De kunst van het loslaten van je ex #173

quote:

Op dinsdag 25 oktober 2011 20:04 schreef Mint_Clansell het volgende:

[..]

Als jij haar op de block gooit dan heb je nergens last meer van, want dan komt ze ook niet meer bij je vriendjes in hun timeline, noch zul je hun replies aan haar zien.

aha, maar ik kreeg nog wel haar reacties te zien op foto's/prikboordberichten van gezamelijke vrienden...maar zoals hierboven al werd gezegd, het wordt ook wel eens tijd om wat ballen te kweken en het mij niet meer aan te trekken.

Wel het rottige van die social media icm een zwakke ruggegraat, je gaat zelfs die kleine opmerkingen in reacties analyseren en daar haar hele gemoedsrust aan ophangen..

Hier werkt dat facebook blokkeren echt perfect.... Is inmiddels eigenlijk niet meer echt nodig, maar laat het toch maar zo... Over een paar weekjes heeft ze een jaar met haar huidige vriend, dat wordt uiteraard groots aangekondigd via facebook....

Niet dat ik er nog wakker van kan liggen ofzo, maar word er op de een of andere manier liever toch niet mee geconfronteerd.. Vooral het feit dat ze het met mij s 8 maanden volhield en het met deze knuppel nu al bijna een jaar uithoudt is niet erg egostrelend natuurlijk

Ik blijf me daar ook echt over verbazen, hoezeer mensen zichzelf kunnen wegcijferen voor hun partner om de relatie maar in stand te houden...

Liefde is goed, en er voor elkaar zijn is belangrijk, maar als je liefje kennelijk zoveel van je vraagt dat je zelf niet meer je eigen leven kunt leiden dan moet je je echt gaan afvragen of dit wel de juiste is...

Zo veel vrienden van mij zitten gewoon helemaal onder de plak, en op de een of andere manier is in elke van die relaties hun vriendin de baas...
Mensen die gewoon weten, dat als hun relatie overgaat ze niets meer over hebben, maar toch alleen maar blijven investeren in hun vriendin in plaats van een eigen sociaal leven op te bouwen...

Een collega van mij hetzelfde, elke pauze belt hij met zijn vriendin, maar laatst hadden ze een wat slechtere periode en zocht hij meer contact met ''ons''.. Vaker voetbal kijken samen etc.. Maar het duurde gvd nog geen 3 dagen of hij vroeg of zijn vriendin de volgende keer ook mee mocht komen...

Soms bellen we hem nog wel eens op als er een leuke wedstrijd op is, maar 9 van de 10 keer wil/kan hij alleen komen als zijn vriendin mee mag.. En als ze er samen zijn zitten ze alleen maar tegen elkaar te praten, en staan ze bij het laatste fluitsignaal op om weer naar huis te gaan:+

Wat heb je aan dat soort mensen...

quote:

Op woensdag 26 oktober 2011 11:51 schreef JiggyJ het volgende:
Ik blijf me daar ook echt over verbazen, hoezeer mensen zichzelf kunnen wegcijferen voor hun partner om de relatie maar in stand te houden...

Liefde is goed, en er voor elkaar zijn is belangrijk, maar als je liefje kennelijk zoveel van je vraagt dat je zelf niet meer je eigen leven kunt leiden dan moet je je echt gaan afvragen of dit wel de juiste is...

Zo veel vrienden van mij zitten gewoon helemaal onder de plak, en op de een of andere manier is in elke van die relaties hun vriendin de baas...
Mensen die gewoon weten, dat als hun relatie overgaat ze niets meer over hebben, maar toch alleen maar blijven investeren in hun vriendin in plaats van een eigen sociaal leven op te bouwen...

Een collega van mij hetzelfde, elke pauze belt hij met zijn vriendin, maar laatst hadden ze een wat slechtere periode en zocht hij meer contact met ''ons''.. Vaker voetbal kijken samen etc.. Maar het duurde gvd nog geen 3 dagen of hij vroeg of zijn vriendin de volgende keer ook mee mocht komen...

