JNG Jong!
Speciaal voor pubers en tieners maar anderen zijn ook welkom, als ze zich normaal gedragen. Hier kunnen topics geopend worden over Sex, Jongens, Meiden, Foto's, Piercings, Uitgaan, Ouders en wat nog meer ter sprake komt.
Niet mee eens want zoals ik zei, 't was niet alleen bij ons thuis maar ook een duidelijk verschil tussen 'kleine gezinnen/grote gezinnen' in mijn vriendenkring.. die waren verder allemaal even Nederlands -ja dit was ruim 30 jaar geleden toen we nog minder buitenlanders hadden, er zat 1 Portugees jongetje in de klas en verder allemaal blank/Nederlands/zelfde cultuur. Hoe kleiner je gezin, hoe lastiger het is om 'altijd wat meer producten in huis' te hebben, dan hou je veel restjes over. Ook aardappels hadden we ook nooit in grote gezinszakken liggen, die gaan dan maar weer uitlopen enzo. Zelf vond ik een onaangekondigde mee-eter ook prima toen ik in een groter huishouden makkelijke maaltijden kookte, maar nu ik alleen woon niet meer -ik ben ook niet ineens van 'cultoer' veranderd, wel van praktische situatie.quote:Op zondag 29 april 2012 14:44 schreef FkTwkGs2012 het volgende:
[..]
het gaat om coeltoer. gastvrijheid is, als je gasten hebt die er rond etenstijd nog zijn, dan kunnen ze mee-eten. klaar. ik stel me zo voor dat de basis vrij simpel is. altijd wat meer producten in huis hebben dan je voor 1 dag nodig hebt. en rijst kun je natuurlijk makkelijk wat meer van maken, maar dat geldt net zo goed voor aardappeltjes. en 'hele stukken vlees' zijn ook prima in stukjes te serveren, dus dat is echt een mager excuus. als je hard genoeg wilt dan kan het gewoon, extra eters bedienen.
En over gastvrij/beleefdheid gesproken, is het zoveel moeite om een paar uurtjes van te voren te bedenken waar je wilt eten, ipv er helemaal geen aandacht aan te schenken tot je honger krijgt of de etensgeuren door het huis beginnen te trekken? Dat vind ik nu weer een eenvoudige kwestie van beleefdheid, gewoon even van te voren bedenken 'waar zal ik eten' is veel minder moeite dan als 't eten al in de pan gaat er nog extra te moeten bij regelen.
je kan draaien wat je wilt, het is een vorm van gastvrijheid die bij nederlanders meestal niet bekend is.quote:
[..]
Niet mee eens want zoals ik zei, 't was niet alleen bij ons thuis maar ook een duidelijk verschil tussen 'kleine gezinnen/grote gezinnen' in mijn vriendenkring.. die waren verder allemaal even Nederlands -ja dit was ruim 30 jaar geleden toen we nog minder buitenlanders hadden, er zat 1 Portugees jongetje in de klas en verder allemaal blank/Nederlands/zelfde cultuur. Hoe kleiner je gezin, hoe lastiger het is om 'altijd wat meer producten in huis' te hebben, dan hou je veel restjes over. Ook aardappels hadden we ook nooit in grote gezinszakken liggen, die gaan dan maar weer uitlopen enzo. Zelf vond ik een onaangekondigde mee-eter ook prima toen ik in een groter huishouden makkelijke maaltijden kookte, maar nu ik alleen woon niet meer -ik ben ook niet ineens van 'cultoer' veranderd, wel van praktische situatie.
En over gastvrij/beleefdheid gesproken, is het zoveel moeite om een paar uurtjes van te voren te bedenken waar je wilt eten, ipv er helemaal geen aandacht aan te schenken tot je honger krijgt of de etensgeuren door het huis beginnen te trekken? Dat vind ik nu weer een eenvoudige kwestie van beleefdheid, gewoon even van te voren bedenken 'waar zal ik eten' is veel minder moeite dan als 't eten al in de pan gaat er nog extra te moeten bij regelen.
Eckte Turken.quote:
No way dat Turken je laten betalen voor het eten of je het huis uitschoppen, volgens mij ben je gewoon een troll. Turkse mensen zijn juist heel gastvrij en willen juist dat je aanschuift en mee eet. Ik weet dat ik niet alle Turken over 1 kam kan scheren maar ik kan het me gewoon niet voorstellen dat jij dat hebt meegemaakt!
