Ik laat mezelf ook drogeren.. Echt anders ben ik niet, maar ik heb ergens meer controle over mijn eigen gevoel en daarmee ook meer over mezelf.quote:Op maandag 20 februari 2012 09:38 schreef beestjuh het volgende:
Die psychiater blijft een verhaal apart. Aan de ene kant denk ik JA! Drogeer me maar, alles om dit niet meer te hoeven voelen... Aan de andere kant blijft elke vezel in mijn lijf roepen dat ik mijn geest niet moet vervuilen met allerlei medicamenten die ik eigenlijk best wel eng vind.
Zou het een verschil maken als je liefde voor jezelf voelde, en begrip en compassie, gewoon voor wie jij bent, en dat altijd bij je had?quote:Op maandag 20 februari 2012 18:57 schreef TheGirlNextDoor het volgende:
Als hij me weer terug wil, dan wordt ik weer geliefd. Dan voel ik me weer geliefd. Dat voel ik nu niet.
Dat is wat mn psycholoog ook zei inderdaad.quote:Op maandag 20 februari 2012 20:31 schreef Canillas het volgende:
[..]
Zou het een verschil maken als je liefde voor jezelf voelde, en begrip en compassie, gewoon voor wie jij bent, en dat altijd bij je had?
Daarvoor zou je echter niet afhankelijk moeten zijn van hem, of van wie dan ook. Zolang je dat van hem af laat hangen en niet accepteert dat het uit is, zal dat gevoel van eenzaamheid dan ook niet minder worden.quote:Op maandag 20 februari 2012 18:57 schreef TheGirlNextDoor het volgende:
[..]
Ik weet dat het dan niet gelijk allemaal goed is. Maar het zou me toch wel een heel stuk verder helpen. Ik voel me nu zo verschrikkelijk alleen. Ik heb 2 vrienden, met mn ouders kan en wil ik niet praten hierover. Ik heb niet echt veel om me heen ofzo. Die 2 vrienden steunen me enorm en daar ben ik ze ook echt verschrikkelijk dankbaar voor, maar dat wil nog niet zeggen dat ik me niet alleen voel.
Als hij me weer terug wil, dan wordt ik weer geliefd. Dan voel ik me weer geliefd. Dat voel ik nu niet.
Bewustwording is de eerste stap. Heb je ook tegen je psycholoog gezegd dat je dat niet weet?quote:Op maandag 20 februari 2012 20:35 schreef TheGirlNextDoor het volgende:
[..]
Dat is wat mn psycholoog ook zei inderdaad.
Ik weet alleen niet hoe ik van mezelf moet gaan houden..
Dan lijkt het me goed als je psycholoog je uitlegt hoe je dat kunt gaan leren, want hoe raar het ook klinkt het is echt een kwestie van dat; het leren. Nu heb je (als ik dat even zo kan stellen) geleerd niet van jezelf te houden, dat heeft invloed op hoe je in het leven staat en die invloed is niet gunstig, maar goed, dat begrijp je zelf ook natuurlijk welquote:Op maandag 20 februari 2012 20:35 schreef TheGirlNextDoor het volgende:
Dat is wat mn psycholoog ook zei inderdaad.
Ik weet alleen niet hoe ik van mezelf moet gaan houden..
Ja. Alleen die sessie was vrij heftig, dus hij is daar niet verder op ingegaan.quote:Op maandag 20 februari 2012 20:39 schreef Lolaatje het volgende:
[..]
Bewustwording is de eerste stap. Heb je ook tegen je psycholoog gezegd dat je dat niet weet?
Wat ik van de psycholoog nu moet doen is mijn grenzen aanvoelen en als het eventueel lukt, die ook aangeven. Stap voor stap wil hij alles gaan doen iig. Moet niet (zoals gewoonlijk) teveel hooi op mn vork gaan nemen.. Wat ik uiteraard alsnog niet kan laten, maar ik doe al minder dan ik eerder deed..quote:Op maandag 20 februari 2012 20:39 schreef Canillas het volgende:
[..]
