Gewoon een kadootje van Boeddha.

quote:

Op dinsdag 17 april 2012 15:34 schreef freeDragon het volgende:

[..]

Volgens het Boeddhisme bestaat er wel een 'ik'; sterker nog: dat 'ik' is de aanleiding voor al het leiden, dat de mens zichzelf aandoet. "Ik wil", "ik vind", "ik moet": allemaal holle frases, die versluieren, dat uiteindelijk alles met elkaar verbonden is. Het Boeddhisme pretendeert een pad aan te bieden, dat leidt tot inzicht in die holistische werkelijkheid: daar is niet alleen kennis voor nodig maar ook een kritische geest. Want alleen een kritische geest leidt tot waarlijk inzicht. Het Boeddhistisch pad is mijns inziens ook niet bedoeld om inzicht te krijgen (en en passant verlicht te worden) maar om te leren hoe je waarlijk inzicht krijgt.

[..]

Rustig, rustig, we zijn bezig zo'n 2500 jaar al. Maar mij zal je niet horen zeggen, dat dat eenvoudig is. Alle verzamelde kennis van de mensheid nemen we daar graag in mee als input en gereedschap.

http://www.news.wisc.edu/13890

[..]

Klopt, dat is ad 1) onderdeel van de dharma: het scheiden van - door het 'ik' ingevulde - fenomenen en de werkelijkheid, en ad 2) daarom leerde de Boeddha, dat alles - dus inclusief het Boeddhisme - uiteindelijk 'leeg' is. Want alles wat daarin geleerd wordt, is ook maar een menselijke interpretatie van de werkelijkheid. Dus uiteindelijk volgen we het Boeddhistisch pad bij gebrek aan beter

Fijn dat je het een en ander eens van een andere invalshoek belicht, free dragon, je zal wel een beetje op de achtergrond hebben meegekeken?
Maarruh, idd, wat ik denk geleerd te hebben daar het logisch is:
Het "ik" is in lichaam en geest niet te vinden. Het gegeven dat we mijn geest of lichaam zeggen betekent dat de "ik" een derde partij zou moeten zijn, die dus niet bestaand is.
Daar we allemaal een "ik" ervaren kunnen we het "ik" niet weerleggen, en zodoende komen we bij het feit dat het ik enkel bestaat door benoeming, nominaal dus.
Het is dus de illusie van het "ik"wat het lijden veroorzaakt?
We beseffen dat het bestaat , enkel niet zo solide als wij westers opgevoede mensen denken of dachten.
Door het te serieus te nemen, ben ik bang, ga je je hele kijk op de wereld bemoeilijken.
1 van de dingen die ik absoluut zeker weet is dat , wanneer je niet leert dit "ik "te relativeren, dat je dan de verdere studie voor wat betreft leegte en/of geest beter kunt vergeten.
Dat is dan ook wat hier gedaan wordt.
Daarom kan men het beter maar laten, denk ik.
Het gaat je nooit lukken.
Je kunt enkel bouwen op een solide fundament.
Het blijft grappig te zien hoe verschillende topwetenschappers uit verschillende disciplines steedsa dichter naar Boeddhisme opschuiven en eigenlijk al op het punt staan Boeddhisme te onderschrijven alsof ze het zelf ontdekken.
Echt waar, de visie van Swaab over vrije wil is een naadloze introductie voor wat de DalaiLlama weet te vertellen omtrent motivatie als belangrijkste factor bij alles wat je doet.
1 klein denkstapje nog....heer Swaab.

quote:

Op dinsdag 17 april 2012 15:34 schreef freeDragon het volgende:

[..]

Volgens het Boeddhisme bestaat er wel een 'ik'; sterker nog: dat 'ik' is de aanleiding voor al het leiden, dat de mens zichzelf aandoet. "Ik wil", "ik vind", "ik moet": allemaal holle frases, die versluieren, dat uiteindelijk alles met elkaar verbonden is. Het Boeddhisme pretendeert een pad aan te bieden, dat leidt tot inzicht in die holistische werkelijkheid: daar is niet alleen kennis voor nodig maar ook een kritische geest. Want alleen een kritische geest leidt tot waarlijk inzicht. Het Boeddhistisch pad is mijns inziens ook niet bedoeld om inzicht te krijgen (en en passant verlicht te worden) maar om te leren hoe je waarlijk inzicht krijgt.