Toen ik ooit vroeg aan mijn moeder 'mag X blijven eten?' werd ze boos op mij omdat het vanzelfsprekend is dat X mag blijven eten. Ze schaamde zich voor mijn uitspraak, omdat ik impliceerde dat er een optie bestond dat X misschien niet mag blijven eten en ik moet het tot op de dag van vandaag nog steeds aanhoren. Mijn neefje heeft precies hetzelfde meegemaakt met zijn moeder, hij kreeg zelfs straf.
[..]
Ik heb dit maar bij een paar Nederlandse gezinnen meegemaakt, veel Nederlanders doen hun schoenen ook gewoon uit volgens mij. Bij een aantal vrienden en bij mijn vriend thuis trekken we de schoenen altijd uit (allemaal Nederlanders). Maar ik heb ook vrienden waarbij ik de schoenen mag aanhouden.
Nederlanders vragen meestal wel of je mee-eet, maar dat is slechts sociaal gewenst. Er wordt verwacht dat je nee zegt, als je gretig ingaat op het aanbod, wordt dat toch niet echt gewaardeerd.
Voor zover je een volk kunt stereotyperen natuurlijk. Toch zie je dat wel terug (hier in Nederland is er niets mis mee om iets te drinken af te slaan bijvoorbeeld, terwijl ze dat in sommige culturen als onbeschoft ervaren).
Voor zover je een volk kunt stereotyperen natuurlijk. Toch zie je dat wel terug (hier in Nederland is er niets mis mee om iets te drinken af te slaan bijvoorbeeld, terwijl ze dat in sommige culturen als onbeschoft ervaren).
Sorry hoor maar die laatste alineaquote:
[..]
Niet mee eens want zoals ik zei, 't was niet alleen bij ons thuis maar ook een duidelijk verschil tussen 'kleine gezinnen/grote gezinnen' in mijn vriendenkring.. die waren verder allemaal even Nederlands -ja dit was ruim 30 jaar geleden toen we nog minder buitenlanders hadden, er zat 1 Portugees jongetje in de klas en verder allemaal blank/Nederlands/zelfde cultuur. Hoe kleiner je gezin, hoe lastiger het is om 'altijd wat meer producten in huis' te hebben, dan hou je veel restjes over. Ook aardappels hadden we ook nooit in grote gezinszakken liggen, die gaan dan maar weer uitlopen enzo. Zelf vond ik een onaangekondigde mee-eter ook prima toen ik in een groter huishouden makkelijke maaltijden kookte, maar nu ik alleen woon niet meer -ik ben ook niet ineens van 'cultoer' veranderd, wel van praktische situatie.
En over gastvrij/beleefdheid gesproken, is het zoveel moeite om een paar uurtjes van te voren te bedenken waar je wilt eten, ipv er helemaal geen aandacht aan te schenken tot je honger krijgt of de etensgeuren door het huis beginnen te trekken? Dat vind ik nu weer een eenvoudige kwestie van beleefdheid, gewoon even van te voren bedenken 'waar zal ik eten' is veel minder moeite dan als 't eten al in de pan gaat er nog extra te moeten bij regelen.
. Jij begrijpt echt exact wat het woord gastvrijheid inhoud ja...
Hangt er ook maar weer net van af. Als ik ergens ben en mensen vragen 'eet je mee?' en ik zeg nee, dan vragen ze 'hoezo niet?'quote:Op zondag 29 april 2012 18:08 schreef Dastan het volgende:
Nederlanders vragen meestal wel of je mee-eet, maar dat is slechts sociaal gewenst. Er wordt verwacht dat je nee zegt, als je gretig ingaat op het aanbod, wordt dat toch niet echt gewaardeerd.
Voor zover je een volk kunt stereotyperen natuurlijk. Toch zie je dat wel terug (hier in Nederland is er niets mis mee om iets te drinken af te slaan bijvoorbeeld, terwijl ze dat in sommige culturen als onbeschoft ervaren).
Het is ook niet altijd zo. Mijn ervaring is wel dat er zuinig werd gezegd: 'O, dan moeten we even kijken hoe we het gaan doen, want we hebben maar zoveel vlees/groenten/vul maar in.'quote:
[..]
Hangt er ook maar weer net van af. Als ik ergens ben en mensen vragen 'eet je mee?' en ik zeg nee, dan vragen ze 'hoezo niet?'
