Depressie & Angst #17

quote:

Op dinsdag 28 februari 2012 17:38 schreef cafpow het volgende:

[..]

Ik denk dat het afhankelijk is, in principe denk ik dat je dit het beste bij de huisarts of psychiater kan navragen...

[..]

Tja, bij mij is het heel dubbel. Omdat ik soms weken prima op mezelf kan functioneren en veel rust heb. Maar op bepaalde momenten dan word ik zo onrustig dat nisk helptom rust te krijgen.
Dus ik hoop gewoon dat er eigenlijk medicatie is, die ik dan niet constant hoef te nemen, maar alleen de dagen/weken dat ik veel onrust heb.
Want het is een soort variabele bij mij....en 7 van de 10 dagen gaan redelijk zonder, maar die 3 andere dagen kunnen echt een ramp zijn

Ik denk dat het niet echt verschilt per ad, bij alle ssri's staat dat je geen ibu mag. en ik ben het vergeten aan de psychiater te vragen.

Misschien kan je oxazepam vragen voor de dagen dat het echt slecht gaat. Maar die mag je niet al te vaak nemen.

quote:

Op dinsdag 28 februari 2012 18:06 schreef Murmeli het volgende:

[..]

Ik denk dat het niet echt verschilt per ad, bij alle ssri's staat dat je geen ibu mag.

In mijn sertralinebijsluiter staat daar niks over... Of ik moet er al 6x overheen hebben gelezen...

Overigens had ik het wel eerder ergens anders gelezen. Tijd geleden moest ik diclofenac slikken, dan heb je dat risico ook.
Kan je het niet bij de apotheek vragen?

Pffff, net een Wajong-uitkering aangevraagd...

Want alleen maar ingeschreven staan bij de Hogeschool zodat ik stufi ontvang schiet ook niet echt op

Spannend dus of ik er recht op heb, maar niet geschoten is altijd mis...

Vind het aan de ene kant wel moeilijk hoor, had toch liever gezien dat ik gewoon kon studeren ipv een uitkering trekken

[ Bericht 25% gewijzigd door _Hestia_ op 28-02-2012 20:48:19 ]

Je weet dat je als student maar 25% van de Wajong krijgt?

quote:

Op dinsdag 28 februari 2012 20:21 schreef Sylvana het volgende:
Pffff, net een Wajong-uitkering aangevraagd...

Want alleen maar ingeschreven staan bij de Hogeschool zodat ik stufi ontvang schiet ook niet echt op

Spannend dus of ik er recht op heb, maar niet geschoten is altijd mis...

Vind het aan de ene kant wel moeilijk hoor, had toch liever gezien dat ik gewoon kon studeren ipv een uitkering trekken

Ik zou me niet zo erg bezig houden met het feit dat je een uitkering aanvraagt, je hebt het nodig. En hebt er recht op. Het is ook niet dat je het misbruikt zoals veel anderen doen.
En iedereen heeft liever "normaal" inkomen

quote:

Op woensdag 29 februari 2012 09:50 schreef Ewelina het volgende:
Je weet dat je als student maar 25% van de Wajong krijgt?

Ik krijg het sowieso pas vanaf september en het kan zijn dat ik dan geen student meer ben.

Ik heb sinds 1 janurari een Wajong.. en je kan geen wajong aanvragen als je student bent.. want dan krijg je stufi.

Maandag 5 maart heb ik trouwens een afspraak bij een GGZ instelling om te kijken wat die voor me kunnen doen qua depressie en angststoornis.

quote:

Op woensdag 29 februari 2012 15:10 schreef Amnistia het volgende:
Ik heb sinds 1 janurari een Wajong.. en je kan geen wajong aanvragen als je student bent.. want dan krijg je stufi.

Maandag 5 maart heb ik trouwens een afspraak bij een GGZ instelling om te kijken wat die voor me kunnen doen qua depressie en angststoornis.

Nee maar dat is het dus, ik sta alleen nog als student ingeschreven dit jaar omdat ik anders geen inkomen heb. Maar als het in september nog zo slecht gaat kan ik me moeilijk weer inschrijven zonder dat ik echt kom studeren. Vandaar dat ik dan graag Wajong wil hebben, omdat ik toch een inkomen nodig heb.

