Zwanger, wat nu?

Luister naar de adviezen is mijn advies, als je er niet 200% klaar en bereid toe bent, dan zou ik ook kiezen voor een abortus, al ben/was ik er eigenlijk tegen vroeger. Ik ben inmiddels wijzer geworden.

Dus kies voor de verstandige keuze, nu heb je nog geen band met het kind maar slechts moedergevoelens, nu kun je nog de juiste keuze maken. Zodra je er later wel aan toe bent en ook goed kan zorgen dan kan het altijd nog.

Je moet ook eens over verschillende praktische dingen nadenken. Heb je werk, is dat te verenigen met een kind (heb je nog ondersteuning van je ouders, blijven die je ondersteunen). Wat zijn je toekomst-plannen, heb je werk waarin je een carriere wil maken ? Op deze leeftijd een kind krijgen is daar meestel fnuikend voor.

Financieel heb je anders ook een probleem omdat uitkerings-instanties een deel van de kosten willen verhalen op de vader, en een weigering om de identiteit van de vader te onthullen tegen je gebruikt gaat worden. Dus dan loop je toch weer tegen hem aan, je komt nooit helemaal van hem los.

De vader kun je vergeten, die blijft voorlopig wel bij zijn huidige vriendin + kind (al was het alleen maar om het koophuis, in deze markt kan hij vermoedelijk niet eens echt van zijn huidige af, omdat het huis minder waard is dan de restschuld). Als hij toch niet bij haar blijft, dan weet je wat voor "vriend" je vervolgens hebt.

Sorry, maar een abortus is geen makkelijke beslissing, maar in dit geval wel de beste.

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 12:34 schreef HelpZwanger het volgende:

[..]

Af en toe denk ik dat abortus misschien het beste is , omdat ik twijfel of ik het alleen wel kan. Maar er zijn idd veel meer alleenstaande moeders.
Ik weet ook wel bijna zeker dat ik niet op hem hoef te rekenen..En mocht hij bij haar weggaan dan zou ik zelf dus constant in twijfel zitten of hij bv wel echt op het werk is en niet bij iemand anders.

Echt maak een afspraak bij een abortuskliniek om te praten erover, haal je zus, vriendin, moeder of wat dan ook erbij, die heb je echt nodig nu, ook voor je beslissing.
Want stel je wil het kind houden, dan zal je hun steun nodig hebben en moeten weten in hoeverre je op bepaalde mensen in je omgeving kan rekenen als hulp bij de opvoeding. Een kind echt helemaal alleen opvoeden is heel erg moeilijk, alleenstaande ouder zijn met een mooi netwerk eromheen is makkelijker.

Maar ook gewoon voor jezelf nu, maakt niet uit wat je kiest, je kan echt die steun hard gebruiken. Maakt ook niet zo uit of je verteld van de vader, of dat je zegt dat het een los avontuurtje was dat een staartje gekregen heeft, maar haal die mensen uit je omgeving erbij!

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 12:49 schreef HelpZwanger het volgende:
Aan een kant wil ik het kindje wel , alleen ik vind het moeilijk om te weten of ik het aan kan als ik alles alleen moet doen. Waarschijnlijk kan ik wel op steun van mijn ouders rekenen maar dat is natuurlijk anders als een vader.

soms zegt hij dat hij dan als het kindje er is wel "stiekem" heel even langs kan komen maar dat hij dan oo voor het kind geen vader kan zijn maar een soort "oom"
Hij is bang dat hij anders zijn andere kind kwijt raakt zegt hij.

Ik weet dat hij waarschijnlijk vreemd zal blijven gaan en dit zal wss ook niet de eerste x zijn maar het klinkt waarschijnlijk heel dom en stom maar vind het moeilijk om hier zelf mee te stoppen want voel echt wel iets voor hem.

Zet alle dingen die hij nu gezegd heeft eens op een rijtje voor jezelf en kijk dan of hij je gevoel wel waard is.

LUISTER GOED ! NIET DOEN !!!

Je denkt op dit moment aan de verkeerde dingen vind ik. Het belangrijkste is je ongeboren kind en niet je ''vriend'' en jullie semi-relatie die er straks niet meer zal zijn !

Neem een verstandige keuze en je zal uiteindelijk blij zijn. Een kind opvoeden is geen makkelijke taak die je even doet.

Doe wat erodome voorstelt en haal mensen die je vertrouwd erbij om de keuzes door te nemen en de juiste beslissing te nemen.

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 11:19 schreef missbehavin het volgende:


En je moet dus straks werken én voor je kind zorgen, kan die naar familie, naar de creche, en als ie ziek is en niet naar de creche kan, wat dan? Trek jij dat allemaal alleen, als de baby je nachtenlang wakker houdt? En dat is nog maar eén aspect... Just saying...

Ik ben een alleenstaande moeder. Bovenstaande is zwaar, maar niet onmogelijk.
Je hebt wel hulp nodig van je omgeving als je ook nog werkt. Zonder hulp zou ik het verschrikkelijk moeilijk hebben. Zoveel vakantie als kleine kinderen hebben bijvoorbeeld, heb ik niet bij mijn werkgever.

