De kunst van het loslaten van je ex #185

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 13:26 schreef Maharbal het volgende:
Ik propageer altijd dat je al het contact moet verbreken, en dat heb ik ook altijd gedaan. Zo ook bij mijn laatste relatie.

Nu opperde mijn psych (aanvankelijk niet naartoe gegaan vanwege liefdesverdriet, maar andere dingen die nu eigenlijk voor mij zijn afgesloten) dat ik het in overweging moet nemen om contact op te nemen. Schijnbaar blijf ik enigszins in m'n gevoel hangen. Don't get me wrong, m'n leven gaat weer prima en ik vermaak me ook best. Maar in dergelijke praatsessies bemerken we beiden dat er van binnen bij mij nog iets speelt.

Of ik het in overweging wil nemen. Wellicht helpt het, wellicht helpt het niet.

Argh. Welcome back confusion. Nu maar goed nadenken wat ik wil. Of misschien eens - tegen mijn normale manier van doen in - wat minder naar mijn ratio luisteren.

Ter referentie: het is 5 maanden uit.

In welk opzicht zal het contact opnemen dan bijdragen aan een betere verwerking? Is dit niet vragen naar moeilijkheden met kans op een terugval in een dip.

Wat speelt er bij jou dan nog van binnen?

quote:

Op maandag 6 februari 2012 22:58 schreef inslagenreuring het volgende:

[..]

[..]



[..]

Hmmeh, Als je lekker gegeten hebt ga je volgende week toch nog een keer lekker eten? Nonsens om dan te zwijmelen over dat vorige diner. Hier bedoel ik niet per sé een nieuwe relatie o.i.d mee, dat kan wel wachten. Maar andere leuke positieve dingen, want die zijn er heus wel.

Geen enkele zin om iets als een foto te gaan zitten overromantiseren. Maarja dat is mijn standpunt. De toegevoegde waarde ontgaat mij gewoon.

Helemaal waar, maar relaties zijn nu eenmaal niet allemaal gelijkwaardig ten opzichte van elkaar. De een is makkelijker vergeten dan de ander.

Neemt niet weg dat je er weinig voor koopt er in te blijven hangen. Maar de illusie dat er binnen nu en enkele jaren iets vergelijkbaars zal zijn die kan ik mezelf alvast ontnemen.

Niks mis mee om daar treurig om te zijn.

@maharbal . Ik lees hier vooral vaak dat,je elk contact moet verbreken. Ik vraag me vaak af waarom zeker bij een langere serieuze relatie je hebt samen toch van alles meegemaakt en bent een hele tijd heel belangrijk in elkaars leven geweest. Waarom je daarvoor verstoppen of wegrennen?

Ik denk dat het heel erg afhankelijk is van de situatie of het slim is dat te doen. Soms is het juist om het goed af te kunnen sluiten voor jezelf om nog iets van contact te houden.

@Mickey dat vind ik het mooist. Zo laat je zo min mogelijk een wrange bijsmaak aan de goede herinneringen komen.

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 13:33 schreef smurfinnensoep het volgende:

[..]

In welk opzicht zal het contact opnemen dan bijdragen aan een betere verwerking? Is dit niet vragen naar moeilijkheden met kans op een terugval in een dip.

Wat speelt er bij jou dan nog van binnen?

Wat er bij mij nog van binnen speelt? Ik kan het je niet precies uitleggen. Er bestaat bij mij wel de drang om haar te zien. Normaal kan ik dat prima onderdrukken, dat ging me ook goed af met m'n andere ex. Maar misschien moet ik me realiseren dat de ene relatie (zo ook m'n laatste) nou eenmaal heftiger is dan de ander, en dat het misschien de moeite waard is om - voor mij - onconventionele dingen te proberen. Het is eigenlijk wel een apart gevoel. Ik kan me er namelijk prima bij neerleggen dat zij niet meer bij mij hoort en ik niet bij haar. Maar ik ben geloof ik nog steeds verliefd. Raar gevoel.

Ik weet ook niet hoe en of zoiets uberhaupt kan bijdragen aan verwerking, die optie heb ik namelijk nooit uitgeprobeerd. En dit is inderdaad ongetwijfeld vragen naar moeilijkheden, en dat is wat ik ook heb aangegeven bang voor te zijn.

