R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Dat is het idee inderdaad, maar ik heb de structuur juist nodig om gelukkig te zijn. Ga ik naar eigen inzicht eten, dan ben ik voortdurend ongerust of ik wel optimaal eet voor mijn gezondheid, of ik de juiste portiegrote kies, de juiste samensteling, frequentie etc. Dan is het makkelijker om mij gewoon aan de regels van het Voedingscentrum te houden. Of in het ziekenhuis te liggen, dan eet je gewoon wat de pot schaft op strikte tijden. Voor vele patienten is dat de hel, ik vond het juist fijn. Ik heb regels nodig.quote:Op zondag 26 juni 2011 10:33 schreef -Trinity- het volgende:
[..]
Kan ook met een reden zijn dat hij zegt dat je er zelf wat mee moet hè. Als jij van hem 'eist' dat hij je gaat uitleggen hoe jij je leven moet leiden om gelukkiger te worden, dan bestaat er geen goed antwoord. Je moet het zélf doen en onderdeel daarvan is dat je ook zelf een oplossing vindt. Het is veel bedvredigender als je jezelf kan redden en dat maakt je veel gelukkiger dan wanneer je je aan de regels houdt die je psycholoog je stelt om gelukkig en succesvol te worden.
Naar de psychiater is niet eens zo'n slecht idee, aangezien die meer zijn gespecialiseerd in stoornissen dan psychologen. Kan dus best zijn dat je test daar een geheel andere uitslag krijgt...
Sowieso ook omdat mijn zicht is vertroebeld van allerlei aspecten van het leven.
Als ik moe ben heb ik geen idee meer of het komt door te weinig slaap, door te weinig eten, te veel lichamelijke of fysieke stress, of door bloedarmoede.
Als ik eet krijg ik geen signaal van bevrediging meer.
Als ik sport, weet ik niet wanneer ik te ver ga of juist onderpresteer. Het is moeilijk om signalen te interpreteren.
Met studie en werk is vaak gebleken dat mijn prioriteiten op het verkeerde vlakg liggen.
Enzovoorts. Het liefst heb ik gewoon een team van deskundigen achter me die mij gewoon vertellen wat ik moet doen. Ja, that's right, dat less je goed, binnen het kader dat ik wel zelf uitkies wil ik anderen mijn leven laten leiden.
[ Bericht 20% gewijzigd door INTJ op 26-06-2011 11:49:08 ]
Hartstikke leuk dat je vindt dat je dat nodig hebt, maar daar heb je het geld niet voor plus ik denk dat je die deskundigen al snel zou afwijzen zoals je ook je hulpverleners afwijst. Dat bedoelde ik eerder dus ook al met het 'hulp eisen': dat gaat nogal moeilijk als het op jouw manier moet, maar je zelf niet weet welke manier dat moet zijn. Niemand kan aan die eisen voldoen omdat je zelf niet eens weet wat ze zijn. Je kan beter de discipline kweken om jezelf in het gareel te houden dan je erbij neer te leggen dat je zelf niet kan inschatten wat goed voor je is en 'dus' maar slecht leeft en je daar niet gelukkig bij voelt.quote:
[..]
Dat is het idee inderdaad, maar ik heb de structuur juist nodig om gelukkig te zijn. Ga ik naar eigen inzicht eten, dan ben ik voortdurend ongerust of ik wel optimaal eet voor mijn gezondheid, of ik de juiste portiegrote kies, de juiste samensteling, frequentie etc. Dan is het makkelijker om mij gewoon aan de regels van het Voedingscentrum te houden. Of in het ziekenhuis te liggen, dan eet je gewoon wat de pot schaft op strikte tijden. Voor vele patienten is dat de hel, ik vond het juist fijn. Ik heb regels nodig.
Sowieso ook omdat mijn zicht is vertroebeld van allerlei aspecten van het leven.
Als ik moe ben heb ik geen idee meer of het komt door te weinig slaap, door te weinig eten, te veel lichamelijke of fysieke stress, of door bloedarmoede.
Als ik eet krijg ik geen signaal van bevrediging meer.
Als ik sport, weet ik niet wanneer ik te ver ga of juist onderpresteer. Het is moeilijk om signalen te interpreteren.
Met studie en werk is vaak gebleken dat mijn prioriteiten op het verkeerde vlakg liggen.