Volgens mij is wat sommigen hier 'gastvrijheid' noemen een minachting voor en uitbuiting van de gastvrouw, alsof die alles aan de kant moet zetten en ontzettend veel extra moeite moet doen omdat de gast zelf te beroerd is om even van te voren na te denken, bijvoorbeeld bij het binnenkomen al, of bij het maken van de afspraak. Ik vond het doodnormaal om rekening houden met mijn moeder en de moeder van mijn vrienden zodat ik hun niet opzadel met extra werk op het allerlaatste moment, vaak hebben onze moeders ook nog wel wat meer te doen, willen 'savonds nog weg of gewoon iets voor zichzelf gaan doen. Het is opvallend dat in veel culturen waar deze ongelimiteerde gastvrijheid als normaal gezien wordt, ook de culturen zijn waar de vrouw nog veel meer minder te vertellen heeft. Het is zij die 't extra werk moet doen, zelfs als de gasten vaak niet eens haar vrienden zijn, maar vrienden van haar kinderen of man.quote:
[..]
Sorry hoor maar die laatste alinea
Zolang eters zo goed als altijd, en gemeend, welkom zijn als ze 't ook maar een beetje bijtijds aankondigen, dat noem ik gastvrij. Niet gastvrij is als je allerlei excuses krijgt ook als je een week van te voren vraagt of je eens langs kan komen.
Maar verwachten te kunnen blijven eten als je niks afspreekt tot het moment waarop de etensgeuren door 't huis trekken, dat heeft niks met gastvrijheid van de kant van degene waar je op bezoek bent te maken, da's simpelweg onnadenkend en lomp van de kant van de gast.
Moeite? Schei toch eens uit. We hebben het hier vast niet over een op maat gemaakt 8 gangen diner dat met geen mogelijkheid te veranderen valt zonder teveel moeite. Vaak is t gedaan met net wat meer groente, aardappels, en een stukje vlees erbij (want dat is wat er gegeten wordt 9/10 x) en dan is 't klaar.quote:
[..]
Volgens mij is wat sommigen hier 'gastvrijheid' noemen een minachting voor en uitbuiting van de gastvrouw, alsof die alles aan de kant moet zetten en ontzettend veel extra moeite moet doen omdat de gast zelf te beroerd is om even van te voren na te denken, bijvoorbeeld bij het binnenkomen al, of bij het maken van de afspraak. Ik vond het doodnormaal om rekening houden met mijn moeder en de moeder van mijn vrienden zodat ik hun niet opzadel met extra werk op het allerlaatste moment, vaak hebben onze moeders ook nog wel wat meer te doen, willen 'savonds nog weg of gewoon iets voor zichzelf gaan doen. Het is opvallend dat in veel culturen waar deze ongelimiteerde gastvrijheid als normaal gezien wordt, ook de culturen zijn waar de vrouw nog veel meer minder te vertellen heeft. Het is zij die 't extra werk moet doen, zelfs als de gasten vaak niet eens haar vrienden zijn, maar vrienden van haar kinderen of man.
Zolang eters zo goed als altijd, en gemeend, welkom zijn als ze 't ook maar een beetje bijtijds aankondigen, dat noem ik gastvrij. Niet gastvrij is als je allerlei excuses krijgt ook als je een week van te voren vraagt of je eens langs kan komen.
Maar nee, vaak is er inderdaad maar nét genoeg boodschappen gedaan inderdaad, de groentes zijn in plaats van per kilo per stuk geselecteerd, en kan het net niet waardoor mevrouw o zoveel moeite moet gaan doen. Komt gewoon weer die zuinigheid om de hoek kijken. En het is mij vaak genoeg gebeurd bij een gezin waar ik zéér welkom ben, en zij ook bij mij/mijn ouders, alleen dan is 't vaak net dat praktische wat jij aankaart, dat teveel gemerkt wordt waardoor het welkom voelen daalt.
Aan de andere kant, probeer maar eens bij een buitenlandse vriend/vriendin te slapen (niet van hetzelfde geslacht als jou)
Wat een onzin zeg, de vraag is wel degelijk oprecht, tenminste als ik hem vraag en als ik bij iemand anders ben. Nederlanders zijn direct dus de vraag is gewoon oprecht.quote:
Nederlanders vragen meestal wel of je mee-eet, maar dat is slechts sociaal gewenst. Er wordt verwacht dat je nee zegt, als je gretig ingaat op het aanbod, wordt dat toch niet echt gewaardeerd.
Voor zover je een volk kunt stereotyperen natuurlijk. Toch zie je dat wel terug (hier in Nederland is er niets mis mee om iets te drinken af te slaan bijvoorbeeld, terwijl ze dat in sommige culturen als onbeschoft ervaren).
