Mijn adoptierenner van dit jaar is Pablo Urtasun Pérez. Hij past in een illuster rijtje. Na Mickaël Delage, Remy di Gregorio, Francis de Greef en Jean-Christophe Peraud is nu de nuchtere Bask Urtasun mijn Tour-oogappeltje.
Met zijn ouders Garaitz en Dunixi
Hij kwam ter wereld op 29 maart 1980 in het idyllische Baskische dorpje Urdiáin.
Al op 7-jarige leeftijd begon hij met wielrennen. Hij begon bij de Club Ciclista Burunda waar zijn grote broer Jorge ook al fietste. Hij blonk nog niet meteen uit. Hij streed meestal mee voor 3 plekken; de laatste, voorlaatste en twee na laatste plek.
Maar in de jaren die volgden ging het steeds beter, hij begon bij de junioren wedstrijden te winnen. En zo kwam hij bij de amateurs terecht, waar hij door blessures een stroeve start had. Maar rond zijn 21e begon hij bij de amateurs uit te blinken. Daarnaast studeerde hij ook nog, Filosofie. Door zijn successen kwam de studie op een laag pitje, maar na zijn carrière wil Pablo graag verder studeren en hij heeft zelfs plannen om een boek te gaan schrijven.
Na zijn overwinning in de Vuelta Ciclista a Navarra
Toen hij op een begeven moment steeds meer wedstrijden begon te winnen kwam er interesse van grote ploegen. In augustus 2003 klopte uiteindelijk CSC bij hem aan, hij kon via een stage een contract afdwingen. En hoe kun je dat beter doen dan in je eerste de beste rittenkoers ( Vuelta a Galicia) meteen twee ritten te winnen. Hij kreeg een contract en een droom kwam uit. Samen in een team met zijn idolen Jalabert en Van Petegem.
Uiteindelijk kwam hij via de kleine Spaanse ploeg Kaiku en daarna Liberty Seguros terecht bij zijn roots: Euskatel Euskadi. Sinds 2009 rijdt hij rond in het prachtige oranje shirt.
![Urtasun%2B49.jpg]()
Winnen deed hij tot nu toe vooral in kleinere Spaanse rondjes, maar dit jaar zal alles anders zijn. De vorm is goed en hij heeft vorig jaar al kunnen proeven aan de Tour. Met een 149e plek deed hij het niet onverdienstelijk. Dit jaar gaat hij voor een ritoverwinning!