[centraal] Honden met foto's #55

Wat een drama om een gebroken arm

oh-oh Die pics

Ik zit het echt waar met open mond te lezen allemaal.
Ik snap dat het vervelend is maar wat een drama idd, en je vent is degene met de gebroken arm, en jij maar huilen om van alles en nog wat, ik zal dr wel te nuchter voor zijn allemaal of zo hoor, sorry...

quote:

Op dinsdag 3 januari 2012 16:47 schreef oh-oh het volgende:
Ik zit het echt waar met open mond te lezen allemaal.
Ik snap dat het vervelend is maar wat een drama idd, en je vent is degene met de gebroken arm, en jij maar huilen om van alles en nog wat, ik zal dr wel te nuchter voor zijn allemaal of zo hoor, sorry...

I second that. It's not the end of zeh world.

Als Mo me zou smeken om thuis te blijven omdat ik met mijn rolstoel en voet hem voor lul liet lopen, had ik mijn krukken rectaal ingebracht bij hem

quote:

Op dinsdag 3 januari 2012 16:49 schreef Qwea het volgende:

[..]

I second that. It's not the end of zeh world.

Als Mo me zou smeken om thuis te blijven omdat ik met mijn rolstoel en voet hem voor lul liet lopen, had ik mijn krukken rectaal ingebracht bij hem

Ik weet dat je het ook nog meent

quote:

Op dinsdag 3 januari 2012 16:47 schreef oh-oh het volgende:
Ik zit het echt waar met open mond te lezen allemaal.
Ik snap dat het vervelend is maar wat een drama idd, en je vent is degene met de gebroken arm, en jij maar huilen om van alles en nog wat, ik zal dr wel te nuchter voor zijn allemaal of zo hoor, sorry...

Dat komt door mijn psychische gesteldheid

In het dagelijks leven vrij kil en hard, maar zodra er ook maar IETS anders gaat dan verwacht ben ik van slag, en dat kan echt weken nawerken. Achteraf denk ik ook: Djiiiiiezus, maar op dat moment kan ik niet meer nadenken of zo. Volgens mij springt mijn IQ dan ook ver onder gemiddeld, tijdens zo'n bui

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Maar je vriend heeft zijn andere hand nog.. daar kan hij vast wel een frisbee mee gooien. dan maar geen 20 meter maar 15 hoor.

quote:

Op dinsdag 3 januari 2012 17:23 schreef Messina het volgende:

[..]

Dat komt door mijn psychische gesteldheid

In het dagelijks leven vrij kil en hard, maar zodra er ook maar IETS anders gaat dan verwacht ben ik van slag, en dat kan echt weken nawerken. Achteraf denk ik ook: Djiiiiiezus, maar op dat moment kan ik niet meer nadenken of zo. Volgens mij springt mijn IQ dan ook ver onder gemiddeld, tijdens zo'n bui

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Serieus?
Mijn excuses dan hoor, want dat wist ik echt niet, ik dacht echt even dat het aan mij lag, maar dan snap ik het wel hoor

quote:

Op dinsdag 3 januari 2012 17:26 schreef oh-oh het volgende:

[..]

Serieus?
Mijn excuses dan hoor, want dat wist ik echt niet, ik dacht echt even dat het aan mij lag, maar dan snap ik het wel hoor

Helaas wel

Hoef je geen sorry te zeggen, kun jij toch niet weten

Ik denk dat ik, als het een ander zou zijn, ook zou denken: Wat een muts

Ik weet niet meer wat ik moet.. Koda heeft inmiddels 20 dagen anti-biotica gehad en 8 dagen slijmoplossers, en nog klinkt hij zo benauwd en is die 's ochtends vroeg gewoon aan het roggelen alsof het een bejaarde man is. Ik heb in 12 weken tijd bijna ¤300,- betaald voor allerlei dingen, samen met mijn ouders, want we hebben het thuis al niet zo breed, maar ik vind dat hij daar niet onder mag lijden. Wat moet ik nu doen? De afgelopen 3-4 dagen is die gewoon al weer helemaal uit zijn doen, hij heeft vreselijk dunne poep bij 2 van de 6 keer dat ik hem uitlaat, en soms gaat die gewoon midden op straat liggen en komt die niet meer vooruit. Ik ben echt bang dat er iets met hem is, want de DA had gezegt dat die waarschijnlijk net een beginnende longontsteking heeft weten te ontlopen. De slijmoplossers hebben weinig/bijna niet geholpen helaas. Haar enige optie was nog een foto van zijn longen, om uit te sluiten dat daar niks mis is, en die foto kost me ook al consult + foto = ong. ¤80,-..