Maar hey, if you don't try you won't know. M'n psych had daar wel een mooie uitspraak over: 'een rivier stroomt nooit twee keer langs dezelfde plek'. Het is in ieder geval duidelijk dat ik nu wel sterker in m'n schoenen sta. Misschien hoort dit wel bij mij nu. Ik ben in een fase in m'n leven aanbeland waarin ik allemaal nieuwe dingen probeer, waar ik vroeger heel veel in m'n comfortzone bleef. Misschien hoort dit erbij. De vraag is of ik het risico durf te nemen.

Vandaar mijn confusion. Ik heb werkelijk waar geen idee hoe ik hier tegenaan moet kijken.

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 13:39 schreef Maharbal het volgende:

[..]

Wat er bij mij nog van binnen speelt? Ik kan het je niet precies uitleggen. Er bestaat bij mij wel de drang om haar te zien. Normaal kan ik dat prima onderdrukken, dat ging me ook goed af met m'n andere ex. Maar misschien moet ik me realiseren dat de ene relatie (zo ook m'n laatste) nou eenmaal heftiger is dan de ander, en dat het misschien de moeite waard is om - voor mij - onconventionele dingen te proberen.

Ik weet ook niet hoe en of zoiets uberhaupt kan bijdragen aan verwerking, die optie heb ik namelijk nooit uitgeprobeerd. En dit is inderdaad ongetwijfeld vragen naar moeilijkheden, en dat is wat ik ook heb aangegeven bang voor te zijn.

Maar hey, if you don't try you won't know. M'n psych had daar wel een mooie uitspraak over: 'een rivier stroomt nooit twee keer langs dezelfde plek'. Het is in ieder geval duidelijk dat ik nu wel sterker in m'n schoenen sta. Misschien hoort dit wel bij mij nu. Ik ben in een fase in m'n leven aanbeland waarin ik allemaal nieuwe dingen probeer, waar ik vroeger heel veel in m'n comfortzone bleef. Misschien hoort dit erbij. De vraag is of ik het risico durf te nemen.

Vandaar mijn confusion. Ik heb werkelijk waar geen idee hoe ik hier tegenaan moet kijken.

Aha oke, ja ik weet ook niet wat wijsheid is. Vraag is natuurlijk ook hoe je exvriendin dit oppakt. Het moet wel van 2 kanten komen en ik kan me voorstellen dat het voor haar afgesloten hoofdstuk is en dat je op jezelf aangewezen ben.

Lastig. Een periode van veranderingen en nieuwe inzichten is,erg spannend soms wat onzeker zelfs. Je zelf beetje opnieuw ontdekken etc.

Heel veel succes. Ik vind het ondanks alles een leuk proces. Vallen steeds meer puzzle stukjes op zijn plaats.

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 13:45 schreef smurfinnensoep het volgende:

[..]

Aha oke, ja ik weet ook niet wat wijsheid is. Vraag is natuurlijk ook hoe je exvriendin dit oppakt. Het moet wel van 2 kanten komen en ik kan me voorstellen dat het voor haar afgesloten hoofdstuk is en dat je op jezelf aangewezen ben.

Heh, dat is de andere kant van het verhaal. M'n ex-vriendin heeft altijd al contact met mij willen hebben en ook geprobeerd dat te behouden, maar ik kapte dat af. Ik weet ook eigenlijk bijna wel zeker dat zij er niet (volledig) overheen is gezien haar acties sindsdien en zelfs tot op heden, hell zelfs tot aan dit laatste weekend.

Maar mocht ik besluiten het te proberen en zij wil om wat voor reden niet, dan kan ik dat wellicht ook zien als een soort van afsluiting voor mij.

Maar ik weet ook niet wat wijsheid is, you and me both dus. Misschien tijd voor mij om te realiseren dat in dit soort situaties er niet een right way or wrong way is, maar dat de waarheid ergens in het midden ligt.

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 13:46 schreef Partingglass het volgende:
Lastig. Een periode van veranderingen en nieuwe inzichten is,erg spannend soms wat onzeker zelfs. Je zelf beetje opnieuw ontdekken etc.

Heel veel succes. Ik vind het ondanks alles een leuk proces. Vallen steeds meer puzzle stukjes op zijn plaats.

Precies. Bij nieuwe dingen hoort dan ook dat je op je bek gaat, eventually in ieder geval. Ik heb zo'n gevoel dat ik in m'n hoofd al weet wat ik ga doen, maar dat nog niet durf uit te spreken.

Dat komt er uiteindelijk wel uit. Probeer niet te bang te zijn voor je eigen gevoel. Het kan je ook beperken.