Dan lijkt het me goed als je psycholoog je uitlegt hoe je dat kunt gaan leren, want hoe raar het ook klinkt het is echt een kwestie van dat; het leren. Nu heb je (als ik dat even zo kan stellen) geleerd niet van jezelf te houden, dat heeft invloed op hoe je in het leven staat en die invloed is niet gunstig, maar goed, dat begrijp je zelf ook natuurlijk welGoogle anders ''van jezelf (leren) houden'' of iets dergelijks, dan vind je vast een hoop, er zijn ook wel genoeg boeken over. Dat is dan iets wat je zelf actief kan ondernemen en zelf uitvinden of er iets tussen zit wat bij jou past en wat voor jou kan werken
Tja, dit is zowieso lastig. Bij mij zien de psychologen ed. het soms iets minder ernstig omdat ik zeg maar het ene moment de hele dag somber op bed lig, en opeens spring ik uit bed, en doe ik van alles..waarna ik weer wegval..enz. En dus is alles nog meer een momentopname.quote:Op maandag 20 februari 2012 20:42 schreef kingtoppie het volgende:
Het is maar allemaal lastig he..
Hoe ondervind je voor jezelf wat jij leuk vind om te doen? En waar haal je energie vandaan om dingen te gaan doen...
Al is het maar 10min naar de supermarkt toe fietsen om een pizza te kopen ofzo.. Dat doe ik al niet omdat ik het teveel moeite vind.
Ik doe nooit iets, geen idee wat te doen eigenlijk.quote:Op maandag 20 februari 2012 22:34 schreef cafpow het volgende:
[..]
Tja, dit is zowieso lastig. Bij mij zien de psychologen ed. het soms iets minder ernstig omdat ik zeg maar het ene moment de hele dag somber op bed lig, en opeens spring ik uit bed, en doe ik van alles..waarna ik weer wegval..enz. En dus is alles nog meer een momentopname.
Echt, die psych van jou moet je koesteren. Heel goed hoe ze dit oppakt en ook heel goed van je dat je haar gemaild hebt!quote:Op maandag 20 februari 2012 23:50 schreef Murmeli het volgende:
Mijn psych is lief
Ik had haar gemaild over dat die vriend van mij zelfmoord heeft gepleegd en wat dat met me doet (nare gedachten die weer afentoe de kop opstaken en sowieso verdrietig enzo en dat icm stoppen met mn AD's was echt een feestje
) En ze ging me gewoon spontaan bellen vandaag, en vragen wat ik voor hulp verwachtte van haar en ze zou het morgen in haar teamoverleg gaan bespreken hoe ze me zouden kunnen helpen. Vond ik echt te schattig gewoon
Moet ervan huilen.
En mijn moeder heeft maar weer bewezen wat voor bitch ze is. Met veel moeite heb ik wat whatsapp contact met haar gehad de afgelopen week (alles op mijn initiatief) en ze heeft vandaag (de crematie was vandaag) gewoon niks laten horen. Heel eerlijk gezegd vind ik haar nu echt even een stom wijf, en weet ik nu ook meteen weer waarom ik psychische problemen heb. Dit is namelijk de story of my life. Soms is ze er wel, maar ze heeft me al zo vaak (ook als kind) keihard laten barsten. Dat doe je toch niet als moeder? neem dan geen kinderen, domme troela!
Flikte ze nog wel om me vandaag een mail te sturen over totaal wat anders. Bah, wat een stom wijf is het ook. Ik heb ook gewoon geen zin meer om nog maar wat dan ook met haar te gaan doen (wat niet handig is want er staan nog een paar concertjes gepland waar we samen heen zouden gaan.
welkom (of was je hier al eerder?)quote:Op woensdag 22 februari 2012 03:06 schreef CooleVoorwerpNaam het volgende:
Ook bij mij is onder andere depressie vastgesteld. Echter heb ik last van chronische depressie met periodes waarin het erger is (unipolaire depressie). Na enkele maanden elke week therapie te hebben gehad en geen positieve verandering te zien of te voelen (periodes van totale apathie die afwisselen met zeer sterke negatieve gedachtes en gevoelen (lees: suïcidaal)) binnenkort beginnen met medicatie. Heb er totaal geen zin in, maar eigenlijk grijp ik naar alles wat me zou kunnen helpen.
Ik wel, ik kreeg als een van de bijwerkingen opeens honger, dat vond ik cool, maar dat is nu weer wegquote:Op woensdag 22 februari 2012 15:33 schreef Glories het volgende:
Morgen naar de huisarts om met anti-depressiva te beginnen......
Ben vanaf na de zomervakantie minder zelfverzekerd,angstig, gespannen etc geworden.
Dit leidde tot een aantal dipjes die meestal wel weer overgingen.
Gisteren voor het eerst met psycholoog gepraat en die heeft in overleg met huisarts besproken om AD te gaan slikken. Dus ben benieuwd... Is het zo dat iedereen van die hevige bijwerkingen hiervan heeft in het begin?
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |