Als zwanger worden/blijven niet zo makkelijk gaat #117

Nanuke wow, wat een traject zeg. Ik hoop dat ze je in Maastricht kunnen helpen. En ja 1-1.5 jaar wachten is lang, maar als je zo risico's kunt verkleinen over het doorgeven van een ziekte is het zeker de moeite waard. En al zijn het kleine stapjes, maar elke stap die genomen word is er eentje vooruit
Misschien een rare vraag, maar je hebt toch al een kindje toch?? Heeft zij/hij ook de ziekte?? Of kunnen ze dat nog niet testen?

Nou je zit hier toch ook precies in het goeie topic Nanuke er loopt zelfs een ervaringsdeskundige PGD rond!

Spannend hoor, al die stapjes... kan me goed voorstellen dat de vragen zich maar ophopen.
Heb je al op de Freya website gekeken? Die hebben een brochure en een forum over PGD

Ik heb nog geen kinderen en 1 tot anderhalf jaar wachten vind ik op zich nog wel meevallen. Ik had eigenlijk gedacht dat het wel een jaar of 3 zou gaan duren, dus dit is heel positief. Ik ben nog jong (22) dus voor mij had die 3 jaar ook niet erg uitgemaakt, maar mijn vriend is wel 9 jaar ouder en rammelt ongeveer de pan uit. Elk stapje is er eentje vooruit inderdaad, en ik ben ook hartstikke blij dat ik op deze manier een 'gezond' (er kan altijd nog wat misgaan) kindje kan krijgen. Maar door alle stapjes zijn er ook heel veel stapjes waarbij mensen kunnen zeggen dat het toch niet ok is om dit traject te gaan doen met mijn ziekte (ik ga er niet van uit, maar het zou kunnen).

LB; dankjewel, ik had het forum nog niet ontdekt de brochure heb ik wel al eens doorgespit. Ik heb vooral vragen met wat het lichamelijk/geestelijk met je doet om zo'n traject in te gaan en mbt anticonceptie en zo.

Ah oke ik dacht dat je al een kindje had, sorry
Ja klopt, maar er zullen altijd mensen zijn die vinden dat je te ver kunt gaan, laatst kwam ik een artikel tegen en dat ging over draagmoederschap en een van de reacties was dat iemand zelfs vond dat je met ivf al een grens overgaat, want als de natuur het niet wilt is het niet voor je weggelegd. Zo ook met PGD er zullen altijd mensen zijn die vinden dat je te ver gaat, maar ik denk onder aan de streep, wil iedereen niks liever dan een ''gezond'' kind. Als je de risico's kunt verkleinen waarom niet. Tuurlijk is het goed dat er wel nog steeds een scheidslijn is, het moet ook niet uit de hand lopen zeg maar.

Tja, DV, ik vind het altijd zo bijzonder als mensen het hebben over 'wat de natuur niet wil'. Wij zijn toch ook de natuur? Onze uitvindingen komen toch ook voort uit onze natuur? En als zij iets hebben wat de natuur wil (ziekte, problemen e.d.) dan moet het opgelost worden, maaaar... zodra het om kinderen krijgen gaat "is het wat anders".

Nanuke, ik ben blij dat je de tijd hebt voor het traject en hoop dat je gauw je intake kan hebben. Ook hoop ik dat je weinig last hebt van je eigen ziekte.

Nou idd kahlie, maar degene die zo'n reactie gaf was zelf gezegend met 2 kinderen (zoals ze het zelf schreef) dan denk ik, je hebt makkelijk praten met je als de natuur het niet wilt. En idd door dat we als mens groeien en meer te weten te komen zijn er zulke technieken en we zijn er allemaal vrij in of we hier van gebruik willen of niet. Het is niet dat de arts mij gedwongen heeft, nee ik maak die keuze, maar zo bracht zij het wel. Dat je gedwongen word tot een onnatuurlijk iets, als je niet wilt hoef je niet, maar ja schijnbaar snapte die persoon dat niet zo.. Ik moet toch nog eens zoeken naar dat artikel en de reacties

nikki jammer zeg

Droomvrouwtje; voor jou, nog even en dan is het 11 juli!

Nikki; verdorie, niet het nieuws wat ik gehoopt had. Snap dat het feit dat je Lisa al hebt, het wat makkelijker maakt, maar desondanks is het stom en niet leuk.