Enzovoorts. Het liefst heb ik gewoon een team van deskundigen achter me die mij gewoon vertellen wat ik moet doen. Ja, that's right, dat less je goed, binnen het kader dat ik wel zelf uitkies wil ik anderen mijn leven laten leiden.
Waar lees jij dat ik me erbij neerleg dat ik mezelf niet in kan schatten en dat als excuus gebruik voor mijn ongeluk en slechte leefgewoonten?
Als je wilt, lees mijn reacties nog eens terug. Probeer niet te snel te oordelen, of je oordeel al klaar te hebben.quote:
Er wordt niet naar mij geluisterd en dat laat zich als volgt illustreren.
Hulpverlening werkt alleen (goed) als je én je probleem (h)erkent en bereidt bent om je gedrag aan te passen (in de breedste zin van het woord). Een hulpverlener is er niet om jouw problemen op te lossen, een hulpverlener is er om jouw te helpen met het oplossen van je problemen.quote:
[..]
Enzovoorts. Het liefst heb ik gewoon een team van deskundigen achter me die mij gewoon vertellen wat ik moet doen. Ja, that's right, dat less je goed, binnen het kader dat ik wel zelf uitkies wil ik anderen mijn leven laten leiden.
Je probeert je onzekerheid en onmacht door bepaalde (dwang)gedachten te compenseren. Omdat je op bepaalde gebieden in het leven niet slaagt (sociale aansluiting, inhoudelijk uitdagend werk) probeer je (onbewust) andere dingen in je leven sterk onder controle te houden zodat je het gevoel hebt dat je het leven de baas blijft. Terwijl, als je heel goed kijkt, niemand die wereldleider, topsporter, zakenmagnaat of nobelprijswinnaar is een zelfde schema aanhoudt. De oudste Nederlandse vrouw ooit (Henny van Andel-Schipper) was gedurende haar hele jeugd een broos vogeltje en doktoren waren voortdurend wantrouwend over haar gezondheid en haar wilde levensstijl.quote:
[..]
Dat is het idee inderdaad, maar ik heb de structuur juist nodig om gelukkig te zijn. Ga ik naar eigen inzicht eten, dan ben ik voortdurend ongerust of ik wel optimaal eet voor mijn gezondheid, of ik de juiste portiegrote kies, de juiste samensteling, frequentie etc. Dan is het makkelijker om mij gewoon aan de regels van het Voedingscentrum te houden. Of in het ziekenhuis te liggen, dan eet je gewoon wat de pot schaft op strikte tijden. Voor vele patienten is dat de hel, ik vond het juist fijn. Ik heb regels nodig.
Sowieso ook omdat mijn zicht is vertroebeld van allerlei aspecten van het leven.
Als ik moe ben heb ik geen idee meer of het komt door te weinig slaap, door te weinig eten, te veel lichamelijke of fysieke stress, of door bloedarmoede.
Als ik eet krijg ik geen signaal van bevrediging meer.
Als ik sport, weet ik niet wanneer ik te ver ga of juist onderpresteer. Het is moeilijk om signalen te interpreteren.
Met studie en werk is vaak gebleken dat mijn prioriteiten op het verkeerde vlakg liggen.
Enzovoorts. Het liefst heb ik gewoon een team van deskundigen achter me die mij gewoon vertellen wat ik moet doen. Ja, that's right, dat less je goed, binnen het kader dat ik wel zelf uitkies wil ik anderen mijn leven laten leiden.
INTJ ik ga je vanuit mijn opleiding als psycholoog twee tips meegeven, na alle posts hiervoor denk ik niet dat er méér te behalen valt.
1. Onderken dat je een (groot) probleem hebt dat te waarvoor je psychologische hulp nodig hebt en dat je soms 2-3 psychologen/psychiaters moet aflopen voordat je iemand treft met wie het klikt. Je zit in een totaal verkeerde gedachtestroom die je alleen maar tegenwerkt in plaats dat het je vooruit helpt; niet de wereld zit je dwars, maar een interne gedachtekronkel in jouw hoofd zit je dwars. Je hebt hulp nodig dit te doorbreken omdat je dit met een lieve buurvrouw of de vriendelijke barman bij de voetbalclub niet gaat redden. Dit is expert-werk.
2. Je hebt de barman en de buurvrouw wél hard nodig. Met alleen psychologen los je het probleem niet op omdat sociale isolatie iets is waar je zelf uit moet komen. Ga aan de slag met eenzaamheid als startpunt. Stel even geen eisen aan werk of opleiding hoe moeilijk dat ook is, maar zorg dat je dingen gaat doen die je leuk vindt.