Dat is wat de wetenschap en het boeddhisme gemeen hebben. De focus ligt op de samenhang der dingen. Deze samenhang is dynamisch en de reden waarom alles komt en gaat. Er is geen wezenskern. Als je jezelf wilt begrijpen, dan los je jezelf op in het andere.

quote:

Op woensdag 18 april 2012 10:14 schreef Nietvandezewereld het volgende:

Fijn dat je het een en ander eens van een andere invalshoek belicht, free dragon, je zal wel een beetje op de achtergrond hebben meegekeken?
Maarruh, idd, wat ik denk geleerd te hebben daar het logisch is:
Het "ik" is in lichaam en geest niet te vinden. Het gegeven dat we mijn geest of lichaam zeggen betekent dat de "ik" een derde partij zou moeten zijn, die dus niet bestaand is.
Daar we allemaal een "ik" ervaren kunnen we het "ik" niet weerleggen, en zodoende komen we bij het feit dat het ik enkel bestaat door benoeming, nominaal dus.

Je kunt zeggen: "Ik ben mijn lichaam" ipv "Ik heb een lichaam". Jezelf laten samenvallen met je lichaam is op ieder moment correct. Maar in de tijd is je lichaam veranderlijk, in samenhang met de rest, zodat je lichaam niet op zichzelf bestaat. Het lichaam is te herleiden tot het andere.

Het betekent dat het zelf een tijdelijke veranderlijke structuur is, die niet helemaal gelocaliseerd kan worden in het lichaam.

Je kunt zo onder de indruk zijn van deze gedachte dat je doorslaat naar de andere kant. De volledige ontkenning dat de structuur van het lichaam een hoge mate mate van individualisatie met zich meebrengt, in termen van zelfbehoud, belangen en voorkeuren. Met deze volledige uitdoving / ontkenning van het 'ik' verdwijnt ook iedere motivatie en ieder streven. Of mensen elkaar uit egoistische motiven het leven zuur maken of niet, wordt irrelevant, omdat er niemand meer is voor wie de erg zou zijn, want al die 'ikken' bestaan toch niet.

quote:

Het is dus de illusie van het "ik" wat het lijden veroorzaakt?

Niet alleen de illusie van het 'ik', maar tevens de illusie van het lijden. En daar wordt het eng. Want je kunt dit voor jezelf concluderen, maar als je van anderen gaat denken dat hun lijden slechts een illusie is, is het gedaan met de compassie.

quote:

We beseffen dat het bestaat , enkel niet zo solide als wij westers opgevoede mensen denken of dachten.
Door het te serieus te nemen, ben ik bang, ga je je hele kijk op de wereld bemoeilijken.
1 van de dingen die ik absoluut zeker weet is dat , wanneer je niet leert dit "ik "te relativeren, dat je dan de verdere studie voor wat betreft leegte en/of geest beter kunt vergeten.
Dat is dan ook wat hier gedaan wordt.
Daarom kan men het beter maar laten, denk ik.
Het gaat je nooit lukken.
Je kunt enkel bouwen op een solide fundament.

"Het niet te serieus nemen" en "en het 'ik' relativeren" is prima advies voor iedereen die op een al te naieve manier gelooft in zijn eigen 'ik'. Maar laten we eerlijk zijn. Is iedereen wel zo dom? Of maak je er een stropop van?

quote:

Het blijft grappig te zien hoe verschillende topwetenschappers uit verschillende disciplines steeds dichter naar Boeddhisme opschuiven en eigenlijk al op het punt staan Boeddhisme te onderschrijven alsof ze het zelf ontdekken.
Echt waar, de visie van Swaab over vrije wil is een naadloze introductie voor wat de DalaiLlama weet te vertellen omtrent motivatie als belangrijkste factor bij alles wat je doet.
1 klein denkstapje nog....heer Swaab.

De afhankelijkheid van het 'ik' is een oude gedachte, die je overal aantreft.

