Buisjes plaatsen, neusamandel en/of keelamandelen knippen. Ervaring?

wat kut nijna

heel veel beterschap!

Balen Nijna,
Hebben ze het nu goed dicht gemaakt? Hopelijk knapt ze dan snel op..

Ik heb in mij jeugd heel vaak buisjes gehad. Ik denk een keer of 6-7. Ook zijn bij mij na een paar maanden m'n neus amandelen verwijderd. Echter laatste jaren veel last van amandelen en na aandringen bij de arts worden ze volgende maand bij mij er uit gehaald (18 jarige leeftijd) ben benieuwd...

quote:

Op donderdag 15 augustus 2013 20:27 schreef reeybehn het volgende:
Ik heb in mij jeugd heel vaak buisjes gehad. Ik denk een keer of 6-7. Ook zijn bij mij na een paar maanden m'n neus amandelen verwijderd. Echter laatste jaren veel last van amandelen en na aandringen bij de arts worden ze volgende maand bij mij er uit gehaald (18 jarige leeftijd) ben benieuwd...

succes!

Ik was 15 toen mijne eruit moesten. Ik vond t een dag wel flink pijnlijk. Maar paracetamol, ijs en goed drinken doet wonderen. (En qwatten in een bakje, om niet te hoeven slikken )

quote:

Op donderdag 15 augustus 2013 20:33 schreef debuurvrouw het volgende:

[..]

succes!

Ik was 15 toen mijne eruit moesten. Ik vond t een dag wel flink pijnlijk. Maar paracetamol, ijs en goed drinken doet wonderen. (En qwatten in een bakje, om niet te hoeven slikken )

qwatten? Maarja t schijnt echt niet fijn te zijn. Moet volgens de kno uitgaan van 1,5 week niet naar school oid. Lijkt t me allemaal wel waard hoor. Eindelijk normaal ademhalen, slikken, geen metaalsmaak meer in m'n keel en eindelijk van de permanente (niet helpende) antibiotica af. Kan om eerlijk te zijn niet wachten. Weg met die k*t dingen!

We zijn weer thuis, ik kom zometeen nog wel even verslag doen, eerst boodschappen

Gisterochtend hadden we zelf de KNO gebeld met de vraag of we moesten aankijken of toch komen. Eigenlijk zouden we even wachten tot zij zouden bellen, maar vooral dat ze zo apatisch voor zich uit lag te kijken was voor mijn man wel reden om toch maar te bellen. Weer naar het ziekenhuis. De KNO stond al op ons te wachten, krabde zich eens achter het oor en besloot dat we naar de eerste hulp zouden om rustig verder te kijken, maar dan kon ze in elk geval op een bedje. Ze was ook behoorlijk pips, maar ook net gespuugd, dus...

Hij had woensdag al gezien dat er waarschijnlijk nog een stukje neusamandel zat dus besloot hij dat weg te halen op de OK. Gelukkig kon dat vrij snel. M. had ook alleen maar een paar slokken ranja op dus was zo goed als nuchter. Naar de OK, lang wachten vond ik, mijn man was mee. Gelukkig had ik de jongste die me wel bezig hield . Vanaf de uitslaapkamer naar de kinderafdeling, waar ze heel even wat opleefde, maar vervolgens weer moe en lamlendig.
KNO kwam nog controle doen, hij was blij dat hij de operatie had gedaan, want er zat nog best wat van de neusamandel, hij had een paar vaatjes dichtgeschroeid en de rest moest zelf stoppen.
Maar bij de controle toch nog steeds bloed... na hb geprikt te hebben, wat aardig minder was (maar waarschijnlijk niet helemaal betrouwbaar want via vingerprikje), toch besloten om haar weer naar de OK te brengen om het nu maar met beleid helemaal dicht te schroeien, want het bloeden moest gewoon stoppen.
Dat schroeien doen ze liever niet begreep ik omdat je dan weer een korst hebt die eraf gaat en je dan weer meer kan hebt dat het weer gaat bloeden ofzoiets.

