De kunst van het loslaten van je ex #163

quote:

Op donderdag 12 mei 2011 19:34 schreef Achtennegentig het volgende:

[..]

We hadden zo vaak ruzie . En het was eigenlijk altijd om stomme onbelangrijke dingen. Ik kon er niet tegen, moest altijd huilen. En hij werd altijd boos, waardoor ik nog verdrietiger werd.
Ik wilde niet dat het uit ging, ik zag het nog wel goedkomen als we ons best maar deden. Niet dus.

Jullie hadden dus ruzie en blijkbaar maakte hij het uit. Sowieso hadden jullie niet een al te prettige relatie wat ik tot nu toe begrijp dan. Heb je nog wel contact met hem?

@FireFox: hoe gaat het met je zoontje, nog iets gehoord van je ex ?

quote:

Op donderdag 12 mei 2011 19:43 schreef trekeennummertje het volgende:

[..]

Jullie hadden dus ruzie en blijkbaar maakte hij het uit. Sowieso hadden jullie niet een al te prettige relatie wat ik tot nu toe begrijp dan. Heb je nog wel contact met hem?

Dat klopt.
Als het goed ging, dan ging het ook echt goed. Maar dit soort onzinnige dingen verpestten alles, en bleven vaak onnodig lang hangen.
Ik heb nog wel contact met hem, maar niet veel meer. Pas kwam hij ermee dat hij zoveel spijt had en dat hij er langer over na had moeten denken. Daar werd ik heel boos om, omdat het dus blijkbaar helemaal niet nodig was geweest om het uit te maken. Toen ik boos deed tegen hem, werd hij natuurlijk ook weer boos, had hij geen spijt meer, en ik was weer verdrietig.

quote:

Op donderdag 12 mei 2011 19:46 schreef Achtennegentig het volgende:

[..]

Dat klopt.
Als het goed ging, dan ging het ook echt goed. Maar dit soort onzinnige dingen verpestten alles, en bleven vaak onnodig lang hangen.
Ik heb nog wel contact met hem, maar niet veel meer. Pas kwam hij ermee dat hij zoveel spijt had en dat hij er langer over na had moeten denken. Daar werd ik heel boos om, omdat het dus blijkbaar helemaal niet nodig was geweest om het uit te maken. Toen ik boos deed tegen hem, werd hij natuurlijk ook weer boos, had hij geen spijt meer, en ik was weer verdrietig.

In dat soort situaties moet je jezelf ook niet laten kennen. Emoties onder controle krijgen, anders kan je beter even niet met hem in gesprek gaan. Hoelang was het al uit toen hij zei dat hij zou willen dat het weer goed kwam, omdat hij er niet lang genoeg over nagedacht had?

quote:

Op donderdag 12 mei 2011 19:54 schreef trekeennummertje het volgende:

[..]

In dat soort situaties moet je jezelf ook niet laten kennen. Emoties onder controle krijgen, anders kan je beter even niet met hem in gesprek gaan. Hoelang was het al uit toen hij zei dat hij zou willen dat het weer goed kwam, omdat hij er niet lang genoeg over nagedacht had?

Dat weet ik, maar dat is zo moeilijk. Ik wil gewoon dat hij een keer luistert naar wat ik er allemaal van vind, in plaats van dat hij weer boos wordt.

Dat was na een week

quote:

Op donderdag 12 mei 2011 17:21 schreef trekeennummertje het volgende:

[..]

Misschien kwam dit ook wel gedeeltelijk doordat jullie je sms-gesprekken niet volledig afsloten met een "spreek je later" of "hoop dat je het leuk hebt vandaag"ertussen?

PS. Ben er weer, voel me goed.

goed om te horen dat je je weer beter voelt, waarschijnlijk zit je in de volgende fase en hoe gaat het thuis ?

quote:

Op donderdag 12 mei 2011 19:59 schreef missconfessions het volgende:

[..]

goed om te horen dat je je weer beter voelt, waarschijnlijk zit je in de volgende fase en hoe gaat het thuis ?

Bedankt! Ik heb er veel met m'n moeder en haar vriend over gehad, en zij zorgt er nu voor dat m'n broer uit m'n buurt blijft. Ik probeer hem nu ook wat links te laten liggen, waarschijnlijk dat ik toen ook gewoon een tikje geirriteerd was. Maar gaat nu stukken beter.

quote:

Op donderdag 12 mei 2011 20:07 schreef trekeennummertje het volgende:

[..]

