Een paar jaar geleden actief geprobeerd om lucide te dromen (?), en dat werkte prima. Overdag een aantal keren naar m'n arm gekeken, en toen ik dat tijdens een droom deed, zag die arm er zo vreemd uit, dat ik wist dat ik in een droom zat. Mijn hersens hadden blijkbaar moeite om een arm te "tekenen". Het lezen van dit topic een paar dagen geleden was voldoende om weer lucide te dromen.
Waar ik me wel eens over verbaas in een (gewone) droom (de mijne dan he, geen idee hoe jullie dromen), is hoe complex de verhalen zijn. Net als in Inception ben ik zelf de designer van m'n dromen, en ik sta iedere keer weer versteld van het plot van een droom. Dat verzin ik allemaal zelf, maar in de droom ben ik mezelf, maar heb ik geen idee waar het allemaal naar toe gaat, terwijl ik het toch echt allemaal zelf verzin.
Wat ook wel geinig is om te doen, is om zo lang mogelijk tussen werkelijkheid en droom te blijven zweven. Net nadat je je armen, handen en benen niet meer voelt. Het vraagt een bepaalde ontspanning en in mijn geval helpt 't ook om erg moe te zijn. Ik kan dan een tijdje in die toestand blijven, zonder in slaap te vallen. Eigenlijk net als in een lucide droom, maar dan zit je net aan de andere kant van de droom. In een lucide droom weet je dat je in een droom zit, maar je droomt wel. In dit geval weet je dat je nog niet in een droom zit, maar toch droom je.
Als je dat lukt, dan moet je voor de lol eens over iets heel moeilijks gaan nadenken. Hoe je bijvoorbeeld een kernfusiecentrale zou kunnen bouwen, of zou kunnen tijdreizen.
Ik dacht dus over een kernfusiecentrale na, en toen zag ik allemaal technische tekeningen. Ik zit niet te geinen of zo, ik heb ze gezien. In die droom he. De vraag is nu of die tekeningen vol met BS stonden, ik ben immers de designer van al dat spul, of dat het echt is.
Stel nu even dat het echt is. De kans daarop mag je wat mij betreft op ongeveer 0 zetten, maar stel nu eens dat het echt is. Hoe kan het dat die tekeningen daar zijn?
Heb ik wel eens eerder een topic over geopend, maar het zou mij niks verbazen als het onderbewustzijn een hele creatieve en nauwkeurige processor heeft. Die kan veel beter rekenen dan het bewustzijn. Haalt alle informatie op z'n gemakje binnen, filtert de zin van de onzin, legt verbanden, komt met nieuwe theorieen, en graaft in je geheugen naar belangrijke informatie die van dienst kan zijn. Op die manier bouwt het onderbewustzijn aan kennis. Het eerste wat in me opkwam was een kernfusiecentrale, blijkbaar iets dat me fascineert. U vraagt, het onderbewustzijn draait. Mijn onderbewustzijn had misschien al jaren aan zo'n kernfusiereactor gewerkt.
Als ik jou vraag wat "kunt u mij vertellen hoe ik het beste van hier naar het station kan lopen?" in het Frans is, dan gaat je brein door een moeizaam proces om die vertaling te maken. Maar een beetje Fransman in mijn droom doet 't zonder accent, terwijl het meer dan 20 jaar is geleden dat ik Frans op school had, en ik m'n actieve Frans nu bijna helemaal kwijt ben. Let wel, dat ervaar ik zo, maar of ik in die dromen ook echt zo'n accentloos Frans hoor, durf ik niet voor 100% te garanderen.
Wij hebben nooit geleerd hoe we ons brein moeten gebruiken. We zijn met 't ding geboren, maar hoe we op de meest effectieve manier data moeten processen? Geen hond die 't weet.
Zelf laat ik nieuwe informatie een tijdje indikken, voordat ik er actief over nadenk. Ik heb dan het idee dat het onderbewustzijn al het een en ander gedaan heeft, zodat ik er actief minder hard over hoef na te denken.
Maar om even op die kernfusiecentrale terug te komen. Stel nou dat die tekeningen er echt zijn. Hoe kan ik ze hier naar toe halen? Het vraagt om hele speciale condities om zo ver te komen, om ze te zien, en het is maar een half minuutje of zo dat ik er kan zijn. Niet genoeg tijd om het allemaal op te nemen, te onthouden en mee terug te nemen naar hier.
Good intentions and tender feelings may do credit to those who possess them, but they often lead to ineffective — or positively destructive — policies ... Kevin D. Williamson