Als ik bleef mee eten bij mijn (nederlandse) vriendin kreeg zij een half stukje vlees en ik een halve, groenten en aardappelen werd over iedereen verdeeld.
Geen moeite lijkt mij en iedereen blij
Geen moeite lijkt mij en iedereen blij
haha, lekkere vrienden heb jijquote:
Onzin. Bij Turken heb je sowieso meer kans om te mogen aanschuiven dan bij Nederlanders. Hier krijg je subtiel een hint rond 5 uur dat je moet nokken: "Wij gaan eten, jij hier niet dus ga eens naar huis". Bij Turken: "Wij gaan eten en jij bent er nog dus je eet mee, het zou onbeschoft zijn deze gastvrijheid te weigeren.".
Domme troll.
Alle paddestoelen zijn eetbaar. Weliswaar zijn er paddestoelen die je maar één keer kunt eten.
Meestal werd er niet eens ooit drinken aangeboden als ik bij een Nederlandse vriend was, maar dit zou ook te maken kunnen hebben dat al mijn Nederlandse vrienden uit een achterstandswijk kwamen, en dus niet sociaal vaardig genoeg waren, om te kunnen bedenken dat ik misschien wel wat zou willen drinken, ze namen zelf trouwens ook geen drinken de hele dag..
Dat denk ik. Drinken aanbieden is toch beetje eerste wat je doet?quote:
Meestal werd er niet eens ooit drinken aangeboden als ik bij een Nederlandse vriend was, maar dit zou ook te maken kunnen hebben dat al mijn Nederlandse vrienden uit een achterstandswijk kwamen, en dus niet sociaal vaardig genoeg waren, om te kunnen bedenken dat ik misschien wel wat zou willen drinken, ze namen zelf trouwens ook geen drinken de hele dag..
Nobody knows what's going to happen. And then we film it. That's the whole concept.
quote:Op maandag 30 april 2012 10:45 schreef Trommeldaris het volgende:
[..]
Dat denk ik. Drinken aanbieden is toch beetje eerste wat je doet?
Mijn vriendjes moesten ook altijd naar huis als we gingen eten. Wat een bullshit. Onze eettafel had dan ook maar 4 stoelen.
Mijn ouders zijn typische Hollanders, met 4 gehaktballen in de pan. Iets wat ik niet mee heb gekregen.
Mijn ouders zijn typische Hollanders, met 4 gehaktballen in de pan. Iets wat ik niet mee heb gekregen.
Langzaam ontstaat er bij Nederlanders ook iets meer gastvrijheid. Wat we denk ik toch wel geleerd hebben van onze import-Nederlanders.
Maar bij de Turken die ik ken is het lastiger om weg te komen rond etenstijd dan te blijven.
Maar bij de Turken die ik ken is het lastiger om weg te komen rond etenstijd dan te blijven.
Ik merk altijd dat ik welkom ben om bij mijn Nederlandse vrienden te eten, ik woon dan ook in een dorp en misschien zijn de mensen daar iets meer gastvrij.
Voor de rest eten er bijna nooit vrienden van me bij mij maar dat is ook omdat wij eigenlijk altijd pas rond 8 uur eten. (Italiaanse afkomst) Dit wil niet zeggen dat mensen niet welkom zijn, maar meestal gaan vrienden toch al rond 6 uur naar huis. En als vrienden van me in de avond langskomen dan hebben ze natuurlijk al gegeten
Ik vind het wel vreemd dat Nederlanders eigenlijk altijd stipt om 6 uur eten, er zal nooit wat tussen komen
Voor de rest eten er bijna nooit vrienden van me bij mij maar dat is ook omdat wij eigenlijk altijd pas rond 8 uur eten. (Italiaanse afkomst) Dit wil niet zeggen dat mensen niet welkom zijn, maar meestal gaan vrienden toch al rond 6 uur naar huis. En als vrienden van me in de avond langskomen dan hebben ze natuurlijk al gegeten
Ik vind het wel vreemd dat Nederlanders eigenlijk altijd stipt om 6 uur eten, er zal nooit wat tussen komen
Als je voedsel afwijst bij een Turkse familie, zal dat gezien worden als een belediging. Turken zijn gastvrij, daar valt niet over te twijfelen. Eten zal altijd in overvloed aangeboden worden. Bij mij op school heb ik het vaak genoeg meegemaakt dat ze koekjes en andere Turkse specialiteiten meenamen als het Suikerfeest was.
|
|