Soms bellen we hem nog wel eens op als er een leuke wedstrijd op is, maar 9 van de 10 keer wil/kan hij alleen komen als zijn vriendin mee mag.. En als ze er samen zijn zitten ze alleen maar tegen elkaar te praten, en staan ze bij het laatste fluitsignaal op om weer naar huis te gaan:+

Wat heb je aan dat soort mensen...

veel mensen zijn gewoon doodsbang om alleen te zijn..zo komt het iig op mij vaak over. Vriend van mij ook, maakt het halsoverkop uit met zijn vriendin, hele verhalen dat ie zich nog nooit zo opgelucht en vrij heeft gevoeld en eindelijk niet meer op zijn tenen hoeft te lopen. Binnen een week al wat gedaan met een andere meid, dat ook weer afgekapt en na een weekje op zichzelf doet hij nu weer alle moeite om bij zijn ex terug te komen die dat nog accepteert ook. Begrijp daar weinig van maar misschien komt dat ook dat ik nooit in die situatie ben geweest.

Wat is er mis met even alleen alles op een rijtje zetten wat je nu echt wil, maar bepaalde mensen hebben altijd in een relatie gezeten en kunnen echt bijna niet meer zonder. Grappige is dat zij dan ook veel makkelijker verliefd worden en dat dan ook vaak wederzijds is...waarschijnlijk is het er voor open staan toch wel een belangrijke factor...

Klopt inderdaad helemaal wat je zegt, erg herkenbaar!

Moet eerlijk toegeven dat ik ook zo was, ik vond het ook best wel ''eng'' toen mijn ex bij me wegging, er alleen voorstaan, vertrouwd gevoel bla bla...

Maar nu ben ik echt blij dat het zo is gelopen. We pasten totaal niet bij elkaar, en teruggaan naar haar zou een keuze zijn voor het vertrouwde in plaats van het goede...

Vind het daarom soms echt pijnlijk om te zien dat sommige mensen elkaar niet los durven te laten, terwijl het vele malen beter zou zijn...
Inmiddels wil ik niet eens meer een relatie voorlopig, ik vind het heerlijk zo.

Een kennis van mij ook, heeft al 9 jaar achtereen een relatie. Niet met dezelfde, maar met 3 meisjes. Hij heeft het nu al 2 keer zo gespeeld, dat hij een relatie niet uitmaakt, maar op ''pauze'' zet, om in de tussentijd te kunnen kijken of het serieus kan worden met het meisje waar hij mee bezig is. Zodra hij die zekerheid heeft durft hij het pas uit te maken en stapt hij meteen over naar de nieuwe vriendin...

Nu is hij echter 2 weken geleden onverwachts gedumpt, en heeft hij voor het eerst in jaren helemaal niemand. Hij is helemaal wanhopig en stiekem geniet ik ervan..

quote:

Op woensdag 26 oktober 2011 11:05 schreef Mister_Bojangles het volgende:
Hier werkt dat facebook blokkeren echt perfect.... Is inmiddels eigenlijk niet meer echt nodig, maar laat het toch maar zo... Over een paar weekjes heeft ze een jaar met haar huidige vriend, dat wordt uiteraard groots aangekondigd via facebook....

Niet dat ik er nog wakker van kan liggen ofzo, maar word er op de een of andere manier liever toch niet mee geconfronteerd.. Vooral het feit dat ze het met mij s 8 maanden volhield en het met deze knuppel nu al bijna een jaar uithoudt is niet erg egostrelend natuurlijk

Ik laat mijn ex ook lekker op de block en als ze zich aanmeldt op een social site waar ik ook actief ben dan is het eerste wat ik doe haar daar ook blokkeren. Totaal geen behoefte eraan om haar nog te zien of spreken. Maar dat heeft ook wel een beetje te maken met wat er allemaal is gebeurd in de relatie. Althans, Ik realiseerde me pas nadat het uit was wat een sukkel ik ben geweest en wat een psycho zij was.

.. Dat loslaten gaat makkelijk als je erachter komt dat mevrouw nadat ze iemand twee weken kent al zwanger is haha. Blij dat ik daar niet in ben getrapt.

quote:

Op woensdag 26 oktober 2011 18:32 schreef Snoepje5 het volgende:
.. Dat loslaten gaat makkelijk als je erachter komt dat mevrouw nadat ze iemand twee weken kent al zwanger is haha. Blij dat ik daar niet in ben getrapt.

Jij was toch met de ex die door haar examens geen tijd had voor je of zit ik er naast?

