Je kinderen die je uitschelden, hoe pak je dat aan?

ik weet nog dat ik met mijn 1,5 jarige oudste, nét zwanger van de tweede, voor het eerst in onze nieuwe auto reed. Van een klein peugeootje naar een Station, het was ff wennen. dus toen iemand nogal breed parkeerde, en ik met het zweet op m'n rug erlangs moest gooide ik er een: ja, daar kan ik toch niet langs, Trut!! uit. Waarop er een: "hihi, Tjút!"van de achterbank kwam.

ai....

Ja hoi, mijn zoon noemde mij "lullekop" ik moest lachen, hij werd boos en dat was blijkbaar niet het gewenste effect, nooit meer gehoord

quote:

Op woensdag 21 september 2011 19:38 schreef Meimeltje het volgende:
Hier heeft hij ook weleens 'stomme mama' gezegd toen hij boos was. Ik heb toen ook uitgelegd dat hij best boos mag zijn maar dat ik niet wil dat hij dat zegt. Zelfde geldt voor andere (nog redelijk nette) scheldwoorden die hij meekrijgt van de BSO. Hij zegt weleens wat, maar als ik dan vraag wat hij zegt is de hint voor hem al duidelijk.
Heel erg boos worden zou hier volgens mij averecht gaan werken, omdat hij de volgende keer weet hoe hij me boos moet krijgen of er een spelletje van kan gaan maken.

Precies. Ik denk ook dat al vanaf jongere leeftijd heel duidelijk moet zijn hoe een kind jou als als ouder wel of neit mag en kan benaderen. Zonder respect wordt bij ons gewoon niet getolereerd.

Ik denk zeker dat andere kinderen ook een grote invloed kunnen hebben. Zeker op school en bij de bso zal dat het geval zijn. Ik reageerde op deze opmerking:

quote:

Op woensdag 21 september 2011 20:31 schreef simmu het volgende:
nja, kindjelief hoeft enkel maar een keer bij de buurvrouw een "kutwijf" mee te krijgen en dan kan je al met de ellende zitten hoor. tis nou niet zo dat als een 6-jarige kind zijn of haar moeder kutwijf noemt, dat je dan gelijk kan concluderen dat schelden heel normaal is in dat gezin. pas als het structureel wordt kan je dat idd concluderen

En ik denk dat dat dus niet zo is. Ik denk dat het wel in de dagelijkse omgang moet zijn, en dat hoeft niet per se het gezin te zijn. Daar staat tegenover dat ik denk dat wanneer je op dit soort gedrag vroeg genoeg reageert en duidelijk maakt dat schelden niet mag, je best eens een incidenteel scheldwoord naar je hoofd zal kunnen krijgen als ze ouder worden, maar dat ze daar zelf dan waarschijnlijk net zo van schrikken als je er als ouder verbaasd over bent.

Ik had zelf een tijd terug ook zoiets, op de fiets, met Senna voorop, en dan een vrouw op een scooter ofzo die ons rakelings passeerde en ik echt een rare zwieper maakte. Dus ik zei ook "stomme doos!". Ik dacht meteen "ow jee, niet handig met Senna voorop" maar het bleef stil. Wel een minuut denk ik, maar toen kwam ie toch "tomme doos!"

Dan snap ik je Miss

Toen Kyllian nog een dreumes/peuter was en hij hoorde ergens een scheldwoord wat hij dus ook na zei maakte ik van dat woord altijd wat anders. "Nee hij/zij zei ...." (bijv. somme koos ipv stomme doos). Het werkte wel om hem af te leiden zodat hij het echte scheldwoord zo weer kwijt was.
Ok, nu hij 4 is werkt dat natuurlijk niet meer Ow en ik was vanavond een 'stomme kip' Mag er niet om lachen natuurlijk, maar het was niet omdat hij boos was ofzo. Blijkbaar gewoon leuk om te zeggen en in zo'n geval werkt negeren hier soms het beste.