Hier vandaag weer therapie afgebeld en de hele dag (tot 17.45) in bed gelegen Dacht dat als ik een stok achter de deur had om ergens heen te gaan dat het dan wel lukte om eruit te gaan. Maar soms (niet altijd) lukt dat dus toch niet. En daar voel ik me echt zo kut onder. Want als ik in bed blijf liggen kunnen ze me ook niet helpen...

quote:

Op woensdag 29 februari 2012 17:54 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Nee maar dat is het dus, ik sta alleen nog als student ingeschreven dit jaar omdat ik anders geen inkomen heb. Maar als het in september nog zo slecht gaat kan ik me moeilijk weer inschrijven zonder dat ik echt kom studeren. Vandaar dat ik dan graag Wajong wil hebben, omdat ik toch een inkomen nodig heb.

Hier vandaag weer therapie afgebeld en de hele dag (tot 17.45) in bed gelegen Dacht dat als ik een stok achter de deur had om ergens heen te gaan dat het dan wel lukte om eruit te gaan. Maar soms (niet altijd) lukt dat dus toch niet. En daar voel ik me echt zo kut onder. Want als ik in bed blijf liggen kunnen ze me ook niet helpen...

Je zal toch echt zelf in actie moeten komen, want op deze manier gaan ze je straks ook niet meer toelaten bij de therapie. Er zijn nog genoeg andere mensen die geholpen willen worden die wel zullen komen, maar nu nog op de wachtlijst staan denk ik.

Wat vind je vriend en z'n ouders hiervan? Kunnen zij nog met je meedenken dit wel op te pakken? En wat wordt er gezegd als je afbelt en wat voor reden geef je dan op?

Kom op, je wil niet weer afglijden toch, probeer eens te bedenken wat jij nodig hebt om wel te gaan.

Mn vriend vindt het niet goed en vandaag heb ik toen hij vroeg of ik geweest was zelfs ja gezegd Wil hem niet teleurstellen, maar door niet eerlijk te zijn doe ik dat natuurlijk ook.

Vorige week vrijdag heb ik voor het eerst afgemeld en gezegd dat ik ziek was. Maandag ook niet geweest en ook niet afgemeld, maar neem aan dat ze daarom nog dachten dat ik nog ziek was. Gisteren ondanks die gesprekken 's ochtends wel gegaan. Vanochtend afgemeld met de reden dat gisteren ws toch te druk voor me is geweest en ik me daarom niet lekker voelde. Vrouw zei wel dat het ik het in de gaten moest houden, maar goed moest uitrusten en morgen wel weer verwacht werd.

Ik heb geen idee wat ik nodig heb om wel te gaan, aangezien het soms dus wel lukt. Maar wat er dan anders is weet ik niet...

quote:

Op woensdag 29 februari 2012 19:07 schreef Sylvana het volgende:
Mn vriend vindt het niet goed en vandaag heb ik toen hij vroeg of ik geweest was zelfs ja gezegd Wil hem niet teleurstellen, maar door niet eerlijk te zijn doe ik dat natuurlijk ook.

Vorige week vrijdag heb ik voor het eerst afgemeld en gezegd dat ik ziek was. Maandag ook niet geweest en ook niet afgemeld, maar neem aan dat ze daarom nog dachten dat ik nog ziek was. Gisteren ondanks die gesprekken 's ochtends wel gegaan. Vanochtend afgemeld met de reden dat gisteren ws toch te druk voor me is geweest en ik me daarom niet lekker voelde. Vrouw zei wel dat het ik het in de gaten moest houden, maar goed moest uitrusten en morgen wel weer verwacht werd.

Ik heb geen idee wat ik nodig heb om wel te gaan, aangezien het soms dus wel lukt. Maar wat er dan anders is weet ik niet...

Ik denk dat het heel goed is om toch te kijken waarom je de ene keer wel gaat en de andere keer niet en waar het hem in zit. Kortom wat jij dus nodig hebt om wel te gaan. Dat weet je misschien niet binnen 2 minuten, maar misschien wel als je er met je vriend over praat (of denkt hij nu nog steeds dat je wel gegaan bent? Zo niet, dat hem toch vertellen, hij kan je ook helpen.)

quote:

Op woensdag 29 februari 2012 19:07 schreef Sylvana het volgende:
Mn vriend vindt het niet goed en vandaag heb ik toen hij vroeg of ik geweest was zelfs ja gezegd Wil hem niet teleurstellen, maar door niet eerlijk te zijn doe ik dat natuurlijk ook.

