Last van een stigma

quote:

Op dinsdag 1 mei 2012 02:21 schreef Mishu het volgende:

[..]

Mij lijkt het me ook wel leuk om interessante discussies te kunnen voeren. Of om slimme kindjes te krijgen enzo. Sorry, maar ik ben er best trots op dat ik slim ben en kan vaak ook beter opschieten met slimme mensen, zo lijkt het.

Er zijn een aantal mensen in dit topic die slim zijn en daar kun je zo te zien voor geen meter mee opschieten. Verder zijn al die reacties van jouw ook niet bijzonder slim te noemen.. Mensen beledigen, menselijke gevoelens aanzien als fking papiertjes. en als jij een opleiding alleen als intelligentie/slimheid rekent, ja dan gaat het toch echt niet werken voor jou op een universiteit.. Het is te hopen voor je dat je er goed uitziet, want anders heb ik weinig hoop voor je...

quote:

Op dinsdag 1 mei 2012 01:08 schreef Mishu het volgende:

[..]

Nouja je kan wel naief zijn, maar voor veel mensen werkt het toch zo in de wereld. Mijn vrienden herkennen ook het verhaal dat je iemand gaat zoeken met hetzelfde opleidingsniveau enzo omdat je eenzelfde toekomst dan voor ogen hebt.

Als echtpaar in de bijstand zul je bijv. niet een leuk huis kunnen kopen. En je gezamenlijk inkomen bepaalt later voor een groot deel hoe makkelijk je het hebt. Ook is het een stukje gedeelde achtergrond wat je kan delen.

Het is toch wel heel toevallig dat hoogopgeleiden elkaar opzoeken en dat er zelfs een aparte datingsite voor is.

Dat hoor je steeds vaker, tegenwoordig..Net als in de middeleeuwen trouwt geld tegenwoordig met geld. Ook studeren wordt steeds minder toegankelijk voor mensen met een smalle beurs, waardoor je dus steeds meer een financiele elite krijgt.

Als het zo belangrijk voor je is wat je as. man doet, ipv wie hij is, dan ben je idd. niet goed genoeg. Er zit al een vlekje op je carriere, waardoor de echte hoogopgeleiden je niet meer zien zitten en iemand die aardig is, is ook te goed voor jou. Want menselijke waarden zijn niet aan jou besteed.
Best eenzaam, lijkt me..

Het is natuurlijk vaak wel leuker te praten met mensen met ongeveer dezelfde intelligentie. Ik kan ook beter opschieten met mijn voormalig vwo-klasgenoten dan met mijn snackbarcollega's. Maar om er nu op te selecteren, gatverdamme wat ben je dan een smerig statusbelust wijf.

Het probleem is toch ook dat zijzelf erop wordt geselecteerd. Denkt ze.

Het goede nieuws is dat haar probleem zich oplost zodra ze is afgestudeerd en ze de bakken met geld gaat binnenslepen.

Ik denk dat je vooral last hebt van je eigen stigma.

Aangezien het onderwerp an sich wel interessant is is het topic weer open.
Schelden en tieren omdat je het ergens niet mee eens bent wordt genote en de reactie verwijderd, evenals offtopic geneuzel, dus hou het netjes, ajb.

Arrogantie komt vaak neer op onzekerheid.

Je bent te onzeker tegenover de jongens die er voor jou toe doen. Als je je zelfbeeld eens wat minder laat afhangen van je opleidingsniveau en meer van andere dingen, hoef je je niet minderwaardig te voelen aan leuke eventueel hoogopgeleide jongens.

Waarom moet je je zo nodig bewijzen met die master van je? Vind je jezelf verder niks waard als mens?

Mijn reactie was serieus, maar goed.

Je moet niet zo gefocust zijn op het krijgen van een relatie.
Echt liefde overkomt je.
En je hebt niks aan een advocaat als er geen klik is.

Zou je je grote liefde afwijzen als hij geen universitaire opleiding heeft afgerond?

Ik ben 25 en rond dit jaar mijn hbo af. Mijn vriend heeft cum laude zijn research master gehaald en is nu bezig met zijn PHD. Ik zal hem even inlichten dat ik ver beneden zijn marktwaarde ben.

Politicologie studeren en dan denken te weten wat wetenschappelijk onderzoek inhoud en het een passie noemen. Fuck me.

