Een net geboren baby met een verschikkelijke ziekte heeft dus al in de buik van de moeder Gods wet overtreden ? Jij kunt dat als gelovige echt bewijzen ? Het zou mij ook verwonderen of je ook het lef hebt om dat zo aan de ouders van die baby uit te leggen.quote:Op vrijdag 29 juni 2012 23:56 schreef Ali_Kannibali het volgende:
...
Hetzelfde geldt voor goed en kwaad. Waarom is er kwaad en leed? Antwoord van de gelovige: dat komt door de zonde. Wat is de zonde? Overtreding van Gods wet. Waarom overtreden mensen Gods wet? Omdat ze van nature moreel verzwakt zijn. Is dat te bewijzen? Het is af te leiden uit ons dagelijks gedrag. De oorsprong echter, het Adam en Eva verhaal, is niet te bewijzen. Dat aspect is geloof.
...
Denk je niet dat dit ook sterkt cultureel bepaald is, en dat er ingewikkelde relaties bestaan tussen je eigen behoefte bevrediging en de samenleving?quote:Op zaterdag 30 juni 2012 00:26 schreef Uitstekelbaars het volgende:
De heldere antwoorden vallen dus nogal mee. Ze zijn in ieder geval zeer voorspelbaar en uitgekauwd. Nou ja, ontopic maar weer.
Wat is er mis met je leven laten leiden door hormonen? Dat is namelijk waar het leven om draait. Voor iedereen. We krijgen kinderen omdat dat ons gelukkig maakt, willen rijk worden voor datzelfde doel. We gaan relaties aan met iemand doordat onze hormonen ons het seintje geven dat diegene geschikt is. Of we willen de meest verlichte geest worden en ervaren zo ons geluk. En waardoor worden mensen gelukkig? Door gelukshormonen. Die ervaren we als we zoenen, gaan parachutespringen of op de bank ploffen met een goed boek na een lange dag werken. Niets heeft waarde voor ons totdat we erop reageren in onze hersenen. Anders zouden we een ferrari alleen maar als een hoopje onderdelen zien en ons huis als een stapel bakstenen waar we al een miljoen keer tegenaan hebben gekeken. Het enige dat ons leven bepaalt is hoe we ons dopamineniveau hoog kunnen houden. En dat kan zich manifesteren in het kopen van een enorme villa, of een indoor-skihal laten bouwen in de woestijn of een intensieve kerkdienst en bid-sessie. Zolang je dat soort zaken niet door hebt, hou je jezelf voor de gek.
Misschien houd ik mijzelf voor de gek maar volgens mij doen wij het allemaal om te overleven.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 00:26 schreef Uitstekelbaars het volgende:
De heldere antwoorden vallen dus nogal mee. Ze zijn in ieder geval zeer voorspelbaar en uitgekauwd. Nou ja, ontopic maar weer.
Wat is er mis met je leven laten leiden door hormonen? Dat is namelijk waar het leven om draait. Voor iedereen. We krijgen kinderen omdat dat ons gelukkig maakt, willen rijk worden voor datzelfde doel. We gaan relaties aan met iemand doordat onze hormonen ons het seintje geven dat diegene geschikt is. Of we willen de meest verlichte geest worden en ervaren zo ons geluk. En waardoor worden mensen gelukkig? Door gelukshormonen. Die ervaren we als we zoenen, gaan parachutespringen of op de bank ploffen met een goed boek na een lange dag werken. Niets heeft waarde voor ons totdat we erop reageren in onze hersenen. Anders zouden we een ferrari alleen maar als een hoopje onderdelen zien en ons huis als een stapel bakstenen waar we al een miljoen keer tegenaan hebben gekeken. Het enige dat ons leven bepaalt is hoe we ons dopamineniveau hoog kunnen houden. En dat kan zich manifesteren in het kopen van een enorme villa, of een indoor-skihal laten bouwen in de woestijn of een intensieve kerkdienst en bid-sessie. Zolang je dat soort zaken niet door hebt, hou je jezelf voor de gek.
Dit is wel een goed antwoord, maar slechts geldig voor degene die dit zo ervaart. Daarmee wordt het geloof een subjectieve aangelegenheid, zonder objectieve zeggingskracht.quote:Op vrijdag 29 juni 2012 23:56 schreef Ali_Kannibali het volgende:
[..]
De vraag is wat jij onder 'goede antwoorden' verstaat.
De antwoorden kunnen goed en correct zijn zonder dat jij er persoonlijk bevredigd door raakt.