Vorige week vrijdag heb ik voor het eerst afgemeld en gezegd dat ik ziek was. Maandag ook niet geweest en ook niet afgemeld, maar neem aan dat ze daarom nog dachten dat ik nog ziek was. Gisteren ondanks die gesprekken 's ochtends wel gegaan.

Is dat dan niet juist dankzij die gesprekken die je 's morgens had? Dat je daardoor al opgestart bent zeg maar, uit bed, uit huis geweest etc. en dat het makkelijker maakt om wel te gaan?

quote:

Op woensdag 29 februari 2012 19:13 schreef Lolaatje het volgende:

[..]

Is dat dan niet juist dankzij die gesprekken die je 's morgens had? Dat je daardoor al opgestart bent zeg maar, uit bed, uit huis geweest etc. en dat het makkelijker maakt om wel te gaan?

Dat zou wel kunnen idd. Want ook al was ik erg moe van het weinige slapen en de intensieve gesprekken, nu was ik toch al in de buurt en ben ik na het laatste gesprek gewoon doorgefietst naar de andere locatie.

Maar aan de andere kant, toen lukte het wel om 's ochtends op tijd bij die gesprekken te zijn...

[ Bericht 6% gewijzigd door _Hestia_ op 29-02-2012 19:56:08 ]

Zijn die gesprekken misschien toch belangrijker voor je dan de therapie?
Kan je geen therapie volgen terwijl je intern zit ofzo, want dit werkt blijkbaar niet.
Of er moet iemand zijn die je een flinke schop onder je kont geeft, als dat wel werkt. (dat kan ik niet goed inschatten, bij sommigen werkt dat, bij anderen werkt het averechts). Maar ik vind in ieder geval dat je hier iets aan moet doen want dit gaat zo niet lijkt me. Straks wordt je vriend boos op je, dat moet je ook niet hebben.

Ik ben boos en sjaggerijnig. Mijn kat wil zijn pillen niet meer vrijwillig eten (met lekkere spullie er omheen), dus ik moet een andere list gaan verzinnen. Heb teveel gedaan de afgelopen dagen en ben daardoor ook een beetje gestresst merk ik. En gisteravond was ik ook al somber en nu ook. bleh. Ik hoop niet dat het doorzet want het ging net lekker allemaal. (of nou ja, ik hield in ieder geval mijn hoofd boven water en was optimistisch)
hele dikke grote vette BLEHHHHHH!

Nee als je opgenomen bent kun je deze therapie niet volgen. Dan heb je een ander dagprogramma. Maar dat is meer bezigheidstherapie. Had gewoon gehoopt dat die structurerende deeltijd genoeg was als stok achter de deur. Maar blijkbaar niet dus. En vriendlief kan me ook geen schop onder mn kont geven om te gaan, omdat hij dan al aan het werk is. Ben bang dat de depressie gewoon sterker is op dit moment

quote:

Op woensdag 29 februari 2012 17:54 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Nee maar dat is het dus, ik sta alleen nog als student ingeschreven dit jaar omdat ik anders geen inkomen heb. Maar als het in september nog zo slecht gaat kan ik me moeilijk weer inschrijven zonder dat ik echt kom studeren. Vandaar dat ik dan graag Wajong wil hebben, omdat ik toch een inkomen nodig heb.

Volgens mij moeten wij elkaar op msn ofzo toevoegen.. ik heb precies in hetzelfde schuitje gezeten.. precies!!

Maar als je morgen een Wajong aanvraagt, kan je bij de gemeente een tijdelijke uitkering aanvragen.
Dat is bij mij ook zo gebeurt.
In september vorig jaar ben ik gestopt, ben toen naar de gemeente gegaan en heb een tijdelijke uitkering gekregen tot ik mijn wajong kreeg.
Je moet je dan wel uit laten schrijven, anders krijg je geen wajong.

Thx voor de info, dat van die tijdelijke uitkering wist ik niet.

Ik ben uit bed, aangekleed en heb ontbijt gemaakt. Dus vandaag lukt het wel om naar therapie te gaan

quote:

Op donderdag 1 maart 2012 09:14 schreef Sylvana het volgende:
Thx voor de info, dat van die tijdelijke uitkering wist ik niet.

Ik ben uit bed, aangekleed en heb ontbijt gemaakt. Dus vandaag lukt het wel om naar therapie te gaan

Yessssss!

