Tijd tussen kinderen

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2012 12:55 schreef Clubsoda het volgende:
Dat is in essentie ook de reden waarom je aan kinderen begint.Je wil het. En voor een tweede geldt dat net zo. En dat is de reden dat wij ook nog even wachten, ik moet er echt nog even niet aan denken

Nou, precies. Het gebeurt maar al te vaak dat voor een ander ingevuld wordt wat die zou moeten voelen of denken. Ik erger me met name aan opvattingen over tekortkomen. Dat een kind tekort komt als het geen broertje of zusje heeft, bijvoorbeeld. Of dat een kind tekort komt als er te snel een tweede volgt waardoor alle aandacht ineens naar het andere kind verschuift. Alsof liefde een taart is met punten die je verdeelt.

Bij mij overheerst het gevoel dat mijn gezinssamenstelling het tofst is, gewoon omdat het mijn gezin is.

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2012 12:58 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

Nou, precies. Het gebeurt maar al te vaak dat voor een ander ingevuld wordt wat die zou moeten voelen of denken. Ik erger me met name aan opvattingen over tekortkomen. Dat een kind tekort komt als het geen broertje of zusje heeft, bijvoorbeeld. Of dat een kind tekort komt als er te snel een tweede volgt waardoor alle aandacht ineens naar het andere kind verschuift. Alsof liefde een taart is met punten die je verdeelt.

Of dat het niet zal kunnen delen omdat het dat nooit geleerd zou hebben.

B deelde juist altijd heel makkelijk, en ik vermoed dat dat onder andere was omdat hij nooit met een broertje/zusje hoefde te strijden om speelgoed/aandacht/enz.

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2012 13:01 schreef Leandra het volgende:

[..]

Of dat het niet zal kunnen delen omdat het dat nooit geleerd zou hebben.

B deelde juist altijd heel makkelijk, en ik vermoed dat dat onder andere was omdat hij nooit met een broertje/zusje hoefde te strijden om speelgoed/aandacht/enz.

Nou, inderdaad. Wij sorteerden de M&M's op kleur alvorens ze één voor een te verdelen, en we noteerden streepjes op de colafles om bij te houden hoeveel de ander gedronken had en of dat wel eerlijk verliep.

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2012 13:01 schreef Leandra het volgende:

[..]

Of dat het niet zal kunnen delen omdat het dat nooit geleerd zou hebben.

B deelde juist altijd heel makkelijk, en ik vermoed dat dat onder andere was omdat hij nooit met een broertje/zusje hoefde te strijden om speelgoed/aandacht/enz.

Ik hoorde pas van A. aan tafel dat ze altijd haar koekjes met haar beste vriendinnetje deelt omdat die nooit koekjes mee naar school krijgt. . Doet ze waarschijnlijk al jaren, vond ik zó lief. Maar goed, vooroordelen zijn er genoeg idd...

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2012 13:03 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

Nou, inderdaad. Wij sorteerden de M&M's op kleur alvorens ze één voor een te verdelen, en we noteerden streepjes op de colafles om bij te houden hoeveel de ander gedronken had en of dat wel eerlijk verliep.

OMG.... eerst op kleur sorteren en dan pas verdelen
De een zal toch eens veel meer blauwe M&M's hebben

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2012 13:05 schreef Leandra het volgende:

[..]

OMG.... eerst op kleur sorteren en dan pas verdelen
De een zal toch eens veel meer blauwe M&M's hebben

En ze smaken allemaal hetzelfde, meen ik me te herinneren.

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2012 13:03 schreef Luigi het volgende:

[..]

Ik hoorde pas van A. aan tafel dat ze altijd haar koekjes met haar beste vriendinnetje deelt omdat die nooit koekjes mee naar school krijgt. . Doet ze waarschijnlijk al jaren, vond ik zó lief. Maar goed, vooroordelen zijn er genoeg idd...

Ah gos wat schattig

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2012 13:06 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

En ze smaken allemaal hetzelfde, meen ik me te herinneren.

Nee, de groene bijten
_{Sorry, al jaren de standaard opmerking thuis, liefst compleet met "auw, auw, auw"}

Hier kan Mikael helemaal niet delen. Leander daar in tegen deelt echt alles. Hij wil met iedereen zijn laatste snoepje nog wel delen. Maar ja Mikael is de ene helft van de week enigst kind en de andere helft moet ie het doen met 2 broertjes.