Bedankt! Ik heb er veel met m'n moeder en haar vriend over gehad, en zij zorgt er nu voor dat m'n broer uit m'n buurt blijft. Ik probeer hem nu ook wat links te laten liggen, waarschijnlijk dat ik toen ook gewoon een tikje geirriteerd was. Maar gaat nu stukken beter.

echt super en ik lees dat je alle meiden op je nieuwe school gaat versieren? Nou jouw zomer kan hopelijk niet meer stuk

quote:

Op donderdag 12 mei 2011 20:19 schreef missconfessions het volgende:

[..]

echt super en ik lees dat je alle meiden op je nieuwe school gaat versieren? Nou jouw zomer kan hopelijk niet meer stuk

Whaha ik ga hier stuk. Meer pogen te "versieren" (voor de lol), omdat de rest van mijn klassenvolk het nog niet gedaan heeft. Maar vooral om gewoon eerst even mijn school en de mensen die erop zitten beter te leren kennen.

En hoe gaat het met jou?

quote:

Op donderdag 12 mei 2011 20:37 schreef trekeennummertje het volgende:

[..]

Whaha ik ga hier stuk. Meer pogen te "versieren" (voor de lol), omdat de rest van mijn klassenvolk het nog niet gedaan heeft. Maar vooral om gewoon eerst even mijn school en de mensen die erop zitten beter te leren kennen.

En hoe gaat het met jou?

volgens mij zit ik echt in de laatste fase, want ik voel me stukken beter, momenten dat ik nog wel denk 'ik ga wraak nemen', want ben gebruikt, maar dan realiseer ik me weer dat ik er zelf ook bij was.

Hoezo 'pogen', gewoon inpakken die handel, of je nu een ontzettende spetter of lelijk eendje bent, dat wat je voelt, straal je uit !

ik volg het topic niet echt maar wil toch even mijn ei kwijt, ben vandaag mijn ex weer eens tegen gekomen. het is inmiddels al ruim een half jaar over, maar ze heeft al die tijd in mijn hoofd gespeeld en ik blijkbaar ook in die van haar.

nou heb ik een keer toenadering gezocht, maar dit ging voor mijn gevoel gelijk al de mist in; ik kreeg geen antwoord op een mailtje en smsje. gezien de geschiedenis tussen haar en mij (ik was er inmiddels al aan gewend dat ze tegen me loog).

zij en ik hebben inmiddels, indirect, een woordenwisseling gehad (lang verhaal ook, ga ik niet helemaal vertellen) en sindsdien ben ik echt klaar met haar. alles wat van haar of haar omgeving komt (familie, vrienden, etc.) word door mij genegerd.

het gene waar ik me nou een beetje aan erger is dat zij met haar ma vandaag bij een gezamenlijke club (we hebben onze eigen activiteiten daar op aparte dagen). die moeder wilde mij spreken, maar ik heb haar genegerd. ik wil nu graag wraak nemen maar heb geen flauw idee hoe, ik kan/wil mijn ex niet meer spreken en ik wil ook gewoon klaar zijn met alles dat ook maar iets met haar te maken heeft.

edit; weet eigenlijk niet goed waarom ik dit post, ik moet het iig ff van mn borst hebben.

Waarop wil je wraak nemen? Waarover denk je dat die moeder jou wil spreken?

Beetje raar dat die moeder jou wil spreken, en al helemaal dat dit na een half jaar nog is!

Mij ex ''schoonouders'' deden uberhaupt alsof ik nooit wat met hun dochter gehad heb toen het uitwas, wonen in hetzelfde dorp en als we elkaar tegenkomen is het altijd Hoi hoe is het goed oke mooi nou doeg! en dat al vanaf dag 1, nooit meer ergens over gehad...

Maar zo' n band had ik ook niet echt met ze, dus misschien ligt het daar wel aan dat ik het niet kan voorstellen...

quote:

Op donderdag 12 mei 2011 21:56 schreef JiggyJ het volgende:
Waarop wil je wraak nemen? Waarover denk je dat die moeder jou wil spreken?

Beetje raar dat die moeder jou wil spreken, en al helemaal dat dit na een half jaar nog is!

Mij ex ''schoonouders'' deden uberhaupt alsof ik nooit wat met hun dochter gehad heb toen het uitwas, wonen in hetzelfde dorp en als we elkaar tegenkomen is het altijd Hoi hoe is het goed oke mooi nou doeg! en dat al vanaf dag 1, nooit meer ergens over gehad...