In de wetenschap is de gedachte, dat de mens een wezenskern heeft, allang achter de horizon verdwenen. Deze conclusie is niet voor het eerst getrokken als gevolg van recente ontwikkelingen in de hersenwetenschap. Deze conclusie werd getrokken uit de mechanisering van het wereldbeeld in de 16e en 17e eeuw (de mens is een machine: http://nl.wikipedia.org/wiki/Julien_Offray_de_La_Mettrie). Toen volgde de evolutieleer en trok men deze conclusie opnieuw. Nu krijgt men meer inzicht in de hersenen en trekt men deze conclusie opnieuw. Het laat zien hoe lang het duurt om de metafysica van het monotheisme te ontkrachten. Dat duurt nu al 4 eeuwen. Telkens als men nieuwe inzichten verwerft in het ontstaan en de werking van de mens, voltrekt zich een voorspelbare herhaling van zetten, gericht tegen de metafysica van het monotheisme. Vaak zijn de nieuwe predikers zich nauwelijks bewust van de hele voorgeschiedenis en doen alsof nu voor het eerst is ontdekt....

In de westerse filosofie is deze gedachte al zo oud als de Griekse oudheid (denk aan de atomisten Leucippus en Democritus en denk aan het idee van de allesomvattende vergankelijkheid door Herakleitos). Ook in het bijbelboek Prediker vind je soort gelijke ideeen (Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren).

Kende deze mensen de volledige waarheid? Nee, een compleet juist wereldbeeld is nog iets anders. Deze oude tradities hebben daarnaast ook allerlei andere gedachten, die meer of minder geloofwaardig zijn. Zo ook het boeddhisme.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 18-04-2012 13:59:17 ]

quote:

Ach ja, je kunt het heel mooi laten klinken, maar mensen die volgens een boek of een leer leven heb ik altijd een beetje medelijden mee.

Ik kan je niet volgen, maar dat wil jij klaarblijkelijk wel. Ik heb daar zelf ook last van, dus ik herken dat.
Het is uit mededogen en uit egoisme dat ik dit schrijf. Ik probeer juist bewondering voor mensen te hebben die ondanks dat alles al uitgekauwd is toch proberen zelf na te denken. Meestal moet ik constateren dat deze pogingen mislukken, maar als er bijvoorbeeld een verwijzing komt naar het 'mislukte' leven van

http://nl.wikipedia.org/wiki/Julien_Offray_de_La_Mettrie

dan wordt ik daar heel erg blij van en dan voel ik mij heel erg:

''Dat juist in deze tijd vernuftig geconstrueerde robotachtige poppen werden gedemonstreerd in de 'salons' was geen toeval.''

En dan denk ik: het is vast uit een door Deelnemer eerder ten tonele gevoerde fantastische wetenschapper dat ik een onverklaarbare fantoompijn voel bij een reaktie van boyv. Ik heb dan heel erg de neiging om de armen aan zijn toetsenbord af te hakken. Helaas ben ik geen moslim.

Inderdaad, een culturele fantoompijn.

Verklaard! Q.E.D.

Mooie plaatjes werken altijd sfeer verhogend.


[ Bericht 25% gewijzigd door deelnemer op 18-04-2012 18:53:53 ]

quote:

Op woensdag 18 april 2012 15:45 schreef declassering het volgende:

[..]

Ik kan je niet volgen, maar dat wil jij klaarblijkelijk wel. Ik heb daar zelf ook last van, dus ik herken dat.
Het is uit mededogen en uit egoisme dat ik dit schrijf. Ik probeer juist bewondering voor mensen te hebben die ondanks dat alles al uitgekauwd is toch proberen zelf na te denken. Meestal moet ik constateren dat deze pogingen mislukken, maar als er bijvoorbeeld een verwijzing komt naar het 'mislukte' leven van

http://nl.wikipedia.org/wiki/Julien_Offray_de_La_Mettrie

dan wordt ik daar heel erg blij van en dan voel ik mij heel erg:

''Dat juist in deze tijd vernuftig geconstrueerde robotachtige poppen werden gedemonstreerd in de 'salons' was geen toeval.''