Mijn middelste neefje vond het woordje kut een tijdje reuzeinteressant. Natuurlijk een vies woord en dat mag je niet gebruiken enzo, dus na een goed gesprek werd het door iedereen zo'n beetje genegeerd. Toch bleef hij het een spannend woord vinden en hijzocht dan ook (3 jaar oud ) naar gelegenheden om het functioneel te gebruiken. Bijvoorbeeld pakte hij dan een boek uit onze boekenkast en zei: ik denk dat hier wel kut in staat

Soms moet ik ook wel eens lachen om Mikael. Die verstaat sommige dingen niet goed en maakt er dan iets eigens van. Zo zegt R wel eens: Ja nu wil je weer chips, my ass . Mikael probeert dat dus ook dan: Ja nu moet ik weer de deur dicht doen, mayonaise!!

quote:

Op vrijdag 23 september 2011 11:05 schreef miss_sly het volgende:
Mijn middelste neefje vond het woordje kut een tijdje reuzeinteressant. Natuurlijk een vies woord en dat mag je niet gebruiken enzo, dus na een goed gesprek werd het door iedereen zo'n beetje genegeerd. Toch bleef hij het een spannend woord vinden en hijzocht dan ook (3 jaar oud ) naar gelegenheden om het functioneel te gebruiken. Bijvoorbeeld pakte hij dan een boek uit onze boekenkast en zei: ik denk dat hier wel kut in staat

Gehe, deze 3 jarige for president! (en nu wachten totdat iemand mij uit gaat leggen dat we hier geen president hebben ;p)

Maar on topic... wellicht een idee om je 's af te vragen of het kind wel voldoende structuur heeft in het leven en of er niet iets grondig mis is in de algehele communicatie tussen ouders en kind? 1 specifieke straf voor het schelden voor een keer is niet handig, kind zal toch iets van consequente ouders moeten ervaren. Dus dezelfde straf voor soortgelijke acties en niet toegeven als het begint te jengelen.

quote:

Op donderdag 22 september 2011 20:42 schreef zarGon het volgende:

[..]

.

aan de ene kant vermakelijk al die softie ouders in dit soort topics
aan de andere kant kom ik wel dat tuig van ze later op straat tegen.......

quote:

Op vrijdag 23 september 2011 11:33 schreef Leipo666 het volgende:

[..]

aan de ene kant vermakelijk al die softie ouders in dit soort topics
aan de andere kant kom ik wel dat tuig van ze later op straat tegen.......

Wat kinderen die opgevoed worden met de instelling dat schelden niet tot de normale communicatievorm behoort, is tuig?

quote:

Op vrijdag 23 september 2011 11:35 schreef Sjeen het volgende:

[..]

Wat kinderen die opgevoed worden met de instelling dat schelden niet tot de normale communicatievorm behoort, is tuig?

jesus, is dat wat je uit mijn stukje tekst weet te halen?

lees het topic nog eens en kijk eens waar ik op reageer...

quote:

Op vrijdag 23 september 2011 11:37 schreef Leipo666 het volgende:

[..]

jesus, is dat wat je uit mijn stukje tekst weet te halen?

lees het topic nog eens en kijk eens waar ik op reageer...

Ok, dan zal ik het even herschrijven... kinderen die niet geslagen worden, groeien op tot tuig?

quote:

Op vrijdag 23 september 2011 11:38 schreef Sjeen het volgende:

[..]

Ok, dan zal ik het even herschrijven... kinderen die niet geslagen worden, groeien op tot tuig?

tuurlijk, als jij denkt dat ik dat bedoel dan is dat prima zo

echt dit subforum

wat bedoel je dan Leipo? Daar ben ik oprecht benieuwd naar

quote:

Op vrijdag 23 september 2011 11:41 schreef Leipo666 het volgende:

[..]

tuurlijk, als jij denkt dat ik dat bedoel dan is dat prima zo

echt dit subforum

Ja, om je kapot te lachen inderdaad... zeg dan gewoon duidelijk wat je vindt, ei

De jongste nam ook alle scheldwoorden over van het schoolplein. Door hem telkens weer uit te leggen dat dat kwetsend is, er andere woorden zijn enz, ging het over. Duurde echt wel ff.

Voor ons werd ook duidelijk dat we zelf niet altijd de goede woorden kozen.
Jij, stouterd! Hoe ver ligt dat van stommerd, achterlijke enz af?
Je doet stout! Dat confronteerde minder. Ook voor mij.

