De kunst van het loslaten van je ex #201

quote:

Op zondag 6 mei 2012 21:01 schreef Norro-tje het volgende:

hebben jullie ook wel is een soort ehu vakantie gevoel ?

Doorlopend
Alleen vond ik het de laatste keer dat ie op vakantie was allemaal wel best. Genoot toen ook al heel erg van het feit dat hij er niet was. En niet door grandioos de bloemetjes buiten zetten, maar gewoon heerlijk met mezelf en zonder gezeur. Net als nu

quote:

Op zondag 6 mei 2012 21:20 schreef Nies het volgende:

[..]

Doorlopend
Alleen vond ik het de laatste keer dat ie op vakantie was allemaal wel best. Genoot toen ook al heel erg van het feit dat hij er niet was. En niet door grandioos de bloemetjes buiten zetten, maar gewoon heerlijk met mezelf en zonder gezeur. Net als nu

bloemetje buiten zetten, die fase heb ik niet echt, ik zou niet zo goed weten ook hoe ik zoiets aan moet pakken

quote:

Op zondag 6 mei 2012 21:26 schreef Norro-tje het volgende:

[..]

bloemetje buiten zetten, die fase heb ik niet echt, ik zou niet zo goed weten ook hoe ik zoiets aan moet pakken

Ik zei dus níet he?
Die tijd heb ik wel gehad.... ooit een keer..... voor nu ben ik tevreden met mezelf en de situatie.

quote:

Op zondag 6 mei 2012 21:26 schreef Norro-tje het volgende:

[..]

bloemetje buiten zetten, die fase heb ik niet echt, ik zou niet zo goed weten ook hoe ik zoiets aan moet pakken

Heb daar ook gewoon geen zin in. Morgen is het twee maand uit, maar ik voel me raar genoeg best goed, en tot kort zat ik soms echt volledig aan de grond, toch maar naar het gesprek met de psycho morgen en eens zien hoe dat verloopt.

Ik heb er even over gedacht om een nieuwe vriendin te zoeken, maar ik denk dat ik eerst beter mijn eigen leven op orde kan krijgen, ik sta nu niet waar ik zou willen staan. En ik weet dat wat mijn ex nu doet van jongen naar jongen springen niet gezond kan zijn, het zal haar wel steun en afleiding hebben gegeven maar op de lange termijn gezien klopt het niet dat dit zo vlot voor haar kan.

Daarbij komt dat ik niet over haar heen ben, verre van, ik zit emotioneel nog volledig vast aan haar, ondanks eerdere relaties beschouwde ik haar toch als mijn eerste grote liefde, en dat zet je niet zomaar van je af, en stiekem hoop ik dat het nog goed komt, al duurt het een jaar en begint ze een nieuwe relatie, ik hou gewoon van haar, en de manier waarop dit is gelopen is zo onzinnig en fout en ik weet dat wat we hadden best speciaal was, dat ik de hoop niet kan noch wil opgeven. Niet dat ik specifiek weet wat of hoe, maar mij neerleggen bij het idee dat ze nooit meer deel van mijn leven zal uitmaken zal ik niet doen.

Heel langzaam voel ik mezelf weer voorzichtig doelen stellen naar de toekomst. Wat lang een zwart gat leek lijkt zich nu (soms) om te kunnen zetten in hier en daar een lichtpuntje, en ik denk toch echt dat ik ga proberen binnen een paar jaar andere oorden op te zoeken, het liefst met haar natuurlijk .... maarja

[ Bericht 1% gewijzigd door Tom84 op 06-05-2012 23:03:17 ]

quote:

Op zondag 6 mei 2012 22:53 schreef Tom84 het volgende:

[..]

Heb daar ook gewoon geen zin in. Morgen is het twee maand uit, maar ik voel me raar genoeg best goed, en tot kort zat ik soms echt volledig aan de grond, toch maar naar het gesprek met de psycho morgen en eens zien hoe dat verloopt.

Ik heb er even over gedacht om een nieuwe vriendin te zoeken, maar ik denk dat ik eerst beter mijn eigen leven op orde kan krijgen, ik sta nu niet waar ik zou willen staan. En ik weet dat wat mijn ex nu doet van jongen naar jongen springen niet gezond kan zijn, het zal haar wel steun en afleiding hebben gegeven maar op de lange termijn gezien klopt het niet dat dit zo vlot voor haar kan.

Daarbij komt dat ik niet over haar heen ben, verre van, ik zit emotioneel nog volledig vast aan haar, ondanks eerdere relaties beschouwde ik haar toch als mijn eerste grote liefde, en dat zet je niet zomaar van je af, en stiekem hoop ik dat het nog goed komt, al duurt het een jaar en begint ze een nieuwe relatie, ik hou gewoon van haar, en de manier waarop dit is gelopen is zo onzinnig en fout en ik weet dat wat we hadden best speciaal was, dat ik de hoop niet kan noch wil opgeven. Niet dat ik specifiek weet wat of hoe, maar mij neerleggen bij het idee dat ze nooit meer deel van mijn leven zal uitmaken zal ik niet doen.

Heel langzaam voel ik mezelf weer voorzichtig doelen stellen naar de toekomst. Wat lang een zwart gat leek lijkt zich nu (soms) om te kunnen zetten in hier en daar een lichtpuntje, en ik denk toch echt dat ik ga proberen binnen een paar jaar andere oorden op te zoeken, het liefst met haar natuurlijk .... maarja

het Tom84

allereerst succes bij de psych morgen, het is moeilijk maar je moet proberen over alles zo open mogelijk te zijn
verder kunnen wij elkaar best de hand geven ik zit in dezelfde situatie, mijn ex had binnen een week of sneller een nieuwe, . en ik moet nu echt mezelf weer uit een heel heel diep dan zien te sleuren, gelukkig heb ik steun aan mensen om me heen, dat zou jij ook wel hebben hoop ik.
maar een psych is wel goed voor dit maar ook voor ander zaken die misschien spelen en dan naar boven komen

succes en laat even weten hoe het gegaan, voor nu welterusten ik hoop dat iedereen hier wat kan slapen, zo'n twee persoon bed blijft groot in je eentje

quote:

Op zondag 6 mei 2012 23:15 schreef Norro-tje het volgende:

[..]

succes en laat even weten hoe het gegaan, voor nu welterusten ik hoop dat iedereen hier wat kan slapen, zo'n twee persoon bed blijft groot in je eentje

Hier ook, bij mij kon hij zich uiteindelijk niet meer binden.. Nu heeft hij alweer een "nieuwe".
Het erge is dat alles nog associatie met hem heeft.

