quote:
Op vrijdag 18 november 2011 15:17 schreef bulbjes het volgende:Zou er ook een gradatie zijn in biseksualiteit? Dat ik bijv. 20% opgewonden raak van mannen en 80% van vrouwen of zo?
Of werkt dat bij biseksuele vrouwen sowieso anders omdat ze wat vrouwen betreft opgewonden raken zoals een man (visueler), en wat mannen betreft opgewonden raken zoals een vrouw (minder visueel, en dus eigenlijk moeilijk vergelijkbaar met hoe je opgewonden raakt van een vrouw)?
Of zijn er meerdere soorten biseksualiteit? Vrouwen die van vrouwen opgewonden raken als een man en van mannen opgewonden raken zoals een vrouw, maar ook vrouwen die van vrouwen opgewonden raken zoals een vrouw (ook niet zo visueel) etc?
Bij mannen zit het dan denk ik weer anders dan bij vrouwen: homo's zijn iig ook heel erg visueel ingesteld als ik dat zo hoor. Die worden echt opgewonden van mannen zien.
De meeste (hetero en bi) vrouwen hebben dat dus niet?? (ben daar nog steeds benieuwd naar)
Als je als man biseksueel bent val je dan op vrouwen op een mannenmanier (visueel) en op mannen op een mannenmanier, of val je dan op mannen op een mannenmanier en op vrouwen op een vrouwenmanier? Etc.
Intrigerend

Deze had ik nog over het hoofd gezien. Biseksualiteit is een heel groot grijs gebied en er zijn dan ook vele verschillende zienswijzen over. De één zegt dat je biseksueel bent als je op beiden verliefd kunt worden, de ander zegt dat je slechts tot beiden fysieke aantrekkingskracht moet voelen.
Ik ben volgens het boekje biseksueel, daar ik me tot mannen en vrouwen emotioneel en fysiek aangetrokken voel. Nu heb ik gedurende heel mijn leven eigenlijk een voorkeur voor mannen gehad emotioneel en fysiek voor vrouwen. Maar ik ben niet visueel ingesteld en dus val ik vooral op het gevoel dat iemand mij geeft. Ik kom ook wat betreft vriendschappen en andere relaties beter overeen met mannen dus voor mij redelijk logisch dat ik in de liefde vooral ervaring heb met mannen. Maar eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat bijvoorbeeld transseksuelen ook altijd tot mijn verbeelding gesproken hebben, beide geslachten. Zo ook travestiete dames die zich als man verkleden (andersom totaal niet!). Ik heb daar trouwens helemaal geen ervaring mee, maar wel regelmatig een oogje op gehad. Maar toch is het altijd voor mij het emotionele aspect dat de doorslag geeft. Maar uiteindelijk is het plaatje voor mij zo vaag dat de term niet-hetero nog het beste omschrijft hoe ik het zelf ervaar.
Verschillende gradaties zul je in biseksualiteit zeker wel hebben, lichte/sterke voorkeur voor het eigen of het andere geslacht, deze voorkeur kan ook wisselen! Ik heb jaartje meegemaakt waarin ik eigenlijk alleen nog naar vrouwen keek.
Homo's en hetero mannen zijn inderdaad beiden even sterk visueel ingesteld. Hetero vrouwen en lesbiennes/biseksuele vrouwen doorgaans amper tot niet. Je zult op deze stelregel wel altijd uitzonderingen vinden, wat dat betreft is het interessant om te kijken naar transseksuelen. Want die zijn gedwongen om in het andere geslacht dan hun identiteitsgeslacht door het leven te gaan. Hun identiteitsgeslacht bepaalt meen ik of ze mannelijke (visueel) of vrouwelijke (emotioneel) aantrekkingskracht ervaren. Geen pretje trouwens, om in het verkeerde lijf te zitten. Stel je voor dat jij in een mannenlijf gevangen zou zitten en iedereen in je omgeving verwacht mannendingen van je: je wordt raar aangekeken als je zin hebt in chocola omdat je je kut voelt, er wordt van je verwacht dat je altijd stoer, sterk, rationeel bent, als je gek bent op winkelen en typische vrouwenseries wordt je voor homo versleten. Je wil graag make-up dragen omdat het je flatteert maar het kan niet. Je wil graag met je vriendinnen bootyshaken maar dat kan niet. En ga zo maar door. De buitenwereld is dusdanig ingesteld op 'typisch mannelijk' en 'typisch vrouwelijk' dat er dus geen ruimte is voor zulke mensen.
Ik denk dat iedereen zijn eigen invulling eraan geeft. Mij valt op dat veel hetero's het in de traditionele hokjes bekijken: homo/lesbisch, biseksueel of hetero. Ik ben zeer actief in het homowereldje en ik ken geen enkele homo, transseksueel of bi (m/v) die er zo zwart/wit tegenaan kijkt, gewoon omdat we allemaal op een bepaald punt in ons leven gedwongen waren om onze eigen seksualiteit kritisch onder de loep te nemen. Lesbo's zijn er trouwens in de regel wel weer strikter in wat betreft de hokjes. Biseksuelen hebben wat betreft belevingswereld weinig raakvlakken met homo's, lesbiennes en hetero's. Denken in hokjes als 'tot welke mannelijke/vrouwelijke fysieke kenmerken voel ik me visueel aangetrokken' bestaat gewoon amper. Bij vrouwen kun je het ene heel sexy vinden, bij mannen kun je dat afstotelijk vinden (lang haar is daar bij mij zo'n typisch voorbeeld van, vind ik bij vrouwen soms prachtig maar bij mannen altijd afschuwelijk). Ook voor homo's is het maar moeilijk te begrijpen hoe het is om tot beide geslachten aangetrokken te zijn, al zullen homo's niet snel oordelen. Lesbo's zijn daar beruchter in, ik heb vanuit het lesbo kamp al een paar keer commentaar gehad op mijn hetero relatie. Maar goed, nu ben ik aan het veralgemeniseren en dat is ook hokjesdenken. Punt is: iedereen kijkt er anders tegenaan. En pas als je jezelf als niet-hetero hebt ingedeeld, zul je ten volle begrijpen hoe het is om af te wijken van de meute daarin. Let wel, ik ken ook hetero's die toch heel ver komen in dat opzicht maar het is gewoon een jarenlang proces van overpeinzingen voordat je daarin tot een standpunt komt waarmee je jezelf kunt verenigen.