Ik weet haast zeker dat je bovenstaande tips niet ziet zitten en niet zult uitvoeren vanwege de fase waar je nu in zit (deels ontkenning). Ik geef je dit mee: sla deze tips op en lees ze elke keer opnieuw eens door als je nog steeds in de ellende zit. Misschien dat je als je deze tips over 3 jaar weer leest en inziet dat je geen enkele stap hebt gemaakt, je eindelijk wel gemotiveerd bent om je problemen niet te ontkennen en er zelf iets aan te doen.
Heel veel succes in ieder geval!
Dat haal ik uit je OP en reacties: het is een en al teleurstelling in alles om je heen (de mensen, de maatschappij, maar ook jezelf), maar er blijkt nergens uit dat je uit de teleurstelling de energie haalt om het zelf beter te maken. Je wilt een team van deskundigen die voor je bepaalt hoe je moet leven: ergo je wilt het zelf niet doen want je zegt niet te weten hoe veel je moet eten, trainen of welk werk je moet doen om gelukkig te worden.quote:
Waar lees jij dat ik me erbij neerleg dat ik mezelf niet in kan schatten en dat als excuus gebruik voor mijn ongeluk en slechte leefgewoonten?
Terwijl die dingen je niet zo definiëren als jij vindt, je houding en je handelingen definiëren jou veel meer en juist die zul je moeten veranderen om voldoening uit jezelf te halen en gelukkig te worden.
Amen.quote:
[..]
Terwijl die dingen je niet zo definiëren als jij vindt, je houding en je handelingen definiëren jou veel meer en juist die zul je moeten veranderen om voldoening uit jezelf te halen en gelukkig te worden.
Dat laatste zit misschien wat in, misschien...inzet kan inderdaad doorslaggevend zijn, maar aan de andere kant kom je niet vooruit zonder basis. Je kunt keihard solliciteren voor een bepaalde baan, maar zonder de juiste studie en het juiste cv wordt je naar honderd pogingen toch niet aangenomen. Aan de andere kant weer vergroot je wel de kans met het aantal sollicitaties, ogeacht cv en studie. Het ligt dus wel wat ingewikkelder dan je voorstelt, maargoed, ik snap het achterliggende idee.quote:
[..]
Dat haal ik uit je OP en reacties: het is een en al teleurstelling in alles om je heen (de mensen, de maatschappij, maar ook jezelf), maar er blijkt nergens uit dat je uit de teleurstelling de energie haalt om het zelf beter te maken. Je wilt een team van deskundigen die voor je bepaalt hoe je moet leven: ergo je wilt het zelf niet doen want je zegt niet te weten hoe veel je moet eten, trainen of welk werk je moet doen om gelukkig te worden.
Terwijl die dingen je niet zo definiëren als jij vindt, je houding en je handelingen definiëren jou veel meer en juist die zul je moeten veranderen om voldoening uit jezelf te halen en gelukkig te worden.
Verder spring je snel tot conclusies. Je posts bevatten veel redeneringen in de zin van: wel A, dus ook B, niet A dus geen B, B dus ook A...
Bijvoorbeeld, dat ik anderen mensen richtlijnen op wil laten stellen betekent niet dat ik het zelf niet wil doen: ik wil het wel graag doen, maar ik ben daar niet zo competent in gebleken. Opnieuw, het ligt allemaal wat ingewikkelder dan je voorstelt.
Maargoed, dit denken maakt dingen ook weer nodeloos ingewikkeld. Inderdaad wil ik controle, perfectioneren, optimaliseren, de enige beste manier vinden etc. Misschien kan ik beter een metafoor gebruiken, dat is makkelijker.
Als ik een sluitschutter zou zijn, dan zou ik precies de hoek berekenen rekening houdend met windrichting, windkracht en afstand en ademen volgens een bepaalde tel. Dat is zeer complex, nooit af, nooit goed genoeg, frustrerend en misschien wel contra-productief. In plaats daarvan kan ik ook gewoon richten en schieten, en nog een keer als het mis gaat en nog een keer. Zonder te gaan piekeren over windrichting etc. aan de hand van mislukkingen. Hoewel ik dan wel weer dwangmatig daaraan ga denken, maar dat kan ik misschien door discpline uitbannen. Zo dan?
Zo ja, je eerste reactie was goed dus zonder de edit.quote:
[..]