En dan denk ik: het is vast uit een door Deelnemer eerder ten tonele gevoerde fantastische wetenschapper dat ik een onverklaarbare fantoompijn voel bij een reaktie van boyv. Ik heb dan heel erg de neiging om de armen aan zijn toetsenbord af te hakken. Helaas ben ik geen moslim.

Ik heb het geprobeerd, om te leven met alleen maar te geloven dat ik een lichaam ben, maar het valt me op dat het dan bergafwaarts met je gaat als mens. Ben er dus maar mee gestopt.

Dan wil ik je daar hartelijk voor bedanken, weer een kado van Boeddha.

quote:

Op woensdag 18 april 2012 13:48 schreef deelnemer het volgende:

[..]

[quote]

Je kunt zeggen: "Ik ben mijn lichaam" ipv "Ik heb een lichaam". Jezelf laten samenvallen met je lichaam is op ieder moment correct. Maar in de tijd is je lichaam veranderlijk, in samenhang met de rest, zodat je lichaam niet op zichzelf bestaat. Het lichaam is te herleiden tot het andere.

Je kunt het lichaam zien als een jas, mar dat suggereert dan weer een ik- achtig iets wat het uittrekt aan het eind. Daar zijn we het over eens ? Een ik-achtig iets is onwaarschijnlijk?

quote:

Het betekent dat het zelf een tijdelijke veranderlijke structuur is, die niet helemaal gelocaliseerd kan worden in het lichaam.

Inderdaad, en echt er zijn mooie verhandelingen , bijv, de vergelijking met een vlam van een kaars. Is het dezelfde vlam , als je hem de 2e keer aansteekt?
Of is het dezelfde persoon, die baby Deelnemer en/of die volwassen Deelnemer?
Ik versimpel hem hier zeer, maar volgens deze denkwijze kom je langzaam bij wat Boeddha bedoelt als ie zegt ....er gaat iets over.

quote:

Je kunt zo onder de indruk zijn van deze gedachte dat je doorslaat naar de andere kant. De volledige ontkenning dat de structuur van het lichaam een hoge mate mate van individualisatie met zich meebrengt, in termen van zelfbehoud, belangen en voorkeuren. Met deze volledige uitdoving / ontkenning van het 'ik' verdwijnt ook iedere motivatie en ieder streven. Of mensen elkaar uit egoistische motiven het leven zuur maken of niet, wordt irrelevant, omdat er niemand meer is voor wie de erg zou zijn, want al die 'ikken' bestaan toch niet.

En om de reden die je aangeeft is wat je stelt dan ook geen Boeddhisme.
Zo gauw je doorslaat heb je je zelf of je leraar nodig om je hier op te wijzen.
Het blijft de leer van het midden uiteindelijk.
[..]

quote:

Niet alleen de illusie van het 'ik', maar tevens de illusie van het lijden. En daar wordt het eng. Want je kunt dit voor jezelf concluderen, maar als je van anderen gaat denken dat hun lijden slechts een illusie is, is het gedaan met de compassie.

[..]
Hier kun je doorslaan, het lijden is reëel, want wordt ervaren. tegelijkertijd is het niet nodig om er al te veel aandacht aan te besteden, want het is van voorbijgaande aard en het speelt zich enkel in een hoofd af., En zoals ik je al zei, en wat nu onderstreept wordt door Swaab: Compassie komt uit de rede.
Dus? Lijden, leven, mens-zijn, onze wereld, zijn een illusie, maar dat is geen reden om te berusten.
Het leven moet worden geleefd , denken we. Lijden moet worden verminderd, omdat het IN DAT HOOFD wel erg regel is?

quote:

"Het niet te serieus nemen" en "en het 'ik' relativeren" is prima advies voor iedereen die op een al te naieve manier gelooft in zijn eigen 'ik'. Maar laten we eerlijk zijn. Is iedereen wel zo dom? Of maak je er een stropop van?

