Ienemini gefeliciteerd met jullie dochter en wat een mooie naam!!
Ik vind het wel heel bijzonder om te lezen dat jij nu tegen hetzelfde probleem aanloopt als ik. Ik had er nog nooit van gehoord en nu 2 x in korte tijd. Ik loop iets op je voor in het traject, maar mocht je vragen hebben dan kun je me altijd pm-en. Ik haal zelf veel info uit de ervaring van mijn schoonvader die ook een katheter heeft gehad.
f-r: ik ben thuis. Afgelopen vrijdag is via een kleine ingreep de 'permanente' katheter geplaatst. De verdoving was hel, maar het plaatsten van de katheter voelde aan als een stomp in je buik, heel vreemd. Nog geen 5 minuten duurde het.
2 uur later was ik thuis.
Rond 15.00 ging ik thuis voor het eerst plassen (gelukkig onder begeleiding van mijn vriend) en ben toen flauw gevallen op het toilet. In plaats van als een vaatdoekje in elkaar te zakken sloeg ik strak achterover met mijn hoofd op de spoelbak en begon te trillen, dus mijn vriend schrok zich dood. Gelukkig waren mijn ouders ook thuis dus die konden helpen.
Ik was zo weer bij en ben op advies van de huisartsenpost in mijn bed gekropen en heb de katheter op de zak aangesloten. Eerst even volledige rust en dan een dag later opnieuw starten. Weer een teleurstelling. Er bleef na deze plassessie nog 400 cc achter in mijn blaas, dus dat was niet goed.
Zaterdagavond 20.00 heb ik de zak eraf gehaald en ben zelf gaan plassen. En ja hoor, helemaal leeg!! En vandaag ook alle keren
Wat geeft dat een goed gevoel. Ik moet vrijdag terug naar de uroloog voor controle, maar ga nu morgen even bellen of ik eerder kan komen. Niemand had verwacht dat mijn blaas het zo snel weer zo oppakken en misschien kan de katheter er 2 daagjes eerder uit? Maar dan moet die man ook tijd voor me hebben. En moet ook medisch verantwoord zijn.
Ik zie in ieder geval het einde van de ellende naderen en dat geeft moed! Ik werd soms echt moedeloos van de situatie.
Ik kan me niet vrij bewegen, want het doet zeer. Als ik ga plassen krimpt mijn blaas en trekt de katheter mee naar binnen, auwie. Ben ook wat zwakjes en kan niet tillen omdat dat mijn buikspieren te erg belast. Hoe eerder dat stomme ding eruit is hoe eerder ik ook volledig voor ons meisje kan zorgen.
Mijn vriend had 3 weken vakantie gekregen en de laatste week gaat nu in. Dus ik hoop dat ik voor die tijd volledig hersteld ben.
Nog even (eindelijk) een fotospam:
![Foto-U3YYGIPE.jpg]()
vanmorgen bij oma (2 weken oud)
![Foto-TQOXZ7D4.jpg]()
4 dagen oud.