Voor wie nog interesse heeft, hier is een aangepaste versie:
quote:
Het is net twee maanden uit met mijn ex. De reden dat het zo is gegaan, is omdat hij me hele tijd verwarde met bepaalde dingen. Ik ging één jaar met hem. Hij had het uitgemaakt, alleen via sms kon hij die dingen allemaal zeggen, als ik er niet was.
Nou het zit zo: ik was een paar maanden geleden nog bij hem, dat verliep gewoon goed, maar als ik er niet was deed hij heel erg afstandelijk, net of hij me niet wilde zien. Ik confronteerde hem er ook mee, maar dan raakte hij geïrriteerd.
Twee maanden terug zei hij me dat hij een tijdelijke break wilde en ik ging ermee akkoord, ik zei hem toen: “Ik kom een keer mijn spullen halen die nog bij je zijn”. Maar toen deed hij heel verwarrend, zoals vragen waarom ik zo deed. Ik had hem toen uitgelegd dat ik hem tijd zou gaan geven en niet wist wanneer ik weer zou gaan komen. Maar hij reageerde er boos op.
Ik was een paar dagen daarna even bij hem, daarna begon hij voor het eerst tegen me te schreeuwen terwijl zijn vrienden erbij waren, ik wist niet wat ik meemaakte! Allemaal dingen zeggen zoals: “Ik wil je niet meer zien”. En gaf hij me spullen, ik vond het echt raar. Daarna was het weer goed, gaf hij mij een kus, net of hij niet zei dat hij een break wilde.
Hij had me ook eerder verteld dat hij niet klaar was voor een relatie en ik had er begrip voor, daarom zei ik dat zo. En hoe boos hij ook werd op me, ik zei gewoon dingen eerlijk: “Ik ga niet op iemand wachten die niet klaar is voor een relatie”. “Wanneer dan wel?” Ik zei hem: “Als dit zo is dan ga ik gewoon verder met mijn leven en laat ik je verder met rust”. Hij werd boos op me omdat ik dat zo zei en begon over of ik een ‘reserve boy’ had, terwijl dat niet eens het geval was. Als hij het me gewoon eerder had gezegd en gewoon eerlijk was geweest, dan was het beter geweest. Dan had ik ook niet zo gedaan, maar hij kwam heel laat met die dingen. Ik wilde van hem dat hij dat gevoel eerder tegen me had gezegd, dan hadden we het rustig aan kon gaan doen om te groeien in een goede relatie.
Maar ik dacht dat hij het zo wilde, want ik had hem daarvoor maar vier keer gezien of zo, ik zag zijn moeder al en kwam bij hem op bezoek. Daarna zag ik zijn broertje en zusje en zijn zus belde hem ook een keer, gaf mij gewoon de telefoon en zei: “Ik moet je aan iemand voorstellen”. We gingen naar een feest van zijn tante en heb heel zijn familie daar toen ontmoet. Ook toen hij in december naar Afrika ging had ik hem gebeld, daar gaf hij daarna telefoon aan zijn neven door, allemaal signalen waardoor ik dacht dat hij een serieuze relatie met me wilde. En nu hoor ik dit allemaal, een teken van onzekerheid denk ik.
En nu zijn we dus uit elkaar, hij heeft het uitgemaakt, heel laf via sms. En ook steeds andere dingen zeggen via Ping, WhatsApp of sms. Dan was het uit en als ik hem belde hoe het zat dan zei hij weer: “Ja, heb ik dat zo gezegd?” Daarna was het weer aan, nu weer uit, ik werd er zelf ook gek van. Nu heeft hij me verwijderd van Facebook, Ping, enzovoorts. Hij zei ook erge dingen tegen me en dan ga ik dat ook doen, alleen via sms was dat dus raar.
Afgelopen week was ik nog daar omdat ik er stront genoeg van had, ik had hem ook gezegd: “Of je het nu leuk vind of niet, ik kom even naar Nijmegen en geef jouw spullen terug, die doe ik wel in brievenbus”, want ik wilde het zo ook kunnen afsluiten. Al die pijn als ik die spullen dan zie. Toen kreeg ik bericht terug: “Ja, kom dan gewoon bij mij thuis” en ik was bij hem, maar kon niet echt goed praten door wat hij allemaal tegen me zei. Een vriend van hem was er ook gewoon bij, ik had hem gevraagd of hij even weg kon gaan. Daarna begon hij echter over andere dingen te praten, over van die kleine dingen die ik volgens hem fout deed. Ik vond het raar en begon te lachen, omdat ik het nergens op vond slaan. Toen kwam die vriend terug en het werd al laat, die vriend vroeg me of ik mee ging om sigaretten halen. Ik ging er mee akkoord, mijn ex ging ook mee. We gingen naar de lift en hij begon gewoon mijn haar aan te raken, ik vond het raar.