In plaats daarvan kan ik ook gewoon richten en schieten, en nog een keer als het mis gaat en nog een keer. Zonder te gaan piekeren over windrichting etc. aan de hand van mislukkingen. Hoewel ik dan wel weer dwangmatig daaraan ga denken, maar dat kan ik misschien door discpline uitbannen. Zo dan?
Je doet nu in de eerste drie alinea's weer wat je hiervoor ook steeds doet: de tips van anderen afschrijven omdat ze jou toch niet begrijpen, het is allemaal veel ingewikkelder dan wij denken en kunnen bevatten.quote:
[..]
Dat laatste zit misschien wat in, misschien...inzet kan inderdaad doorslaggevend zijn, maar aan de andere kant kom je niet vooruit zonder basis. Je kunt keihard solliciteren voor een bepaalde baan, maar zonder de juiste studie en het juiste cv wordt je naar honderd pogingen toch niet aangenomen. Aan de andere kant weer vergroot je wel de kans met het aantal sollicitaties, ogeacht cv en studie. Het ligt dus wel wat ingewikkelder dan je voorstelt, maargoed, ik snap het achterliggende idee.
Verder spring je snel tot conclusies. Je posts bevatten veel redeneringen in de zin van: wel A, dus ook B, niet A dus geen B, B dus ook A...
Bijvoorbeeld, dat ik anderen mensen richtlijnen op wil laten stellen betekent niet dat ik het zelf niet wil doen: ik wil het wel graag doen, maar ik ben daar niet zo competent in gebleken. Opnieuw, het ligt allemaal wat ingewikkelder dan je voorstelt.
Maargoed, dit denken maakt dingen ook weer nodeloos ingewikkeld. Inderdaad wil ik controle, perfectioneren, optimaliseren, de enige beste manier vinden etc. Misschien kan ik beter een metafoor gebruiken, dat is makkelijker.
Als ik een sluitschutter zou zijn, dan zou ik precies de hoek berekenen rekening houdend met windrichting, windkracht en afstand en ademen volgens een bepaalde tel. Dat is zeer complex, nooit af, nooit goed genoeg, frustrerend en misschien wel contra-productief. In plaats daarvan kan ik ook gewoon richten en schieten, en nog een keer als het mis gaat en nog een keer. Zonder te gaan piekeren over windrichting etc. aan de hand van mislukkingen. Hoewel ik dan wel weer dwangmatig daaraan ga denken, maar dat kan ik misschien door discpline uitbannen. Zo dan?
Het is niet zo ingewikkeld, het is hartstikke simpel. Je weet dat je zelf overanalyseert, herken dat dan ook eens als je het doet! Het is in sociaal contact hartstikke vervelend als iemand jou een verhaal vertelt en jij degene steeds onderbreekt met: "Nee, je begrijpt het niet, het is veel ingewikkelder dan jij denkt. Ik weet het namelijk wel: het zit zo in elkaar."
Daarna maak in je post een ommezwaai en dat is eigenlijk die waar ik naar op zoek ben. Sommige mensen zouden 'God jongen, leef toch eens!' roepen naar je denk ik. Mis schieten mag best. De beste scherpschutter ter wereld is er niet gekomen met berekenen, maar met ouderwets oefenen, vallen en opstaan. En dat is wat jij moet gaan doen, want die basis komt er niet met berekeningen en theorie die je thuis hebt uitgewerkt.
Get out of your comfort zone, 'cause it's holding you back.
Edit: Ik moet overigens wel snel tot conclusies springen, want ik kan alleen reageren op basis van je posts en aan halfbakken gezweef (Het kan, maar het hóeft niet... Maar het kán wel!) heb je niks.
Edit 2: Niemand is zo competent als jij wil zijn in het inschatten wat goed voor hem of haar is, stel jezelf dus ook niet zo'n onrealistisch doel maar probeer gewoon eens trial and error.
Volgens mij is het grootste probleem dat je hebt dat je je omringt met de verkeerde mensen. Ik voel me prima op mijn gemak bij mijn vrienden, maar die hebben grotendeels dezelfde interesses en denkniveau. De verschillen die er wel zijn hoeven geen probleem te zijn voor je vriendschap! Twee van mijn beste vrienden waren gisteravond op Defqon, een enorm hardcorefeest. Ik heb hier helemaal niets mee: ik ga volgende week naar een muziekfestival in België. Ieder zijn smaak, toch? Jij lijkt te denken dat je niet met mensen op kunt schieten door een gebrek van jezelf, volgens mij is juist het probleem dat je met de verkeerde mensen omgaat.