Wel snel om te weten dat je zwanger bent na 2 weken, lijkt mij dat daar dan nog een slachtoffer voor zit

Ik heb trouwens even jullie hulp nodig. Dit lijkt me wel een geschikte plek, en om er nou weer een heel apart topic voor te maken...

Maargoed, vorig jaar zomervakantie (2010) heb ik een meid ontmoet. Het klikte eigenlijk vrij snel, we waren met een aantal bevriende gezinnen, en zij was bij 1 van die gezinnen...

Leuke tijd gehad, en hoewel er veel meiden waren trok ze toch het meeste naar mij toe. Zij is bij nader inzien ook het enige meisje ooit in mijn leven waarmee ik gewoon ongerept uren kan en heb zitten praten, zonder constant in mijn achterhoofd te denken god waar moeten we het nu weer over gaan hebben, of hoe kom ik zo subtiel mogelijk van haar af...

Na de vakantie vroeg ze mn nummer en hebben we echt maaanden lang dagelijks elkaar de oren van het hoofd ge whats appt.. Ergens vorig jaar november kwam ze zelfs langs met een vriendin bij mij thuis, maar er is niets gebeurd...

Ik zat nog best wel met mijn ex in mijn hoofd en had nog niet zo' n zin in een wild romance. Maar het contact ging door, maar de laatste keer dat ik haar heb gezien was koninginnedag. Het contact is gebleven, maar is steeds minder en minder geworden. Nu spreken we elkaar zo eens in de 2 weken....

Maar de laatste tijd zit ik er toch wel steeds meer aan te denken wat voor een meid ik momenteel laat lopen. Ze is echt buitengewoon knap, intelligent, lang, slank en brunette Redelijk mijn droomvrouw dus...
Echter juist door ons lange verleden met contact over de telefoon, en doordat ik in het verleden wel enkele subtiele versierpogingen van haar kant ontweken heb, vind ik het best lastig om nu ineens na bijna anderhalf jaar ineens een stap te zetten...

Iemand misschien een hint of een handige manier om het contact toch weer wat intensiever te maken en hoe aan haar duidelijk te maken dat ik nu wel open sta om wat verder te gaan dan alleen sms'en ed? Zonder opdringerig over te komen...

Ik denk dat iedereen daar wel zijn eigen manier voor heeft. De een maakt langzaam wat meer contact, terwijl de ander subtiel de persoon in kwestie "uit vraagt".

Doe wat jou het lekkerst zit. :p

Maar blijf vooral niet hangen in je 'ik durf niet'.

Stuur dan een willekeurig smsje met iets dat jullie gemeenschappelijk delen, zeg dat je dat zag ofzo en weer aan haar dacht.

Mja ik durf haar best te sms' en,

maar ik vind het zeg maar best lastig om nu, na anderhalf jaar ''normaal'' contact opeens over te gaan naar hints geven enzo

wat dat betreft is het makkelijker als je iemand net kent..

quote:

Op donderdag 27 oktober 2011 09:35 schreef Mister_Bojangles het volgende:
Mja ik durf haar best te sms' en,

maar ik vind het zeg maar best lastig om nu, na anderhalf jaar ''normaal'' contact opeens over te gaan naar hints geven enzo

wat dat betreft is het makkelijker als je iemand net kent..

Dat schaar ik onder durven .

Er valt weinig op te zeggen behalve doen, en het contact eventueel weer uitbouwen.

quote:

Op woensdag 26 oktober 2011 22:28 schreef J0ycie88 het volgende:

[..]

Jij was toch met de ex die door haar examens geen tijd had voor je of zit ik er naast?

Klopt.

Daarna een relatie gehad voor 4 maanden met een ander ( waar het verhaal over gaat). Die nadat de relatie voorbij was, een aantal weken later zwanger is van d'r nieuwe vriendje. Bij mij was ze ook al de eerste maand ( en daarna ) aan het 'zeuren' over een kind. Deze jongeman trapt er blijkbaar wel in, na twee weken.

Hmmm, shit

Gisteren eigenlijk gemerkt dat ik het toch na meer dan een jaar nog best lastig vind om mijn ex helemaal los te laten....

Het is natuurlijk lang niet zo erg meer als voorheen, maar waar de meeste gedumpte mensen na een paar maanden kunnen zeggen '' Okay, so be it, ik ga door en ik vergeet het gewoon, ga op zoek naar een nieuwe relatie en dan komt het weer helemaal goed'', heb ik dat niet...