Sterkte allemaal en trusten

quote:

Op zondag 6 mei 2012 23:15 schreef Norro-tje het volgende:

[..]

het Tom84

allereerst succes bij de psych morgen, het is moeilijk maar je moet proberen over alles zo open mogelijk te zijn
verder kunnen wij elkaar best de hand geven ik zit in dezelfde situatie, mijn ex had binnen een week of sneller een nieuwe, . en ik moet nu echt mezelf weer uit een heel heel diep dan zien te sleuren, gelukkig heb ik steun aan mensen om me heen, dat zou jij ook wel hebben hoop ik.
maar een psych is wel goed voor dit maar ook voor ander zaken die misschien spelen en dan naar boven komen

succes en laat even weten hoe het gegaan, voor nu welterusten ik hoop dat iedereen hier wat kan slapen, zo'n twee persoon bed blijft groot in je eentje

Bedankt, ik kijk er eigenlijk wel naar uit... En ik ga met een open instelling er naartoe gaan

En helemaal hetzelfde, ik kende haar wachtwoord op facebook en ik voelde dat er iets niet klopte, ze was binnen de week 2 keer blijven slapen bij haar ex, ze zei op fb tegen hem dat ze weer iets vergeten was, deze keer haar ring... ik zeg het je dan verdwijnt de grond onder je voeten en stort je wereld helemaal in...

Ik haar snachts opbellen, zij huilen aan de telefoon en zeggen dat ze wist dat het verkeerd was en dat ze daar op de bank was blijven slapen............ Tja en dat hij haar gewoon een goed gevoel gaf met zijn aandacht, en dat ze nu niets met hem ging beginnen...

Halve week voor het uit ging lag ze nog bij mij in bed... Het bed waarin ik nu met mijn laptop zit...

En ik schaam me niet voor de check op haar fb, want tegen mij was het die week nog dat ze het allemaal nog niet wist en alles op haar beloop wou laten... was enige manier om de waarheid te kennen, als ik hier weer terug aan denk voel ik toch een zekere minachting naar haar. Zo zie je maar hoe complex liefde is, liefde, haat, minachting... Het kan allemaal tegelijk bestaan en betrekking hebben op dezelfde persoon. Ik had het gewoon ook nooit, nooit, nooit van haar verwacht, ik vertrouwde haar volledig, het lijkt zelfs nu nog onwerkelijk, ik kan er nog steeds niet bij

Maar ik heb steun hier thuis, ik heb mezelf met hun hulp ook helemaal van de grond moeten rapen. Ik ben zo verdoofd geweest en heb me zo rot en zo enorm slecht gevoeld... Momenteel, sinds donderdag voel ik me met momenten vaak neutraal, na twee en een halve maand hel gaat het dus nu iets beter met mij, hoop dat het blijft duren.

Het enige wat nu in mijn hoofd speelt is, het volledig los te laten en geen contact meer en zo het risico lopen haar definitief kwijt te spelen of toch blijven proberen soms... Ik weet het echt echt niet. Ik vind het niet eerlijk dat ik niet met haar face to face onze relatie kan bespreken.. Drie keer heb ik haar gezien na de reis voor alles mis ging en toen heb ik haar zes keer gezien, en nog een keer toen het al drie weken uit was... Telkens kort... Ik heb geen kans gekregen, zelfde meisje dat maanden naast me lag vanachter op de matras in onze stationcar

En ik weet dat ze geen fotos of filmpjes van de reis bekijkt en ze zegt me letterlijk dat ze niet over onze reis wil denken en praten nu... Dus ik wordt gewoon uit haar leven geblokt, ze probeert me actief weg te duwen uit haar gedachten... Tja, aanvaarden dan maar, maar begrijpen.. denk ik nooit

Ik merk dat het schrijven hier echt wel helpt

[ Bericht 3% gewijzigd door Tom84 op 06-05-2012 23:55:10 ]

Het is altijd relaxed als je goed met je ex overweg kan. Het meeste leed zit toch tussen de oren en wordt niet uitgesproken. Als je dan toch met elkaar in discussie gaat ontaardt het in ruzie. Pas als je redelijk de schok te boven bent kan je normaal praten is mijn idee. Maar ja, de emoties zijn zo lomp op het moment dat ze inkicken, en als je een beetje zwakkig bent, zoek je elkaar hoe dan ook op, terwijl direct afstand het beste is.

quote:

Op zondag 6 mei 2012 23:32 schreef Tom84 het volgende:

[..]

Bedankt, ik kijk er eigenlijk wel naar uit... En ik ga met een open instelling er naartoe gaan

En helemaal hetzelfde, ik kende haar wachtwoord op facebook en ik voelde dat er iets niet klopte, ze was binnen de week 2 keer blijven slapen bij haar ex, ze zei op fb tegen hem dat ze weer iets vergeten was, deze keer haar ring... ik zeg het je dan verdwijnt de grond onder je voeten en stort je wereld helemaal in...

Ik haar snachts opbellen, zij huilen aan de telefoon en zeggen dat ze wist dat het verkeerd was en dat ze daar op de bank was blijven slapen............ Tja en dat hij haar gewoon een goed gevoel gaf met zijn aandacht, en dat ze nu niets met hem ging beginnen...

Halve week voor het uit ging lag ze nog bij mij in bed... Het bed waarin ik nu met mijn laptop zit...

En ik schaam me niet voor de check op haar fb, want tegen mij was het die week nog dat ze het allemaal nog niet wist en alles op haar beloop wou laten... was enige manier om de waarheid te kennen, als ik hier weer terug aan denk voel ik toch een zekere minachting naar haar. Zo zie je maar hoe complex liefde is, liefde, haat, minachting... Het kan allemaal tegelijk bestaan en betrekking hebben op dezelfde persoon. Ik had het gewoon ook nooit, nooit, nooit van haar verwacht, ik vertrouwde haar volledig, het lijkt zelfs nu nog onwerkelijk, ik kan er nog steeds niet bij

Maar ik heb steun hier thuis, ik heb mezelf met hun hulp ook helemaal van de grond moeten rapen. Ik ben zo verdoofd geweest en heb me zo rot en zo enorm slecht gevoeld... Momenteel, sinds donderdag voel ik me met momenten vaak neutraal, na twee en een halve maand hel gaat het dus nu iets beter met mij, hoop dat het blijft duren.