God heeft ons algemene openbaringen gegeven over het leven en Zijn plannen zonder expliciet alle details weer te geven. In mijn persoonlijke relatie met God krijg ik ook niet te horen waarom precies dit en dat evenement plaats vindt ookal is het soms moeilijk te verteren.
Wat ik wel weet is dat de ervaringen die ik in mijn relatie met God heb zinvol zijn. En dat ik, ondanks de soms moeilijk te verteren ervaringen, erop kan vertrouwen dat God geen dingen zonder reden doet, en Hij inderdaad liefde is, Hij doet de dingen voor ons eigen bestwil. Daar kom je vanzelf achter wanneer je op Hem en Zijn wegen vertrouwt en je je levenswandel met hem voortzet, ondanks het feit dat dat een sprong in het diepe is en je soms in stormachtige situaties zonder zichtbaar einde komt.
Waarom is dat geen goed antwoord? Omdat je eerst wilt zien, weten, en dan pas geloven? Dan zul je inderdaad steeds teleurgesteld raken als het om details gaat.
Het doel van een persoonlijke relatie met God is ook niet om anderen ervan te overtuigen dat die relatie er ook echt is. Een gelovige heeft ook niet jouw goedkeuring of overtuiging nodig om te kunnen geloven wat hij gelooft. Voor hemzelf zijn de antwoorden 'kwestie van geloven' voldoende omdat uit ervaring is gebleken dat dat inderdaad het enige is wat nodig is, geloof en vertrouwen, om te weten dat God liefde is. Iemand die die ervaringen niet gehad heeft, kan met zo'n antwoord niet tevreden zijn, dat is begrijpelijk.
Een antwoord van een gelovige op hoe het heelal ontstaan is is dan ook simpel: God heeft het gemaakt. Is daar bewijs voor? Er zijn aanwijzingen voor. Daarnaast wordt het beschreven in de bijbel, waarvan men gelooft dat God de inspiratiebron erachter is. 1+1=2. Meer bewijs heb je verder dan ook niet nodig. Het is geloof. Voor de ongelovige is het echter niet voldoende. Dat wil echter niet zeggen dat daarmee bewezen is dat God het heelal niet gemaakt heeft, de bijbel niet Gods woord bevat, en God niet liefde is. Het is slechts dat een ander persoon met andere ervaringen en een andere kijk op de zaken er niet in gelooft.
Hetzelfde geldt voor goed en kwaad. Waarom is er kwaad en leed? Antwoord van de gelovige: dat komt door de zonde. Wat is de zonde? Overtreding van Gods wet. Waarom overtreden mensen Gods wet? Omdat ze van nature moreel verzwakt zijn. Is dat te bewijzen? Het is af te leiden uit ons dagelijks gedrag. De oorsprong echter, het Adam en Eva verhaal, is niet te bewijzen. Dat aspect is geloof.
We leven allemaal in dezelfde wereld met dezelfde 'bewijzen'. Welke in werkelijkheid eerder aanwijzingen of indicaties zijn van de grotere waarheden van het leven. Ik denk dat men geneigd is om de bewijslast voor de antwoorden die gegeven worden op die vragen soms te overschatten. Vaak weet men het simpelweg gewoon niet. Men gist en men gelooft in datgene wat het meeste aanspreekt, wat het beste uitkomt, waar men zelf naar verlangt. De gelovige gelooft en ervaart zelf direct. Die ervaring is het sterkste bewijs wat iemand kan hebben. De ervaring overtuigt. Met gebrek aan ervaring is overtuiging dan ook denk ik onmogelijk. Een gelovige kan je de grootste waarheden van het universum geven en nog zul je niet tevreden zijn, omdat je zelf de ervaring met God mist.
Dat is een zeer reductionistisch antwoord. Als je alles alleen doet om te overleven, wat heeft het dan voor zin om te overleven? Een instinct? Zodat je maar voortploetert om niet dood te hoeven gaan?quote:Op zaterdag 30 juni 2012 00:37 schreef solarcorona het volgende:
[..]
Misschien houd ik mijzelf voor de gek maar volgens mij doen wij het allemaal om te overleven.
Als je niet overleeft ga je inderdaad dood. Die regel geldt voor iedereen. Als je dood bent heeft je leven geen zin dus de zin van het overleven is voor mij wel duidelijk. Voortploeteren vind ik wel een beetje negatief want zo zie ik het niet. Een instinct is wel gericht op overleven.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 00:42 schreef deelnemer het volgende:
[..]
Dat is een zeer reductionistisch antwoord. Als je alles alleen doet om te overleven, wat heeft het dan voor zin om te overleven. Een instinct? Zodat je maar voortploeterd om niet dood te hoeven gaan?
