics machine nicknamed the "Space LHC" in reference to the Large Hadron Collider here on Earth - has been hunting for some indirect measures of dark matter's properties. It counts the numbers of electrons and their anti-matter counterparts - known as positrons - falling on an array of detectors. Theory suggests that showers of these particles should be produced when dark-matter particles collide somewhere in space and destroy each other.

In a paper in the journal Physical Review Letters, the AMS team reports the observation of a slight excess of positrons in the positron-electron count - an outcome expected of these dark matter annihilations. The group also says the positrons fall on the AMS from all directions in the sky with no particular variation over time. This is important because specific locations or timing variations in the signal could indicate a more conventional source for the particles, such as a pulsar (a type of neutron star) rather than dark matter.

The AMS was placed on the International Space Station in 2011. The longer it operates, the better its statistics will be and the more definitive scientists can be in their statements. But lead spokesman, Prof Sam Ting, said the AMS Collaboration would proceed slowly. "It took us 18 years to do this experiment and we want to do it very carefully," he told a seminar at the European Laboratory for Particle Physics (Cern) in Geneva. "We will publish things when we are absolutely sure."

The Physical Review Letters paper reports the positron-electron count in the energy range of 0.5 to 350 gigaelectronvolts (GeV). The behaviour of the positron excess across this energy spectrum fits with the researchers' expectations. However, the "smoking gun" signature would be to see a rise in this ratio and then a dramatic fall. This has yet to be observed. "At the moment, all we can say is that the (dark matter) particles could have a mass of several hundred gigaelectronvolts, but there is much uncertainty," said Prof Battiston. (By way of comparison, a proton, the particle in the nucleus of every atom, has a mass of about 1 GeV).
Modern mysteries

The AMS is just one of several techniques being used by researchers to try to uncover the nature of dark matter. There are laboratories on Earth that are attempting to make more direct detections as the elusive particles pass though containers of the elements xenon or argon, held deep underground. The Large Hadron Collider, too, is involved in the hunt. It hopes to produce dark matter particles in its accelerator.

A precise description of this mysterious component is now an urgent objective for modern physics. Normal matter, the material we can see with telescopes (all the stars and galaxies), contributes just 4.9% of the mass/energy density of the Universe. Dark matter is a far bigger constituent, making up 26.8%. This figure was recently raised following studies of the cosmos by the European Space Agency's Planck telescope.

The value is now nearly a fifth up on previous estimates. Dark energy is the component that contributes most to the mass/energy density of the Universe at 68.3%. Dark energy is the name given to the force thought to be accelerating the expansion of the Universe. Its character is even more obscure to science than dark matter.
http://www.bbc.co.uk/news/science-environment-22016504
pi_124905448
04-04-2013

Sterren ontstaan op gevaarlijke plek: in het hart van onze Melkweg


Een deel van de Melkweg. © NASA.

Er zijn sterren ontdekt die aan het ontstaan zijn op één van de gevaarlijkste plekken in het heelal: aan de rand van een supermassief zwart gat in het hart van onze Melkweg. Nooit eerder zagen wetenschappers daar zo'n ster vormen. De ontdekking komt van een internationale groep sterrenkundigen.

Het middelpunt van onze Melkweg is een enorm zwart gat, een plek waar de zwaartekracht zo groot is dat zelfs licht niet kan ontsnappen. Sterren, planeten en andere hemellichamen worden naar het gat gezogen en gaan daar met veel geweld ten onder. In die enorme krachten zouden stof en gas onmogelijk kunnen samenklonteren tot sterren, maar toch is dat wat de astronomen hebben gezien. "We hebben plekken gezien waar het stof en gas zo dik geworden is dat zij de onherbergzame omgeving kunnen trotseren'" verklaarde Farhad Yusuf-Zadeh.

Als die klonten stof en gas dik genoeg worden, ontstaat een kettingreactie. Ze trekken nieuw gas en stof aan, worden zo steeds groter en krijgen dus meer aantrekkingskracht. Zo wordt uiteindelijk een nieuwe ster geboren.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124905463
..

[ Bericht 99% gewijzigd door ExperimentalFrentalMental op 05-04-2013 09:01:10 ]
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124905574
04-04-2013

Tuinboonstelsels schijnen licht op vroege heelal


Het 'tuinboonstelsel' J2240 valt op door zijn groene kleur. (CFHT/ESO/M. Schirmer)

Zogenoemde tuinboonstelsels kunnen een verklaring geven voor het feit dat het vroege heelal volledig geïoniseerd raakte. Wetenschappers hebben ontdekt dat deze sterrenstelsels grote hoeveelheden hoogenergetische straling uitzenden.

Enkele honderden miljoenen jaren na de oerknal moet het universum grote veranderingen hebben doorgemaakt. Volgens de huidige inzichten raakte materie in de intergalactische ruimte geïoniseerd door straling afkomstig van sterren in sterrenstelsels. Het is mede daardoor dat het universum een volledig doorzichtig en geladen plasma werd, zoals het vandaag de dag nog steeds is.

Er was tot nu toe echter een probleem in deze theorie, want waar kwam deze straling vandaan? Dichtbij staande sterrenstelsel lijken niet genoeg uv-straling uit te zenden om dit mogelijk te maken. Tuinboonstelsels daarentegen sturen wél genoeg energie het universum in. Dat blijkt nu uit computersimulaties en waarnemingen van deze speciale klasse sterrenstelsels.

De zeldzame stelsels zijn pas enkele jaren geleden ontdekt, en vallen op door hun groene kleur. Tuinboonstelsels zijn compacte stelsels, waarin veel nieuwe sterren worden gevormd. Door deze twee eigenschappen lijken ze waarschijnlijk veel op de sterrenstelsels in het vroege heelal. (Roel van der Heijden)

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_124905607
04-04-2013

Meer complexe chemie op Titan


(NASA/JPL-Caltech/Space Science Institute)

Complexe organische moleculen kunnen veel dieper in de atmosfeer van Saturnus-maan Titan gevormd worden dan werd gedacht. De kans dat ze daardoor ook op het oppervlak van de maan voorkomen is daarom groter. Dat laat een laboratorium-experiment van NASA’s Jet Propulsion Laboratory zien.

Wetenschappers beschenen ijs van dicyanoacetyleen, dat op Titan is gedetecteerd, met licht zoals dat in de lagere delen in de atmosfeer van Titan zou moeten voorkomen. Ze zagen dat er hierdoor naar verloop van tijd stoffen zoals methaan en ethaan vrijkwamen. Moleculen die op hun beurt weer complexere moleculen kunnen vormen en misschien wel leven mogelijk kunnen maken.

Dit experiment laat volgens de wetenschappers zien dat er op Titan ondanks de lage zonintensiteit meer complexe moleculen kunnen voorkomen dan gedacht. Op aarde drijft het zonlicht chemische reacties en zorgt letterlijk en figuurlijk voor levendige chemische processen.

Al sinds het bezoek van de Voyager sondes, begin jaren ’80, is bekend dat Titan een dikke atmosfeer heeft waarin in de hogere delen verschillende organische moleculen zoals methaan en ethaan voorkomen. (Roel van der Heijden)

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
abonnement bol.com Unibet Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')