Uhm, in Tibet was niet iedereen goed geschoold in nadenken e.d.
Dus was er slechts een kleine groep studerenden.
Het mooie van ons westen is dat er erg veel geschoolden zijn.
Wel is er een heel grote groep die het "ik" als hoogste goed zien.
Soms willen ze langs spirituele weg of Boeddhisme wat volgens sommigen hetzelfde is, vooral hun authenticiteit of echte ik ontdekken.
dat lukt niet, daar het "ik"niet solide is en enkel door benoeming bestaat.
Het gaat dus meer om het loslaten van dat ik, en als mensen het dan menen te begrijpen en willen uitdoven worden ze weer (haha) op hun fout gewezen zo als jij ook doet.
Het ik bestaat wel omdat we het ervaren en het er mee moeten doen.
Zo gaan middels lessen je gedachten als een pendule van de ene extreem naar de ander tot je het midden begrijpt?
en dan beseft dat je af en toe uit het midden moet omdat je anders zo'n plantje wordt? Je bent nu eenmaal mens?
Zie je wat Free Dragon bedoelt? (als ik het juist zie, Free) We kunnen je iets leren en eigenlijk brengen we niets?
Terwijl het toch wel weer nuttig is?
Als we de oude Nederlandse spreekwoorden en gezegden bezigen komen we een aardig stuk in de Boeddhistische leer, wat ik grappig vind.Vervolgens de middenweg weer uiteraard.

[..]

quote:

De afhankelijkheid van het 'ik' is een oude gedachte, die je overal aantreft.

In de wetenschap is de gedachte, dat de mens een wezenskern heeft, allang achter de horizon verdwenen. Deze conclusie is niet voor het eerst getrokken als gevolg van recente ontwikkelingen in de hersenwetenschap. Deze conclusie werd getrokken uit de mechanisering van het wereldbeeld in de 16e en 17e eeuw (de mens is een machine: http://nl.wikipedia.org/wiki/Julien_Offray_de_La_Mettrie). Toen volgde de evolutieleer en trok men deze conclusie opnieuw. Nu krijgt men meer inzicht in de hersenen en trekt men deze conclusie opnieuw. Het laat zien hoe lang het duurt om de metafysica van het monotheisme te ontkrachten. Dat duurt nu al 4 eeuwen. Telkens als men nieuwe inzichten verwerft in het ontstaan en de werking van de mens, voltrekt zich een voorspelbare herhaling van zetten, gericht tegen de metafysica van het monotheisme. Vaak zijn de nieuwe predikers zich nauwelijks bewust van de hele voorgeschiedenis en doen alsof nu voor het eerst is ontdekt....

In de westerse filosofie is deze gedachte al zo oud als de Griekse oudheid (denk aan de atomisten Leucippus en Democritus en denk aan het idee van de allesomvattende vergankelijkheid door Herakleitos). Ook in het bijbelboek Prediker vind je soort gelijke ideeen (Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren).

Kende deze mensen de volledige waarheid? Nee, een compleet juist wereldbeeld is nog iets anders. Deze oude tradities hebben daarnaast ook allerlei andere gedachten, die meer of minder geloofwaardig zijn. Zo ook het boeddhisme.

Tot op Boeddhisme onderschrijf ik wat je zegt, maar dat had je al wel gedacht hè?
Het steeds subtieler denken, nuanceert steeds verfijnder het beeld omtrent wat kan er nu dan wel dat extraatje zijn wat ons mens maakt?
Want echt, Swaab maakt een biologische robot van ons, en daar kom je tegen logische discrepanties aan, die in zijn alinea's omtrent vrije wil door hem zelf eigenlijk al worden gegeven.
Je hoeft enkel te denken...zou het?
Zou er iets kunnen bestaan wat overgaat?
Of is het werkelijk logischer wat bijvoorbeeld Swaab zegt?
Wij geven de voorkeur aan de reincarnatie gedachte omdat we denken dat er niet zulke discrepanties in zitten.
We worden ondersteund door logische redeneringen die het lijken te bewijzen, maar niet gemakkelijk zijn.
En recentelijk door prof. Ian Stevenson die m.i. echt wel goed gedocumenteerd heeft bestudeerd.