Stoppen met je hbo als je al op 3/4 bent.

Ik denk dat jouw probleem eerder is dat je domme keuzes maakt en een domme visie op de wereld hebt dan dat het je langstuderen is.

Het opleidingsniveau doet er niet toe, het is karakter dat telt. Natuurlijk, ik vind lompe, domme aso's ook niet aantrekkelijk, maar ik denk dat het eerder is omdat ze aso zijn dan dom. Bovendien zegt je opleidingsniveau niets over je intelligentie. Zat mensen waarbij me de mond open valt als ze zeggen een hbo diploma te hebben, maar ook zat mensen die slimmer zijn dan wat ze gestudeerd hebben.

Mijn vriend bijvoorbeeld. Op de havo waren ze zo enthousiast over hem dat ze hem bijna smeekten er vwo achteraan te doen. Hij wilde dat niet, had andere plannen, kwam zelfs van het vmbo af.
Hij is nu fitnessinstructeur, een opleiding op MBO niveau, terwijl ik en anderen weten dat er veel meer in zit. Maar moet hij dan per se verder studeren? Hij is helemaal op zijn plek waar hij nu is. Hij is geweldig in menselijk contact, heeft veel interesse in sport en kan zich helemaal uitleven in zijn werk. Het voelt niet eens als werk voor hem, zegt hij. Hij komt zelfs in aanmerking voor promotie, om leiding te geven aan het team van instructeurs.

Niet om per se op te scheppen over mijn vriend ( ), maar als je iemand als hem tegen zou komen: Welbespraakt, intelligent, enz, zou je dan afknappen omdat hij een opleiding op mbo niveau heeft gedaan? Wat zegt zo'n papiertje nu helemaal? Dat geldt ook voor jezelf, TS. Dat papiertje is alleen van waarde bij een sollicitatiegesprek en de start van je werkende leven. De rest heeft allemaal met jou als persoon te maken. Dus kap met dat onzinnige 'stigma' (beetje een over-de-top term voor zoiets, vind je niet?) en maak je niet zo druk. Jij komt heus wel een vent (of vrouw) tegen waarmee je gelukkig wordt. En als je geluk hebt, zijn dingen als geld of status niet meer belangrijk.

quote:

Op dinsdag 1 mei 2012 21:02 schreef Fera het volgende:
Het opleidingsniveau doet er niet toe, het is karakter dat telt. Natuurlijk, ik vind lompe, domme aso's ook niet aantrekkelijk, maar ik denk dat het eerder is omdat ze aso zijn dan dom. Bovendien zegt je opleidingsniveau niets over je intelligentie. Zat mensen waarbij me de mond open valt als ze zeggen een hbo diploma te hebben, maar ook zat mensen die slimmer zijn dan wat ze gestudeerd hebben.

Mijn vriend bijvoorbeeld. Op de havo waren ze zo enthousiast over hem dat ze hem bijna smeekten er vwo achteraan te doen. Hij wilde dat niet, had andere plannen, kwam zelfs van het vmbo af.
Hij is nu fitnessinstructeur, een opleiding op MBO niveau, terwijl ik en anderen weten dat er veel meer in zit. Maar moet hij dan per se verder studeren? Hij is helemaal op zijn plek waar hij nu is. Hij is geweldig in menselijk contact, heeft veel interesse in sport en kan zich helemaal uitleven in zijn werk. Het voelt niet eens als werk voor hem, zegt hij. Hij komt zelfs in aanmerking voor promotie, om leiding te geven aan het team van instructeurs.

Niet om per se op te scheppen over mijn vriend ( ), maar als je iemand als hem tegen zou komen: Welbespraakt, intelligent, enz, zou je dan afknappen omdat hij een opleiding op mbo niveau heeft gedaan? Wat zegt zo'n papiertje nu helemaal? Dat geldt ook voor jezelf, TS. Dat papiertje is alleen van waarde bij een sollicitatiegesprek en de start van je werkende leven. De rest heeft allemaal met jou als persoon te maken. Dus kap met dat onzinnige 'stigma' (beetje een over-de-top term voor zoiets, vind je niet?) en maak je niet zo druk. Jij komt heus wel een vent (of vrouw) tegen waarmee je gelukkig wordt. En als je geluk hebt, zijn dingen als geld of status niet meer belangrijk.