Heb absoluut geen zelfmedelijden ofzo, maar bijvoorbeeld bij evt. nieuwe relaties blijf ik toch denken aan het feit dat mijn ex me flink aan de kant heeft gezet, waardoor ik me eigenlijk niet kan voorstellen dat er andere meiden zijn die het wel in me zien zitten... Voel me een beetje....tweedehands ofzo

Ook trek ik me nog te veel aan van de dingen die mijn ex dezer dagen nog doet. Haar huidige vriend heeft ook vrienden, die allemaal een vriendin hebben. Wat daar dus ontstaat is een kliek van allemaal stelletjes, die leuke dingen samen doen, uit eten gaan etc etc...

Ik vind het dan best pijnlijk dat ik mijn ex ( of een toekomstige vriendin ) zoiets niet kan bieden. Ik heb genoeg vrienden, maar mijn vrienden studeren allemaal nog, terwijl zijn vrienden veelal na het MBO een baan hebben gevonden ( no offence ) . Mijn vrienden feesten dus nog volop, de meesten hebben nog geen vriendin, en diegenen die wel een vriendin hebben zijn lid van het Corps, dus die hebben eigenlijk geen tijd/zin om buiten dat nog vaak andere dingen te ondernemen...

Ik weet dat ik niet moet vergelijken enzo, maar het voelt wel een beetje kut eigenlijk...

Heb jij daar zelf wel zin in dan, met allemaal stelletjes leuke dingen doen en uit eten gaan? Zolang je dat niet hebt is er helemaal niks aan de hand namelijk, en die eventuele vriendin die zal niet vragen of je vrienden wel allemaal een vriendin hebben zodat jullie gezellig met hun op pad kunnen

3 dagen geleden mijn relatie gebroken van 3 jaar. Zelf voor gekozen, maar ben wel helemaal kapot sindsdien, zie ook:
Aaaargh waarom moet ze zo snel over me heen zijn :(
Heb haar net een hele lange mail gestuurd dat ik helemaal geen contact meer wil. En ga morgen mijn telefoon op mijn werk achterlaten zodat ik zelf geen contact meer kan zoeken, ook al wil ik t eigenlijk heel graag.. Pff wat een kut tijd is dit.

quote:

Op zaterdag 29 oktober 2011 15:10 schreef Catkiller het volgende:
Heb jij daar zelf wel zin in dan, met allemaal stelletjes leuke dingen doen en uit eten gaan? Zolang je dat niet hebt is er helemaal niks aan de hand namelijk, en die eventuele vriendin die zal niet vragen of je vrienden wel allemaal een vriendin hebben zodat jullie gezellig met hun op pad kunnen

Nee ik heb er daar zelf ook niet echt zin in hoor, althans het is niet zo dat ik denk goh wat zou ik dat graag willen...

Maar wat ik wel vind is dat het leuk is om via je vriend / vriendin nieuwe mensen te leren kennen. Mijn zus heeft met een jongen en inmiddels na 3 jaar relatie is ze helemaal in zijn vriendengroep opgenomen met nog een paar vriendinnen...

Mijn ex gaat met de vrienden van haar huidige vriend en vriendinnen regelmatig wat leuks doen...

Maar bij mijn vriendengroep werkt dat niet zo, en zie ik dat voorlopig ook niet gebeuren. We doen wel veel leuke dingen samen, maar als we een avond erop uit gaan is het eigenlijk niet gebruikelijk dat mensen hun vriendin meenemen, dat wordt nogal afgekeurd zelfs eigenlijk

Vrienden die wel een vriendin hebben doen veel dingen op zichzelf op relatiegebied...
Ergens is het best chill dat het nog zo is, want als iedereen nu al overal zijn vriendin mee naartoe sleurt wordt het wel een beetje burgerlijk, aan de andere kant hoop ik wel dat het ooit zal veranderen, want het is toch ook leuk dat je stelletjes hebt om een keer mee uit eten te gaan of een weekendje weg te doen oid..
Als ik nu een relatie zou krijgen zou ik echt geen idee hebben met wie ik dat moet doen, al heb ik zelf vrienden zat...