Nanuke; als je wens groot is, dan duurt wachten altijd te lang, leef naar de tussenstapjes toe, dat maakt het draaglijker!

Hier gaat morgen de eerste deca-spuit erin, zit nu 2 weken aan de pil en vind het echt helemaal niks, dus ben blij als ik er weer vanaf ben.

He Nikki, verdorie...

En dan moet je dus een hele nieuwe poging ook nog Balen!! Laat je maar even goed verwennen, knuffel je meisje nog ff extra, en dan op naar poging 2

quote:

Op woensdag 27 juni 2012 17:35 schreef Poezebeest het volgende:

Hier gaat morgen de eerste deca-spuit erin, zit nu 2 weken aan de pil en vind het echt helemaal niks, dus ben blij als ik er weer vanaf ben.

Ah, morgen dus pil-af, fijn!

Decapeptyl, is dat een middel om eiblaasjes te laten rijpen?
Soms ben ik echt nog een n00b

Lb; moet nog 5 dagen de pil slikken, overlap van 4 dagen, dus nog even doorbijten. Deca is om je eigen cyclus te onderdrukken, over 2 weken ga ik pas spuiten om eitjes te laten groeien.

Ah, kijk, ik had dus geen idee...

Nou, nog maar even verstand op nul en uitkijken naar de pilloze periode! (en daarna hopelijk natuurlijk bol van de hormonen )

Nikki, wat ontzettend jammer

Nikki verdorrie ondanks dat de kans er natuurlijk ook gewoon inzat is het flink verrot. Ook al heb je Lisa al, het is gewoon best een pittig traject. Helemaal met de PGD waardoor zoveel van alle embryo's gewoon afvalt...

klums, helemaal jouw mooie nieuws gemist Wat fijn!! We gaan er gewoon vanuit dat er volgende week een heel mooi hartje zichtbaar is.

Inca, Inca, Inca... !!!!!

Je bent er doorheen, het vertrouwen blijft vast nog even fragiel maar ow mensch, wat gun ik jou dit!! Ik hoop dat je heel snel onvoorwaardelijk kunt gaan genieten...

Nikki, wat jammer... Ik duim voor een beter volgende poging, het is ook allemaal niet niks

Nikki wat balen zeg

Nanunke dat is een flink traject zeg, zogezien goed dat je er vroeg mee start en niet pas op het moment dat je zelf de pan uit rammelt.

Fluugs

en Nikki, wat ontzettend bagger

Nanuke, sterkte!

Nikki; sterke vrouw die je bent! Een dikke knuffel voor jou en natuurlijk ook voor je man

Nikki, wat goed om te lezen... maar het klinkt inderdaad als twee roerige zomers. Kan me voorstellen dat je uitkijkt naar even niets aan je hoofd.

Gaan jullie deze zomer dan ook even 'overslaan'? Of is de zomer zorgeloos genoeg als je ondertussen bezig bent met het PGD-traject?

NIKKI wat balen! Maar wel fijn dat je zo lekker positief bent ingesteld! Hopelijk heb je idd die ontspannen zomer.. jullie verdienen het zeker!

Ik was een weekje afwezig voor vakantie, lekker lastminute, heerlijk geluierd, niets gedaan (het was dan ook tegen de 40 graden)

NIKKI ondanks je positiviteit toch balen! Geniet dan in elk geval van je verdiende onbezorgde zomer (betekend dat dat je voorlopig nog niet herstart?)

Klumsy, ik had je bijzondere nieuws gemist, maar wauw je maakt het wel spannend! Ik hoop dat er volgende week iets te zien is en dan toch het liefst 1 knipperlichtje of niet? Heb je nog meer testen gedaan of kun je je inhouden?

Inca, het is je zo gegund, laten we hopen dat deze zwangerschap vlekkeloos mag verlopen verder.

LB, op naar de IUI, wat kan het al snel dan bij jou dag 10?), fijn!

Wij hebben morgen een gesprek over de laatste IUI ronde die voor de 4e keer is afgebroken. Ze zijn ons aan het voorbereiden op IVF, maar zover zijn we nog niet. Ik heb het idee dat er nog meer te halen valt uit de IUI, maar dat we gewoon vette pech hebben gehad. Ik wil voorstellen om de Menopur te combineren met Metformine, heeft iemand hier daar ervaring mee toevallig?