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 13:34 schreef grrrbeer het volgende:

[..]

Helemaal waar, maar relaties zijn nu eenmaal niet allemaal gelijkwaardig ten opzichte van elkaar. De een is makkelijker vergeten dan de ander.

Neemt niet weg dat je er weinig voor koopt er in te blijven hangen. Maar de illusie dat er binnen nu en enkele jaren iets vergelijkbaars zal zijn die kan ik mezelf alvast ontnemen.

Niks mis mee om daar treurig om te zijn.

lol whuttt?!?!??!

Je maakt er wel een leuke self- fulfilling prophecy van zo hè?
iets vergelijkbaars? Man, misschien komt er wel iets beters op je pad. De onvoorspelbaarheid maakt het leven zo mooi, net op die tijden dat je het minst iets goeds verwachts...Bam.

Kop op!

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 13:51 schreef Partingglass het volgende:
Dat komt er uiteindelijk wel uit. Probeer niet te bang te zijn voor je eigen gevoel. Het kan je ook beperken.

Precies. Dat is dus het risico nemen .

Zeker!

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 13:52 schreef inslagenreuring het volgende:

[..]

lol whuttt?!?!??!

Je maakt er wel een leuke self- fulfilling prophecy van zo hè?

iets vergelijkbaars? Man, misschien komt er wel iets beters op je pad. De onvoorspelbaarheid maakt het leven zo mooi, net op die tijden dat je het minst iets goeds verwachts...Bam.

Kop op!

Er komt een punt waar dergelijke praat echt geen zoden meer aan de dijk zet. Ik begrijp heel goed wat je bedoelt, en ooit... Absoluut.

Maar het simpele feit is dat sommigen nu eenmaal anders zijn dan anderen. En daar heb je er een beperkt aantal van.

Het heeft niks te maken met een instelling. Het is een observatie.

Dus ja, het kan dat ik morgen de vrouw van m'n dromen tegen het lijf loop. Maar nee, het is in de verste verte niet waarschijnlijk.

Volgens jouw redenatie moet je met een lot uit de staatsloterij sowieso al blij zijn, want je weet maar nooit. Maar zo werkt het leven niet

Maakt allemaal niet zo veel uit verder. Maar ik weet inmiddels het verschil tussen wat ik wil en wat ik niet wil. En wat ik wil, daar is maar een beperkte voorraad van, terwijl ik er ook niet jonger op word.

Realiteitszin mag ook best.

De realiteit is voorlopig dat ik vooral heel moe word van andere wijven

Dus zaak om een andere bezigheid te zoeken waar ik m'n prettige ervaringen uithaal.

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 13:37 schreef Partingglass het volgende:
@maharbal . Ik lees hier vooral vaak dat,je elk contact moet verbreken. Ik vraag me vaak af waarom zeker bij een langere serieuze relatie je hebt samen toch van alles meegemaakt en bent een hele tijd heel belangrijk in elkaars leven geweest. Waarom je daarvoor verstoppen of wegrennen?

Ik denk dat het heel erg afhankelijk is van de situatie of het slim is dat te doen. Soms is het juist om het goed af te kunnen sluiten voor jezelf om nog iets van contact te houden.

Voor mij persoonlijk voorlopig niet, misschien in de toekomst dat we weer een vriendschappelijk contact kunnen opbouwen. We zijn ook niet met ruzie uit elkaar gegaan alleen vlak na de breuk hing ze ontzettend om mijn nek en plotsklaps heeft ze een ander. Het eerste stukje was voornamelijk de reden om het voorlopig af te kappen omdat ik het idee kreeg dat ze me achterna zou blijven lopen. Nu heb ik zelf zoiets van, doet me iets teveel pijn om haar met een ander te zien. Het moet gewoon slijten.

Ik zou ook eerst een tijd nemen om jezelf als het ware los te weken van elkaar. Ook moet je opletten dat je niet steun zoekt bij elkaar dan kom je nog lastiger los,van elkaar.

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 13:37 schreef Partingglass het volgende:
@maharbal . Ik lees hier vooral vaak dat,je elk contact moet verbreken. Ik vraag me vaak af waarom zeker bij een langere serieuze relatie je hebt samen toch van alles meegemaakt en bent een hele tijd heel belangrijk in elkaars leven geweest. Waarom je daarvoor verstoppen of wegrennen?

Ik denk dat het heel erg afhankelijk is van de situatie of het slim is dat te doen. Soms is het juist om het goed af te kunnen sluiten voor jezelf om nog iets van contact te houden.