Het werd al laat en ik bleef daar slapen, gewoon op de bank. Die vriend van hem bleef ook slapen en hij durft nog twee keer aan me te vragen of ik gewoon bij hem in bed kon gaan liggen, dat leek hem beter. Ik kon het gewoon niet, ik was zo gebroken.
Toen ik later in de middag naar de WC moest, in de richting van zijn kamer, keek hij mij de hele tijd aan, maar ik negeerde het. Ik ging vanzelf weg, zonder iets tegen hem te zeggen en liet zijn spullen achter. Later kreeg ik een sms van hem, dat hij het op deze manier ook niet leuk vond en dat hij hoopt over een paar maanden met me te kunnen gaan spreken. Hij begon ook sorry te zeggen en ook dat iets hem ook had gebroken, dat mijn moeder beetje op zijn ex moeder (?) leek, die zich veel met zaken bemoeide. Ook dat ik ook een beetje op haar leek. Hij zei het soms ook, als ik opeens niet meer met hem wilde praten, dat zijn ex ook zo was. En omdat ik een rustig en vriendelijk karakter heb.
Ik heb hem deze week uitgelegd waarom ik zo deed. Hij zei: “Lul geen bullshit. Denk maar eens goed na over wat je fout hebt gedaan. Je hebt het verpest bij mij”. En hij begon opeens over een jongen waarmee ik vroeger in de ‘flow’ zat toen ik nog jong was. Hij kent hem, het is een vriend van zijn broertje, maar gedurende die periode, toen ik met hem praatte, had ik mijn ex nog nooit gezien en ik was ook nog eens heel jong. Hij zei dat hij er schijt aan had, maar dat is een teken van jaloezie.
Daarna zei hij ook dat ik hem gewoon kon gaan bellen als ik iets te vertellen had, maar ik ga dat niet doen. Hij doet net of alles mijn fout was en geeft mij de schuld van alles. Hij zei ook dat ik moeite moest gaan doen, ik begrijp er niks van. Maar nu ben ik heel sterk voor mezelf, want ik vind dit raar allemaal. Ik heb hem alleen een paar dingen verteld, waarvan ik denk dat hij ermee zit en ik heb hem gewoon geblockt op Facebook, zodat hij me niet meer kan zien. Ook heb ik al zijn smsjes en foto's verwijderd.
Hij zei eerder ook dat hij bang voor mij was, maar ik denk ook dat hij bang is om echt verliefd te gaan worden of om zelf van iemand te gaan houden, omdat hij al vaak gekwetst is geweest. Hij zei ook rare dingen, zoals dat hij niet meer van me houdt en blablabla, maar ik dacht bij mezelf: “Je hebt nooit van me gehouden, want dan ga je die dingen niet zeggen”. Hij begon mij ook helemaal uit te schelden en zei: “Houden van komt later”, en zei ook dat ik hem niet kon dwingen om van mij te houden. Hij zei ook: “Vind maar iemand die het wel doet”. Ik dacht: “Hè, ben je nou echt zo paranoïde aan het doen?”
Hij wilt vrienden blijven. Voor mij hoeft het niet meer, ook door de dingen die hij tegen mij zei. Hij gaf me verwarrende signalen, maar ik ben nu sterk voor mezelf en laat zien dat ik hem niet nodig heb. Ik heb hem geblockt op Facebook en heb alles verwijderd van hem.
Later krijgen ze meestal ook spijt, als ze je niet meer spreken. Dan gaan ze het pas inzien, als ze je helemaal voorgoed kwijt zijn.
Haha, sorry voor dit lange bericht, maar ik wilde mijn verhaal kwijt en kijken wat jullie reacties hierop zijn.
Groetjes en alvast bedankt.
Zodra ik begon met verbeteren, kon ik TS haar situatie veel beter begrijpen. TS, jouw ex komt op mij besluiteloos en lichtelijk gestoord over. Goed dat je hem uit je leven hebt verwijderd, houden zo!