Zo, eindelijk weer eens tijd gehad voor films. Hier de laatste paar.
1.
The Usual Suspects (
Bryan Singer, 1995) :: 7.5
Ik had deze klassieker nog niet gezien, dus het was de hoogste tijd. Ik denk dat er door de jaren heen voldoende over gezegd is, dus ik hou het bij 'toffe film'. Ondanks het feit dat de ontknoping al gespoilerd was voor me, heb ik me de hele film vermaakt en me af zitten vragen hoe het allemaal op z'n plaats gaat vallen. Daarnaast voelde de film werkelijk helemaal niet verouderd aan, terwijl hij toch alweer 17 jaar oud is.
2.
Adventureland (
Greg Mottola, 2009) :: 6.5
Een vrij standaard verhaal. De o zo intelligente James wordt vanwege geldproblemen verplicht zijn zomer door te brengen in z'n geboortestad, werkend op de kermis. Er wordt een blik plebejers opengetrokken, een moeilijkkijkende love interest is aanwezig en goddank weet hij een sidekick te vinden die de wereld van net zulk gevat commentaar kan voorzien als James zelf.
Enigzins teleurstellende coming of age. Jesse Eissenberg is eigenlijk helemaal niet zo leuk, Kristin Stewart heeft de charisma van een tafelpoot en wat Ryan Reynolds daar deed...?
De film schiet nergens uit naar écht leuk of écht vervelend maar kabbelt voorspelbaar door.
3.
Hesher (
Spencer Susser, 2010) :: 7.0
Hesher is een losgeslagen gozer in de categorie 'langharig tuig' die als een soort parasiet het leven van de jonge TJ binnencrasht. TJ en zijn vader zijn zelf het spoor bijster, nadat hun moeder/vrouw overlijdt en ze intrekken bij de lieftallige oma die het gezin onderhoudt. Hesher creëert complete chaos, maar weet met zijn rare metaforen toch de vinger op de zere plek te leggen bij de mensen om hem heen.
De film is bepaald niet vrolijk, maar weet ondanks alle drama toch lichte momenten te hebben dankzij de absurditeit van Hesher. Joseph Gordon-Levitt lijkt zich te vermaken met zijn rol en zet hem op zich ok neer, maar het voelde toch wat geforceerd en gemaakt.Niet een rol die hem ligt. De jonge kindacteur houdt zich prima staande, en Natalie Portman is goed als altijd.
![2011_50-50_003.jpg?w=600&h=406]()
4.
50/50 (
Jonathan Levine, 2011) :: 8.0
De levensbedreigende kanker waar de 27-jarige Adam mee te maken krijgt zet niet alleen zijn leven op z'n kop, maar ook dat van de mensen om hem heen.
Dít zijn de rollen die JGL op het lijf zijn geschreven. De loveable boy next door die drama en comedy op exact de juiste wijze combineert. Ik was bang dat de film vol zou zitten met cliché's, maar hoewel het nergens verbazingwekkend wordt, zit het verhaal toch prima in elkaar en dansen ze mooi om de standaardscenario's heen. Er zitten erg grappige momenten in die niet alleen te danken zijn aan Seth Rogen (die doet wat hij altijd doet) maar ook aan Anna Kendrick, die de onervaren en ongemakkelijke therapeute speelt. Verder is Richard Baker Hall (

.) te zien in een bijzonder vermakelijke bijrol. Dramagewijs is de film overigens ook in orde. Het wordt nergens te zwaar, maar weet toch te raken. Goede film!
5.
The Other Boleyn Girl (
Justin Chadwick, 2008) :: 7.0
Ik hou wel van een kostuumdrama op z'n tijd en het Engelse koningshuis staat sowieso garant voor de nodige drama en intrige. Daar was dan ook geen gebrek aan in deze film, waarin de twee zussen Anne en Mary Boleyn vechten om de plaats aan de zijde van de koning.
Scarlett Johansson vertolkt de rol van Mary, de naïevere zus van de twee. Sja, ze was 4 jaar geleden, toen The Other Boleyn Girl uitkwam, helemaal hip and happening, maar ik heb haar nooit een geweldige actrice gevonden. Zodra er andere emoties dan blijheid vertolkt moeten worden trekt ze altijd zo'n lastige kop. Natalie Portman daarentegen was de absolute belichaming van Anne, de gewiekste, manipulerende zus. Het is dat ik Friends with Benefits nog niet heb gezien, maar ik moet echt nog een rol tegenkomen die Portman niet fantastisch neerzet.
Het verhaal zelf is aardig en onderhoudend, niets wat boven de gemiddelde kostuumdrama uitsteekt. De settings en aankleding kwamen op Bluray mooi tot hun recht, dat wel. Ik zou hem niet nog eens kijken, maar heb me niet verveeld.