Mijn oudste die is heel goed in alles delen.
Alles geeft ze weg, laat slokjes over in haar beker voor haar broer
Ze zal hem nooit vergeten en hij krijgt dus heel veel.

Ook soms dan hoor ik haar in haar slaapkamer rommelen komt ze aangelopen met iets en zegt dan tegen hem hier lieve broer dit is vanaf nu voor jou omdat jij de allerliefste bent

Ik ben heel slecht in delen. Ik doe het wel, maar tegen mijn natuur in. Als ik twee taartpunten zie wil ik het grootste stuk zelf. Als ik eten opschep voor mij en m'n lief dan wil ik de grootste portie, zelfs als ik niet zo'n honger heb. Het is een heel basaal gevoel.

En dat komt allemaal door de eeuwige strijd met m'n broertje.

Ik vind zeker met onbekende kinderen delen niet altijd nodig voor mijn kinderen
Soms willen ze alleen spelen en hebben ze geen zin om met het onbekende kind in de speeltuin de eigen emmer en schep te delen of iets af te geven omdat het andere kindje dat ook graag heeft.. Als volwassenen doe je dat ook niet met vreemde mensen op straat. Dat je ze even je fietst geeft omdat ze er ook wel op willen fietsen

Maar ik vind hier thuis dus wel dat ze het elkaar moeten gunnen.

Ik ben zelf dan dus weer te lief met delen, ik geef mijn vriend of de kinderen altijd meer en groter.
Ook als ik zelf wel zin heb, mijn laatste beetje drinken, koekje alles is bij mij voor de ander.

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2012 13:15 schreef Claudia_x het volgende:
Ik ben heel slecht in delen. Ik doe het wel, maar tegen mijn natuur in. Als ik twee taartpunten zie wil ik het grootste stuk zelf. Als ik eten opschep voor mij en m'n lief dan wil ik de grootste portie, zelfs als ik niet zo'n honger heb. Het is een heel basaal gevoel.

En dat komt allemaal door de eeuwige strijd met m'n broertje.

[ afbeelding ]

Wij hebben als regel dat de een deelt en de ander kiest... degene die de taart dus niet snijdt heeft de eerste keuze.
_{Het is dus letterlijk kiezen of delen.}

Interessant dit

Onze dochter is net 2, en op dit moment blijft ze bewust alleen..
Mijn vriend heeft een oudere zus (2.5 jaar verschil) en het was altijd ruzie...
Mijn broer en ik net zo (1.5jaar verschil).... Echt tropenjaren voor onze ouders..
Ik denk dat wij daarom al onbewust de keuze gemaakt hadden niet snel voor een 2de te gaan..

Wij zeggen nooit nooit... maar naast dat we ons juist compleet voelen nu is er ook letterlijk geen ruimte voor een 2de hier in huis... Wie weet in de toekomst.. maar dan zal onze dochter dus al minimaal 4/5 jaar zijn

tja ik ben wel blij met mijn meiden dicht op mekaar; niet alleen voor hun, maar ook voor mezelf. tropenjaren, maar straks niet twee keer opnieuw.... Ze gaan deels dezelfde fases straks door, tegelijk kleuter, tegelijk puber etc etc...
Is met veel dingen wel handig denk ik ; bijvoorbeeld tijdens vakanties, theaterbezoekjes, etc

(de mijne schelen dik 1,5 jaar)

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2012 13:50 schreef Leandra het volgende:

[..]