Dat is zo.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 01:32 schreef solarcorona het volgende:
[..]
Als je niet overleeft ga je inderdaad dood. Die regel geldt voor iedereen.
Dat vind ik een rare gedachte. Als je dood bent, ben je dood en zolang je leeft, leef je. Overleven heeft alleen zin, als je leven beter vindt dan dood zijn.quote:Als je dood bent heeft je leven geen zin dus de zin van het overleven is voor mij wel duidelijk.
Hoe zie jij het dan wel? Want dat is volgens het enige manier om de vraag naar de zin te beantwoorden.quote:Voortploeteren vind ik wel een beetje negatief want zo zie ik het niet.
Ik vind leven inderdaad beter dan dood zijn anders kan ik er beter een einde aan maken.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 01:48 schreef deelnemer het volgende:
Dat vind ik een rare gedachte. Als je dood bent, ben je dood en zolang je leeft, leef je. Overleven heeft alleen zin, als je leven beter vindt dan dood zijn.
Ik zie leven als iets positiefs en niet als iets negatiefs. Verder snap ik echt even niet wat je bedoelt met de vraag naar de zin te beantwoorden. De zin van het leven of zoiets ? En wat dat is ? Dat je het gevoel hebt dat je nuttig bent in deze wereld ?quote:Hoe zie jij het dan wel? Want dat is volgens het enige manier om de vraag naar de zin te beantwoorden.
Je zult vast wel zin hebben in bepaalde dingen en daar een gevoel van zin aan ontlenen, maar je houd jezelf inderdaad voor de gek als je het allemaal alleen doet om te overleven.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 02:21 schreef solarcorona het volgende:
Ik zie leven als iets positiefs en niet als iets negatiefs. Verder snap ik echt even niet wat je bedoelt met de vraag naar de zin te beantwoorden. De zin van het leven of zoiets ? En wat dat is ? Dat je het gevoel hebt dat je nuttig bent in deze wereld ?
quote:Op zaterdag 30 juni 2012 00:37 schreef solarcorona het volgende:
[..]
Misschien houd ik mijzelf voor de gek maar volgens mij doen wij het allemaal om te overleven.
Dat is een axiomatische stelling in de schrift van de godsdienst. Die stelling wordt dus niet verder herleid tot andere stellingen.quote:Op vrijdag 29 juni 2012 20:58 schreef Comp_Lex het volgende:
Waar komt het vandaan dat je mensen niet mag doodmaken?
In godsdienst in elk geval niet, daar is het een dogma.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 04:29 schreef wapi het volgende:
[..]
Dat is een axiomatische stelling in de schrift van de godsdienst. Die stelling wordt dus niet verder herleid tot andere stellingen.
Daar gaat het in praktische termen niet om in de religie. Morele regels waar derden geen belang kunnen doen gelden, zijn eigenlijk metafysische stellingen, die ten aanzien van de relatie tot jouw medemensen geen enkel belang hebben. Dat blijft dus tussen jou en God.quote:Op vrijdag 29 juni 2012 21:49 schreef kleinduimpje3 het volgende:
Die innerlijke gesteldheid kan wel worden geobserveerd, namelijk door God, en dat is waar het in religie om gaat.
Als een overtreding op de morele regels leidt tot schade voor een derde, dan speelt dat uiteraard wel een rol. Uiteindelijk kunnen derden enkel een belang doen gelden als ze kunnen aantonen dat ze belanghebbende zijn bij de overtreding op de morele regels. In alle andere gevallen, bestaat er geen enkele maatschappelijke implicatie. Het blijft dan tussen jou en God.quote:Of iemand anders dat observeert is helemaal irrelevant.
Het is niet omdat een stelling onpraktisch is, dat ze fout zou zijn. Ik zeg dus helemaal niet dat ik jouw stelling wil weerleggen op grond van het feit dat ze moeilijk kan worden toegepast.quote:Praktische moraliteit is goed voor de regeling van de aardse verhoudingen, maar heeft weinig met christelijke religie te maken, hoewel het een vanzelfsprekendheid geacht mag worden dat een religieus persoon hoogstaande morele normen in acht neemt, maar die kunnen niet worden voorgeschreven door een aantal rigide, starre wetjes, maar dit gedrag dient te zijn aangepast aan de omstandigheden, en gebaseerd te zijn op de liefde.