Toen QM zei dat er een derde kracht als wellicht Erkenntniss zou moeten bestaan omdat zonder deze 3e, materie eigenlijk niet bestaand was, leek en lijkt dat naadloos te passen bij de B. visie waar we Erkenntniss een andere naam geven en wel: bewustzijn.
Maar dit laatste is op mijn conto.
Foutief of in de richting?!
Mahamudra is echt een diepgaand boek met betrekking tot geest en niet "de geest", materie en de uitleg hoe dingen kunnen ontstaan. Je snapt dan waarom we stellen dat er niet 1 big bang was , maar ieder Eon weer opnieuw.
Lijkt ons ook logischer trouwens, en dat Darwins evolutie correct is maar denken we wat nuanceringen aan te kunnen brengen.
Ook wordt er gesteld (ik weet dat niet) dat er goden bestaan, zonder dat dit in tegenspraak is met big bang en evolutie,
Deze 3e manier van bezien is in ieder geval voor mij machtig mooi.
Als je vele filosofen hebt gelezen waar je van denkt: de ene ziet het wat juister dan de ander, waarom dan niet deze leer en dan het ultieme boek bestuderen?
Dan maar niet de Dalai Lama, want hij is student.
Wel een goeie haha.
En ja, zoals je al zei, het is overlevering en diep nadenken om tot dit geschrift te komen(fabriceren) maar wel met zuivere motieven denk ik. Hoop ik.
Als laatste?
Voor mijzelf is het erg eenvoudig om een hel, of een god metafysisch of als expressie van geest te zien, zoals een angst of een euforie, van mij part.
Waarom zou een god of een hemel of hel zo fysiek en/of plaats bepaald moeten zijn terwijl we dus al weten dat deze wereld niet eens erg solide is?
Is dit niet middels de visie van het midden te bezien, zodat je het alweer niet hoeft te bevestigen noch ontkennen?
Zoiets?
Toch weer respect voor je hoor Deelnemer.
En anderen niet te vergeten.
Ik heb op verschillende fora al de valkuil van verbale agressie gezien.
Dat moet vermeden worden.
Ciao tutti.

[ Bericht 2% gewijzigd door Nietvandezewereld op 19-04-2012 11:58:22 ]

quote:

Op donderdag 19 april 2012 11:48 schreef Nietvandezewereld het volgende:

[..]

Je kunt het lichaam zien als een jas, mar dat suggereert dan weer een ik- achtig iets wat het uittrekt aan het eind. Daar zijn we het over eens ? Een ik-achtig iets is onwaarschijnlijk?

Dat de metafoor van het lichaam als een jas, die je aan en uit kunt trekken, misleidend is, daarover zijn we het eens.

quote:

Inderdaad, en echt er zijn mooie verhandelingen , bijv, de vergelijking met een vlam van een kaars. Is het dezelfde vlam , als je hem de 2e keer aansteekt?
Of is het dezelfde persoon, die baby Deelnemer en/of die volwassen Deelnemer?
Ik versimpel hem hier zeer, maar volgens deze denkwijze kom je langzaam bij wat Boeddha bedoelt als ie zegt ....er gaat iets over.

Ik ken dat verhaal. Het stond ook het F&L video topic, zoals uit gelegd door Thich Nhat Hanh. Het is het verhaal van een kringloop waarin alles in elkaar overgaat. Als dingen in elkaar over kunnen gaan dan zijn ze in wezen gelijk (zoals water en ijs). Deze gedachte is ook een oude bekende in de wetenschap (tegenwoordig uitgedrukt in de wet van behoud van energie en impuls). Maar er is ook een verschil tussen de wetenschappelijke en de boeddhistische beschrijving. De boeddhistische beschrijving legt er teveel een idee van behoud van identiteit in ("er gaat iets over"). In de overgang van de ene vorm in de andere gaat gepaard met een verlies van de oude identiteit en de vorming van een nieuwe identiteit. Deze veranderingen zijn er gedurende iemands leven, maar als het lichaam volledig uiteenvalt verdwijnt ook de persoon, afgezien van de sporen die hij heeft nagelaten in de omgeving.

quote:

En om de reden die je aangeeft is wat je stelt dan ook geen Boeddhisme.
Zo gauw je doorslaat heb je je zelf of je leraar nodig om je hier op te wijzen.
Het blijft de leer van het midden uiteindelijk.

