Heren, dames.
Het is achter de rug!
Wellicht is het goed om te vermelden dat dit verhaal zich afspeelt in Vietnam, en niet in Nederland.
Ik moest de hele tijd lachen en haar dromerig in de ogen kijken bij elke foto

Ik hoopte dat er ook wat foto's genomen zouden worden van een "normale" situatie zoals een gesprek ofzo. Niet echt dus.
We zijn in een cafe geweest. Mooi cafe met romantische inrichting. Daarna moesten we naar buiten en kregen we beiden een hoed op

Deze moesten we vervolgens in de lucht gooien en andermaal de dromerige blik, ditmaal gericht op de neerdalende hoed

Daarna gingen we naar een cafe welke speciaal was ingericht als woonkamer voor fotoshoots. Het lijkt daar dus net alsof we samen thuis zijn. In de keuken. Op de bank. Op het balkon.
Van elk moment werden foto's gemaakt. Ik voelde mij net een beroemdheid.
Nu het slechte nieuws: het duurt drie dagen voordat de foto's "af" zijn. Dus jullie moeten nog even geduld hebben

Het goede nieuws is dat de make-up vrouw vond dat ik geen enkele vorm van make-up nodig had

Mijn vriendin wel. Een laagje of tien.
Einde bericht.