Maar zo' n band had ik ook niet echt met ze, dus misschien ligt het daar wel aan dat ik het niet kan voorstellen...

ik irriteer me er gewoon aan dat mijn ex weer eens (naar mijn idee althans) half hartig contact zoekt met mij, terwijl ik haar duidelijk heb gemaakt dat ik haar nooit meer wil zien. ik weet inmiddels hoe zij is en hoe zij met anderen omgaat, ik kan dus ook geen contact met haar hebben zonder mezelf op te vreten.

waar die moeder het over wilde hebben weet ik niet, ze raakte me aan en zei "hey badisbad". na dit van haar genegeerd te hebben (zoals gezegd ben ik er klaar mee) stelde ze zich voor aan een vriend voor een beetje eer herstel.

het irriteert me trouwens ook dat alle negatieve herinneringen aan mijn ex en de breuk weer naar boven komen, terwijl ik eigenlijk (in m'n hoofd iig) klaar was met haar.

Nou klaar ben je kennelijk dus nog niet helemaal met haar, dat ben je pas als ze je helemaal niets meer doet, of ze nu wel of geen contact met je opneemt...
Twijfel zelf ook of dit uberhaupt mogelijk is hoor, mensen die zeggen echt helemaal 0,0 gevoelens meer voor een ex te hebben, wat ze ook uit moge spoken, geloof ik nooit helemaal...
Tenzij het echt jaren geleden is oid...

Maar als ik het goed begrijp wou haar moeder dus niet formeel ''praten'' met je, maar tikte ze je gewoon even aan om waarschijnlijk gewoon een onderhoudend gesprekje met je te beginnen als hoe is het oid?

Vind je het dan niet een beetje onbeleefd om haar dan te negeren? Snap wel dat je misschien zoiets hebt van ik wil helemaal niets meer met haar en haar familie te maken hebben, maar gaat dit niet een beetje ver? Weet niet wat ze je allemaal heeft aangedaan verder hoor...

Ik zou er ook geen zin in hebben als mijn ex schoonmoeder opeens een ''gesprek'' met me zou willen, niet dat dit ooit zal gebeuren... Ook zij heeft in het begin niet altijd even leuke dingen over me gezegd tegen anderen, en denk zelfs dat zij behoorlijke druk op mijn ex heeft uitgevoerd om het uit te maken, maar ben wel in staat om haar normaal te groeten en een kort vriendelijk gesprekje met haar te houden...

Blegh, ik besef me nu ook pas hoe ik mijn vriendschappen heb laten verwateren.
Maar gelukkig besef ik me ook leuke dingen. Niet dat het het allemaal beter maakt, het blijft kut en de manier waarop al helemaal.
Maar ik denk dat het een teken van herstel is

hoe nu verder ? Moet dit echt even kwijt. Lees en praat nu een paar weken mee, in eerste instantie, omdat ik liefdesverdriet had om iemand, waar ik maar drie weken iets mee had.

Laat ik eerst vertellen dat ik na een relatie van 16 jaar, begin dit jaar besloot om er een punt achter te zetten om allerlei redenen, waar ik jullie nu niet mee zal vermoeien. Omdat we samen 3 jonge kinderen hebben, besloten we in hetzelfde huis te blijven wonen, maar van bed en tafel gescheiden. We hebben de afspraak gemaakt om elkaar (in ieder geval) een jaar vrij te laten en daarna kijken we verder, al is het alleen maar om de kinderen te ontzien. We houden ontzettend van die meiden en willen ze een stabiele basis bieden. Kan ook, want we zijn gewoon nog hele goede vrienden en doen dus nog van alles samen met de kinderen.

Maar nu, ik vond het wel een rustgevende constructie, maar mijn 'ex' kan het niet los laten. Hij ziet ons nog steeds als een stel, ondanks alle afspraken die we hebben gemaakt en ik wil hem of de kinderen geen pijn doen, dus probeer ik hem op een niet al te confronterende manier steeds weer te vertellen dat we 'vrijgezel' zijn, maar hij blijft zijn ogen er maar voor sluiten, dus ik weet het echt niet meer. Blijven of apart gaan wonen?

quote:

Op donderdag 12 mei 2011 22:15 schreef JiggyJ het volgende:
Nou klaar ben je kennelijk dus nog niet helemaal met haar, dat ben je pas als ze je helemaal niets meer doet, of ze nu wel of geen contact met je opneemt...
Twijfel zelf ook of dit uberhaupt mogelijk is hoor, mensen die zeggen echt helemaal 0,0 gevoelens meer voor een ex te hebben, wat ze ook uit moge spoken, geloof ik nooit helemaal...
Tenzij het echt jaren geleden is oid...

Maar als ik het goed begrijp wou haar moeder dus niet formeel ''praten'' met je, maar tikte ze je gewoon even aan om waarschijnlijk gewoon een onderhoudend gesprekje met je te beginnen als hoe is het oid?