@Mickey dat vind ik het mooist. Zo laat je zo min mogelijk een wrange bijsmaak aan de goede herinneringen komen.

Dit dus! Ik heb sinds het uitging nog heel soms contact met mijn ex. En dit heeft mij juist geholpen met het werken.

Okay, ja het is uit. En ze heeft alle recht alles te doen wat ze niet laten kan.
Maar binnen 2 maanden (wss al binnen een maand) na onze relatie waarin we zouden gaan samenwonen al gevoelens hebben voor een ander en met hem naar bed gaan, vind ik toch te weinig respect tonen naar wat wij hadden.

En dan 's avonds een smsje krijgen metde strekking: sorry, ik begrijp hoe kut het moet voelen. je betekende echt de wereld voor me, ik wil je geen pijn doen. Maar ik ga nu ook door een hele moeilijke periode.

Die dingen kan ik niet geloven als je binnen 2 maanden al een soort van relatie met die andere gast hebt, dan heeft het niet heel veel voor je betekend.

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 14:36 schreef GotenSSJ het volgende:
Okay, ja het is uit. En ze heeft alle recht alles te doen wat ze niet laten kan.
Maar binnen 2 maanden (wss al binnen een maand) na onze relatie waarin we zouden gaan samenwonen al gevoelens hebben voor een ander en met hem naar bed gaan, vind ik toch te weinig respect tonen naar wat wij hadden.

En dan 's avonds een smsje krijgen metde strekking: sorry, ik begrijp hoe kut het moet voelen. je betekende echt de wereld voor me, ik wil je geen pijn doen. Maar ik ga nu ook door een hele moeilijke periode.

Die dingen kan ik niet geloven als je binnen 2 maanden al een soort van relatie met die andere gast hebt, dan heeft het niet heel veel voor je betekend.

Hoe raar het ook klinkt, maar dat hoeft niet per sé. Het is als het uit is juist heel makkelijk om proberen warmte/liefde te krijgen van anderen. Dan voel je jezelf weer een beetje beter (enigszins egoistisch dus). Je mist na een breuk juist die liefde en warmte, en die ga je dan, in haar geval, zoeken op andere manier. Sommige mensen zijn namelijk niet sterk genoeg om door die moeilijke periode te komen zonder dergelijke kunstgrepen, en dat is wat je niet moet vergeten.

Des te beter van jou dat jij dat wel kunt of tenminste probeert.

Ik merk nu bijvoorbeeld dat ik toch enigszins die warmte/affectie opzoek met een soort van scharrel, omdat het weer even fijn voelt 'geliefd' te zijn. Ik weet namelijk dat zij wel wil, terwijl mijn intentie helemaal niet is het hebben van een relatie.

_{Overigens heb ik dat laatste ook duidelijk gemaakt, voordat ik een stortvloed over mezelf heen krijg.}

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 14:36 schreef GotenSSJ het volgende:
Okay, ja het is uit. En ze heeft alle recht alles te doen wat ze niet laten kan.
Maar binnen 2 maanden (wss al binnen een maand) na onze relatie waarin we zouden gaan samenwonen al gevoelens hebben voor een ander en met hem naar bed gaan, vind ik toch te weinig respect tonen naar wat wij hadden.

En dan 's avonds een smsje krijgen metde strekking: sorry, ik begrijp hoe kut het moet voelen. je betekende echt de wereld voor me, ik wil je geen pijn doen. Maar ik ga nu ook door een hele moeilijke periode.

Die dingen kan ik niet geloven als je binnen 2 maanden al een soort van relatie met die andere gast hebt, dan heeft het niet heel veel voor je betekend.

Ik snap je pijn. Mijn ex is nu nog single en ik spreek haar af en toe nog wel eens maar t lijkt me wel lastig als ze opeens iemand heeft. Maar het is mijn 'zaak' niet meer en ik gun haar natuurlijk ook geluk

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 14:41 schreef Maharbal het volgende:

[..]

Hoe raar het ook klinkt, maar dat hoeft niet per sé. Het is als het uit is juist heel makkelijk om proberen warmte/liefde te krijgen van anderen. Dan voel je jezelf weer een beetje beter (enigszins egoistisch dus). Je mist na een breuk juist die liefde en warmte, en die ga je dan, in haar geval, zoeken op andere manier. Sommige mensen zijn namelijk niet sterk genoeg om door die moeilijke periode te komen zonder dergelijke kunstgrepen, en dat is wat je niet moet vergeten.