Ik ben bijna op mijn werk. Kon mijn nest niet uit vanmorgen. Lig zo diep in coma van de citalopram. Hihi.

quote:

Op donderdag 1 maart 2012 09:14 schreef Sylvana het volgende:
Thx voor de info, dat van die tijdelijke uitkering wist ik niet.

Ik ben uit bed, aangekleed en heb ontbijt gemaakt. Dus vandaag lukt het wel om naar therapie te gaan

Goed bezig!

quote:

Op donderdag 1 maart 2012 09:14 schreef Sylvana het volgende:
Thx voor de info, dat van die tijdelijke uitkering wist ik niet.

Ik ben uit bed, aangekleed en heb ontbijt gemaakt. Dus vandaag lukt het wel om naar therapie te gaan

Goed zo sylvana

Hier begint de dag redelijk, moet wat kleren gaan kopen(nettere voor as. maandag )en ik heb daar een hekel aan omdat ik nooit wat kan vinden. En ik ben ook nog verkouden en 9 van de 10x eindigd het kleren kopen op een irritatie/woedeaanval omdat ik niks kan vinden
Maar we zien wel..
iedere fijne dag

quote:

Op woensdag 29 februari 2012 18:53 schreef Nyota het volgende:

[..]

Je zal toch echt zelf in actie moeten komen, want op deze manier gaan ze je straks ook niet meer toelaten bij de therapie. Er zijn nog genoeg andere mensen die geholpen willen worden die wel zullen komen, maar nu nog op de wachtlijst staan denk ik.

Wat vind je vriend en z'n ouders hiervan? Kunnen zij nog met je meedenken dit wel op te pakken? En wat wordt er gezegd als je afbelt en wat voor reden geef je dan op?

Kom op, je wil niet weer afglijden toch, probeer eens te bedenken wat jij nodig hebt om wel te gaan.

Wat Nyota zegt. Je zal het grootste gedeelte toch zelf moeten doen.

quote:

Op donderdag 1 maart 2012 09:14 schreef Sylvana het volgende:

Ik ben uit bed, aangekleed en heb ontbijt gemaakt. Dus vandaag lukt het wel om naar therapie te gaan

Goed zo!! Echt heel goed!

Merk je nou ook wat er anders is ten opzichte van de dagen dat je niet bent gegaan? Ik denk dat het goed is om daar je vinger op proberen te krijgen en dat ergens op te schrijven of iets.

En hopelijk was/is je therapie ook nuttig voor je gevoel: dat maakt weer gaan wellicht ook weer makkelijker.

Goed bezig meissie!

Dankjulliewel

Ik heb geen idee wat er vandaag anders is. Ik heb niet goed geslapen, een uur of 2 op de bank en later nog een uurtje in bed. Had er niet echt zin om uit te gaan, maar heb dat wel meteen gedaan toen de wekker ging.

Therapie was ook wel nuttig, heb bij "gezond denken" een situatie ingebracht

Ben wel moe, maar ga niet naar bed toe. Hoop dat ik het volhou en dan vannacht een keer een goede nacht maak. Morgen komt het ook wel goed met therapie, want dan is vriendlief vrij. Die schopt me anders wel het bed uit

fijn dat je vriend je morgen eruit kan sleuren Misschien wordt het ook wat makkelijker als je eenmaal een paar keer achter elkaar bent gegaan.
hier is t echt wankel de afgelopen dagen Voel me ook een beetje gammel, en somber.

ik ga zo ff hardlopen, hoop dat ik daarvan opknap
denk dat ik gewoon veel teveel gedaan heb de afgelopen dagen.

Ik werd vanochtend wakker, lag verder wakker te worden en had zin om te huilen. Geen idee waar dat vandaan kwam, maar zie het maar als een teken dat dat schild een beetje begint te kraken en te barsten.
Ik wil eigenlijk echt meer praten ook met m'n therapeute, maar er zit ergens diep nog zo'n angst. Heel irritant. Vanochtend bij m'n haptonoom probeerde ik wel daar enigszins eens een beetje aan voorbij te gaan, maar ik had weer grootse moeite om 'in m'n lichaam te komen'.

Pff, kortom, dat niet wegrennen is misschien dan wel beter op de langere termijn, maar voor nu is het zo lastig. Ik heb zo'n ontzettende weerstand in me (wat overigens ook steeds wordt opgemerkt door m'n therapeute en m'n haptonoom) die ik op de een of andere manier klein moet zien te krijgen.

*zucht* Ik ga maar eens naar m'n yogalesje..