Maar goed, het was nu nog de beste optie, zeker voor een kind. Dus daar ging ze weer, zo sneu.
Lamlendig hangend in bed, zei ze dat ze naar huis wilde. Toch weer heel rustig onder narcose.
De KNO arts heeft echt de tijd genomen, af en toe even afgewacht om te kijken of er nog wat drupte, het duurde lang, maar uiteindelijk was ze denk ik tegen half 10 weer op zaal, moe moe moe.
Ik heb gewacht tot ze sliep en ben naar huis gegaan, papa is gebleven.
Vanmorgen kreeg ik een foto dat ze in bed zat te lezen even later lekker in de snoezelkamer met het bericht dat ze naar huis mocht, dus snel gezorgd dat we die kant op konden en haar opgehaald. Nu hangt ze wat op de bank, maar is een stuk levendiger dan gisteren.
Ik ga paracetamol geven, want daar is het inmiddels tijd voor. Ik hoop dat we nu gewoon een stijgende lijn hebben. Komende week rustig aan doen en dan moeten we er wel weer zijn.

Nog met KNO gesproken, dit had hij bij een kind nog niet eerder bij de hand gehad. Wel bij een volwassene. Nabloeding komt af en toe voor, maar dat ze dan nog bloeden niet zo vaak.
Ze hebben op de OK gelijk ook bloed geprikt toen ze onder zeil was om de stolling te bepalen, al verwacht ik niet dat daar echt wat uit zal komen, als ze valt bloed ze niet lang ofzo...
Waarschijnlijk gewoon domme pech.
Maar een fijne KNO arts, die ook had geregeld dat als er wat zou zijn, ze hem zouden bellen en niet zijn collega, zodat we niet eerst het hele verhaal hoefden te doen.

Al met al best wel heftig, M. is ook nog aardig onder de indruk heb ik het idee. Nog wat stilletjes, maar ook zere keel... maar er zit alweer een stuk meer pit in dan gisteren .

Mijn man en ik zijn wel aardig gesloopt, toch spanning en slecht slapen enzo... maar hopelijk komende dagen weer wat rust in de toko...

Nijna

Oh Nijna, wat een verhaal. Dikke

jeetje nijna, wat een schrik zeg! Ik hoop met jullie mee voor een stijgende lijn.... Beterschap!

Nijna, wat rot voor haar, en voor jullie! Sterkte, hopelijk zet de steigende lijn door.

Nijna hopelijk een goede nacht achter de rug?
Begint school maandag ook weer voor haar? Nog 2 dagen om bij te komen van dit hele gebeuren...

Ze werd wakker toen ik naar bed ging en heeft toen wel een tijd wakker gelegen, maar daarna lekker geslapen gelukkig.
Maandag weer naar school inderdaad, ze mag wel gewoon, maar moet rustig aan doen van de arts.
En we kijken wel even hoe het gaat, ik wil haar liefst wel brengen maandagochtend als het even kan, dan kan ze in elk geval de start meemaken van het schooljaar. Anders kom je ook zo raar binnen in de klas. En dan kijken we wel of ze het een uurtje volhoudt of een ochtend of de hele dag.

Maar meer praatjes, weinig pijn. Ze zegt dat ze nog een beetje pijn heeft, maar niet in die mate dat het haar echt in de weg zit volgens mij. Ze is toch al de hele dag op, doet wel rustig aan, maar goh wat een ander kind dan woensdag/donderdag, gelukkig.
Ik merk dat het vertrouwen bij mij ook wel een beetje moet groeien hoor, nog steeds behoorlijk op mn hoede, maar dat is denk ik ook wel logisch.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op zaterdag 17 augustus 2013 15:40 schreef Nijna het volgende:

Ik merk dat het vertrouwen bij mij ook wel een beetje moet groeien hoor, nog steeds behoorlijk op mn hoede, maar dat is denk ik ook wel logisch.

Dat lijkt me heel logisch Nijna... Wat een gedoe zeg. Drie keer onder narcose! Dat vind ik zo'n naar idee... Sterkte hoor, voor jullie beiden.

Ze knapt best goed op, gelukkig. Nog wat pips en ze slaapt erg laat 's avonds sinds het hele gebeuren.
Mijn vertrouwen komt langzaamaan een beetje terug , ik denk niet meer bij elk rocheltje... oh nee niet weer bloed he...

Tnx moonah!

Ruben is gisteren geopereerd aan zijn keel- en neusamandelen. Nou mag hij natuurlijk op een gegeven moment beginnen met zacht voedsel. Maar mijn creativiteit laat me in de steek.

Ik kom niet verder dan appelmoes en aardappelpuree en dergelijke. Wie wil er met me meedenken over deze zachte dingen? Juist omdat Ruben ook nog eens erg moeilijk is met eten kan ik wel wat hulp gebruiken

tomatensoep, bloemkoolsoep, dat soort dingen wellicht?

Klinkt stom wellicht maar toen ik aan mijn amandelen geopereerd was gebruikte mijn moeder potjes babyvoeding als basis. Dat kruidde ze dan extra en deed er bijvoorbeeld geruld gehakt heel fijn gewreven door. Smaakte heel best.

Tomatensoep of ander rood mocht hier niet omdat je dan niet goed kan zien of t bloed of de soep is mochten ze overgeven...

Vla/yoghurt, smoothie misschien? En vooral zorgen dat hij blijft drinken!

Vla zou extra slijmvorming veroorzaken, maar 't kind moest toch wat eten natuurlijk. En laat nou de pudding in de aanbieding zijn bij de winkel. Het was het eerste wat hij probeerde qua echt eten en hij vond het eng, maar wel erg lekker. Na de pudding was het weer een tijdje eng, eng, eng, maar uiteindelijk wilde hij wel een zacht snoepje (snoepje was te lekker om te laten liggen natuurlijk). Hij heeft ook een paar plakjes grillworst opgegeten, een stuk perzik en daarna een pannenkoek zonder randjes. Als klap op de vuurpijl wilde hij daarna een pannenkoek met spek (terwijl hij dat nog nooit gehad had ) en heeft hij dus anderhalf van die dingen weg zitten kanen.
Uiteraard wel rekening gehouden, dus spek niet volledig uitgebakken, zonder harde randjes en in onmogelijk veel kleine stukjes gesneden en heel goed laten kauwen, maar hij heeft genoten en fleurde er ook echt van op!

Oh wat goed Troel!!! En zelfs aan de pannenkoek met spek, gewoon ook nog iets nieuws proberen, zomaar even!

quote:

Op zaterdag 7 september 2013 21:15 schreef Nijna het volgende:
Oh wat goed Troel!!! En zelfs aan de pannenkoek met spek, gewoon ook nog iets nieuws proberen, zomaar even!

Ja, ben ook heel trots...

quote:

Op zaterdag 7 september 2013 21:35 schreef Troel het volgende:

[..]

Ja, ben ook heel trots...

En terecht

Inmiddels toch een dagje thuisgebleven. Hij eet heel moeizaam en is nog echt ontzettend moe. Vannacht midden in de nacht huilend wakker geworden van de pijn. Morgen maar weer even kijken, dan begint hij sowieso pas om kwart voor 10 vanwege schoolzwemmen.

Sinds de narcose is de jongste ook elke keer net te laat bij de wc. is dat een bijwerking? Het begint op te vallen dat het toilet zo vaak gedweild moet worden

Ze kunnen er wel "last" van hebben, het ziekenhuis, het onder narcose gaan.
Kan best hoor dat het ermee te maken heeft, dat ze even een soort stapje terug doen zeg maar.

Sneu dat wakker worden van de pijn. Bij de jongste konden we na de keel en neusamandel al vrij snel stoppen met de pijnstilling, bij de oudste hebben we na die hele heisa bijna een week nog doorgegeven, wel wat afgebouwd na een aantal dagen, maar heel geleidelijk.
Ik zou morgen kijken hoe hij is en bij twijfel lekker nog een dag (of zonodig meer) thuishouden.