Het enige wat nu in mijn hoofd speelt is, het volledig los te laten en geen contact meer en zo het risico lopen haar definitief kwijt te spelen of toch blijven proberen soms... Ik weet het echt echt niet. Ik vind het niet eerlijk dat ik niet met haar face to face onze relatie kan bespreken.. Drie keer heb ik haar gezien na de reis voor alles mis ging en toen heb ik haar zes keer gezien, en nog een keer toen het al drie weken uit was... Telkens kort... Ik heb geen kans gekregen, zelfde meisje dat maanden naast me lag vanachter op de matras in onze stationcar

En ik weet dat ze geen fotos of filmpjes van de reis bekijkt en ze zegt me letterlijk dat ze niet over onze reis wil denken en praten nu... Dus ik wordt gewoon uit haar leven geblokt, ze probeert me actief weg te duwen uit haar gedachten... Tja, aanvaarden dan maar, maar begrijpen.. denk ik nooit

Ik merk dat het schrijven hier echt wel helpt

Echt een heftig verhaal, echt inderdaad onwerkelijk..
Dat is echt afschuwelijk.. Van iemand waarbij je zoiets niet verwacht, en ook nog het meest van houd, dan op zo'n afschuwelijke manier opeens uit je leven verdwijnt.
Sterkte, het word echt beter, alleen sommige wonden helen niet helemaal, en ik denk dat als je terug aan jullie relatie denkt, je altijd een beetje pijn nog voelt, ik wens je echt succes met alles!

Tot je op een gegeven moment komt, en je denkt.. Het leven is beter zonder haar, en die komt er ook echt!!

Goodmorning... Vandaag veel werken, lekker verstand op 0 en gaan. Vanacht over ex gedroomd, maar deed me minder als anders!

Las ergens op dit forum een tijdje terug iets over vrouwen die het uitmaken maar vervolgens alsnog de slachtofferrol op zich nemen door alsnog jaloers te zijn.

Kan een van de vrouwen hier wat meer licht schijnen op dergelijke trieste vertoningen?

quote:

Op maandag 7 mei 2012 11:10 schreef Prins_Eerlijk het volgende:
Las ergens op dit forum een tijdje terug iets over vrouwen die het uitmaken maar vervolgens alsnog de slachtofferrol op zich nemen door alsnog jaloers te zijn.

Kan een van de vrouwen hier wat meer licht schijnen op dergelijke trieste vertoningen?

Daar zijn ook zat mannen van hoor.. Ik hoef je niet meer, maar een ander ook niet idee..

Kan me er niets bij voorstellen.

quote:

Op maandag 7 mei 2012 12:08 schreef Prins_Eerlijk het volgende:
Kan me er niets bij voorstellen.

Tja, ik vind dat ook idd nergens op slaan. Maar er zijn er zat die dat doen,snap het weer wel als diegene die het uit heeft gemaakt beseft dat hij/zij een fout heeft gemaakt. Maar iemand die het uitmaakt en ex niet terugwl maar toch jaloers is, tja die snap ik niet...

Hoezo, heb je ermee te maken?

Goed gesprek gehad bij de psycho, vriendelijke vrouw, ben blij dat het geen man is, zou toch raar zijn denk ik.

Ze gaf goeie feedback, het doet goed om het perspectief te krijgen van iemand die hier volledig buiten staat... Ze heeft nuttige zaken vermeld

Ex niet meer gehoord sinds vrijdag... Tja, op dit moment heb ik rust in het feit dat als ze met hem wil zijn ze het vooral moet doen, ik heb gevochten, twee maand lang, ik kan de mentale klappen ook niet blijven incasseren. Ik denk wel dat ik altijd van haar zal houden, en ik denk dat we bij elkaar horen, maar ja, je moet met twee zijn voor een relatie. En we hebben samen hetzelfde meegemaakt, en als zij dan toch zonder mij kan na en ondanks alles, dan kan ik het ook. Hoeveel pijn het ook doet.

quote:

Op maandag 7 mei 2012 11:10 schreef Prins_Eerlijk het volgende:
Las ergens op dit forum een tijdje terug iets over vrouwen die het uitmaken maar vervolgens alsnog de slachtofferrol op zich nemen door alsnog jaloers te zijn.

Kan een van de vrouwen hier wat meer licht schijnen op dergelijke trieste vertoningen?

Ik heb te maken met zo"n geval... Niet mee om te gaan.. Aantrekken en afstoten... Je wordt er heel moe van, en je kan er niets mee. Als ik niets van me laat horen wordt ze boos, als ik daar dan op in ga wil ze me niet meer. Dit gaat nu
Al 4 maanden zo. Naja, ben er vanzelf een keer klaar mee...

Welja.. Het uit maken en vervolgens je hart luchten tegen je ex. Zo van "Ik mis je zo " maar daar heb je toch niks aan. De keus is gemaakt en vervolgens zit je met die stomme emoties en besef je wat je gedaan hebt. Sjah...

Ik kwam mijn ex tegen.....
Een uur mee gepraat, ik probeerde steeds al te zeggen dat ik verder moest..
En toen we aan het praten waren zei ze opeens.. ik vergeet helemaal dat we echt definitief uit elkaar zijn, sorry dat ik je zolang ophoud, en later begon ze ook te praten dat een jongen met haar wou scharrelen.. toen ik dat hoorde ben ik weg gefietst.. Gemende gevoelens dus vandaag, ik wil het loslaten maar nu zit ik weer de hele tijd het gesprek terug te denken.

quote:

Op maandag 7 mei 2012 12:16 schreef LaLouchi het volgende:

[..]

Tja, ik vind dat ook idd nergens op slaan. Maar er zijn er zat die dat doen,snap het weer wel als diegene die het uit heeft gemaakt beseft dat hij/zij een fout heeft gemaakt. Maar iemand die het uitmaakt en ex niet terugwl maar toch jaloers is, tja die snap ik niet...

Hoezo, heb je ermee te maken?

Ja. Weet niet of het een kwestie is van niet terug willen of niet terug kunnen door omstandigheden.