Ik merk dat ik de laatste tijd alleen onder bepaalde omstandigheden aan mijn ex denk, en dat is vooral als ik iets spannends heb...

Heb binnenkort een grote presentatie en zit de laatste tijd een beetje in een overgangsfase qua leefstijl: Nieuwe baan, nieuwe kamer etc... En als ik dan iets ''spannends'' heb waartegen ik opzie kan ik heel emotioneel worden en ga ik terugdenken aan die ''heerlijke, veilige tijd'' die ik met mijn ex had, maar die ook al anderhalf jaar vervlogen zijn...

Op de een of andere manier vind ik het dan heerlijk om me met dat soort gedachten terug te trekken, aan de andere kant is het gewoon diep triest omdat we elkaar nooit meer spreken, zij allang een nieuwe vriend heeft en ik notabene al een paar maanden iemand heb wat tegen een vriendin aanzit.

Maar op de een of andere manier blijft mijn ex ''vertrouwd'', en blijft mijn huidige scharrel/vriendin ''nieuw''... En ik ben iemand die het verleden altijd erg kan overromantiseren...

quote:

Op dinsdag 1 november 2011 08:29 schreef JiggyJ het volgende:
Ik merk dat ik de laatste tijd alleen onder bepaalde omstandigheden aan mijn ex denk, en dat is vooral als ik iets spannends heb...

Heb binnenkort een grote presentatie en zit de laatste tijd een beetje in een overgangsfase qua leefstijl: Nieuwe baan, nieuwe kamer etc... En als ik dan iets ''spannends'' heb waartegen ik opzie kan ik heel emotioneel worden en ga ik terugdenken aan die ''heerlijke, veilige tijd'' die ik met mijn ex had, maar die ook al anderhalf jaar vervlogen zijn...

Op de een of andere manier vind ik het dan heerlijk om me met dat soort gedachten terug te trekken, aan de andere kant is het gewoon diep triest omdat we elkaar nooit meer spreken, zij allang een nieuwe vriend heeft en ik notabene al een paar maanden iemand heb wat tegen een vriendin aanzit.

Maar op de een of andere manier blijft mijn ex ''vertrouwd'', en blijft mijn huidige scharrel/vriendin ''nieuw''... En ik ben iemand die het verleden altijd erg kan overromantiseren...

Ik weet precies wat je bedoeld, vlak na dat het uitging moest ik heel veel dingen doen waar ik normaal steun van haar bij had, maar nu ineens niet meer. Moest veel belanrijke dingen regelen, solliciteren. Maar het doet je goed als die dingen gewoon goed gaan, en je merkt dat je die dingen hoe dan ook had moeten doen, met of zonder vriendin.

Het romantiseren van het verleden is een normaal verschijnsel, heb ik ook last van gehad. Nu bijna niet meer. Af en toe nog terugdenken aan de leuke tijden, maar goed het moest maar zo lopen. Niks aan te doen.

De grootste in-de-put fase is hier nu inderdaad wel voorbij, iedereen had wel gelijk hier, uiteindelijk slijt het ergste wel. Je moet wat gaan doen (oude hobby opgepakt) om de zinnen te verzetten en niet in die vicieuze cirkel te blijven. Goede tips waren dat.

Wel kan ik het niet laten om tussendoor haar FB nog wel eens te bekijken (ze zet er vaak nwe foto's op), maar ik kan nu tenminste naar haar kijken zonder die snijdende pijn te voelen.

Heb mijzelf op een datingsite gezet, ook mede om de gedachten een beetje te verzetten en kijken hoe 'ik in de markt' lig, en daar zijn een paar contacten uit voortgekomen. Het valt mij op dat het (mail)contact met andere vrouwen wel helpt bij het verwerken van de vorige relatie. Je hebt weer iets om naar uit te kijken en de gedachten zijn nu niet constant meer bij mijn ex.

A.s. vrijdag een 'kopje koffie' afspraak met 1 van de dames...gewoon zonder bijbedoelingen of verwachtigen..even gezellig kletsen.

quote:

Op dinsdag 1 november 2011 11:48 schreef foreverman het volgende:
De grootste in-de-put fase is hier nu inderdaad wel voorbij, iedereen had wel gelijk hier, uiteindelijk slijt het ergste wel. Je moet wat gaan doen (oude hobby opgepakt) om de zinnen te verzetten en niet in die vicieuze cirkel te blijven. Goede tips waren dat.