Ja maar jij bent gewoon verliefd. Wacht maar tot je afstudeert.

Heb reacties niet gelezen, maar wil toch even reageren.

Ik denk dat het met leeftijd te maken had.

Toen ik 18-19 was en mijn studie begon zag ik langstudeerders en HBO-instromers als veel ouder en had ik het idee dat ze mij (vers van de middelbare school) misschien als te kinderlijk zouden zien. Wat natuurlijk ook meespeelt is dat op die leeftijd vrouwen vaak mentaal volwassener zijn en dat maakt het verschil nog groter. Ik ben dan toch benieuwd; ben je echt geinteresseerd in die jonge knulletjes?

Persoonlijk denk ik dat je je geluk bij ouderejaars of afgestudeerden moet leggen. Ikzelf (27 jaar en promovendus) zou geen moeite hebben een 23 jarige langstudeerder te daten als het klikt. Ik denk dat veel van mijn vrienden in dezelfde leeftijdscategorie ook geen problemen zouden hebben. Sowieso, qua leeftijd klopt dat toch ook veel beter? Mijn vriendin, en die van veel van mijn vrienden (26-27) zitten allemaal rond jouw leeftijdscategorie (22-25).

Allereerst: je studeert politicologie, en hebt maatschappelijke hatseflats gestudeerd. Deze studies staan niet bekend om hun enorme wetenschappelijke inhoud, moeilijkheid, status en prestige.

Ten tweede - intelligentie valt niet af te lezen van een papiertje. Mijn vriend en ik hebben beide een doctoraat. Onze beste vrienden zijn een buschauffeur en twee verpleegkundigen, waarvan een verpleegkunde is gaan doen na het behalen van zijn master biomedische wetenschappen. De buschauffeur heeft niet eens een mavo-diploma, maar een bredere algemene en academische ontwikkeling dan verreweg de meeste afgestudeerden die ik ken. Een autodidact in hard en nieren die doet waar hij zin in heeft zonder zich zorgen te maken over zijn status.

Intelligentie is weten dat je niets weet, en vooral dat een drang naar status binnen de maatschappij voorkomt uit onze evolutionaire voorgeschiedenis. Ontgroei dat, want jezelf in alles willen meten en waarderen ten opzichte van anderen brengt je nergens.

Het verbaast mij dat je 23 bent. Dit soort verhalen verwacht ik van onzekere 17-jarige vwo-ers.

quote:

Op dinsdag 1 mei 2012 01:44 schreef Mishu het volgende:

[..]

Vaak MBO of HBO. Dat is toch anders. Ik heb soms het idee dat je op het WO veel sneller studievertraging oploopt. Bij mijn HBO opleiding haalde iedereen zijn p in 1 jaar, al dan niet met wat hulp van bovenaf. Maar bij de WO-opleidingen haalde maar 20% in 1 keer zijn p.

Maar dan zou een man met een academische opleiding het juist niet zo erg moeten vinden dat je een paar jaar langer studeert.

quote:

Op dinsdag 1 mei 2012 23:15 schreef netflanders het volgende:
Allereerst: je studeert politicologie, en hebt maatschappelijke hatseflats gestudeerd. Deze studies staan niet bekend om hun enorme wetenschappelijke inhoud, moeilijkheid, status en prestige.

Oh studeert TS die dingen? Dan zou ze om te beginnen een reeële kijk moeten hebben op intermenselijke relaties en maatschappelijke verhoudingen. (Waarom heeft TS die niet? ) En op het feit dat er in academische kringen inderdaad weleens neer wordt gekeken op de 'softe' studies.
Een baan die veel geld en status oplevert is ook niet gegarandeerd.
Mischien moet ze toch een andere richting kiezen? Oh wacht..

ts als jij weer met beide beentjes op de grond komt staan zul je zien dat het allemaal best meevalt!

en zolang jij mensen blijft beoordelen op hun papiertjes ga jij inderdaad die man niet vinden, zoals hierboven ook al beschreven, er lopen ook zat mensem rond die super inteligent zijn maar liever met hun handen werken en dus geen jaren gestudeerd hebben, die mensen hebben hun hart gevolgd en zijn uiteindelijk een stuk gelukkiger dan jij

Blijkt maar weer eens dat IQ volledig los staat van EQ...

quote:

Op dinsdag 1 mei 2012 23:15 schreef netflanders het volgende:
Allereerst: je studeert politicologie, en hebt maatschappelijke hatseflats gestudeerd. Deze studies staan niet bekend om hun enorme wetenschappelijke inhoud, moeilijkheid, status en prestige.