Vind je het dan niet een beetje onbeleefd om haar dan te negeren? Snap wel dat je misschien zoiets hebt van ik wil helemaal niets meer met haar en haar familie te maken hebben, maar gaat dit niet een beetje ver? Weet niet wat ze je allemaal heeft aangedaan verder hoor...

Ik zou er ook geen zin in hebben als mijn ex schoonmoeder opeens een ''gesprek'' met me zou willen, niet dat dit ooit zal gebeuren... Ook zij heeft in het begin niet altijd even leuke dingen over me gezegd tegen anderen, en denk zelfs dat zij behoorlijke druk op mijn ex heeft uitgevoerd om het uit te maken, maar ben wel in staat om haar normaal te groeten en een kort vriendelijk gesprekje met haar te houden...

ik bedoelde ook dat ik klaar ben met de situatie rond mijn ex, dat ik gevoelens voor haar zal blijven houden weet ik nu ook wel. het doet pijn, maar ik zet haar steeds verder uit mijn gedachten. dit doet me best wel pijn, omdat mijn ex nooit echt kon praten over dingen die haar dwars zaten en vervolgens mij de schuld gaf als er iets fout ging.

nadat het uitging (ik gaf al weken aan zo niet verder te willen, zij zette de punt na ze besloten had niet te willen veranderen voor mij) wilde ze dat ik per direct de woning verliet EN de sleutel aan haar terug gaf. best wel lullig, aangezien het 10 uur snachts was en ik voor een paar duizend euro aan spullen bij haar had staan. daarna deed ze ook nog eens moeilijk over het ophalen van die spullen, ze kon ineens niet meer op de dagen die we hadden afgesproken, zei vervolgens vervolg afspraken af en werd ook nog eens boos toen ik haar huis binnen kwam met de sleutel terwijl zij thuis was.

vooral dat laatste schoot mij in het verkeerde keelgat en ik kan haar daarom ook niet meer zien of luchten, vooral omdat ik haar altijd met respect en liefde heb behandeld.

ik vond het ook wel onbeschoft om die moeder zo te negeren, maar ik zag ook geen reden om met haar te praten, ze was er ook niet toen ik het moeilijk had. ik wist ook niet wat die moeder moest, behalve praten over dingen die ik achter me wil laten. wederom wat ze precies voor ogen had toen ze me aantikte weet ik niet, het was iig niet formeel, we hadden concreet niks van elkaar nodig.

hoe denk jij nou trouwens over je ex? ik heb haar voornamelijk gehaat, maar begin nu ook wel wat leuke dingen te zien die ik via haar heb opgedaan/mee heb gekregen.

Moeilijke situatie, Miss C. Zelf zie ik het niet werken, maar wie ben ik

Het is natuurlijk nobel om voor jullie kinderen de situatie te willen verbergen. Maar merken die echt niet dat er ' iets' niet normaal is tss mama en papa ? (zal er wel van afhangen hoe jong jong is)

Samen blijven leven, al zijn er duidelijke afspraken gemaakt, het bevordert het loslaten niet. Denk ik, want ik heb geen on hands ervaring.

daar hebben jullie gelijk in, die meiden, het zijn er trouwens twee die thuis wonen, één is zwaar geestelijk gehandicapt (na een zware hersenbloeding) en woont niet meer thuis (heb gevochten als een leeuwin om haar bij me te houden, maar na 5 jaar 1 op 1 zorg, kon ik het niet meer vol houden, was in staat om met haar de zee in te rijden, zodat mijn man gelukkig verder kon met de andere 2), maar goed godzijdank niet gedaan.

Maar we hebben het de oudste verteld, zij is nu bijna 10 jaar, de jongste is 3 jaar. Onze oudste snapt het wel, maar lijkt er echt geen last van te hebben. Dat kind sport, haalt goede cijfers, speelt met haar vriendinnen en is bijna altijd vrolijk. Dat zijn voor ons tekenen dat het maar gewoon goed gaat, en die kleine ook altijd vrolijk en blij, dus voor zover we kunnen inschatten, hebben ze er geen last van. Maar misschien komt dat omdat we gewoon respect hebben voor elkaar. Het enige wat veranderd is, is dat we niet meer bijelkaar slapen.