Nikki, wat zonde dat je poging nu alweer voorbij is! Wanneer mag/ga je een nieuwe poging beginnen?

Sull, geen ervaring mee, maar als jij denkt dat er nog meer uit te halen is denk ik dat je dat zeker moet proberen. Succes met het gesprek.

Dankjulliewel allemaal, voor de lieve en bemoedigende woorden. Ik zal hier vanaf nu wel wat vaker posten denk ik.

_NIKKI_ wat jammer dat het niet gelukt is. Ik vind dat je zo positief, sterk en duidelijk klinkt. Je weet gewoon heel duidelijk wat je wil! Ik hoop voor je dat er telefonisch overlegd mag worden en dat je in September dan kan starten. Een fijne rustige zomer heb je wel verdient

Sull, nog nooit gehoord van Menopur gecombineerd met Metformine. Heb het hier in de topics eigenlijk ook niet gezien. Sorry!

Vandaag mijn laatste primolut genomen, benieuwd wat er de komende dagen gaat gebeuren. Kijken of er daadwerkelijk een bloeding komt en dan over vier dagen aan de chlomid

quote:

Op donderdag 28 juni 2012 21:58 schreef _NIKKI_ het volgende:
Kahlie, ik weet ook heel goed wat ik wil.

Dat vind ik mooi!

@Chanty Hopelijk doet de primolut goed zijn werk en kan je straks zo beginnen!

Ik heb een combi van puregon en metformine gehad. Na een jaar zijn we daarmee opgehouden omdat ik er niet goed op reageerde en van de metformine soms zelfs ziek werd.

Fijn dat het telefonisch kan Nikki!

Ladyblack, hoe is de echo vandaag gegaan?

Allemaal redelijk kleine follikeltjes nog, maar met wat reken- en gokwerk hebben we besloten dat ik maandagochtend met de ovulatietesten begin, of eerder als ik denk dat het nodig is

Nikki, wat fijn dat je niet weer apart naar Brussel hoeft! Lekker uitkijken naar je zorgeloze zomer nu!

Sorry even een lange echo post...

Nou wij hebben gister een evaluatie gesprek gehad. Zoals ze al aangegeven hadden wouden ze het ook hebben over het starten met IVF. Het was dan ook een zwaar gesprek kan ik wel zeggen.
We kregen een vervangende gynaecoloog die het allemaal eens haarfijn (en wel eerlijk) uitlegde. Dat ik nu al 1,5 jaar bezig ben, dat ik zo vaak terugkom in hun wekelijkse overleggen, dat ze alle opbouwschema's al een keer geprobeerd hebben, dat ze het daar ook niet meer goed weten en dat ik bij die zeer kleine groep hoor die moeilijk te stimuleren is ("die keren dat het is gelukt is meer toeval"), dat het voor mij erg zwaar moet zijn met zoveel teleurstellingen, al dat spuiten etc etc. En toen zei hij letterlijk dat zij de handddoek in de ring wouden gooien wat betreft IUI en een olifantenstap wouden zetten naar IVF.
Ik heb aangegeven dat er volgens mij meer te halen valt uit de IUI, dat het eea er misschien mee te maken heeft dat we een aantal keren tussendoor hebben moeten stoppen en weer opstarten en dat wij het eigenlijk nog wou graag wouden proberen en dan met Metformine wil proberen.
Die metformine gaf hij aan dat was allemaal onderzocht en dat zorgde niet voor meer zwangerschappen, hij had het ook wel gebruikt in het verleden en zag wel dat het voor de individuele patient kon werken, maar in een groot onderzoek was het niet gebleken. Nou ja om een lang verhaal kort te maken, ze vinden het goed dat ik nog IUI tot het einde van het jaar probeer en met Metformine (ik ben blijkbaar zo'n individuele patient, bovendien gaat het mij ook niet om de extra kans op zwangerschap, maar om de extra kans op een goede IUI poging (en daarmee de kans op zwangerschap).

Ik ben natuurlijk blij dat we het nog mogen proberen, maar ik voelde me zo'n zeur, zo'n lastige patient die het allemaal wel heeft opgezocht en het beter weet dan de dokter. Gelukkig kennen ze me allemaal in het ziekenhuis als zorgverlener (ik werk er ook) en gaat alles in goed overleg, maar ik vond dit toch wel een moeilijk gesprek...