Maar goed, ze moet dat zelf uitzoeken. Weet ze ook. Maar goed, het heeft mn dag hooguit 5 minuten verpest en toen kwamen er nog excuses ook, dus waar hebben we het over?

quote:

Op maandag 7 mei 2012 13:03 schreef Tom84 het volgende:
Goed gesprek gehad bij de psycho, vriendelijke vrouw, ben blij dat het geen man is, zou toch raar zijn denk ik.

Ze gaf goeie feedback, het doet goed om het perspectief te krijgen van iemand die hier volledig buiten staat... Ze heeft nuttige zaken vermeld

Ex niet meer gehoord sinds vrijdag... Tja, op dit moment heb ik rust in het feit dat als ze met hem wil zijn ze het vooral moet doen, ik heb gevochten, twee maand lang, ik kan de mentale klappen ook niet blijven incasseren. Ik denk wel dat ik altijd van haar zal houden, en ik denk dat we bij elkaar horen, maar ja, je moet met twee zijn voor een relatie. En we hebben samen hetzelfde meegemaakt, en als zij dan toch zonder mij kan na en ondanks alles, dan kan ik het ook. Hoeveel pijn het ook doet.

Bah, ik heb toch geen rust... ik wil gewoon haar, ja man wat een enorme hel...

Ik kan mij hier ook weer aansluiten, vreemd genoeg niet heel erg verdriet terwijl ik het zelf niet heb uitgemaakt. De vorige keer toen ik het zelf uitmaakte deed het vreemd genoeg veel meer pijn.

Wel lullig was dat ik 2 dagen voordat ze begon te twijfelen 720 euro had aanbetaald voor een vakantie. Gelukkig al een vriend gevonden die wel zin had in een vakantie.

quote:

Op maandag 7 mei 2012 18:19 schreef dynamiet het volgende:
Ik kan mij hier ook weer aansluiten, vreemd genoeg niet heel erg verdriet terwijl ik het zelf niet heb uitgemaakt. De vorige keer toen ik het zelf uitmaakte deed het vreemd genoeg veel meer pijn.

Wel lullig was dat ik 2 dagen voordat ze begon te twijfelen 720 euro had aanbetaald voor een vakantie. Gelukkig al een vriend gevonden die wel zin had in een vakantie.

tja, ik moet nog bedenken wat ik überhaupt wil doen met mijn vakantie
plan was tent in auto en dan naar zuid frankrijk rijden, twee problemen ik heb geen auto en alleen is dat niet zo leuk, kortom mijn verlofdagen weer ingetrokken want alleen thuiszitten ga ik echt niet doen.

iemand hier nog ideeen? of hetzelfde probleem ?

quote:

Op maandag 7 mei 2012 18:27 schreef Norro-tje het volgende:

[..]

tja, ik moet nog bedenken wat ik überhaupt wil doen met mijn vakantie
plan was tent in auto en dan naar zuid frankrijk rijden, twee problemen ik heb geen auto en alleen is dat niet zo leuk, kortom mijn verlofdagen weer ingetrokken want alleen thuiszitten ga ik echt niet doen.

iemand hier nog ideeen? of hetzelfde probleem ?

de eerste week nadat het bij mij was uitgegaan met mijn ex was ik een avond gecrashed bij een vriend en na een paar pilsjes kregen we het idee om onze eurotrip plannen eens echt uit te gaan voeren. oftewel ik ga nu met waarschijnlijk 6 man zn 6300km door Europa toeren met de trein.

nou hoef jij geen europtrip ofzo te doen, maar haal eens plannen van stal die je eigenlijk altijd al eens hebt willen doen en voer ze uit !

Ik ga met me neven in een huisje zitten in de ardennen, beetje voetballen. uitgaan en lol hebben

ook ik had een aanbetaling gedaan voor een huisje, op een berg.. in de eifel, wat ik met mijn vriendin wat nu mijn ex is zou gaan doen....

Ik heb speciaal voor die rede ook een auto gekocht....
Maarja, die auto komt nu ook wel goed uit, werk enzo..
maar als we niet naar de eifel gingen, had ik gewoon 2 jaar doorgespaard voor een nieuwe auto.. en nu kan ik niet meer sparen, want m'n vaste lasten zijn daar te hoog voor, dus door al dat gedoe heb ik nu geen nieuwe auto kunnen sparen

quote:

Op maandag 7 mei 2012 18:35 schreef WasMachinator het volgende:

[..]

de eerste week nadat het bij mij was uitgegaan met mijn ex was ik een avond gecrashed bij een vriend en na een paar pilsjes kregen we het idee om onze eurotrip plannen eens echt uit te gaan voeren. oftewel ik ga nu met waarschijnlijk 6 man zn 6300km door Europa toeren met de trein.

nou hoef jij geen europtrip ofzo te doen, maar haal eens plannen van stal die je eigenlijk altijd al eens hebt willen doen en voer ze uit !

leuk idee, alleen voor mezelf twee kleine probleempjes, ik ben niet de man van de vele vrienden helaas, vele daarvan hebben ene lange stabiele relatie, en iedereen heeft reeds enige tijd een vakantie geboekt. en om nou als 5de wiel mee te gaan voel ik weinig voor eigenlijk.

pff heb wel weer een dipje vanavond trouwens, zo maar even de agressie eruit squashen

Hmm het besef begint hier steeds dieper door te dringen en schrik er eigenlijk van dat het toch best zwaar valt.

Ik ben veel aan het piekeren en telkens als ik iets beredeneer en een conclusie trek, voelt het als een stapje dichter bij de acceptatie. Maar daar worstel ik dus mee..

Want het zijn niet de conclusies die ik zou willen trekken.. of zo.

Waar het feitelijk op neer komt is dat ik er geen ene zeug aan kan doen dat het over is. Ik heb alles al uit de kast getrokken, ben mezelf gebleven, eerlijk geweest, los gegaan en genoten. En hoe meer ik beredeneer, hoe vaker ik er achter kom dat het het geen zin heeft om te piekeren. Want het enige dat al die tijd heeft geteld is dat ik gewoon verliefd was.

En dan maakt het niet uit of je paars bent, in een rolstoel zit, van R&B houdt, een bejaardenfetisj hebt of een leeftijdsverschil van 27 jaar..

Punt is, zij is gewoon niet verliefd.

En dan doet het des te meer pijn dat zij en ik op alle vlakken het eens waren. Dat we wel een awesome koppel waren en erg veel dingen deelde en we energie uit elkaar putte..