Leipoo tikt dat ie soft soms vermakelijk vindt en dat als je dat (soft) NIET doet, je tuig kunt creëren?
Ik las het sarcastisch en te snel

[ Bericht 10% gewijzigd door -sabine- op 23-09-2011 11:51:28 ]

quote:

Op vrijdag 23 september 2011 11:42 schreef Sorbootje het volgende:
wat bedoel je dan Leipo? Daar ben ik oprecht benieuwd naar

dat veel nieuwe ouders soft zijn en dan heb ik het niet meteen over het slaan van kinderen
het 'in discussie gaan' met een kind van 4 of het geen straf geven omdat dat 'zielug' is

stel je kind eens harde grenzen en stel daar iets duidelijks tegenover mochten ze die grenzen eens overschreiden.

zoals dat verhaal van die pa die woest werd: zo'n pa heb ik ook hij is altijd redelijk en eigenlijk nooit boos, maar als je hem dan toch boos kreeg dan was je heel erg ver gegaan en door zijn reactie deed je het daarna nooooit meer (en nee mijn pa heeft mij nooit geslagen! de dreiging was al voldoende )

hij stelde zijn grenzen en de consequenties van het overschreiden van die grenzen waren heel duidelijk en daardoor ben ik zeer goed terecht gekomen.

als ik dan zie hoe alle kinderen van die softie ouders terecht zijn gekomen uit mijn generatie.......

maar ik weet maar al te goed wat een opmerking over een 'corrigerende tik' hier bij al die labiele hormoonbommen teweeg brengt dus ik ga maar weer terug naar mijn schuilkelder

Kijk als je het zo uitlegt kan ik er wel wat mee. Ik vind namelijk dat er best wat inzit wat je zegt. Ik ben niet voor schreeuwen, slaan of om het minste of geringste straffen, maar er zijn gewoon echt grenzen. En als het nodig is moet je gewoon optreden. Dat ben ik met je eens.

Mijn moeder is een heel rustige vrouw. Maar ik kan me gewoon een paar keer herinneren dat ik écht te ver was gegaan (een gulden uit haar portemonnee gepikt bv) en toen heeft ze me haar woede en teleurstelling héél goed laten voelen (niet fysiek). Dat maakte indruk.

Als je te veel straft of ontploft verliest het zijn kracht.

quote:

Op vrijdag 23 september 2011 11:47 schreef Leipo666 het volgende:

[..]

dat veel nieuwe ouders soft zijn en dan heb ik het niet meteen over het slaan van kinderen
het 'in discussie gaan' met een kind van 4 of het geen straf geven omdat dat 'zielug' is

stel je kind eens harde grenzen en stel daar iets duidelijks tegenover mochten ze die grenzen eens overschreiden.

zoals dat verhaal van die pa die woest werd: zo'n pa heb ik ook hij is altijd redelijk en eigenlijk nooit boos, maar als je hem dan toch boos kreeg dan was je heel erg ver gegaan en door zijn reactie deed je het daarna nooooit meer (en nee mijn pa heeft mij nooit geslagen! de dreiging was al voldoende )

hij stelde zijn grenzen en de consequenties van het overschreiden van die grenzen waren heel duidelijk en daardoor ben ik zeer goed terecht gekomen.

als ik dan zie hoe alle kinderen van die softie ouders terecht zijn gekomen uit mijn generatie.......

Je reageert op een quote die de post 'slaan is een teken van onmacht' belachelijk maakt. En je geeft aan dat hier softe ouders rondlopen. Is het dan heel vreemd dat daaruit geconcludeerd wordt dat jij van mening bent dat slaan wel bij opvoeden hoort en dat als je dat niet doet, je tuig creëert?

Wat je nu aangeeft is veel genuanceerder, maar alsnog onjuist... er zegt hier niemand dat straf sielug is.

quote:

Op vrijdag 23 september 2011 11:51 schreef Sjeen het volgende:

er zegt hier niemand dat straf sielug is.

in de fipo nog wel

quote:

Op woensdag 21 september 2011 16:50 schreef Jojoortje het volgende:
en zonder eten naar bed is echt te slecht te voor woorden!

of we pakken deze hele post:

quote:

Op woensdag 21 september 2011 16:59 schreef miss_sly het volgende:
Zonder eten naar bed vind ik een slecht idee. Eten is niet iets dat je moet verdienen of kunt verliezen, dat heb je nodig.

Ten tweede is de vraag hoe de ouders zelf zijn, natuurijk. Hoe wordt er thuis gecommuniceerd? Ik wil niet beweren dat kinderen ergens anders niet veel dingen leren,ook slechte, maar een beetje voorleven (met dank aan Moonah ) zal toch ook wel verschil maken.

En verder zou ik erover praten met haar. Ik weet niet wat ik een gepaste straf zou vinden, ik ben niet zo van het straffen, nog niet althans. Ik denk dat we er eens over zouden moeten praten wat wel een geschikte manier is voor haar om haar frustratie en boosheid te uiten.