Ladyblack, het is nog even spannend dus? Waarom moet je eigenlijk ook ovulatietesten doen als je ook follikelmetingen krijgt?

Nikki, fijn dat het telefonisch kan, het is toch wel een eind hé!

Tally, goed om te horen dat je het ook hebt gehad, jammer dat het niet gewerkt heeft.

Geen sorry daar is dit topic voor

Mij is 2 jaar voor wij aan IVF begonnen ook geroepen dat zij de stap al wilde maken, maar wij waren daar gewoon nog niet aan toe. Dat hebben we in een gesprek laten weten en kregen te horen dat we moesten aangeven wanneer we dat wel waren. Je moet er gewoon stevig voor in je schoenen staan (allebei in de relatie). Tot die tijd mochten wij gewoon de IUI blijven proberen.
Dus je bent echt geen zeur

Na weer wat schommelingen nog 3 kilo te gaan

Sull, volgens mij heb je juist een heel goed gesprek gehad!
Dat jij aangeeft waar jij wel of nog niet aan toe bent is alleen maar heel goed. Dat geeft zo'n arts dan ook de kans om op de individuele patiënt in te gaan.

Het gevoel dat je een verwende zeur bent komt me dan wel weer bekend voor, maar kijk wat het ons opgeleverd heeft!

quote:

Op zaterdag 30 juni 2012 07:23 schreef Sull het volgende:
Ladyblack, het is nog even spannend dus? Waarom moet je eigenlijk ook ovulatietesten doen als je ook follikelmetingen krijgt?

Deze follikelmeting was om te kijken wanneer ik met testen moet beginnen

Tally, goed bezig!! Land in zicht he

Sull, wat maak jij een heftig proces door. Ik kan over iui niet meepraten. Wij zijn eigenlijk na de onderzoeken van mijn man gelijk op icsi gezet. Ik vond het besef dat dit gelijk een soort start en eindstation is wel heftig, maar ik was eigenlijk ook wel erg dankbaar. Mijn gevoel is dat we nu wel de beste kans hebben..
Soms als ik de verhalen over iui hoor en dan zeker zoals bij jou waarin het allemaal niet soepeltjes loopt, ben ik er helemaal niet rouwig om dat we gelijk icsi doen.. gek he want het blijft allemaal een gevoelskwestie.. en met hormonen nog even een paar stappen heftiger.

Fijn dat het nog iig tot het eind van het jaar door mag zoals jullie dat graag willen! Ik hoop het snel raak is!

Tally goed bezig!!

NIKKI wat fijn dat het gesprek telefonisch mag! Nu nog mooi weer en dan hopelijk de heerlijk ontspannen zomer!

Ik ben soort en met weer gestart met gespannen broekloeren Ik verwacht deze maand echt helemaal niets positiefs dus ik hoop dat snel komt! Dan kan ik eindelijk weer nachtjes gaan tellen voor de volgende terugplaatsing Ik heb een goed voorgevoel of is dat jinxen als je dat zegt?

De stap is groot omdat er deels op je eigen lichaam word gerekend bij IUI. Ze brengen het zaad voorbij de baarmoedermond en that's it. Bij IVF halen ze je eiblaasjes uit je eierstokken. Weer een grote stap extra vind ik. Je ligt daar toch weer met je benen wijd terwijl ze je eierstokken lek prikken. Maar das mijn persoonlijke mening. O en ook omdat ze nu zo veel mogelijk eiblaasjes willen hebben en bij IUI mogen en maar max 2 zijn.

Bedankt voor jullie lieve en herkenbare reacties, ik zat er echt even doorheen. lk zie namelijk ook zeker de mogelijkheden met IVF, maar ik bewaar die bonus liever voor het laatst ;-)