Maar ze is gewoon niet verliefd.

Gefriendzoned worden door je ex is het dan blijkbaar

Yep, en dat moet je niet willen zolang er gevoelens zijn :p

Geprobeerd om over koetjes en kalfjes te praten met haar, en heel het gesprek was ik mezelf aan het verbijten en me zo enorm erg aan het inhouden, want ik vind het persoonlijk nog steeds grote onzin deze manier van communiceren alsof je elkaar amper kent, wtf? we kennen elkaar door en door en door en door en dan moet ik nu over nada praten? Waarom doet ze niet gewoon normaal.. Zo een gesprek doet me gewoon pijn, waarom doet ze er zo luchtig over... waarom kan ze dat en ik niet? Waarom mis ik haar zo enorm hard en zij mij niet...

Na afloop voelde ik me opnieuw rot, enorme wanhoop en frustratie, dus ik ga mezelf plechtig beloven hiermee te stoppen. Ik hoop dat ik het vol hou, wss niet lang, tot ik weer het gevoel krijg dat ik haar zo zeker kwijt geraak en de illusie dat we normaal kunnen praten weer boven komt drijven...

Een eindeloze cirkel met alleen maar faal en op het einde verliest er maar één en dat ben ik... Wat een ongelofelijke bitch is het toch! Zo smerig, zo enorm laag en smerig.

De wetenschap dat ze nooit meer bij mij zal zijn

Zo over naar de orde van de dag, nog effe 5km lopen, de frustratie afschuden en mezelf blijven herinneren dat ik op alle vlak een beter persoon ben dan haar ex die kennis geeft me toch een beetje een goed gevoel

quote:

Op maandag 7 mei 2012 20:56 schreef Tom84 het volgende:
Geprobeerd om over koetjes en kalfjes te praten met haar, en heel het gesprek was ik mezelf aan het verbijten en me zo enorm erg aan het inhouden, want ik vind het persoonlijk nog steeds grote onzin deze manier van communiceren alsof je elkaar amper kent, wtf? we kennen elkaar door en door en door en door en dan moet ik nu over nada praten? Waarom doet ze niet gewoon normaal.. Zo een gesprek doet me gewoon pijn, waarom doet ze er zo luchtig over... waarom kan ze dat en ik niet? Waarom mis ik haar zo enorm hard en zij mij niet...

Na afloop voelde ik me opnieuw rot, enorme wanhoop en frustratie, dus ik ga mezelf plechtig beloven hiermee te stoppen. Ik hoop dat ik het vol hou, wss niet lang, tot ik weer het gevoel krijg dat ik haar zo zeker kwijt geraak en de illusie dat we normaal kunnen praten weer boven komt drijven...

Een eindeloze cirkel met alleen maar faal en op het einde verliest er maar één en dat ben ik... Wat een ongelofelijke bitch is het toch! Zo smerig, zo enorm laag en smerig.

De wetenschap dat ze nooit meer bij mij zal zijn

Zo over naar de orde van de dag, nog effe 5km lopen, de frustratie afschuden en mezelf blijven herinneren dat ik op alle vlak een beter persoon ben dan haar ex die kennis geeft me toch een beetje een goed gevoel

Je doet het allemaal zelf.... Man up!

De driften en drangen zijn tijdelijk en waaien over...... de gevolgen en handelingen daaruit zijn voor de lange termijn...

je kut voelen zonder contact, je kut voelen met contact....

denk na!

quote:

Op maandag 7 mei 2012 21:02 schreef ManageTheAnger het volgende:

[..]

Je doet het allemaal zelf.... Man up!

De driften en drangen zijn tijdelijk en waaien over...... de gevolgen en handelingen daaruit zijn voor de lange termijn...

je kut voelen zonder contact, je kut voelen met contact....

denk na!

Ik weet en ik probeer het ook echt, lijkt mss niet altijd zo, maar ik probeer het wel, het is gwn niet simpel. Maar ik weet dat ik fout zit. Dit doet niets goed.

quote:

Op maandag 7 mei 2012 21:04 schreef Tom84 het volgende:

[..]

Ik weet en ik probeer het ook echt, lijkt mss niet altijd zo, maar ik probeer het wel, het is gwn niet simpel. Maar ik weet dat ik fout zit. Dit doet niets goed.

De kunst van het NIETS DOEN!

Ik heb er hele stukken over geschreven.... lees maar even terug, de afgelopen 5 topics ongeveer.

quote:

Op maandag 7 mei 2012 20:56 schreef Tom84 het volgende:
Geprobeerd om over koetjes en kalfjes te praten met haar, en heel het gesprek was ik mezelf aan het verbijten en me zo enorm erg aan het inhouden, want ik vind het persoonlijk nog steeds grote onzin deze manier van communiceren alsof je elkaar amper kent, wtf? we kennen elkaar door en door en door en door en dan moet ik nu over nada praten? Waarom doet ze niet gewoon normaal.. Zo een gesprek doet me gewoon pijn, waarom doet ze er zo luchtig over... waarom kan ze dat en ik niet? Waarom mis ik haar zo enorm hard en zij mij niet...

Na afloop voelde ik me opnieuw rot, enorme wanhoop en frustratie, dus ik ga mezelf plechtig beloven hiermee te stoppen. Ik hoop dat ik het vol hou, wss niet lang, tot ik weer het gevoel krijg dat ik haar zo zeker kwijt geraak en de illusie dat we normaal kunnen praten weer boven komt drijven...

Een eindeloze cirkel met alleen maar faal en op het einde verliest er maar één en dat ben ik... Wat een ongelofelijke bitch is het toch! Zo smerig, zo enorm laag en smerig.

De wetenschap dat ze nooit meer bij mij zal zijn

Zo over naar de orde van de dag, nog effe 5km lopen, de frustratie afschuden en mezelf blijven herinneren dat ik op alle vlak een beter persoon ben dan haar ex die kennis geeft me toch een beetje een goed gevoel

Ik dacht eerst dat ik het zelf getypt had!
Er zitten dus meer mensen in precies het zelfde bootje als ik, of wat ook die uitspraak was

Echt, je haalt de woorden uit m'n mond met je bericht!!
Heel veel sterkte!
Beide het zelfde meegemaakt, hoe je partner je dan wel kan loslaten en ik haar dan niet.. ik snap ook niet hoe dat werkt, bij zo'n persoon.. Hoe iemand die zoveel voor je heeft betekend kan 'vergeten' en doorleven..