Ten tweede - intelligentie valt niet af te lezen van een papiertje. Mijn vriend en ik hebben beide een doctoraat. Onze beste vrienden zijn een buschauffeur en twee verpleegkundigen, waarvan een verpleegkunde is gaan doen na het behalen van zijn master biomedische wetenschappen. De buschauffeur heeft niet eens een mavo-diploma, maar een bredere algemene en academische ontwikkeling dan verreweg de meeste afgestudeerden die ik ken. Een autodidact in hard en nieren die doet waar hij zin in heeft zonder zich zorgen te maken over zijn status.

Intelligentie is weten dat je niets weet, en vooral dat een drang naar status binnen de maatschappij voorkomt uit onze evolutionaire voorgeschiedenis. Ontgroei dat, want jezelf in alles willen meten en waarderen ten opzichte van anderen brengt je nergens.

Het verbaast mij dat je 23 bent. Dit soort verhalen verwacht ik van onzekere 17-jarige vwo-ers.

Hear hear.

Ik denk dat er maar weinig openingsposts bestaan met zoveel voorwaardelijkheden, ongelofelijk hoeveel eisen jij aan van alles en nog wat aan het stellen bent. Zo kun je toch nooit echt spontaan ergens van genieten?

Heb je zelf ook niet teveel het gevoel (of beter gezegd idee in dit geval) dat je iets teveel met en in je hoofd bezig bent?

''waar ik echt een WO mens ben qua persoonlijkheid'' snap je dat je je hier aan het identificeren bent met een concept en dat dat dan bepaalt hoe zou zijn en wat daar allemaal bij hoort? Snap je dat dat allemaal alleen maar in je hoofd bestaat?

''het voelt als mijn levensvervulling, hetgene waar mijn leven voor bedoeld is'' lijkt me een nogal rot gevoel, zou een fijner gevoel niet zijn als jouw levensvulling zou zijn van jouw leven genieten gewoon zoals jij bent, zonder allerlei geboden en verboden?

''Door de opmerkingen en het gebrek aan vertrouwen en zelfs wantrouwen ten op zichte van mij begin ik zelfs steeds meer over mezelf te denken als minderwaardig'' er is niks of niemand wat jou minderwaardig kan laten voelen behalve jij zelf, het feit dat je je dit zo aantrekt laat zien dat je je eigen identiteit nog niet echt ontwikkeld hebt en je daar kwetsbaar in voelt, wat op zich begrip oproept voor het feit dat je jezelf achter allerlei labels veilig wil stellen ''ik ben dit en dat, zus en zo''. Ook dat zit allemaal in je hoofd, snap je dat?

''Als langstudeerder heb je het stigma op je dat je uiteindelijk nooit een studie zult afronden omdat je een eeuwige twijfelaar bent, een faler. Ook speelt mee dat mensen bang zijn voor een eventuele studieschuld, waardoor je een minder aantrekkelijke levenspartner zou zijn. Alhoewel dat bij mij niet zo is, kleeft dit toch aan mij wat heel frustrerend is.'' Je laat hier (weer) de (vermeende) meningen van een ander bepalen hoe jij je ergens voelt over iets van jezelf, dat lijkt me niet handig.

''Maar ondertussen blijf ik dan wel single omdat ik, nu, geen aantrekkelijke partner ben. Ik moet dan eerst 'bewijzen' dat ik op WO niveau ga eindigen. En nu dan iemand daten die laaggeschoold is zie ik ook niet zitten omdat ik later samen lekker hoogopgeleid wil wezen in mijn supercoole koopwoning. Ik zou het dan uit moeten maken zodra ik mijn studie heb afgerond en ik opeens in status en marktwaarde stijg'' als je dit meent dan lijk je te redeneren als een robot, als iemand die zo het contact met haar eigen gevoel kwijt is dat je dit niet meer in je levensvisie en beslissingen mee kan nemen, dat lijkt me erg ongezond. Daarnaast lijkt het alsof je geloof dat het hebben van een koopwoning (bezit dus) heel erg veel voorstelt en iets over jou zegt, dat mag je natuurlijk geloven als je jezelf dat soort zaken op wil leggen, het bestaat alleen dan wel alleen in jouw hoofd.