Ik zal de laatste zijn om te zeggen dat het makkelijk is om 100 % alleen voor een kindje te zorgen.

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 12:49 schreef HelpZwanger het volgende:
Aan een kant wil ik het kindje wel , alleen ik vind het moeilijk om te weten of ik het aan kan als ik alles alleen moet doen. Waarschijnlijk kan ik wel op steun van mijn ouders rekenen maar dat is natuurlijk anders als een vader.

soms zegt hij dat hij dan als het kindje er is wel "stiekem" heel even langs kan komen maar dat hij dan oo voor het kind geen vader kan zijn maar een soort "oom"
Hij is bang dat hij anders zijn andere kind kwijt raakt zegt hij.

Ik weet dat hij waarschijnlijk vreemd zal blijven gaan en dit zal wss ook niet de eerste x zijn maar het klinkt waarschijnlijk heel dom en stom maar vind het moeilijk om hier zelf mee te stoppen want voel echt wel iets voor hem.

Het lijkt hem wel makkelijk als hij af en toe nog langs kan komen, maar dat zal waarschijnlijk 's avonds laat als je kindje op bed ligt. Wat een sukkel.

Je moet stoppen met die gast, hij zal nooit voor jou kiezen en ik hoop dat je er snel achter komt dat je dat niet eens meer wilt.

Sterkte met je beslissing over de abortus, maar ik denk dat je er voor de volle 100% achter moet staan, want een kindje in je eentje opvoeden is zwaarder dan je waarschijnlijk denkt, en zo te lezen ben jij er niet voor 100% zeker van dat je het aankan.

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 12:49 schreef HelpZwanger het volgende:
Aan een kant wil ik het kindje wel , alleen ik vind het moeilijk om te weten of ik het aan kan als ik alles alleen moet doen. Waarschijnlijk kan ik wel op steun van mijn ouders rekenen maar dat is natuurlijk anders als een vader.

soms zegt hij dat hij dan als het kindje er is wel "stiekem" heel even langs kan komen maar dat hij dan oo voor het kind geen vader kan zijn maar een soort "oom"
Hij is bang dat hij anders zijn andere kind kwijt raakt zegt hij.

Ik weet dat hij waarschijnlijk vreemd zal blijven gaan en dit zal wss ook niet de eerste x zijn maar het klinkt waarschijnlijk heel dom en stom maar vind het moeilijk om hier zelf mee te stoppen want voel echt wel iets voor hem.

Alle contacten met hem verbreken, geen gelul meer van hem aannemen, hij heeft zijn kansen om maar iets van een vader te zijn allang verspeeld. Het gaat nu om jou en je zwangerschap en je beslissing wat verder te doen. Haal er inderdaad familie/vrienden bij die je kunt vertrouwen en op wie je kunt steunen wat je beslissing in deze ook mag zijn.

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 12:49 schreef HelpZwanger het volgende:
Aan een kant wil ik het kindje wel , alleen ik vind het moeilijk om te weten of ik het aan kan als ik alles alleen moet doen. Waarschijnlijk kan ik wel op steun van mijn ouders rekenen maar dat is natuurlijk anders als een vader.

soms zegt hij dat hij dan als het kindje er is wel "stiekem" heel even langs kan komen maar dat hij dan oo voor het kind geen vader kan zijn maar een soort "oom"
Hij is bang dat hij anders zijn andere kind kwijt raakt zegt hij.

Ik weet dat hij waarschijnlijk vreemd zal blijven gaan en dit zal wss ook niet de eerste x zijn maar het klinkt waarschijnlijk heel dom en stom maar vind het moeilijk om hier zelf mee te stoppen want voel echt wel iets voor hem.

Sorry, maar je komt echt zo naief over op me..

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 12:56 schreef nikky het volgende:

[..]

Jammer dat ze hier niet op reageert..

Dit soort topics zorgen er echt voor dat ik dus mooi wel condooms ga gebruiken als een scharrel zegt dat het niet "hoeft"

Want dit soort situaties wil ik dus echt niet inkomen, want ik zal het niet over mijn hart kunnen verkrijgen om haar dan zo te laten vallen. Daar zal ik altijd een enorm schuldgevoel aan over houden.

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 12:56 schreef nikky het volgende:

[..]

Ik ben een alleenstaande moeder. Bovenstaande is zwaar, maar niet onmogelijk.
Je hebt wel hulp nodig van je omgeving als je ook nog werkt. Zonder hulp zou ik het verschrikkelijk moeilijk hebben. Zoveel vakantie als kleine kinderen hebben bijvoorbeeld, heb ik niet bij mijn werkgever.

Ik zal de laatste zijn om te zeggen dat het makkelijk is om 100 % alleen voor een kindje te zorgen.

Ik ook, and it ain't always a picknick..

Ik zou alles tegen zijn vriendin opbiechten.