[ Bericht 1% gewijzigd door Gulmez op 07-05-2012 21:21:46 ]

quote:

Op maandag 7 mei 2012 21:08 schreef Gulmez het volgende:

[..]

Ik dacht eerst dat ik het zelf getypt had!
Er zitten dus meer mensen in precies het zelfde bootje als ik, of wat ook die uitspraak was

Echt, je haalt de woorden uit m'n mond met je bericht!!
Heel veel sterkte!
Beide het zelfde meegemaakt, hoe je partner je dan wel kan loslaten en ik haar dan niet.. ik snap ook niet hoe dat werkt, bij zo'n persoon.. Hoe iemand die zoveel voor je heeft betekend kan 'vergeten' en doorleven..

Ze is iemand anders, enigste wat ik kan zeggen, surrealistisch en absurd. Wss is het een facade en een muur die doelbewust wordt opgetrokken. Maar ik zei vandaag nog tegen de psycho, ik ben iemand die moet communiceren en praten om het te kunnen plaatsen en verwerken, ik heb nu al moeite om niet gek te worden, het lijkt allemaal zo onwaarschijnlijk en zo een hel, ik heb werkelijk geflirt met gedachten om er een eind aan te maken, niet concreet natuurlijk, ik ben een meester in relativeren en ik weet dat dit niet het einde van de wereld, maar toch was eerste keer in mijn leven dat ik zulke gedachten had... En ex zei vandaag nog dat ze nu liever niet over alles wil praten en ik moet dan maar aanvaarden dat het hier om hetzelfde meisje gaat dat jaren vrolijk om me heen huppelde, vergeef me dat dit moeite kost om los te kunnen laten en te aanvaarden, maar begrijpen zal ik het nooit

Ze zegt dat ze er ook niet zomaar overstapt en hoopt dat alles ook echt goed gaat met mij... Wtf denkt ze nu zelf, ik vraag me af of ze nu werkelijk echt de feeling met de realiteit is verloren en denkt dat dit alles geen big deal is, voor mij was het niet minder dan een life changing event

Niet te vergeten dat ik een enorme reis met haar heb gemaakt, we gesproken hebben over samenwonen en kinderen en ze blijkbaar 10 dagen na thuiskomst verliefd is geworden op haar ex... Het spijt me dat ik dat niet zomaar aanvaard en ff verder ga met mijn leven. Maar ik zal het wel op mezelf verwerken aan ex heb ik toch geen hulp, bij contact push ik haar weg, geen contact glipt ze door mijn vingers, want met dat miserabel ventje heeft ze natuurlijk wel contact, want die geeft haar een goed gevoel . Twee maand vandaag gedaan, mooi symbolisch om het contact niet meer te starten.

Verliefd op haar ex? Dat meen je niet!

Ik ben echt stil van je verhaal geworden, wat heftig allemaal!
Ook ik heb alles voor mijn ex gedaan, ik heb redelijk zware vaste lasten, en geen hoog inkomen, maar toch heb ik alles eraan gedaan, om haar helemaal te verwennen!

Hotel, dagjes uit, een ring.. Ik heb een auto aangeschaft, voor onze vakantie die we aankomende zomer zouden doen.. Wij hadden het ook over kinderen en samenwonen..

We zouden samen een huis net over de grens in Duitsland kopen, en echt alles klikte tussen ons..

Voor de lol wel is over kindernamen gesproken, en we vonden precies de zelfde namen mooi, en vaak zeiden we ook tegen elkaar, dit kan geen toeval zijn dat we elkaar hebben ontmoet!

Wat ik met haar heb gehad, dat heb ik in mijn 22 jaar nog nooit meegemaakt, en ik weet ook haast zeker dit nooit meer mee te maken, iemand ontmoeten die op alle vlakken bij je past, dat is echt bijzonder!

En dan.. bam, alles weg.. verwoest, al die 5 jaar, lijken wel vergeten bij haar....
Als ik vraag of ze nog wel is aan me terug denkt krijg ik te horen.. ''ja hoor, maar ik denk aan zoveel eigenlijk.. ''

Ik kan er echt niet bij...
Ik snap er zelf ook helemaal niks van, zij en ik.. we hebben echt alles samen meegemaakt, en zij lijkt er meer enkele waarde aan te hechten.

Ze verteld zelfs tegen mij.. over scharrels.. Ze weet hoeveel pijn het me doet, maar het lijkt haar niks meer te schelen, ik ben niks meer.. echt niks meer, en ik snap zo'n omschakeling dus echt gewoon niet... Inderdaad een ander persoon is het geworden, die ik kende.. het meisje die ik kende gewoon verdwenen.

In hele moeilijke periode's van verdriet heb ik ook wel is aan zelfmoord gedacht.. niks kon mij meer schelen, ik reed 100 km over een boeren 60 weg, wat onoverzichtelijk was, door alle bomen en bochten..

In een 30 zone haalde ik in, een keer ging een persoon voor me dan midden op de weg rijden, zodat ik niet in kon halen, en toen was ik echt van woede nog die man aangevlogen toen hij stopte, en heb hem geslagen.. .ik was toen al helemaal in de war, van al het verdriet, en reed al huilend over de weg.. .en toen ook nog zo'n eikel die me ging pesten, ik kon het er echt niet bij hebben, en toen werd alles zwart voor m'n ogen..

Allemaal helemaal verkeerd, ik weet het..
Maar het idee, dat we nooit meer bij elkaar komen, dat is gewoon zo rot,,
Mijn toekomst samen met mijn grootste liefde, gezin, droomhuis.. alles weg...
Nu zit ik alleen in mijn huurflat, en het enigste wat ik nog heb is mijn werk, mijn vrienden heb ik ook laten zitten, omdat ik alleen maar bezig was met m'n vriendin.

ja jongens lees jullie posten en ik kan je geen steek verder helpen
die van mij is ook weg foetsie, het lieve leuke meisje dat ik kende is verdwenen.

binnen ene week een ander en nog een ander en dan moet ik dat normaal vinden

ik heb het wel gedaan totaal geen contact meer, eerlijk gezegd zou ik ook niet voor mezelf instaan als ik haar wel tegen zou komen momenteel, niet praten denken ik. om zijn miste heel hard op haar in schelden want ik vindt dat zij mij echt heel respectloos heeft behandeld

ik denk ook niet ooit weer enig contact met haar te krijgen, tenminste zolang zij het niet opzoekt en daar heeft ze het lef niet voor denk ik.