Het komt ook allemaal even wat heftiger binnen denk ik, we kwamen deze week terug van vakantie en toen moest ik tussen de regels door via FB lezen dat één van mijn vriendinnen (die ik tot voor kort nog tot mijn betere vriendinnen rekende) zwanger is. (de eerste uit onze vriendengroep)
Dat verklaarde wel waarom ik al bijna 3 maanden niets van haar gehoord en dat terwijl ik in die tijd nog geopereerd ben ook. Zelfs op een berichtje van mijn kant laatst kwam amper reactie.
Ik wist dat ze bezig was om zwanger te worden, ze had namelijk half februari bij mij geklaagd dat het zoveel langer duurde dan ze verwacht had (ze was met kerst gestopt met de pil!!!). Ik had haar toen maar eens haarfijn uitgelegd hoeveel langer en ellendiger het bij ons duurde en toen kwam de boodschap wel aan.
Toen we dinsdag eenmaal thuis waren lag er een kaartje in de bus, dat we nodig wat moesten afspreken omdat dat al zolang geleden was. Ik ben er erg verdrietig van geweest, maar heb besloten me niet te laten kennen. Ik heb een kadootje gekocht en het blije nieuws (11 weken zwangerschap!) aangehoord, ze was nog verrast dat ik nu al een kadootje bij me had ook Ze vond het zo moeilijk om het me te vertellen... nou gelukkig was het voor mij een makkie om het aan te horen (en daarvoor te lezen op FB...)

Och ja Zulke verhalen ken ik ook. Maar dan van familie Of dat iedereen in de familie weet dat de baby gehaald word met een keizersnede en wanneer en dat wij dat moesten lezen op Hyves
Ach ja. Ze doen maar mij boeit dat niet meer. Ben veel te blij dat we er mee gebroken hebben. nou ja mn man dan Was zijn zus.

NIKKI; bedankt voor de onwijs uitgebreide pm. Het maakt het hele verhaal een stuk 'echter'. Ik ga binnenkort nog wel reageren.

Sull; Ik vind het erg moedig dat je nog niet over wil op de IVF, ondanks dat je daar ook de mogelijkheden ziet. Goed dat je juist bij je gevoel blijft.

Ik vind de stap van 7 maanden 'natuurlijk' proberen (tot ik te horen kreeg dat het erfelijk was, zeg maar) naar PGD ook erg groot. Het voelt een beetje alsof iemand ons een kans ontnomen heeft, en ja ik weet dat dat stom is. Ik denk dat het komt omdat ik vanuit school/omgeving altijd het idee meegekregen heb dat je pas de medische molen ingaat op dit gebied, als het allemaal op natuurlijke wijze niet kan. En dat is bij ons niet het geval. Ik ben natuurlijk dankbaar voor de kans op een gezond kindje, maar ik vind het hele idee nogal zwaar. Ik kan me dan ook echt niet voorstellen hoe het voor veel anderen hier moet voelen, echt respect voor jullie.

De zus van mijn Lief is ook zwanger en sinds zij weten dat het hier allemaal op een andere manier moet, stuurt ze geen berichtjes meer over goede echo's en dergelijke. Echter als we haar zien moet ze wel continu de nadruk leggen op het feit dat ze zwanger is en daarom 'nu voor twee telt'. Ik vind het erg naar, en heb er ook moeite mee om gewoon nog leuk en aardig te doen dan.

Ik heb vandaag besloten met Lief een lijstje te maken met dingen die we nog graag willen doen/meemaken voordat we daadwerkelijk kunnen beginnen met kinderen. Ook om de tijd wat sneller te laten gaan, en omdat het de wens dan wat makkelijker naar de achtergrond brengt. Denk ik.

Nanuka wat een goed idee zo'n lijst! Ik ga er ook eens over nadenken of wij alles wel hebben afgestreept ;-)

Wat je zegt over de MMM instappen is helemaal waar, dat gevoel had ik ook. Wij kregen de kans niet om het "gewoon" te proberen, want nadat ik was begonnen met ontpillen, bleek al dat een natuurlijke poging er niet in zou zitten. En dat voelt toch als een ontnomen kans, ik had graag net als anderen (niet te lang natuurlijk, een paar maanden ofzo) gewoon onbevangen willen proberen, maar helaas dat zit er niet meer in. Nou ja de andere kant is, we hebben onze tijd in elk geval goed benut en niet hoeven wachten.

Dat van natuurlijke kansen ontnomen worden, vond ik toen heel erg herkenbaar en zo frustrerend. De pogingen zijn direct geteld (6 IUI's, 6 IVF's) en ... that's it. Waar andere mensen na een jaar proberen de eerste stappen zetten richting een dokter, zit het er voor ons na 12 pogingen (oké, met veel embryo's heb je er bij IVF wel meer) op.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik hierdoor alleen al in de put heb gezeten