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 13:00 schreef missbehavin het volgende:

[..]

Jammer dat ze hier niet op reageert..

Ik drukte per ongeluk op invoeren terwijl ik nog niets had geschreven.

Maar ja, ts moet goed realiseren wat voor enorme impact dit heeft op je leven. Vooral als je zo jong bent als zij is.

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 11:07 schreef HelpZwanger het volgende:
Ik durf niet zo goed met mensen uit mijn eigen omgeving te praten, want dan vragen ze wie de vader is en dat kan ik natuurlijk niet zeggen, want dan krijgt hij problemen...

Denk niet dat dit het moment is om alleen maar aan hem te denken !!
Hij heeft dit veroorzaakt hij is vreemdgegaan niet jij

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 13:01 schreef Barbapapamama het volgende:
Ik zou alles tegen zijn vriendin opbiechten.

En dan, schiet TS niets mee op, vriendin zal hoogstwaarschijnlijk kwaad op haar zijn en niet op die klaploper (want zij heeft hem ongetwijfeld zover gekregen het valse loeder en dan ook nog zwanger worden....ik hoor het nu al ). Alleen maar meer problemen dus die TS er nu al helemaal niet bij kan hebben.

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 10:37 schreef Knutknuttsson het volgende:

[..]



Wat een bullshit. Iedereen die ongewenst zwanger is is niet in staat een kind op te voeden?

Zwanger raken van iemand die een vriendin heeft, mwah...

Ik zou het kind niet houden. En ook niet langer het 'neukertje van' zijn. Kies voor jezelf.

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 12:49 schreef HelpZwanger het volgende:
Aan een kant wil ik het kindje wel , alleen ik vind het moeilijk om te weten of ik het aan kan als ik alles alleen moet doen.

Je twijfelt nu al en dat is geen goede zaak.

quote:

Waarschijnlijk kan ik wel op steun van mijn ouders rekenen maar dat is natuurlijk anders als een vader.

Waarschijnlijk zou ik dan eerst maar eens omzetten naar een absoluut ! voor je besluit verder te gaan.

quote:

soms zegt hij dat hij dan als het kindje er is wel "stiekem" heel even langs kan komen maar dat hij dan oo voor het kind geen vader kan zijn maar een soort "oom"
Hij is bang dat hij anders zijn andere kind kwijt raakt zegt hij.

Meid, denk even heel goed na over wat je hier zegt !! Dit is absoluut geen goede verstandhouding en houding op zich voor iemand die de vader van je kind zal worden !, en die geen actieve vader voor je kind zal wezen !

quote:

Ik weet dat hij waarschijnlijk ZEKER vreemd zal blijven gaan en dit zal wss ook niet de eerste x zijn maar het klinkt waarschijnlijk heel dom en stom maar vind het moeilijk om hier zelf mee te stoppen want voel echt wel iets voor hem.

Wees trots op jezelf en stop met die relatie ! Heb iets meer eigenwaarde en kies voor jezelf en zeer zeker ook voor het kind door hier zeer goed over na te denken met je familie en eventueel vrienden.

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 13:16 schreef Gertje-Plongers het volgende:

[..]

Je twijfelt nu al en dat is geen goede zaak.

Weinig mensen die niet zouden twijfelen wanneer ze een toekomstig kind alleen moeten opvoeden.

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 13:18 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Weinig mensen die niet zouden twijfelen wanneer ze een toekomstig kind alleen moeten opvoeden.

Waarom haal je nu alleen dat stukje eruit ?

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 12:49 schreef HelpZwanger het volgende:
Aan een kant wil ik het kindje wel , alleen ik vind het moeilijk om te weten of ik het aan kan als ik alles alleen moet doen. Waarschijnlijk kan ik wel op steun van mijn ouders rekenen maar dat is natuurlijk anders als een vader.

soms zegt hij dat hij dan als het kindje er is wel "stiekem" heel even langs kan komen maar dat hij dan oo voor het kind geen vader kan zijn maar een soort "oom"
Hij is bang dat hij anders zijn andere kind kwijt raakt zegt hij.

Ik weet dat hij waarschijnlijk vreemd zal blijven gaan en dit zal wss ook niet de eerste x zijn maar het klinkt waarschijnlijk heel dom en stom maar vind het moeilijk om hier zelf mee te stoppen want voel echt wel iets voor hem.

Je bent blijkbaar een heel leuk neukertje. "oom" wil zeggen dat hij niet zijn (financiele) verantwoordelijkheid voor wil nemen. Maar hij wil dus dat kind wel gebruiken om jou tussen de lakens te krijgen.

TS, TS, laat het weghalen, je laat jezelf klemzetten zo. Vertel het in ieder geval tegen zijn huidige vriendin, ook deze opmerkingen, want je ziet wat hij nu met jullie beiden probeert te doen.

quote:

Op zaterdag 2 juni 2012 13:19 schreef Gertje-Plongers het volgende:

[..]

Waarom haal je nu alleen dat stukje eruit ?

Omdat ik het daar niet mee eens ben?