@tom84 hoe moeilijk dan ook ban haar voor nu uit je leven, ga lekker tegen iemand anders aanlullen zoals dit topic, maar met haar communiceren werkt niet en dot pijn

quote:

Op maandag 7 mei 2012 22:27 schreef Norro-tje het volgende:
ja jongens lees jullie posten en ik kan je geen steek verder helpen
die van mij is ook weg foetsie, het lieve leuke meisje dat ik kende is verdwenen.

binnen ene week een ander en nog een ander en dan moet ik dat normaal vinden

ik heb het wel gedaan totaal geen contact meer, eerlijk gezegd zou ik ook niet voor mezelf instaan als ik haar wel tegen zou komen momenteel, niet praten denken ik. om zijn miste heel hard op haar in schelden want ik vindt dat zij mij echt heel respectloos heeft behandeld

ik denk ook niet ooit weer enig contact met haar te krijgen, tenminste zolang zij het niet opzoekt en daar heeft ze het lef niet voor denk ik.

@tom84 hoe moeilijk dan ook ban haar voor nu uit je leven, ga lekker tegen iemand anders aanlullen zoals dit topic, maar met haar communiceren werkt niet en dot pijn

Ook al zoekt ze het wel,

Niet reageren... laat haar maar voelen.

Beter af!

Mijn ex zoekt ook via via contact en shit

Doe er niets mee

Hoe fantastisch ze ook kon zijn op momenten.

Mensen, ik lees hier dat er nog contact opgenomen wordt met jullie door jullie exen? Waarom? Mijn ex heeft mij ook verlaten, mij gebroken om een flutreden (ik was zo weinig waard blijkbaar) en neemt af en toe nog steeds contact op. Dat begrijp ik niet? Ik kan geen conclusies trekken, er zijn teveel mogelijkheden. Iemand een idee/advies?

quote:

Op maandag 7 mei 2012 22:40 schreef Charcot het volgende:
Mensen, ik lees hier dat er nog contact opgenomen wordt met jullie door jullie exen? Waarom? Mijn ex heeft mij ook verlaten, mij gebroken om een flutreden (ik was zo weinig waard blijkbaar) en neemt af en toe nog steeds contact op. Dat begrijp ik niet? Ik kan geen conclusies trekken, er zijn teveel mogelijkheden. Iemand een idee/advies?

Niets doen,

Niet reageren en verdergaan met je leven

@Gulmez

Ze is niet verliefd op haar ex, geloof ik nooit ik weet dat wat we hadden echt was en je wordt op één avond niet verliefd op een jongen die al twee en een half jaar probeert om haar te krijgen... Ik vond hem altijd behoorlijk zielig, geen bedreiging en het interesseerde me eigenlijk ook niet zo heel veel. Ze vertelde altijd eerlijk als hij sms stuurde ofzo, dat hij niet kon slapen omdat hij nog aan haar dacht en dergelijke dacht altijd wat een loser

Jouw verhaal is ook heftig, 5 jaar... Ik vraag me altijd af, je deelt zoveel met een persoon, maakt zoveel momenten mee, leert elkaar aanvoelen en kennen, maar dan ook echt kennen zoals niemand anders jou en haar kent, zo enorm intiem... Je hebt het zo enorm goed samen, ik voelde me helemaal verweven met haar, en vertrouwde haar volkomen 100% ik zou door vuur zijn gewandeld voor haar, ze was mijn nummer 1 prioriteit, en dan plots lijkt alles niet gebeurt, ene op de andere dag, alles wat is opgebouwd en waarvan ik dacht dat het stevig als een rots stond als een zandkasteel ingestort.. dan slik je wel en stel je jezelf zwaar in vraag. Chaos in mijn hoofd, zoveel onbeantwoorde vragen en hypothesen, hield ze stiekem altijd van hem? was er altijd iets tussen hen? en zo verder... Maarja dan neem je mij niet mee naar australie en bouw je geen toekomst met me op terwijl ze ook met hem zou kunnen gegaan zijn, en daarbij geloof me een triest figuur die kerel, ze is compleet out of zijn league, hij is gwn afleiding voor de crisis waar ze is ingekomen, ik weet dat ze diep zat met alles, haar leven en veel meer, en dat ze letterlijk zei dat hij haar een goed gevoel gaf met zijn aandacht...

@Norro-tje

Ik weet wat ik moet doen, maar iemand opgeven die je wereld was, zo lang en waarvan dat je weet dat het wederzijds was, niet simpel, ik weet nog niet hoe ik dat ga moeten doen, ben ik gewoon eerlijk in

En dat gevoel van respectloos te zijn behandeld, ik ken het volledig, op dat vlak niets dan minachting voor haar.

quote:

Op maandag 7 mei 2012 22:41 schreef ManageTheAnger het volgende:

[..]

Niets doen,

Niet reageren en verdergaan met je leven

Ik reageer ook niet meer maar ik raak nog steeds verward wanneer hij contact opneemt. Ik wil niet meer verward raken.

Heb ik ook met mn ex. Blijft maar contact zoeken en berichtjes sturen.
Maar verder wil/kan ze ook niet. Ik probeer het te negeren, maar lukt me niet.

Lastig allemaal..

quote:

Op maandag 7 mei 2012 22:43 schreef Charcot het volgende:

[..]

Ik reageer ook niet meer maar ik raak nog steeds verward wanneer hij contact opneemt. Ik wil niet meer verward raken.

Dat heeft tijd nodig.

Jij bent de enige die jezelf verward kan laten raken door een bericht van hem.
Herken dat ook, dat je verward raakt en weet dat je dan niets moet doen...

Alles wat je namelijk op dat moment doet, ben jij niet, maar is IETS in jou wat reageert...

Als hij contact met jou opneemt, kan je ook denken: "Ik ga nu verder met mijn leven, en hij blijft erin hangen"...