Eigenlijk wordt in de godsdienstmoraliteit en in de westerse rechtspraktijk juist dezelfde methode gebruikt. Het enige verschil is dat de basisuitgangspunten in het westerse rechtspraktijk dogmatisch worden opgelegd op basis van populariteitswedstrijden, terwijl ze in de godsdienstmoraliteit dogmatisch worden opgelegd op basis van een onveranderlijke schrift. De godsdienstmoraliteit en de westerse rechtspraktijk zijn dus inderdaad concurrenten van mekaar. Je moet kiezen welke van beide je erkent, want beide claimen exclusiviteit.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 04:39 schreef Molurus het volgende:
In godsdienst in elk geval niet, daar is het een dogma.
De westerse rechtspraktijk bestaat toch ook? Al was het maar op praktische gronden, is het simpelweg onvermijdelijk dat er een systeem van rechtspraak zal bestaan. Een systeem van rechtspraak bestaat niet omdat mensen naief zouden zijn, maar omdat er nu eenmaal concrete problemen zijn waarvoor zulk systeem nodig is.quote:Ik vind het zelfs een beetje jammer als je een religie nodig hebt om, zonder dat inzicht, toch tot effectief gedrag te komen.
De effectiviteit van wetten tegen bijvoorbeeld moorden wordt hier volgens mij nogal overschat. Ook in een wereld zonder geschreven wetten die moorden verbieden zouden we niet moordend en plunderend door het leven gaan. Die wereld zou volgens mij niet noemenswaardig verschillen van de wereld waarin we nu leven.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 04:57 schreef wapi het volgende:
[..]
De westerse rechtspraktijk bestaat toch ook? Al was het maar op praktische gronden, is het simpelweg onvermijdelijk dat er een systeem van rechtspraak zal bestaan. Een systeem van rechtspraak bestaat niet omdat mensen naief zouden zijn, maar omdat er nu eenmaal concrete problemen zijn waarvoor zulk systeem nodig is.
Zou jij niet beter dadels gaan plukken ventje ? Je zal hier nooit echt gelukkig worden hoor. Oprotten is in jou geval misschien wel de beste oplossing.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 04:57 schreef wapi het volgende:
Eigenlijk wordt in de godsdienstmoraliteit en in de westerse rechtspraktijk juist dezelfde methode gebruikt. Het enige verschil is dat de basisuitgangspunten in het westerse rechtspraktijk dogmatisch worden opgelegd op basis van populariteitswedstrijden, terwijl ze in de godsdienstmoraliteit dogmatisch worden opgelegd op basis van een onveranderlijke schrift. De godsdienstmoraliteit en de westerse rechtspraktijk zijn dus inderdaad concurrenten van mekaar. Je moet kiezen welke van beide je erkent, want beide claimen exclusiviteit.
De basisbeginselen van de moraliteit zijn inderdaad axiomatische dogma's. Zodra je met de redenering in een basisbeginsel bent aangekomen, valt er inderdaad niet verder meer te herleiden. Elk moreel systeem zal uiteindelijk in zoiets moeten eindigen.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 05:08 schreef Molurus het volgende:
Het enige dat die wetten doen is de sociale controle, die er anderszins ook geweest zou zijn, organiseren. Het wetboek en de bijbel kunnen zo'n regel niet verklaren en niet rechtvaardigen.
Maar is niet alles een subjectieve aangelegenheid?quote:Op zaterdag 30 juni 2012 00:39 schreef deelnemer het volgende:
[..]
Dit is wel een goed antwoord, maar slechts geldig voor degene die dit zo ervaart. Daarmee wordt het geloof een subjectieve aangelegenheid, zonder objectieve zeggingskracht.
Dit lijkt zeer sterk op de mening van een der leden in een converstatie op de een stamvergadering in Papoepa-Nieuw-Guinea waarbij de meningen verdeeld zijn betreft de aard en de functie van een gevonden GSM-toestel.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 08:33 schreef Ali_Kannibali het volgende:
Maar is niet alles een subjectieve aangelegenheid?
Iedereen heeft vrije wil om te kiezen wat hij accepteert als waar en niet waar. Iedereen kan redenen bedenken waarom iets wat overduidelijk waar lijkt te zijn, toch niet waar is, hoe gek of vergezocht die redenen ook zijn. Dat is de vrijheid die we hebben. Indien je iemand anders zou kunnen forceren te accepteren dat x of y waar is door het presenteren van wat in je eigen ogen 'bewijs' is, zou die andere persoon geen vrije wil hebben. Dit geldt ook voor wetenschappelijke aangelegenheden waarbij bewijs gepresenteerd wordt. Niemand kan geforceerd worden om dat bewijs ook te accepteren, hoewel het in sommige gevallen toch wel uiterst overtuigend lijkt te zijn.