Des te beter van jou dat jij dat wel kunt of tenminste probeert.

Ik merk nu bijvoorbeeld dat ik toch enigszins die warmte/affectie opzoek met een soort van scharrel, omdat het weer even fijn voelt 'geliefd' te zijn. Ik weet namelijk dat zij wel wil, terwijl mijn intentie helemaal niet is het hebben van een relatie.

_{Overigens heb ik dat laatste ook duidelijk gemaakt, voordat ik een stortvloed over mezelf heen krijg.}

Ik snap wat je bedoeld. Wat zij tegen me heeft gezegd is: Dit is mijn manier van verwerken, ik zoek warmte en aandacht bij hem. Ik heb veel meer gevoel voor jou dan ik voor hem heb. En nog wat dingen als: Jij bent de oorzaak van deze pijn, jou mis ik juist.

Maar weet je, dat geloof ik niet meer. Want zelfs in de 2 telefoongesprekken die we hebben gehad sprak ze zichzelf tegen en bleek dat ze over dingen aan het liegen was. Waarom zou ik er dan wel in moeten geloven dat ze de waarheid spreekt en ik zoveel voor der betekende?

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 15:00 schreef GotenSSJ het volgende:

[..]

Ik snap wat je bedoeld. Wat zij tegen me heeft gezegd is: Dit is mijn manier van verwerken, ik zoek warmte en aandacht bij hem. Ik heb veel meer gevoel voor jou dan ik voor hem heb. En nog wat dingen als: Jij bent de oorzaak van deze pijn, jou mis ik juist.

Maar weet je, dat geloof ik niet meer. Want zelfs in de 2 telefoongesprekken die we hebben gehad sprak ze zichzelf tegen en bleek dat ze over dingen aan het liegen was. Waarom zou ik er dan wel in moeten geloven dat ze de waarheid spreekt en ik zoveel voor der betekende?

Je moet zelf weten wat je gelooft. Als je denkt dat ze liegt, dan moet je dat denken. Misschien helpt dat je om het meer los te laten. Maar doet het er nu nog toe?

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 15:03 schreef Maharbal het volgende:

[..]

Je moet zelf weten wat je gelooft. Als je denkt dat ze liegt, dan moet je dat denken. Misschien helpt dat je om het meer los te laten. Maar doet het er nu nog toe?

Hm, het doet er niet meer toe. Maar het had "fijn" geweest als de relatie voor beide kanten iets speciaals had geweest. Niet zo simpel te vervangen. Als je begrijpt wat ik bedoel

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 15:03 schreef GotenSSJ het volgende:

[..]

Hm, het doet er niet meer toe. Maar het had "fijn" geweest als de relatie voor beide kanten iets speciaals had geweest. Niet zo simpel te vervangen. Als je begrijpt wat ik bedoel

Nogmaals, dat beeld van haar zit in je hoofd. Je vult nu dingen in voor haar aan de hand van uiterlijkheden, en dat moet je niet doen.

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 15:10 schreef Maharbal het volgende:

[..]

Nogmaals, dat beeld van haar zit in je hoofd. Je vult nu dingen in voor haar aan de hand van uiterlijkheden, en dat moet je niet doen.

Is misschien zo ja,

quote:

Op dinsdag 7 februari 2012 15:12 schreef GotenSSJ het volgende:

[..]

Is misschien zo ja,

Het 'vervelende' aan emoties en gedachtes is dat ze meestal van binnen zitten, en niet altijd zo kenbaar zijn voor de buitenwereld .

Bij mij gaat het inmiddels super goed...

Ex zit minder in mijn hoofd dan ooit, eigenlijk is ''het'' gewoon voorbij, dat hele verwerken...

Verbaast me wel dat dit zo' n 15 maanden heeft moeten duren, ben kennelijk nogal een gevoelig type.

Enige wat ik nu wel heb, omdat mn ex zelden in mn hoofd zit, dat ALS ik eenmaal aan haar denk, ik het wel weer vreemd vind. HUH, met dat meisje ben ik op vakantie geweest? Als we elkaar nu zien lopen we elkaar als vreemden voorbij, alleen een hoi met een glimlach. nooit meer persoonlijk contact, etc...

Dat is zo' n rare tegenstelling. Denk dat er ook maar weinig ex' en zijn die zo weinig contact hebben als wij. Laatste teken van leven van haar was april '11, terwijl we in een straal van 1 km bij elkaar wonen...