''Het is toch wel heel toevallig dat hoogopgeleiden elkaar opzoeken en dat er zelfs een aparte datingsite voor is'' misschien omdat zij ook geloven dat het iets over jou zegt als persoon dat je een bepaalde opleiding doet en je je daarmee identificeert omdat je gelooft dat het je waarde geeft? Dat je je daar achter kan verstoppen? Je kan een goed stel hersenen hebben, je bent echter gewoon een mens, misschien zou je daar wat meer naar moeten leven.

''De basis is altijd je eigen prestaties'' nee de basis is de persoon die je bent, hoe jij met jezelf omgaat en hoe je in het leven staat, de rest is bijzaak en vaak onzin.

''Ik moet die intelligentie eerst nog bewijzen...'' je hebt helemaal niks te bewijzen, dat leg je jezelf alleen maar op, het is een probleem omdat je daar zo stellig in gelooft.

''Opleiding levert status. Daar zijn heel veel wetenschappers het over eens'' Dat kan, hoeveel waarde jij hecht aan status bepaal je zelf, toch? Wanneer je status gebruikt om je achter te verschuilen ben je niet meer aan het doen dan dat.

´´Ja maar het probleem is dat ik mezelf nog niet hoogopgeleid voel´´ dat is een probleem als je vind dat je je zo zou moeten voelen, punt is dat je je voelt zoals je je voelt en ideeën over ´zou moeten´ zijn niet meer dan dat, ideeën. Niks meer.

''Wijsheid is saai. Ik wil liever zelf dingen ontdekken.'' wat valt er te ontdekken wanneer je de wereld vanuit dat kleine hokje van je hoofd waardoor je nu de dingen lijkt te bekijken ziet?

Lang verhaal kort; je bent bezig met je eigen onzekerheid en gebrek aan vertrouwen in jezelf goed te maken met iets buiten je, dat hele verhaal van je openingspost, alsof door dat 'goed' te krijgen het ook goed zal zijn met jou. Je legt de verantwoordelijkheid voor hoe jij jezelf ziet neer bij iets als hoe lang je studeert. Punt is dat je je daarin veilig voelt omdat je dan weet wat je 'moet' doen om te 'slagen', probleem is ook daar weer dat het niet echt leven is en uiteindelijk allemaal verzonnen.

Daarbij kom je over als iemand die volledig in het hoofd leeft en zolang je daar niet uit komt leef je in die zelfgemaakte gevangenis waarin je jezelf en anderen van alles en nog wat op legt. Dat wil je toch niet? Zou je niet liever echt vrij zijn?

Allemachtig wat een haat in dit topic, zeg. Als je alleen maar kort-door-de-bocht negativiteit te melden hebt, start dan een topic in KLB.

quote:

Op dinsdag 1 mei 2012 00:55 schreef Mishu het volgende:
Maar voordat dit zover is heb ik te maken met een stigma, namelijk dat van langstudeerder. En dat beperkt mij heel erg in mijn liefdesleven momenteel.
(...)
Gezien mijn situatie is het enorm goed wat ik aan het doen ben, haal enorm goede cijfers enzo en haal al mijn vakken. Ik probeer me daar op te focussen maar het is soms zo moeilijk...

Ik vind het wel meevallen qua langstudeerder, hoor? En eerlijk gezegd, als er nog steeds voortgang in de studie zit, dan is er toch niks aan de hand?

Ik heb het idee dat het puur tussen de oren zit. In hoeverre ben je aan het daten? Want je zegt dat het beperkt in je liefdesleven, maar volgens mij is het een kwestie van doen. Dan pas kun je zeggen of het je liefdesleven beinvloedt.