[..]
Hier kun je doorslaan, het lijden is reëel, want wordt ervaren. tegelijkertijd is het niet nodig om er al te veel aandacht aan te besteden, want het is van voorbijgaande aard en het speelt zich enkel in een hoofd af., En zoals ik je al zei, en wat nu onderstreept wordt door Swaab: Compassie komt uit de rede.
Dus? Lijden, leven, mens-zijn, onze wereld, zijn een illusie, maar dat is geen reden om te berusten.
Het leven moet worden geleefd , denken we. Lijden moet worden verminderd, omdat het IN DAT HOOFD wel erg regel is?

Inderdaad, het leven moet geleefd worden, en dat is ondenkbaar zonder een idee van 'ik', dwz een handelend individu / een deelnemer in de wereld.

quote:

Uhm, in Tibet was niet iedereen goed geschoold in nadenken e.d.
Dus was er slechts een kleine groep studerenden.
Het mooie van ons westen is dat er erg veel geschoolden zijn.
Wel is er een heel grote groep die het "ik" als hoogste goed zien.
Soms willen ze langs spirituele weg of Boeddhisme wat volgens sommigen hetzelfde is, vooral hun authenticiteit of echte ik ontdekken.
dat lukt niet, daar het "ik"niet solide is en enkel door benoeming bestaat.
Het gaat dus meer om het loslaten van dat ik, en als mensen het dan menen te begrijpen en willen uitdoven worden ze weer (haha) op hun fout gewezen zo als jij ook doet. Het ik bestaat wel omdat we het ervaren en het er mee moeten doen.
Zo gaan middels lessen je gedachten als een pendule van de ene extreem naar de ander tot je het midden begrijpt?

Het eerste wat een mens nodig heeft om te kunnen floreren, is een goede omgeving en deze omgeving bestaat o.a. uit mensen en wat zij doen. In deze zin is een al te zelfgecentreerd wereldbeeld een vergissing. Dat geldt in het klein en in het groot. De sociologie kijkt vooral naar deze samenhang. De post over China ( [CENTRAAL] Het grote F&L video topic) toont de grote sociale veranderingen in China (nu en in het verleden). Het neoliberalisme is de laatste 30 jaar de dominante ideologie geweest en deze ideologie legt mijns inziens teveel de nadruk op het individu en doet teveel een appel op het egoisme van mensen.

Waar het midden ligt, is overigens nergens gedefinieerd. Ook het idee van het midden is in beweging. Wat je wel ziet, is dat veranderingen vaak reakties zijn op de mistanden die eraan voorafgaan. Men schiet voordurend door totdat de wal het schip keert.

quote:

Tot op Boeddhisme onderschrijf ik wat je zegt, maar dat had je al wel gedacht hè?
Het steeds subtieler denken, nuanceert steeds verfijnder het beeld omtrent wat kan er nu dan wel dat extraatje zijn wat ons mens maakt?
Want echt, Swaab maakt een biologische robot van ons, en daar kom je tegen logische discrepanties aan, die in zijn alinea's omtrent vrije wil door hem zelf eigenlijk al worden gegeven.
Je hoeft enkel te denken...zou het?
Zou er iets kunnen bestaan wat overgaat?
Of is het werkelijk logischer wat bijvoorbeeld Swaab zegt?
Wij geven de voorkeur aan de reincarnatie gedachte omdat we denken dat er niet zulke discrepanties in zitten.
We worden ondersteund door logische redeneringen die het lijken te bewijzen, maar niet gemakkelijk zijn.
En recentelijk door prof. Ian Stevenson die m.i. echt wel goed gedocumenteerd heeft bestudeerd.

De reincarnatie gedachte lijkt mij niet aannemelijk. De overgang vindt plaats dmv overdacht op het nageslacht. De individuele persoonlijkheid gaat niet over, maar valt uiteen.

quote:

Toen QM zei dat er een derde kracht als wellicht Erkenntniss zou moeten bestaan omdat zonder deze 3e, materie eigenlijk niet bestaand was, leek en lijkt dat naadloos te passen bij de B. visie waar we Erkenntniss een andere naam geven en wel: bewustzijn.
Maar dit laatste is op mijn conto.
Foutief of in de richting?!