Verder groeit die wel prima, speelt die leuk met andere pups in het bos en leert en luistert hij nog erg goed. Hij weegt nu 20Kg en is aankomende zaterdag al 19 weken. Heeft iemand enig idee wat ik nu moet doen? Ik ben zelf ook nu al ruim een jaar ziek, en mijn ouders zeggen dat als ik niet over mijn eigen kwaaltjes ''aan het zeuren ben'', dat ik maar over onze hond begin te zorgen, terwijl ik gewoon het beste met Koda voor heb, omdat hij echt hetgene is wat mij door deze hele moeilijke periode heen sleept. Hij is echt het beste wat mij in een hele lange tijd is overkomen, en hij maakt me simpelweg heel gelukkig alleen al door zijn aanwezigheid. Ik zit hier nu weer met tranen in me ogen, en ik vind mezelf zo stom en zielig klinken nu Ik kan gewoon niet leven als iemand van mijn leeftijd, ik word verdomme in maar 18 en ik kan gewoon nooit uitgaan of leuke dingen doen omdat ik daar gewoon 100% beperkt in ben door mijn tot dusver onbekende aandoening. Ik zie gewoon geen uitweg meer, ik ben echt gewoon depressief..

quote:

Op dinsdag 3 januari 2012 18:13 schreef Mauskoekwaus het volgende:
Ik weet niet meer wat ik moet.. Koda heeft inmiddels 20 dagen anti-biotica gehad en 8 dagen slijmoplossers, en nog klinkt hij zo benauwd en is die 's ochtends vroeg gewoon aan het roggelen alsof het een bejaarde man is. Ik heb in 12 weken tijd bijna ¤300,- betaald voor allerlei dingen, samen met mijn ouders, want we hebben het thuis al niet zo breed, maar ik vind dat hij daar niet onder mag lijden. Wat moet ik nu doen? De afgelopen 3-4 dagen is die gewoon al weer helemaal uit zijn doen, hij heeft vreselijk dunne poep bij 2 van de 6 keer dat ik hem uitlaat, en soms gaat die gewoon midden op straat liggen en komt die niet meer vooruit. Ik ben echt bang dat er iets met hem is, want de DA had gezegt dat die waarschijnlijk net een beginnende longontsteking heeft weten te ontlopen. De slijmoplossers hebben weinig/bijna niet geholpen helaas. Haar enige optie was nog een foto van zijn longen, om uit te sluiten dat daar niks mis is, en die foto kost me ook al consult + foto = ong. ¤80,-..

Verder groeit die wel prima, speelt die leuk met andere pups in het bos en leert en luistert hij nog erg goed. Hij weegt nu 20Kg en is aankomende zaterdag al 19 weken. Heeft iemand enig idee wat ik nu moet doen? Ik ben zelf ook nu al ruim een jaar ziek, en mijn ouders zeggen dat als ik niet over mijn eigen kwaaltjes ''aan het zeuren ben'', dat ik maar over onze hond begin te zorgen, terwijl ik gewoon het beste met Koda voor heb, omdat hij echt hetgene is wat mij door deze hele moeilijke periode heen sleept. Hij is echt het beste wat mij in een hele lange tijd is overkomen, en hij maakt me simpelweg heel gelukkig alleen al door zijn aanwezigheid. Ik zit hier nu weer met tranen in me ogen, en ik vind mezelf zo stom en zielig klinken nu Ik kan gewoon niet leven als iemand van mijn leeftijd, ik word verdomme in maar 18 en ik kan gewoon nooit uitgaan of leuke dingen doen omdat ik daar gewoon 100% beperkt in ben door mijn tot dusver onbekende aandoening. Ik zie gewoon geen uitweg meer, ik ben echt gewoon depressief..

Zie dm

Ik zag het, dankje, zal ik doen,

Wat vervelend voor jullie, Maus...
Is het geen mogelijkheid om in termijnen te betalen bij de DA?
Onze DA doet daar niet moeilijk over, maar daar komen we alweer een jaar of 6.