Wel kan ik het niet laten om tussendoor haar FB nog wel eens te bekijken (ze zet er vaak nwe foto's op), maar ik kan nu tenminste naar haar kijken zonder die snijdende pijn te voelen.

Heb mijzelf op een datingsite gezet, ook mede om de gedachten een beetje te verzetten en kijken hoe 'ik in de markt' lig, en daar zijn een paar contacten uit voortgekomen. Het valt mij op dat het (mail)contact met andere vrouwen wel helpt bij het verwerken van de vorige relatie. Je hebt weer iets om naar uit te kijken en de gedachten zijn nu niet constant meer bij mijn ex.

A.s. vrijdag een 'kopje koffie' afspraak met 1 van de dames...gewoon zonder bijbedoelingen of verwachtigen..even gezellig kletsen.

Dit klinkt grotendeels heel bekend. Sinds een aantal weken weer single. Niet na een erg lange relatie, dus dat scheelt alweer, maar toch is het lastig.

Ik kan het inderdaad ook niet laten om af en toe even op haar FB te kijken. Afgelopen weekend een boel nieuwe foto's van een redelijk grote happening in haar leven waar ik in eerste instantie voor uitgenodigd was. En oh wat is het dan moeilijk als je die vrolijke foto's ziet.

Op dit moment zijn er nog veel kleine dingetjes die me aan haar doen denken en waardoor ik haar mis. Ik probeer inderdaad ook om veel dingen te gaan doen zodat ik afleiding heb. Met mensen praten en zo af en toe even een update kunnen geven van hoe het er nu voor staat is fijn.

quote:

Op dinsdag 1 november 2011 11:00 schreef Jackson5 het volgende:

[..]

Ik weet precies wat je bedoeld, vlak na dat het uitging moest ik heel veel dingen doen waar ik normaal steun van haar bij had, maar nu ineens niet meer. Moest veel belanrijke dingen regelen, solliciteren. Maar het doet je goed als die dingen gewoon goed gaan, en je merkt dat je die dingen hoe dan ook had moeten doen, met of zonder vriendin.

Het romantiseren van het verleden is een normaal verschijnsel, heb ik ook last van gehad. Nu bijna niet meer. Af en toe nog terugdenken aan de leuke tijden, maar goed het moest maar zo lopen. Niks aan te doen.

Dat inderdaad! Als het dan inderdaad lukt geeft dat alleen maar meer motivatie om in je eentje door te gaan en te denken het komt allemaal wel goed met mij...

Maar zelf moet ik oppassen dat ik niet bepaalde dingen ga ontlopen omdat ik me er niet goed bij voel. Zit de laatste tijd bij een studentenvereniging, en hoewel het leuke is dat ik merk dat ik niet eens zo slecht in de markt lig, zijn in mijn huidige wereld van denken die nieuwe meiden ''eng en vreemd'' in plaats van een leuke nieuwe mogelijkheid...

Ik merk soms zelfs dat ik er met tegenzin heenga, vooral als ik dan aan de tijd met mijn ex terugdenk. Dat zou ik op die momenten zo graag terugwillen. Maar om ooit weer zo iets te krijgen zal ik toch weer door die spannende en nieuwe dingen heenmoeten anders blijf ik forever alone ;P

Vooral omdat ze ook zo anders zijn als mijn ex, die was meer huisje boompje beestje en deze meiden zijn toch meer van het studentenleven. Het is zo anders als dat ik gewend ben zeg maar...

Sinds een paar dagen m'n relatie van iets minder dan drie jaar afgesloten. Meer een besluit van ons samen dan dat een van ons het uit heeft gemaakt. We namen elkaar te veel voor lief en dat zorgde juist voor teveel irritaties, en we gingen heel anders met elkaar om dan vroeger (we zijn aan het afstuderen). Omdat het al een tijdje twijfelachtig was en we zonder ruzie uit elkaar zijn gegaan ben ik er eigenlijk best koel onder, vind het een soort van opluchting. Misschien komt het besef later pas. Ik ga in ieder geval m'n hoofd leegmaken en wat oude vriendschappen nieuw leven inblazen, wonderbaarlijk hoeveel er verandert in zo'n periode.