Enige wat ik wel herken is dat er heel anders tegen mensen aan wordt gekeken die (te) lang studeren. Nog maar 5 jaar geleden was je een enorme baas, die genoot van het studentenleven, die zich inzette voor dingen buiten zijn studie; kortom je was enorm gaef. Nu wordt je gezien als sukkel die z'n studie niet aan kan en die niet nuttig met zijn tijd omgaat.
Allemaal door die kut-Halbe

ik heb steeds de neiging om een lemming te openen met als titel 'last van een stoma'.
Wat een non-probleem, dit..

quote:

Op woensdag 2 mei 2012 13:57 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
ik heb steeds de neiging om een lemming te openen met als titel 'last van een stoma'.
Wat een non-probleem, dit..

Ben ik niet met je eens. Anders geformuleerd lees ik in de OP, dat op een of andere manier het liefdesleven niet wil slagen. Daar kun je best mee in je maag zitten.

quote:

Op woensdag 2 mei 2012 13:57 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
ik heb steeds de neiging om een lemming te openen met als titel 'last van een stoma'.
Wat een non-probleem, dit..

Ik weet dat een stoma je relatiekansen wel een stukje verminderd

Geloof me , het lang studeren is wel je allerlaatste probleem.

'En ik merk het zelf ook, ik ben 23 en ik ga de andere sekse ook steeds meer beoordelen op burgerlijke waarden als opleidingsniveau, inkomen etc. En romantiek speelt daarbij steeds minder een rol omdat dat niet slim is. '

en

'waar ik echt een WO mens ben qua persoonlijkheid'

Ten eerste ->
En ten tweede , nee dat ben je niet.

quote:

Op dinsdag 1 mei 2012 00:55 schreef Mishu het volgende:
Als langstudeerder heb je het stigma op je dat je uiteindelijk nooit een studie zult afronden omdat je een eeuwige twijfelaar bent, een faler. Ook speelt mee dat mensen bang zijn voor een eventuele studieschuld, waardoor je een minder aantrekkelijke levenspartner zou zijn. Alhoewel dat bij mij niet zo is, kleeft dit toch aan mij wat heel frustrerend is.

En ik merk het zelf ook, ik ben 23 en ik ga de andere sekse ook steeds meer beoordelen op burgerlijke waarden als opleidingsniveau, inkomen etc. En romantiek speelt daarbij steeds minder een rol omdat dat niet slim is.

Maar ondertussen blijf ik dan wel single omdat ik, nu, geen aantrekkelijke partner ben. Ik moet dan eerst 'bewijzen' dat ik op WO niveau ga eindigen. En nu dan iemand daten die laaggeschoold is zie ik ook niet zitten omdat ik later samen lekker hoogopgeleid wil wezen in mijn supercoole koopwoning. Ik zou het dan uit moeten maken zodra ik mijn studie heb afgerond en ik opeens in status en marktwaarde stijg.

Een enorm ingewikkelde situatie dus. Ik heb een behoefte om nu iets op te bouwen met iemand maar dat kan nog niet omdat ik achterloop. Ondertussen voel ik me soms best eenzaam, en al helemaal zo in mijn eentje deze persoonlijke strijd aan het leveren ben (studeer nu meer dan nominaal om zsm af te studeren).

De kutopmerkingen en haha kijk mij nou ik ga wel goed en de anderen blijven achter praatjes heb ik ook wel gehad eerlijk gezegd Kijk mij eens succesvol zijn *kots*

En toen kwam je ineens die superaantrekkelijke MBOer tegen, ging al je ratio de deur uit, en werden jullie samen gelukkig.....

Verder vind ik dit :

quote:

Maar ondertussen blijf ik dan wel single omdat ik, nu, geen aantrekkelijke partner ben. Ik moet dan eerst 'bewijzen' dat ik op WO niveau ga eindigen. En nu dan iemand daten die laaggeschoold is zie ik ook niet zitten omdat ik later samen lekker hoogopgeleid wil wezen in mijn supercoole koopwoning. Ik zou het dan uit moeten maken zodra ik mijn studie heb afgerond en ik opeens in status en marktwaarde stijg.

versus dit:

quote:

De kutopmerkingen en haha kijk mij nou ik ga wel goed en de anderen blijven achter praatjes heb ik ook wel gehad eerlijk gezegd Kijk mij eens succesvol zijn *kots*

Nogal lachwekkend... (iets met een pot en een ketel)

Al met al denk ik dat jij over een jaar of 10 lachend terugkijkt op je huidige gedachtenspinsels.