Wij hebben als regel dat de een deelt en de ander kiest... degene die de taart dus niet snijdt heeft de eerste keuze.
_{Het is dus letterlijk kiezen of delen.}

Oh, maar ik denk in zulke gevallen aan Kant die zei dat iets pas een verdienste is als je het doet terwijl het tegen je natuur indruist. _{Als je het goede doet omdat je ertoe geneigd bent is dat niet nobel volgens hem.}

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2012 16:27 schreef Beessie-Jen het volgende:
tja ik ben wel blij met mijn meiden dicht op mekaar; niet alleen voor hun, maar ook voor mezelf. tropenjaren, maar straks niet twee keer opnieuw.... Ze gaan deels dezelfde fases straks door, tegelijk kleuter, tegelijk puber etc etc...
Is met veel dingen wel handig denk ik ; bijvoorbeeld tijdens vakanties, theaterbezoekjes, etc

Ja och, ik had het er laatst met mijn tante over, die vier kinderen heeft. Zij zei dat ze het juist geweldig vond om een kind in elke leeftijdsfase te hebben, en dat ze er daardoor langer van kon genieten. Dat vond ik een heel fijne, positieve instelling. Ik vind dat er vaak wel veel nadruk ligt op de tropenjaren. Maar hey, kinderen zijn toch ook gewoon leuk? Anders moet je ze niet nemen.

Nou ja, tijdens dat soort gesprekken vind ik het wel eens jammer dat het er voor ons niet inzit, meer dan 2 kinderen hebben en dan van heel verschillende leeftijden.

de mijne zijn heeeeeeel leuk maar ik vind het wel lekker dat ze 'groeien'...

mijn vriend en zijn broer schelen net geen jaar en er is een 2 jaar jongere broer. Heel kort op elkaar
Tussen mijn 2 zussen zit een jaar en ik kom er 20 jaar achteraan

Ik en mijn broertje schelen 5 jaar en wij sloegen elkaar de hersens in. Ik had écht, oprecht, een rothekel aan hem en moest weglopen als hij viel en zich pijn deed. Mijn moeder dacht dat ik het niet aan kon zien, maar zo verborg ik dat ik erom moest lachen toen we ouder werden (ik was denk ik rond de 13 ofzo) veranderde dat en tegen de tijd dat ik het huis uitging heb ik in mijn nieuwe huis heel hard zitten huilen omdat ik mijn broertje zo miste. Het kan verkeren

Wanneer ons volgende kindje geboren wordt is onze zoon net een maandje 3 jaar. Ik had zelf heel graag (veel) minder verschil gehad, omdat ik het groter worden van Stef heb ervaren als een steeds groter wordende vrijheid (steeds meer kunnen doen, verder weg kunnen gaan, minder rekening hoeven houden met slaapjes, voedingen en meer van zulks) en ik de stap 'terug' naar de babyfase daardoor steeds groter zag worden. Daarnaast leek het me fijn als hun belevingswereld wat meer op elkaar aansloot, dat je dan zeg maar niet de één een plezier doet met hele andere activiteiten als de ander als ze wat groter zijn en je dingen wil ondernemen. Dat kleine verschil is ons niet gelukt, maar nu ik weer zwanger ben ervaar ik het juist weer als een groot voordeel dat ik een wat groter kind heb. Hij kan al veel zelf, is heel zelfstandig en ik vind het enorm handig dat ik hem dingen goed uit kan leggen en ook met hem kan onderhandelen, of dat hij mij wil helpen met dingen. Samen de tafel dekken, hem niet meer de trap of de commode op moeten tillen, uit kunnen leggen dat mama nu even niet op de grond kan komen spelen maar wel met hem aan de tafel kan gaan zitten.. Zulke dingen. Ik weet niet hoe het straks zal zijn, maar ik hoop dat hij deze tendens door zal zetten en een zorgzame grote broer zal zijn. Ik denk niet dat ik -in dit opzicht- spijt heb dat er nu meer tijd tussen zit.

Een leeftijdsverschil van minimaal 3 en maximaal 4 jaar lijkt me ideaal. Ik heb een dreumes van 13 maanden en ik moet er niet aan denken dat ik er binnenkort weer een baby komt. We hebben net alles een beetje op orde. Wat ik onderbelicht vind in dit draadje is het lichamelijke aspect. Ik denk dat het erg belastend is om binnen het jaar alweer zwanger te worden. Bij vrouwen uit mijn omgeving zie ik o.a. klachten als verminderde weerstand, bekkenpijn, een buik die niet meer in model is gekomen, vermoeidheid. Ook voor je tweede (of derde, vierde etc. baby brengt snel weer zwanger worden risico's met zich mee. Las laatst een artikel over dat het kind nadelen kan ondervinden van de snelle opvolging van zwangerschappen, een korte wachttijd wordt in verband gebracht met autisme, vroeggeboorte en laag geboortegewicht. Geen idee of e.e.a. nou onomstotelijk is bewezen, maar ik ben er in ieder geval van overtuigd dat het verstandig is om een jaar te wachten.