Ik weet dat het zo niet verder kan, maar ik wil die man geen pijn doen, hij heeft nu echt liefdesverdriet, en ik voel me verdomme zo schuldig, want ik moest er zo nodig een punt achter zetten. Jemig ik kan wel een heel boekwerk schrijven, waarom, hoe, wanneer enz., maar ik moet gewoon een hele moeilijke knoop doorhakken. En ik weet gewoon echt niet wat ik moet doen, klotezooi!

schrijf dit trouwens ook op om mijn hoofd te ordenen, effe alles op een rijtje zetten, misschien valt het kwartje dan

[ Bericht 4% gewijzigd door missconfessions op 12-05-2011 23:10:10 ]

@ Bad :

Natuurlijk is het klote hoe dat tussen jullie gelopen is, en je ex kan dat soort dingen eigenlijk niet maken, maar bedenk dat dit standaard gedrag is van ex' en, misschien kan je het zelfs wel een natuurlijke reactie van mensen noemen dat ze zich op zo' n manier gaan gedragen...

Misschien wil je dit niet horen, maar ik kan me best vinden in het feit dat je ex het niet bijzonder prettig vond dat jij zomaar in haar huis kwam met de sleutel..
Dit doet natuurlijk super veel pijn bij jou, en is heel kwetsend en ik kan me van mezelf ( en jij denk ik ook niet) niet voorstellen dat ik dit soort gedrag ooit zal vertonen, maar heb hier zovaak gelezen dat mensen iets vergelijkbaars meemaken..

Het is allemaal een kwestie van gevoelens die meespelen, ook bij jouw ex.. Natuurlijk die spullen zal je toch op de een of andere manier teruggekregen moeten hebben, maar helaas is dit soms de manier waarop het gaat...
De vuistregel is dat, vroeg of laat, als je je maar aan de ''regels'' van het loslaten houdt, je ex wel tot bedaring zal komen en zelf ook wel zal gaan nadenken over het gedrag dat ze heeft vertoond...
Maar net zoals jij haar moeder glashard negeert omdat je zelf gekwets bent, doet zij moeilijk over die spullen, het heeft allemaal met gevoelens te maken.. ''ex' je pesten'' is iets wat veel mensen helaas heerlijk vinden na een relatie...

Hoe ik over mijn ex denk? Is nog heel wisselend. Aan het begin gaf ik mezelf enorm de schuld van alles, en over de grote lijn heb ik het ook voor mezelf verknald.. Maar aan de andere kant kan ik nog wel eens een licht gevoel van boosheid krijgen als ik bedenk wat voor een arrogante houding mijn ex ook kreeg nadat ze het uitmaakte..
Echt zo' n houding van ik ben alles, kijk mij eens, jij bent maar een zielig mannetje, terwijl ze aan het begin zelf o zo graag een relatie met me wou, maar dat leek ze voor het gemak maar even te vergeten

GVD, tijdens de nachtdiensten blijft het maar door mn hoofd malen. en ik maak mezelf er drukker en kwader om dan nodig is.

pff ik maak het mezelf zo moeilijk soms.
ach ja, vanavond uit,flink potje metal zien. en maar kijken of ik me op de toekomst kan concentreren

Morgen all!

Bijna weekend. positief blijven denken!

Ben ik weer. Vandaag is het haar verjaardag, echt zo'n typische baal dag. Ik denk dat ik haar toch maar even bel om haar te feliciteren met haar verjaardag.. lijkt me wel het meest nette om te doen. Hoef je voor de rest ook niet zo veel waarde aan te hechten denk ik.

Voor de rest gaat het wel ok, best veel ups en downs, probeer haar nu gewoon totaal te negeren totdat zij een keer contact met mij opneemt. Anyway mooi weekend voor de deur, vandaag sollicitatie gesprek, morgen hele dag competitie tennissen en zondag naar Amsterdam voor een kampioensfeestje

quote:

Op vrijdag 13 mei 2011 09:15 schreef Duubje het volgende:
Ben ik weer. Vandaag is het haar verjaardag, echt zo'n typische baal dag. Ik denk dat ik haar toch maar even bel om haar te feliciteren met haar verjaardag.. lijkt me wel het meest nette om te doen. Hoef je voor de rest ook niet zo veel waarde aan te hechten denk ik.

Voor de rest gaat het wel ok, best veel ups en downs, probeer haar nu gewoon totaal te negeren totdat zij een keer contact met mij opneemt. Anyway mooi weekend voor de deur, vandaag sollicitatie gesprek, morgen hele dag competitie tennissen en zondag naar Amsterdam voor een kampioensfeestje

je eerste en 2e allinea spreken elkaar nogal tegen. ga je haar nou bellen of negeren.

ik was het zat om steeds het initiatief te nemen met contact, ben daar ook mee gestopt en daarmee is ons contact tot 0 gereduceerd.
heb dr ook van MSN gegooid, ik denk dat enig verder contact de eerste tijd alleen maar pijn gaat doen voor ons allebij, mischien dat we in de toekomst weer met elkaar kunnen/willen praten maar voorlopig vind ik het goed zo.