Nee, niet alles is een subjectieve belevenis. Er zijn zaken die voor iedereen duidelijk zijn, zoals dat de zon bestaat. Daar bestaat geen discussie, filosofie of schriftstudie over. Niemand wordt opgevoed met het idee dat je zelf uit mag maken of de zon bestaat. En niemand hangt het idee aan dat de zon pas bestaat als je er maar gewoon op vertrouwt.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 08:33 schreef Ali_Kannibali het volgende:
[..]
Maar is niet alles een subjectieve aangelegenheid?
Iedereen heeft vrije wil om te kiezen wat hij accepteert als waar en niet waar. Iedereen kan redenen bedenken waarom iets wat overduidelijk waar lijkt te zijn, toch niet waar is, hoe gek of vergezocht die redenen ook zijn. Dat is de vrijheid die we hebben. Indien je iemand anders zou kunnen forceren te accepteren dat x of y waar is door het presenteren van wat in je eigen ogen 'bewijs' is, zou die andere persoon geen vrije wil hebben. Dit geldt ook voor wetenschappelijke aangelegenheden waarbij bewijs gepresenteerd wordt. Niemand kan geforceerd worden om dat bewijs ook te accepteren, hoewel het in sommige gevallen toch wel uiterst overtuigend lijkt te zijn.
Dat wat toegelaten en dat wat verboden is, zijn geen subjectieve aangelegenheden. "Stelen is verboden" is toch niet subjectief? Je zit met een dief en een bestolene. De dief kan toch niet stellen ten aanzien van de bestolene, dan de moraliteit van stelen subjectief is?quote:Op zaterdag 30 juni 2012 08:33 schreef Ali_Kannibali het volgende:
Maar is niet alles een subjectieve aangelegenheid?
Nee hoor. Je houdt jezelf niet voor de gek. Dat overleven en je goed voelen heeft een direct verband. Daarom vinden we dingen zoals eten lekker, dat promoot ons brein omdat we daarmee verder kunnen leven. En houden we niet zo van dingen die ons voortbestaan bedreigen, zoals kinderen die met scharen rennen. Alles wat goed is om te overleven wordt beloond met een stoot dopamine. Alleen al bij de gedachte aan een big mac (oid) merk je dat.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 00:37 schreef solarcorona het volgende:
[..]
Misschien houd ik mijzelf voor de gek maar volgens mij doen wij het allemaal om te overleven.
Tevens is er een noodzaak van een gedeelde werkelijkheid. Hoe wou je anders communiceren en samen optrekken. Volgens Wittgenstein is een pure privé taal zelfs onmogelijk. Het schiften van wat gemeenschappelijk is en wat niet, is een hoofdlijn in de hele menselijke geschiedenis; dat is de basis van het onderscheid tussen objectief en subjectief. We hebben de hele wereld gemeenschappelijk, maar een volledig inzicht waaruit deze bestaat en hoe het werkt, is niemand van nature gegeven. Dat uitvogelen is een mooi project.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 08:33 schreef Ali_Kannibali het volgende:
[..]
Maar is niet alles een subjectieve aangelegenheid?
Iedereen heeft vrije wil om te kiezen wat hij accepteert als waar en niet waar. Iedereen kan redenen bedenken waarom iets wat overduidelijk waar lijkt te zijn, toch niet waar is, hoe gek of vergezocht die redenen ook zijn. Dat is de vrijheid die we hebben. Indien je iemand anders zou kunnen forceren te accepteren dat x of y waar is door het presenteren van wat in je eigen ogen 'bewijs' is, zou die andere persoon geen vrije wil hebben. Dit geldt ook voor wetenschappelijke aangelegenheden waarbij bewijs gepresenteerd wordt. Niemand kan geforceerd worden om dat bewijs ook te accepteren, hoewel het in sommige gevallen toch wel uiterst overtuigend lijkt te zijn.
De gestelde regels zijn alleen dogmatisch om functioneel te kunnen zijn. Maar daarmee zijn het nog geen evidente waarheden. Daarom dienen ze open te staan voor herziening. Daarvoor kun je ook regels opstellen.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 04:57 schreef wapi het volgende:
[..]
Eigenlijk wordt in de godsdienstmoraliteit en in de westerse rechtspraktijk juist dezelfde methode gebruikt. Het enige verschil is dat de basisuitgangspunten in het westerse rechtspraktijk dogmatisch worden opgelegd op basis van populariteitswedstrijden, terwijl ze in de godsdienstmoraliteit dogmatisch worden opgelegd op basis van een onveranderlijke schrift. De godsdienstmoraliteit en de westerse rechtspraktijk zijn dus inderdaad concurrenten van mekaar. Je moet kiezen welke van beide je erkent, want beide claimen exclusiviteit.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |