Ik ben het niet helemaal met je eens Koos. Ik zal de laatste zijn die zal ontkennen dat "de utopie van de vrije markt" als ware het meta-frame van de postmoderne maatschappij is geworden. Denken in termen van marktoplossingen domineert -mogelijk sinds de val van de muur- ook mijns inziens nagenoeg ieder discours.
Daar staat tegenover dat er wel degelijk (intellectuele) kritiek is. In het publieke debat is daar nog niet veel ruimte voor, eveneens in de politiek (zelfs de socialistische partijen denken in marktoplossingen ;') ), maar wat mij opvalt is dat naarmate crisis op crisis volgt deze kritiek steeds luider begint te worden. Het is wachten op het moment dat de kritiek ook zijn intrede doet in de politieke arena. Het kunnen partijen op links zijn, die hun heil zoeken bij de staat, of partijen op rechts, die oplossingen zoeken bij de civil society.
Ik vrees alleen dat die oplossingen vragen om ingrijpende heroverweging en verandering van een/onze samenleving. Sociaal, juridisch, economisch, politiek, allerlei systemen zouden een andere vorm krijgen. "Het kapitalisme" aanpakken is net zoiets als "het feodalisme" aanpakken, het gaat om een verschuiving van jaren, decennia, misschien wel eeuwen. Als je er naar zoekt zie je op al die fronten wel verandering, maar de 'Franse revolutie' die ons systeem aan het wankelen brengt moet nog komen...
"Ill fares the land, to hastening ills a prey;
Where wealth accumulates, and men decay"
- Oliver Goldsmith, The Deserted Village