Zoek mensen op die wél jouw interesses hebben. Mensen die het niet erg vinden om niet te drinken op feesten, mensen die ook naar de sportschool gaan, mensen die zich interesseren in bèta-onderwerpen, misschien wel mensen die dezelfde problemen hebben als jij ervaart. Ik denk dat als je die vindt, je minder piekert en in een meer positieve denkspiraal komt. En misschien ontmoet je wel een leuk meisje on the way.
Zoek mensen op die wél jouw interesses hebben. Mensen die het niet erg vinden om niet te drinken op feesten, mensen die ook naar de sportschool gaan, mensen die zich interesseren in bèta-onderwerpen, misschien wel mensen die dezelfde problemen hebben als jij ervaart. Ik denk dat als je die vindt, je minder piekert en in een meer positieve denkspiraal komt. En misschien ontmoet je wel een leuk meisje on the way.
Ik begrijp dus nu dat je geen psychologisch onderzoek hebt ondergaan, maar een persoonlijkheidstest.quote:
Mijn constante vraag welke keuzes ik precies moet maken, hoe ik iets precies aan moet pakken, welke instelling ik er het beste op na kan houden en hoe het mij gaat helpen om iedere week te vertellen hoe ik me voel en of ik nog ergens over wil praten werd afgescheept met dingen als:
- Ik kan dat niet zeggen, jij bent de kapiteit van je leven
- Je moet het gewoon ervaren
- Het heeft tijd nodig
- Het is logisch dat je je eerst minder voelt als je naar psycholoog gaat maar daarna steeds beter
Een psychologisch onderzoek is erop gericht om duidelijk te krijgen waar het probleem precies ligt. Als er geen diagnose uit zou rollen, betekent het dat je geen problemen hebt. Dan zou je in staat zijn om op je eigen niveau te kunnen functioneren, structuur hebt in je leven en over het algemeen tevreden bent met je sociale leven. Dat is niet het geval.
Ik denk dat je enorm baalt van jezelf, omdat er veel dingen in je leven mislukken. Stiekem vind je jezelf een ontzettende loser die geen ruk voorstelt. Die gedachte wil je niet onder ogen komen, dus creëer je een zelfbeeld wat totaal het tegenovergestelde is. Je hoopt daarmee dat die gevoelens van minderwaardigheid weg gaan. Iedereen die kritiek heeft op jou, vormt een bedreiging, want daarmee kan het gevoel van de loser zijn terugkomen. Je gaat daarom emotioneel afstand nemen van mensen. Je stelt je arrogant op, want als je kwetsbaar bent, kunnen mensen je kapot maken. Maar ondertussen vind je het wel pijnlijk dat je toch nog steeds zulke negatieve dingen over jezelf blijft aanhoren.
De enige manier om hier uit te komen, is om het gevoel van minderwaardigheid toch onder ogen te komen. Ben je echt minderwaardig, of voel je je zo omdat mensen je in het verleden dat idee hebben aangepraat?
Als je je vanuit je hart voelt dat je echt wel iets voorstelt, kan je veel beter tegen kritiek, dus je hebt je afstandelijke arrogante houding niet meer nodig om jezelf te beschermen. Je gaat je opener, vrolijker en gelijkwaardiger naar andere mensen opstellen. Mensen gaan jou daarom een leuker persoon vinden, jij voelt je meer geaccepteerd en gerespecteerd en je gevoel van eigenwaarde wordt steeds groter. Dan doorbreek je de negatieve spiraal waar je nu in zit. En met een positief zelfbeeld gaan dingen je makkelijker af.
Ik blijf erbij, om dit te kunnen bereiken, heb je therapie nodig. Jezelf veranderen is het moeilijkste wat er is, want er komen nog genoeg momenten dat je op je bek gaat. Je zal je vaak genoeg nog niet begrepen voelen. Maar als je het vol blijft houden, komt op den duur het moment dat je jezelf gaat leren begrijpen.
http://www.moeilijkemense(...)log&id=50&Itemid=183
Misschien heb je iets aan deze link. Hier kan je lezen welke behandelvormen er zijn voor mensen met vergelijkbare problemen. En wat geld betreft: als je goed verzekerd bent, wordt zo'n behandeling gewoon vergoed en hoef je geen cent zelf te betalen.
|
|