Er is geen sluitende interpretatie van de QM en de huidige interpretatie van de QM wordt door velen als te instrumenteel beschouwd (ipv objectief). De centrale rol die de waarnemer krijgt toebedeeld is mijns inziens ongeloofwaardig. Esoterische bewegingen misbruiken de QM voor hun eigen filosofieen, zonder dat ze er veel van begrijpen.

quote:

Mahamudra is echt een diepgaand boek met betrekking tot geest en niet "de geest", materie en de uitleg hoe dingen kunnen ontstaan. Je snapt dan waarom we stellen dat er niet 1 big bang was , maar ieder Eon weer opnieuw.
Lijkt ons ook logischer trouwens, en dat Darwins evolutie correct is maar denken we wat nuanceringen aan te kunnen brengen.
Ook wordt er gesteld (ik weet dat niet) dat er goden bestaan, zonder dat dit in tegenspraak is met big bang en evolutie,
Deze 3e manier van bezien is in ieder geval voor mij machtig mooi.
Als je vele filosofen hebt gelezen waar je van denkt: de ene ziet het wat juister dan de ander, waarom dan niet deze leer en dan het ultieme boek bestuderen?
Dan maar niet de Dalai Lama, want hij is student.
Wel een goeie haha.
En ja, zoals je al zei, het is overlevering en diep nadenken om tot dit geschrift te komen(fabriceren) maar wel met zuivere motieven denk ik. Hoop ik.

Mahamudra is een esoterische leer. Zeker niet vanzelfsprekend, helder en logisch. Zie dan ook alle scholen en tradities: http://en.wikipedia.org/wiki/Mahamudra

quote:

The advice and guidance of a qualified teacher is considered to be very important in learning and practicing mahāmudrā meditation. Most often mahāmudrā (particularly essence mahāmudrā) is preceded by pointing-out instruction.

Before the 1955 invasion of Tibet, many of the texts and information that are now available would have been esoteric and restricted. The Dalai Lama has been influential in making public some of these formerly esoteric Tibetan teachings, while still some remain entirely esoteric, available to a student only through a private guru-student relationship.

Some parts of the transmission are done verbally and through empowerments and "reading transmissions". A student typically goes through various tantric practices before undertaking the "formless" practices described below; the latter are classified as part of "essence mahāmudrā".[10] Ngondro is the preliminary practice common to both mahāmudrā and dzogchen traditions. According to one scholar, most people have difficulty beginning directly with formless practices and lose enthusiasm doing so, so the tantric practices work as a complement to the formless ones.[11]

quote:

Als laatste?
Voor mijzelf is het erg eenvoudig om een hel, of een god metafysisch of als expressie van geest te zien, zoals een angst of een euforie, van mij part.
Waarom zou een god of een hemel of hel zo fysiek en/of plaats bepaald moeten zijn terwijl we dus al weten dat deze wereld niet eens erg solide is?
Is dit niet middels de visie van het midden te bezien, zodat je het alweer niet hoeft te bevestigen noch ontkennen?
Zoiets?

Mensen die de hel en de hemel letterlijk nemen, zijn er niet zoveel. Een psychologische interpretatie (je creeert je eigen hemel / hel door je denk & levenswijze) is dan ook heel gangbaar.

quote:

Toch weer respect voor je hoor Deelnemer.
En anderen niet te vergeten.
Ik heb op verschillende fora al de valkuil van verbale agressie gezien.
Dat moet vermeden worden.

Verbale agressie is een vorm van moralisme van mensen die menen dat ze zozeer gelijk hebben, dat ze anderen met verbaal geweld mogen dwingen. Meestal zijn het de meelopers van de dominante ideologie. Ze staan aan de goede kant van de streep en lezen anderen de les.

Bestaat er overigens ook een goede machtsanalyse in het Boeddhisme. Als er iets is waarin het boeddhisme niet vertrouw, dan is het in het weerloos maken van mensen tov degenen die macht zoeken (door het ego van mensen te ondermijnen en hun levens te onderwaarderen kun je ze gemakkelijk misbruiken).

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 19-04-2012 16:28:12 ]