Dat van tropenjaren en snel uit de luiers willen zijn snap ik trouwens ook niet. Ik vind elk moment van mijn kind z'n charmes hebben. Ik wil zelf de verschillende fasen alleen liever niet teveel laten overlappen.

Ik was alleen toen de oudste klein was, dus een tweede was sowieso geen optie, maar wat geniet ik van het feit dat ik weer alle tijd en aandacht voor één kind heb

En alleen maar blij dat ik maar een kind in de luiers heb, die dingen zijn tergend duur.

Interessant, Aventura! Ik wist niet dat dat zulke gevolgen zou kunnen hebben, maar op zich is zwanger zijn en een kind baren best heel ingrijpend voor je lichaam, dus in dat opzicht kan ik het me zeker voorstellen. Qua 'tropenjaren' was er voor mij niet echt een issue, meer dat ik er zelf banger voor werd om weer zwanger te zijn naarmate de tijd verstreek, terwijl de wens er wel was (en bleef).

quote:

Op dinsdag 28 augustus 2012 21:37 schreef Leandra het volgende:
Ik was alleen toen de oudste klein was, dus een tweede was sowieso geen optie, maar wat geniet ik van het feit dat ik weer alle tijd en aandacht voor één kind heb

En alleen maar blij dat ik maar een kind in de luiers heb, die dingen zijn tergend duur.

Kosten vind ik ook een aspect om rekening mee te houden. Twee of zelfs drie jaar overlappend naar het kdv, het is voor ons lastig op te brengen.

Poeh, dat is nogal wat. Gelukkig is dat mijn kinderen bespaard gebleven. Ik denk dat eea ook afhangt van jezelf (niet dat je alles zelf in de hand hebt maar de een is vatbaarder voor bv bekkenklachten dan een ander), ik heb geen noemenswaardige klachten gehad tijdens mijn zwangerschappen.

Ik denk dat alles zn voors en tegens heeft ( ), snel na elkaar maar wat jaar er tussen ook. En ook dat varieert weer omdat eea afhankelijk is van jezelf en je kinderen.

Dat van die tropenjaren begrijp ik dan weer wel Maar dat klinkt zo negatief, dat valt dan ook wel weer mee.

Ik herken wel wat je schrijft Aventura. Voor mij zijn de financeën en het lichamelijke aspect echt zwaarwegend. Ik vond zwanger zijn fysiek een eitje, maar een baby hebben valt me vies tegen. Dat moet echt weer en beetje beter worden, wil ik er over nadenken.

Ik ben wel gezegend met een heel makkelijk 4e kind moet ik toegeven.

Hier zit er op de dag af 21 maanden tussen onze dochters. Het is het eerste jaar best pittig maar nu zijn het echt twee handen op 1 buik. 5 jaar en 4 jaar inmiddels.

Zelf scheel ik 6 jaar met mijn middelste zus en dat ging dus precies hetzelfde als bij Inca thuis. Het werd pas beter toen ik het huis uitging en zij 30 dorpen verderop ging wonen. Nu moeten we elkaar nog niet te vaak in de maand zien want dat escaleert gewoon nog steeds. Met de jongste is het 9 jaar en voor mij gevoel hebben we altijd langs elkaar heen geleefd zeg maar. Ik naar de middelbare, zij naar het basisonderwijs etc.

Ik zou niet van dat soort bewijzen overtuigd zijn als mij niet duidelijk zou zijn of dat de consensus is in de wetenschap, Aventura. Ik zou bovendien willen weten van wat voor soort risico's sprake is. Die worden namelijk nogal gauw overdreven. Een vergroot risico is nog geen groot risico.

Voor mij was de tweede, snelle zwangerschap wel heel zwaar. Ik weet natuurlijk niet hoe dat geweest zou zijn als ik langer had gewacht, maar ik heb wel het idee dat het een behoorlijke aanslag op m'n lichaam heeft betekend.