Je kan het altijd proberen aan te kaarten...

Ik hoop dat jij je snel beter voelt, of in ieder geval lekkerder in je vel zit.

Heb met tranen in mijn ogen toch stiekem, want mijn ouders vonden dat ik ''aandacht zocht'' en ''me aanstelde'' ( ), mijn opa en oma gebelt, en zij vonden het erg fijn dat ik hun daar zo in vertrouwde. Zij gaan even overleggen wat juist is en ze hebben het er niet over met mijn ouders, want ze vinden dat ik soms nogal onterrecht behandelt word door mijn ouders. Ik ben gewoon heel snel ongerust en misschien wel te (over)gevoellig. Ik kan niet uitleggen hoeveel Koda voor mij de afgelopen 12 weken al heeft betekent, en wat die dus de komende jaren nog voor mij gaat betekenen. Als ik wakker word en ik ben weer depri, dan komt hij 's ochtends vroeg zo lief naast me zitten en daar word ik gewoon zo blij van. Het is gewoon echt een vriend en iemand die mij begrijpt. Mijn vader snapt die band wat ik met Koda heb denk ik gewoon niet, en mijn moeder vind Koda ook erg belangrijk want ze is zelf ook al een jaar thuis met een rug die finaal defect is, maar toch heb ik het idee dat ze niet inzien dat er daadwerkelijk wat aan de hand kan zijn met mijn Kodatje, want hij is soms gewoon niet zoals een normale pup moet zijn.

Ik heb besloten dat ik er vanavond maar is uit ga, even een filmpje pakken in de bios, want ik trek het niet om nog langer in hetzelfde huis te zijn als mijn ouders. Ben gewoon bang voor hoe ik ga reageren als ze me aanspreken, want ik heb dus zo'n beetje 90% van al mijn frustratie op zitten kroppen, 5% kan ik hier kwijt en die laatste 5% bij mijn opa en oma. Fijn dat er ook mensen hier zijn die dit daadwerkelijk lezen en met mij meevoelen..

Wat vervelend allemaal, Maus . Wat vindt de dierenarts dat er nu gedaan moet worden met Koda? Heb je die foto van de longen nu uiteindelijk wel laten maken?
Sterkte in ieder geval!

Jeetje, Messina, stom dat ze dat via dat protocol moeten doen als je bij voorbaat al weet dat het niet gaat werken Hoop dat er snel verbetering is! En het komt allemaal wel weer goed met 'm

Maus: Arme, arme Koda En jij, natuurlijk... want het is helemaal niks als het niet goed gaat met je dier(en)! Heeft de DA echt geen enkel idee wat Koda mankeert en heb je de foto uiteindelijk laten maken? Sterkte!

Oh-oh: Helemaal geweldige pakjes en leuke foto's weer

Mijn enkelbanden blijken gescheurd te zijn Ben al wel met man en hond naar het bos geweest, maar dat was lastig, vanwege de combinatie modder+krukken...
Wil er zo snel mogelijk weer met de hond eropuit kunnen, zonder hulp van man... Zou dat te doen zijn met een of ander rekbare lijn, zodat ze me niet om kan trekken?

quote:

Op dinsdag 3 januari 2012 22:06 schreef gehotseflotst het volgende:
Jeetje, Messina, stom dat ze dat via dat protocol moeten doen als je bij voorbaat al weet dat het niet gaat werken Hoop dat er snel verbetering is! En het komt allemaal wel weer goed met 'm

Mijn enkelbanden blijken gescheurd te zijn Ben al wel met man en hond naar het bos geweest, maar dat was lastig, vanwege de combinatie modder+krukken...
Wil er zo snel mogelijk weer met de hond eropuit kunnen, zonder hulp van man... Zou dat te doen zijn met een of ander rekbare lijn, zodat ze me niet om kan trekken?

Komt goed!

Ik denk dat jij vooral even rustig aan moet doen... Goed naar je lichaam luisteren ook. Dan ben je snel weer op de been

Fijn dat het niet gebroken is trouwens!

Ik zou niet te veel risico nemen gehotaeflots, voor je het weet mag je er een paar maandjes fysio achter plakken

Beterschap!

Vandaag gingen de weimpjes naar de hondenschool voor een ontdekkingsparcours;) volgende week gaan we weer.
Filmpje



De grote hond was erg boeiend










Hondje omver gooien.




En aanvallen maar!

quote:

Op dinsdag 3 januari 2012 17:24 schreef Thinkk-Pinkk het volgende:
Maar je vriend heeft zijn andere hand nog.. daar kan hij vast wel een frisbee mee gooien. dan maar geen 20 meter maar 15 hoor.

Ik heb jouw bericht helemaal gemist
Joahhhh, vast wel binnenkort, maar nu nog even niet.
Misschien moet ik ook gewoon wat oefenen!

_Multiply86_! Die pups
Weimaraners zijn sowieso al prachtig, maar die pups zijn natuurlijk helemaal om op te vreten

Gave foto's Multi, ik vind ze persoonlijk volwassen mooier, omdat ze dan zo elegant zijn

Ik begin ze ook steeds leuker te vinden , maar qua uiterlijk is het eigenlijk helemaal niet waar ik op val en de reuen zijn vaak zo patserig Haar eigen pup van 8 maanden is wel super leuk, mega beest is het, bijna 40 kg al en zo lomp

Volgende week vrijdag ga ik een dagje op de pups passen En die week daarna ook nog 2 dagen en dan zijn ze alweer bijna weg

Jaaaaaaaaaa, zeker volwassen mooier, maar kijk nouuuu! Kiek die koppies!

Veertig kilo?
In mijn hoofd zijn ze veel kleiner, beetje Dalmatier-formaat/gewicht (ong. 30 kilo volwassen).

Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik niemand ken met een Weimaraner, maar er zit een fokker langs de snelweg waar ik ze (de volwassen dieren) wel eens rond zie huppelen...
_{Maar vanaf die afstand is het ook wat lastig inschatten...}

quote:

Op woensdag 4 januari 2012 01:08 schreef Messina het volgende:
Jaaaaaaaaaa, zeker volwassen mooier, maar kijk nouuuu! Kiek die koppies!

Veertig kilo?
In mijn hoofd zijn ze veel kleiner, beetje Dalmatier-formaat/gewicht (ong. 30 kilo volwassen).

Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik niemand ken met een Weimaraner, maar er zit een fokker langs de snelweg waar ik ze (de volwassen dieren) wel eens rond zie huppelen...
_{Maar vanaf die afstand is het ook wat lastig inschatten...}

Ja het is wel verschillend, zij heeft ook een volwassen reu die wat kleiner is. In het nest zie je ook al goed de verschillen, die rode reu is echt een dikke beer. En van de teefjes is de gele een mini, de roze is wat steviger. Daar zou ik eerder op vallen. Maar die kleine gele is echt een pittig ding, die is nu al de baas over de reutjes

Ik moet nu trouwens echt gaan slapen pff, alweer veels te laat

Oh die die ik ken zijn ook dalmatenbouw of net iets groter. Ik heb sowieso niks met staande honden hoor, puur het uiterlijk vind ik wel echt mooi van de Weimeraner.
En de rasnaam

Hmmm, dat wordt rustig aan doen dus? Heb geen zin in een extra lange tijd revalideren

De afgelopen dagen logeerde hier een vriend die dingen voor me ophaalde/deed/hond uitliet enz. als manlief weg was. Shiva heeft hem echt flink uit zitten testen en besloot gisteren opeens helemaal niet meer te gaan luisteren naar wat ie ook zei Toen hij haar wilde laten zitten, bleef ze staan en staarde hem aan, terwijl ze de afgelopen dagen direct naar hem luisterde. Ook nadat hij het commando herhaalde deed ze niks. Daarna wilde hij haar naar haar mand sturen, maar ze draaide zich van hem weg en ging lekker met een speeltje spelen ("Lalalalala ik hoor je nieeeet!") Heb d'r maar even streng toegesproken toen ik dat zag gebeuren en toen had ze zo'n 'oh ja!'-koppie

Nu liggen we heerlijk samen op de bank, samen met een paar katten Maar helaas geen camera bij de hand

Multiply: Ooooooooooooh! Wat een schatjes! Wat leuk trouwens, die puphalsbandjes in alle kleuren van de regenboog! Normaal zie ik dat mensen van die cadeaulintjes gebruiken!
Enne... puppy-oppas? Wat een geluk