Mensen die contact opnemen met exen doen dat uit eigen belang... puur voor hunzelf.... geruststelling, of omdat ze gewoon de leegte voelen en niet alleen willen zijn. Sommige mensen nemen contact op met exen om toch indirect nog invloed denken te kunnen uitoefenen... dat heet dan ook Valse macht.....
Het heeft dus niets met jou te maken

Dat weet ik, MTA. Dat is een reden om hem te haten. Het feit dat hij mij zo slecht behandeld heeft na onze break-up en nu ook nog eens mijn wens niet respecteert door steeds contact op te nemen. Het doet gewoon verschrikkelijk veel pijn, hoe snel en onverwachts alles is gegaan. Je hebt soms van die types waarbij je dit soort dingen kunt verwachten. Maar bij hem niet. Een fatsoenlijke, leuke jongen. Wat dus een wolf in schaapskleren bleek te zijn

quote:

Op maandag 7 mei 2012 22:55 schreef Charcot het volgende:
Dat weet ik, MTA. Dat is een reden om hem te haten. Het feit dat hij mij zo slecht behandeld heeft na onze break-up en nu ook nog eens mijn wens niet respecteert door steeds contact op te nemen. Het doet gewoon verschrikkelijk veel pijn, hoe snel en onverwachts alles is gegaan. Je hebt soms van die types waarbij je dit soort dingen kunt verwachten. Maar bij hem niet. Een fatsoenlijke, leuke jongen. Wat dus een wolf in schaapskleren bleek te zijn

Niet haten... niet kwalijk nemen en niet oordelen.... jou leven is jou leven, zijn leven is zijn leven... zijn dingen hebben geen invloed op jou...

Zijn handelingen moeten niet jou gemoedstoestand en leven bepalen, dat is moeilijk maar wanneer je je realiseert dat je je gedachten kan controleren en dus focussen op wat anders, zal je begrijpen wat ik bedoel.

Tja, een vos verliest wel zijn haren maar niet zijn streken.

Waarom mag ik hem dat niet kwalijk nemen? Ik heb hem expliciet gevraagd om mij niet te contacteren. Op ons laatste dag samen volwassen afscheid genomen. Totdat hij weer opzettelijk begon te kwetsen.. Dat is geen jongen voor mij. Dat besef is er al wel. Maar je bedoelt dat hij is wie hij is? Op die manier?

quote:

Op maandag 7 mei 2012 23:01 schreef Charcot het volgende:
Waarom mag ik hem dat niet kwalijk nemen? Ik heb hem expliciet gevraagd om mij niet te contacteren. Op ons laatste dag samen volwassen afscheid genomen. Totdat hij weer opzettelijk begon te kwetsen.. Dat is geen jongen voor mij. Dat besef is er al wel. Maar je bedoelt dat hij is wie hij is? Op die manier?

Omdat het zijn ding is.... Jij kiest ervoor om het je dwars te laten zitten... je zou z'n nummer kunnen blokkeren, of een nieuw telefoonnummer nemen... maar in plaats daarvan steek je je energie in het chagrijnig zijn om het feit dat hij je contacteert.

Pfff je hebt gelijk. Zoveel vragen, maar eerlijke antwoorden ga ik van hem niet krijgen. Beter om daar ook niet ergens op te hopen dan inderdaad. Zijn nr blokkeren ben ik nog niet helemaal klaar voor. Dat komt wel

quote:

Op maandag 7 mei 2012 22:47 schreef ManageTheAnger het volgende:

[..]

Dat heeft tijd nodig.

Jij bent de enige die jezelf verward kan laten raken door een bericht van hem.
Herken dat ook, dat je verward raakt en weet dat je dan niets moet doen...

Alles wat je namelijk op dat moment doet, ben jij niet, maar is IETS in jou wat reageert...

Als hij contact met jou opneemt, kan je ook denken: "Ik ga nu verder met mijn leven, en hij blijft erin hangen"...

Mensen die contact opnemen met exen doen dat uit eigen belang... puur voor hunzelf.... geruststelling, of omdat ze gewoon de leegte voelen en niet alleen willen zijn. Sommige mensen nemen contact op met exen om toch indirect nog invloed denken te kunnen uitoefenen... dat heet dan ook Valse macht.....
Het heeft dus niets met jou te maken

Sommige mensen, zoals ik, willen ook gewoon hun ex terug. Ik kan wel een ander vriendinnetje gaan zoeken, maar ik wil haar. Ik kan zelfs heel mijn leven alleen blijven, alles kan en is doenbaar, en ik kan haar vergeten en doorgaan echt alles is mogelijke menselijk gezien. Maar ik wil haar. Hier bij mij terug in mijn bed. Dus ik ga niet zomaar ff verder met mijn leven, ik hou gewoon van haar, ze zit enorm diep in mijn hart, ik ga hier geen persoonlijke dingen zoals video van de reis en fotos plaatsen, maar ze was gwn mijn prinses. En ja ik blijf zeuren over de reis maar als je vier maand met iemand aan de andere kant van de wereld, alleen jij en die persoon in een vreemd land doorbrengt zonder planning en volledig op jezelf bent aangewezen dan groei je zo close en vorm je gewoon een team. En als dat plots volledig wegvalt dan denk je dat je gek bent geworden, geloof me vrij.

En ja geen contact is beter en zo, maar doe het maar eens

quote:

Op maandag 7 mei 2012 23:10 schreef Charcot het volgende:
Pfff je hebt gelijk. Zoveel vragen, maar eerlijke antwoorden ga ik van hem niet krijgen. Beter om daar ook niet ergens op te hopen dan inderdaad. Zijn nr blokkeren ben ik nog niet helemaal klaar voor. Dat komt wel

Juist, als je dat weet dat je toch geen eerlijke antwoorden krijgt... waarom dan de moeite doen?

Je kut voelen, zonder contact of
Je kut voelen, met contact en halve antwoorden en gedraai....

Onthoud gewoon, dat je 0 invloed op hem kan hebben, en hij dus ook op jou leven.

Alle contact die je met hem hebt, zorgt voor nieuwe input (daarom ontwijk ik me ex en haar gozer... ik wil geen nieuwe input), die nieuwe input, die zorgt voor nieuwe vragen, nieuwe malingen, nieuwe piekerdagen....

Als je dat uitbant... kan je dus verwerken met hetgeen wat er al zit... Aan jezelf werken, de issues in jou oplossen (bijv. Waarom voel ik mij zo? wat heeft symbool gestaan en wat betekend dat symbool?) daarom moet je ook niets doen..... op de bank zitten, niets doen en voelen....